Masuk“Tito Duke!”Masayang sigaw ni Rheana nang makita sina Duke, Iris, at Bernice na dumalaw sa kanila.Ngumiti si Duke at agad na yumuko sa harapan ng kanyang pamangkin. “What is it, hmm?”Agad na tumayo nang tuwid si Rheana. Mababakas sa mukha niya ang excitement at pagmamalaki.“When I grow up, I want to be a doctor just like Tito!”Kumislap ang mga mata niya habang nagsasalita.“So when Daddy, Mommy, Kuya Riven, or Kuya Rayan gets sick, I’ll be the one to treat them!”Napatawa nang mahina si Duke at marahang kinurot ang malambot at bilugang pisngi ng bata.“That’s my smart girl.” Pagkatapos, hinila niya si Bernice palapit. “Bernice wants to be a doctor too.”Biglang nanlaki ang mga mata ni Rheana. “Ha? Ate Bernice wants to be a doctor too?”Matatag na tumango si Bernice, hindi rin nawawala ang excitement sa mukha niya. “Yes, of course. I want to be a doctor like Papa so I can help many people get better.”“Yehey!” Masayang pumalakpak si Rheana. “I have someone to join me! I’
Kararating lang ni Karina sa Rodriguez Mansion nang eksaktong alas-sais kinse ng gabi. Madilim na ang langit, at tanging mga ilaw sa hardin ang bahagyang nagbibigay-liwanag sa malawak na bakuran.Mag-isa siyang nakatayo sa terrace. Matagal siyang nanatili roon, na para bang ayaw gumalaw ng kanyang mga paa para pumasok sa loob ng bahay.Hindi pa rin mawala sa isip niya ang biglaang pagkikita nila ni Raoul kaninang tanghali.Malamig ang mga mata nito. Matalim. At higit sa lahat, parang alam nito ang lahat.Dahil doon, pakiramdam ni Karina ay sumisikip ang kanyang dibdib. Nanatili siyang tulala habang walang emosyong nakatingin sa harapan.“Where have you been?”Biglang may mabigat na boses na nanggaling sa kanyang likuran.Napapitlag si Karina. Para bang saglit na tumigil ang tibok ng kanyang puso.Agad siyang lumingon.“Caizer?”Halos mabitin ang boses niya nang makita niyang nakatayo sa likuran niya si Caizer.Diretso itong nakatingin sa kanya nang hindi kumukurap.“Where h
“Magpa-opera ka, Kuya...” mahinang bulong ni Jenesis habang nakayakap sa asawa.Nakasandal ang ulo niya sa malapad na dibdib ni Raoul, habang mahigpit na nakayakap ang dalawang braso niya sa baywang nito, na para bang natatakot siyang mawala ito.Walang sagot si Raoul. Dahan-dahang nag-angat ng mukha si Jenesis at tiningnan ang asawa.Kalmado pa rin ang mukha ni Raoul. Masyadong kalmado para sa sitwasyong kinasasangkutan nila.“You need to have the surgery, Kuya.”“I need to?” Bahagyang umangat ang isang kilay ni Raoul. Pantay ang boses niya, pero may kung anong ibig sabihin sa likod nito.“Oo,” matatag na sagot ni Jenesis kahit nanginginig ang boses niya. “Kung hindi, sasabihin ko sa mga anak natin na ayaw lumaban ng Daddy nila para sa buhay niya.”Saglit siyang huminga. “Ang selfish mo. Hindi mo iniisip kung ano ang mararamdaman namin ng mga anak natin.”Bahagyang umangat ang gilid ng labi ni Raoul, bumuo ng maliit na ngisi na lalo lamang nagpasikip sa dibdib ni Jenesis.“Do
Biglang nanigas ang katawan ni Karina. Napigil ang kanyang paghinga nang ang aninong kanina pa niya nararamdaman ay tuluyang naging isang totoong tao sa kanyang harapan.Si Raoul.Nakatayo ito ilang metro sa likuran niya, tuwid ang katawan at diretso ang tingin. Malamig, matalim, at puno ng bigat ang mga mata nito.Walang ngiti. Walang pagbati. Walang kahit anong pagpapanggap.Tanging katahimikan na lalong nagpapabigat sa paligid.Dahan-dahang naglakad si Raoul palapit sa kanya. Kumakalabog ang mga sapatos nitong gawa sa balat sa maliliit na bato sa sementeryo, at kahit mahina lang ang tunog, parang napakalakas nitong umalingawngaw sa tainga ni Karina.“Karina.”Mababa at kalmado ang boses ni Raoul, pero sapat iyon para lalo siyang kabahan.Napakahirap na napalunok si Karina bago dahan-dahang tumayo mula sa pagkakaupo niya sa harap ng puntod.“I-I thought you weren't here, Kuya,” sabi niya, pilit na ginagawang normal ang boses. Pero bahagyang nanginginig pa rin iyon. “What are
“Daddy, kailan ka uuwi?” tanong ni Rheana nang gabing iyon. Mahina ang boses niya, pero ramdam ang pag-asang gusto niyang marinig ang sagot ng kanyang ama.Marahang bumuntong-hininga si Raoul. Iniabot niya ang kamay at mapagmahal na hinaplos ang tuktok ng ulo ng kanyang anak.“I don't know yet, anak. Kapag pinayagan na ako ng doktor, uuwi agad si Daddy, okay?”“Tapos... bakit mo naman natanong ’yan?” dagdag niya, bahagyang ikiniling ang ulo. “Ayaw mo ba dito sa hospital?”Dahan-dahang umiling si Rheana.“Hindi... pero ayaw ni Rheana na nakikita si Daddy na may sakit.”Sumikip ang dibdib ni Raoul sa simpleng sinabi ng kanyang anak.“Eh kumakain naman si Daddy ng gulay at prutas, tulad nina Rheana, Kuya Riven, at Kuya Rayan,” inosenteng pagpapatuloy ni Rheana. “Pero bakit si Daddy lagi ang may sakit? Kami naman hindi.”Saglit na natahimik si Raoul habang pinipigilan ang kung anong gustong umakyat sa kanyang lalamunan.“There are many reasons why people get sick, anak. It's not a
“Why did you tell my wife?” malamig na tanong ni Raoul matapos siyang suriin ng doktor.Saglit na nag-alinlangan ang doktor. Napalunok muna siya bago maingat na sumagot.“I had no choice, Sir. I did it for your own safety. I was hoping that once your wife knew the truth about your condition, you might reconsider the surgery and think carefully about your decision.”Lalong tumigas ang tingin ni Raoul.“This is my problem,” mariin niyang sabi. “You don't need to interfere.”“I have to interfere,” mas matatag na sagot ng doktor. “Because we're talking about my patient's life.”Napakuyom ang dalawang kamay ni Raoul sa kanyang kandungan. Lalong tumigas ang kanyang panga.Ngunit bago pa magpatuloy ang kanilang pagtatalo, bumukas ang pinto.Pumasok si Jenesis.“Mrs. Jenesis,” bati ng doktor. Agad na naging mas mahinahon ang tono nito. “If that's all, I'll take my leave.”Maikling tumango si Jenesis at bahagyang umalis sa daan upang makalabas ang doktor.Saglit lamang niyang sinunda
“Raoul…?” kakalabas lang ni Yngrid mula sa banyo matapos gumamit ng CR nang mapansin niyang walang laman ang kama.Agad siyang napasimangot. Tumingin siya sa paligid, gusot ang kumot, pero wala ang asawa niya.“Sigurado nasa study room na naman,” bulong niya, naka-pout pa. “Ba’t hindi na lang siya
“Ngayong gabi, naka-set na yung meeting mo sa lalaking binigyan ko ng business card kahapon.”Ang sinabi ni Caizer kagabi ang dahilan kung bakit parang kumikirot ang sikmura ni Jenesis kinabukasan. Hindi na siya makakatakas ngayong gabi. Kailangan niyang makipagkita sa lalaking mambubuntis sa kanya
Kakarating lang ni Raoul sa Rodriguez Grand Corporation, ang malaking kumpanyang pagmamay-ari ng kanyang pamilya na may operasyon sa loob at labas ng bansa.Matatag at may awtoridad ang bawat hakbang niya habang pumapasok sa engrandeng gusali na umaabot ng limampung palapag.Pagpasok pa lang ng ta
“Caizer…” mahina ang tawag ni Jenesis nang makapasok sila ng asawa niya sa kwarto matapos ang hapunan.Biglang humarap si Caizer, diretso ang tingin kay Jenesis, iyong tingin na malamig at matalim.Bahagyang umangat ang gilid ng labi ng lalaki, may halong panlalait. “Ang talino mo na ngayon ah. Al







