Bölüm 4

O akşam Zayn, Whitney'yi eve getirdi ve akşam yemeğini bile kendi hazırladı. Yemek boyunca Whitney'nin neleri sevdiğini çok iyi bildiği için ona sevdiği yemeklerden ve çorbadan servis etti.

"Whitney, bu çorba tam sevdiğin gibi, fazla baharatlı değil. Bak, en sevdiğin balık da burada. Biraz daha ye. Hem sana hem de bebeğe iyi gelir."

Aralarındaki samimiyeti izlerken gözlerim doldu. Başımı eğip sessizce yemeğimi yedim. Hiçbir tepki veremezdim. Zayn'ın artık eskisi gibi olmadığımı anlamasına izin veremezdim.

Gitme planımı anlarsa beni asla bırakmazdı. Çocuklarına hamile olduğumu da hiçbir şekilde öğrenmemeliydi.

"Zayn, benimle böyle ilgilenmen Bayan Rivers'ı üzmez mi?" Whitney bana bir göz ucuyla bakıp bilerek bu soruyu sordu.

Zayn bir an dondu, ardından hemen açıklamaya başladı. "Üzülmez. Whitney, sen hamilesin. İyi beslenmen gerekiyor. Yvonne da bir kadın. Durumu anlayacaktır."

Bakışlarımı yere indirdim. Yüzümde en ufak bir duygu belirtisi yoktu.

Yemekten sonra tek başıma bahçeye çıktım. Çardağa vardığım sırada Whitney'in bana doğru geldiğini gördüm.

"Bayan Rivers, burada tek başınıza ne yapıyorsunuz? Moraliniz mi bozuk?" Yüzünde hafif kışkırtıcı bir ifadeyle karşıma oturdu. "Rol yapmakta gerçekten çok iyisiniz. Başka bir kadının çocuğunu büyütmeye gerçekten razı mısınız? Gitmeyi hiç düşünmüyor musunuz?"

Ona şöyle bir bakıp hiçbir şey söylemeden ayağa kalktım ve gitmek için arkamı döndüm.

"Olduğun yerde kal!" Birden önüme geçip yolumu kesti. Yüzü öfkeden çarpılmıştı. Sessiz kalmam onu daha da öfkelendiriyordu. Görmek istediği şey öfkelenip bağırıp çağırmamdı. Sakinliğim dışında her şeydi.

Hamileliğinin beni yıkacağını düşünmüştü ama yanılmıştı.

"Yvonne, aslında numara yapıyorsun, değil mi? Umurunda değilmiş gibi davranıp ne kadar anlayışlı olduğunu mu göstermeye çalışıyorsun? Hangi kadın kocasının başka bir kadından olan çocuğunu kendi isteğiyle büyütür?"

"Neden ona bağırmıyorsun? Neden onunla kavga etmiyorsun? Neden bu kadar anlayışlıymış gibi davranıyorsun? Acınacak haldesin! Anlayışlı eş rolü oynarsan Zayn'ın kendini suçlu hissedip yaptıklarını telafi etmeye çalışacağını mı sanıyorsun?"

"Bu aşk değil, sadece suçluluk! Sevgisiz bir evliliğin içinde kalırsan hayatın boyunca mutsuz olursun!"

Ağlamamak için dudağımı sertçe ısırdım.

"Bu arada, karnımdaki bebek var ya? Zayn'ın bile değil. Ama çocuk sahibi olmayı o kadar çok istiyor ki ona küçücük bir yalan söyledim ve hemen inandı."

Şaşkınlıktan donup kaldım... Daha cevap veremeden beni sertçe itti.

"Zayn'ın aslında en çok kimi önemsediğini sana kanıtlayacağım."

Ardından kendini bilerek yere attı ve acı içindeymiş gibi kıvranıp inlemeye başladı. "Karnım... Çok acıyor..."

Karnını tutarken bacaklarının arasından kan sızmaya başladı.

Paniğe kapıldım. Ona dokunmamıştım bile ama kanaması vardı...

Zayn'ın hızla yaklaşan ayak seslerini duydum. Whitney'i yerde görünce yüzünün rengi bir anda attı. "Whitney!"

Koşup Whitney'i kucağına aldı, ardından öfkeyle bana döndü. "Yvonne, ona ne yaptın?"

"Ben bir şey yapmadım..." Çaresizce başımı salladım ama Whitney'nin titrek sesi sözümü kesti.

"Zayn, onu suçlama. Beni de çocuğumu da sevmediğini biliyorum..."

Güçsüz hıçkırıkları Zayn'ın öfkesini daha da artırdı. Beni kenara itip Whitney'i kucağına aldı ve hızla uzaklaştı. "Yvonne, bu sefer çok ileri gittin! Whitney'e bir şey olursa seni asla affetmem!"

Yere yığılıp arkalarından baktım. İçim buz kesmişti.

Zayn o gece eve hiç gelmedi. Koca villada yapayalnız kalmıştım. Yatakta bir o yana bir bu yana dönüp durdum ama uyuyamadım.

Gözümün önünden Zayn'ın bana güvenmediğini açıkça gösteren yüzü ve Whitney'nin zafer kazanmış gülümsemesi gitmiyordu.

Ertesi sabah eşyalarımı toplamaya başladım. Bana ait ne varsa valizlerime doldurdum ve evde benden geriye hiçbir iz bırakmadım. İşim bittiğinde valizlerimi kapıya kadar sürükledim.

Kapıyı arkamdan kapatmadan önce son kez dönüp baktım. Burası bir zamanlar Zayn'la birlikte kurduğumuz yuvaydı. Artık bana ait değildi.

Gitmeden önce avukatımı aradım.

"Bay Lane, her şey hazır mı?"

"Evet, Bayan Rivers. Para hesabınıza aktarıldı. Pasaportunuz hazır ve Swizor'daki mülk de ayarlandı. Her şey yolunda."

Başımı salladım. İçimi garip bir huzur kaplamıştı. "Peki. Teşekkür ederim. Şimdi gidiyorum."

Telefonu kapattığım anda ekranımda bir haber başlığı belirdi.

'Mafya patronu Zayn Levine karısının bir dediğini iki etmiyor!'

Onunla yıllardır evliydim ama kimse beni tanımıyordu bile. Evliliğimiz hiçbir zaman kamuoyuna açıklanmamıştı. Belki de bu, her şeyi anlatmaya yetiyordu.

Belki de Zayn, Whitney'in onun çocuğunu taşıdığına dair söylediklerinin yalan olduğunu başından beri biliyordu. Sadece bilmiyormuş gibi davranıyordu. Bunu neden yaptığının cevabını ise yalnızca kendisi biliyordu.

Sonuçta onun gibi bir mafya lideri ve kurnaz bir iş adamı böylesine basit bir yalana asla kanmazdı.

Ama artık gerçeğin hiçbir önemi yoktu. Umurumda değildi.

Elimi karnıma koydum. En azından çocuklarım hala benimleydi.

Derin bir nefes aldım ve telefonumda Zayn'a dair ne varsa sildim. Ardından uçağıma binmek üzere yola çıktım.