ตอนที่ 4

ก่อนพิมจะเดินทางกลับมาถึงบ้าน กอล์ฟใช้เวลาดีๆ กับพิมอย่างเต็มที่โดยพ่อของเธอไม่โทรมากวนเลยแม้แต่จะส่งเสียงสายมือถือ มันยิ่งทำให้พิมไม่สบายใจเวลาอยู่กับกอล์ฟ ยิ่งตอนเมคเลิฟแล้ว เธอเครียดจัดถึงขนาดต้องการให้เขาทำแรงๆ และบ่อยๆ ยิ่งเครียดยิ่งอยากจัดหนักยิ่งขึ้น

กอล์ฟทำให้ตามที่เธอขอ เพราะเขาเองก็รักและหวงพิมเช่นกัน แม้จะรู้สึกผิดที่ได้กับพิมโดยที่ไม่ขออนุญาตพ่อเขาก่อน มันทำให้เขารู้สึกอึดอัดเช่นกัน เพราะยิ่งเป็นเพื่อนพ่อที่มีลูกสาวน่ารักๆ เช่นนี้ ความจริงเขาควรเกรงใจและควรห้ามปราม แต่พิมกลับวิงวอนร้องขอ จนทำให้เขาไม่อาจห้ามใจตัวเองได้

มาถึงจุดนี้ที่ต้องหาทางญาติดีกับวิชิต เพื่อนของพ่อตน และไม่อยากให้พ่อที่จากไปต้องรู้สึกเสียใจ ที่ฝากเขาให้ดูแลทุกๆ อย่างภายในครอบครัวและกิจการ จนต้องแบ่งหุ้นภายในกิจการนั้นให้กับ วิชิตซึ่งเป็นเพื่อนพ่อมาช่วยพยุงยามที่เขายังมีประสบการณ์น้อย

แต่เพราะความใกล้ชิดกับพิม ที่ทำให้เขามีเวลาดีๆ กับเธอเข้ามาในชีวิต ช่วงที่ยุ่งเหยิงที่สุด ได้มีเวลาดีๆ ที่ทำให้เขามีกำลังใจต่อสู้กับทุกๆ ปัญหา กอล์ฟจึงไม่อยากให้วิชิตต้องผิดหวังในตัวเขา ที่ช่วยเหลือมาเพียงนี้กลับได้ลูกสาวเขาไปโดยไม่บอกกล่าวกันก่อน

“ไว้พิมจะคุยกับพ่อให้ชวนกอล์ฟไปขอขมาและก็ทำเรื่องหมั้นหมายอย่างถูกต้อง ให้ดีที่สุดเพื่อพ่อจะไม่ต้องเสียหน้ากับใครที่สงสัยหลายๆ คน อากอล์ฟคิดว่าดีมั๊ยคะ?” พิมแนะว่าน่าจะเข้าออกตามประตูให้ถูกต้อง เพื่อว่าพ่อจะให้อภัยในความผิดนี้ของเธอ ว่าพิมพยายามแก้ไขให้มันถูกต้องแล้ว และเธอเองก็ไม่อยากมองชายอื่นนอกจากอากอล์ฟอีก

“นัดวันเวลามานะครับพิม อากอล์ฟจะทำพิธีสู่ขอหมั้นให้ดี ถึงจะไม่เอิกเกริกแต่ให้เป็นเรื่องภายในแบบไม่วุ่นวายก็ดีนะครับ” เขายินดีที่จะรับผิดชอบชีวิตของพิม เพื่อการเรียนต่อไปเมืองนอกจะดูไม่เสียหาย

“ขอบคุณค่ะ อากอล์ฟ พิมรักอากอล์ฟมากๆ นะคะ” หญิงสาวนั่งอยู่ภายในรถพลางหันไปสวมกอดและบรรจงจูบอย่างแนบแน่น สองแขนบางโอบกอดร่างชายหนุ่มหล่อเบื้องหน้า เขาจะเป็นของเธอคนเดียวอย่างถูกต้องหลังจากที่แอบไปได้กันตอนไปเที่ยวทะเลหลังเรียนจบม.ปลาย

“เป็นเด็กดีนะครับ อากอล์ฟจะมาหมั้นหมายพิมก่อนไปเรียนต่อเมืองนอก” ชายหนุ่มสวมกอดตอบอย่างนุ่มนวล รักและเอ็นดูเด็กสาวตรงหน้า ซึ่งกำลังจะเติบโตเป็นหญิงสาวเต็มที่ และจะเป็นภรรยาของเขาในอนาคตเมื่อเธอกลับมา

การหมั้นหมายครั้งนี้จะเป็นเครื่องผูกมัดเธอเอาไว้กับเขา เพื่อมิให้ใครก็ตามมาแทรกระหว่างเธอกับเขา ตอนพิมไปเรียนเมืองนอก และอากอล์ฟต้องอยู่ทำงานที่นี่ในเมืองไทย และพ่อของพิมคงจะจับตามองพวกเขาสองคน จนกว่าจะถึงวันแต่งงานหลังพิมเรียนจบ

******

“พ่อ...” พิมกลับเข้ามาในบ้าน พบว่าเขานั่งหันหน้าออกไปที่สวนข้างบ้าน ไม่ได้สนใจว่าลูกสาวจะกลับเข้ามา และเขาก็ไม่ได้คิดถึงเธอแม้แต่น้อย กลับอยู่ภายในความคิดของตัวเอง โดยไม่แม้แต่จะหันมาสนใจเธอพึ่งมาถึงบ้าน ไม่มีเสียงใดตอบหลังจากพิมเรียกเขา มันยิ่งทำให้เธอรู้สึกอึดอัดหนักขึ้นเรื่อย

“พิมอยากคุยด้วย...” เด็กสาวลดน้ำเสียงลง แต่พยายามที่จะพูดให้ชัดถ้อยชัดคำเช่นเดิม ยังคงไร้เสียงตอบกลับจากพ่อ ซึ่งยังคงนั่งเงียบแม้แววตาของชายสูงอายุจะยังไม่แปรเปลี่ยนจากสวนข้างบ้านก็ตาม ยังคงมีเพียงแค่เสียงลมหายใจของงทั้งสองคนดังสลับกันเบาๆ ในความเงียบนี้ ยิ่งทำให้เด็กสาวรู้สึกตัวเกร็งจนไม่กล้าขยับ

“พิมขอโทษด้วยนะคะ กับเรื่องที่เกิดขึ้น พิมตัดสินใจแล้วค่ะ ว่าจะไปเรียนต่อเมืองนอก...แต่...พิมก็อยากจะเคลียร์เรื่องอากอล์ฟก่อน พิมรักอากอล์ฟ และพิมก็อยากจะขออนุญาตพ่อให้ทำเรื่องของเราทั้งสองคน ด้วยการหมั้นก่อนพิมจะไปเรียนต่อ... พ่อจะอนุญาตให้พิมได้มั๊ยคะ?”

เด็กสาวพยายามรวบรวมความกล้าในการตอบพ่อให้ดีที่สุด เพื่อมิให้ท่านต้องเสียหน้า และช้ำใจมากไปกว่าเดิม เธอพยายามหาทางแก้ไขกับสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้ว และอยากให้มันออกมาดีที่สุดสำหรับเธอกับพ่อ หวังเพียงว่าท่านจะยินยอมให้เธอคบหากับกอล์ฟต่อไป

“ตกลงเอาแบบนี้นะ พ่อคงเลี้ยงได้แต่ตัว แต่หัวใจก็จงเลือกให้ถูกคนก็แล้วกัน จะมาหมั้นเมื่อไหร่ล่ะ?” น้ำเสียงของวิชิตแม้จะเข้มด้วยความโกรธ แต่เมื่อลูกสาวของเขากล้าที่จะกลับมาขอโทษและร้องขอในสิ่งที่ต้องการในชีวิต แม้จะไม่หันหน้ากลับมามองลูกสาว แต่ยอมตอบด้วยก็ยังทำให้เขารู้สึกหมดแรงถอนใจเฮือกใหญ่ โกรธให้ตายยังไง ก็คงแก้ไขในสิ่งที่เกิดขึ้นกับพิมไม่ได้แล้ว และคงต้องยอมให้มันเลยตามเลย

“พ่อคะ!!! พิมขอโทษจริงๆ ค่ะ แต่พิมรักอากอล์ฟนะคะ ขอบคุณนะคะพ่อ!” เด็กสาวรู้สึกดีใจจนร้องไห้น้ำตาไหล ท่านยอมคุยและยอมให้เธอทำในสิ่งที่ตัดสินใจว่าจะเลือกทางเดินเช่นนี้ เด็กสาวรีบเดินเข้าไปโผกอดบิดาจากเบื้องหลังโซฟาใหญ่ สองแขนบางโอบรอบหัวไหล่ที่ผ่านกาลเวลาจนเริ่มมีอายุมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกวินาที

มือหนากร้านผ่านกาลเวลายกขึ้นมาตบหลังมือเด็กสาวเบาๆ อยากให้เธอได้ตัดสินใจเลือกสิ่งที่ตัวเองต้องการ ว่าสิ่งที่คิดนั้น ดีที่สุดแล้วรึ ต้องการแบบนี้จริงๆ รึ เขาทำได้เพียงแค่ยอมรับและปลอบใจตัวเอง รวมไปถึงปลอบใจลูกสาวตัวเองด้วยว่า บางทีสิ่งที่เธอจะต้องเรียนรู้ อาจจะไม่ได้แค่ในหนังสือจากสถาบันที่ดีที่สุด ที่เขามอบให้ แต่การเรียนรู้ จะต้องเรียนจากประสบการณ์ชีวิตในโลกกว้างเช่นกัน

******

การหมั้นหมายเริ่มทำการนัดวัน เพื่อกอล์ฟจะได้เตรียมสินสอดทองหมั้น มันเกิดขึ้นอย่างเป็นกันเองเงียบๆ ภายในบ้านของพิม โดยอากอล์ฟมิได้มีญาติผู้ใหญ่มากนัก เพราะเขาเองก็นับถือพ่อของพิมดังญาติตน เขาจึงเตรียมขันหมาก เงินทอง คำมั่นสัญญา และแหวนหมั้นเป็นเครื่องสัญลักษณ์ว่า เขากับพิมจะแต่งงานกันหลังจากเธอกลับมาจากเมืองนอก

วิชิตหน้านิ่งเงียบ อวยพรให้ลูกสาวและชายตรงหน้า ซึ่งจะแปรเปลี่ยนจากลูกเพื่อน มาเป็นลูกเขยตนในอนาคต เขาไม่ได้อยากคาดหวังอะไรในตัวพิม หลังจากแอบไปเจอเธออยู่กับกอล์ฟที่ห้องพักในโรงแรมตจว. ได้แต่รอดูผลหลังจากหมั้นหมายแล้ว ว่าจะไม่มีอะไรแปรเปลี่ยนไปจากนี้ เมื่อพิมไปเรียนเมืองนอก และกอล์ฟจะต้องทำงานอยู่ที่นี่รอเธอกลับมา

“ขอให้อดทนรอวันแต่งงานนะ เดินทางไปเรียนเมืองนอกแล้ว ก็แวะกลับมาเยี่ยมพ่อ หรือกอล์ฟจะไปเยี่ยมพิมที่โน้นตอนซัมเมอร์ หรือปิดเทอมก็ได้ มีเวลาก็ดูแลตัวเองและก็ตั้งใจเรียนให้จบ เดินทางกลับมาบ้านปลอดภัยนะลูก” วิชิตอวยพรอย่างเรียบง่าย เพราะนึกคำพูดอะไรได้ไม่มากไปกว่านี้ แววตามองพิมอย่างสงสัยว่า ลูกสาวของตนจะเป็นเช่นไรต่อไปในอนาคต

“ขอบคุณค่ะพ่อ” พิมตอบกลับพร้อมก้มกราบแทบเท้าบิดา เขายอมให้อภัยเธอ ยอมให้เกิดการหมั้นหมายเป็นเรื่องเป็นราวเพื่อมิให้ต้องอับอายต่อการกระทำของเธอที่พลาดไป แต่มันได้รับการแก้ไขแล้วเวลานี้

“ตั้งใจทำงานเก็บหอมรอมริบนะกอล์ฟ เรายังคงเป็นหุ้นเส่วนกัน แม้ว่าการหมั้นครั้งนี้แล้ว จะกลายเป็นว่าที่ลูกเขยก็ตาม คอยดูแลพิมตอนไปเมืองนอก แทนพ่อไม่ได้ไปด้วยนะ คบหากันแล้วค่อยๆ คุยกัน ปรับความเข้าใจกันนะ” คำอวยพรของพ่อที่มีต่อกอล์ฟ มันฟังดูแปลก เหมือนมีอะไรบางอย่างที่รู้ แต่ไม่ได้บอกพิมหมดทุกเรื่อง

“ครับ...” กอล์ฟตอบน้ำเสียงไม่เต็มที่นัก แต่เขายินดีที่จะรับปากกับวิชิตว่าจะไม่ทำเรื่องเหลวไหลแย่ๆ เกิดขึ้นอีก นับจากนี้

“ดูแลกันและกันนะ อย่าทำให้แม่แกผิดหวัง และก็อยากให้การจากไปของ กันต์พล ต้องเกิดความกังวลติดห่วงล่ะ” วิชิตหมายถึงแม่ของพิม และพ่อของกอล์ฟที่จากไป เขารู้แต่จะให้พูดทั้งหมดคงเป็นไปไม่ได้ นอกเสียจากให้พิมและกอล์ฟรู้ด้วยตัวเอง จากประสบการณ์ชีวิตหลังจากนี้

******