LOGINNaiinis si Shaun Dale kay Dahlia. Hayagan kasi ang pagkagusto nito sa kanya at kulang na lang ay haranahin siya. Para kay Dahlia ay hindi niya dapat ikahiya ang kung anumang nararamdaman niya para kay Shaun Dale. She’s in love kaya ano’ng magagawa niya kundi iparamdam at ipakita iyon. Kahit na palagi siya nitong sungitan hindi niya talaga mapigilan ang nararamdaman. Mas mabuti ng masabi kaysa manahimik siya sa isang tabi. Mas lalong nadagdagan ang inis ni Shaun Dale nang itakda silang dalawa para magpakasal. Tuwang-tuwa naman si Dahlia. At dahil pursigido si Dahlia sa ‘panliligaw’ ay hindi na rin napigilan ni Shaun ang tablan sa taglay nitong kapilyahan. Kung kailan naman tila nahulog na siya, saka siya tinakbuhan ni Dahlia sa araw ng kasal nila at hindi na nagpakita pa. After a couple of years muli silang nagtagpo. Is he still longing for her? Iyon ang tanong niya sa sarili. Hindi dapat. Dahil kung totoo ang ipinaramdam nitong pagmamahal bakit siya nito tinakbuhan sa kasal?
View MoreSavanah White POV
I am standing outside a café after meeting my friend for a long time.
I touch my womb when my baby kicks.
I smiled. She’s the reason why I am still fighting.
Dark days will pass, and her smile will be my light.
I decided to walk even the rain didn’t stop. Luckily, I bring my umbrella.
I always remember him when it rains.
Before, I always smile upon hearing his name, but now all I felt is complete pain.
I touch my womb again, feeling sorry for my unborn child.
I wish I can turn back the time when everything is fine.
But I can’t undo the pain we’ve been through.
I reached my home safely and decided to make a drink.
I sat on the front porch while sipping my green tea.
Three months to go, then I will see the sunshine of my light.
I hum a song and massage my belly.
I will do everything for you, my child.
I got up and decided to take a rest.
I touch my necklace.
It is not glowing as it uses to.
I bet it died on the day I left the place where I feel welcomed.
Sometimes, things will not get to the path like what you have imagined.
We should accept the fate on our hands for us to move on.
I saw my phone ringing.
I answered it. It was Aly.
“Sav!” I heard a commotion in the other line.
“What’s happening?” I ask worriedly. I disregard the fact that she is one of the people who hurts me.
“He needs you.” I sigh.
“It is because of the full moon.” I look outside. The moon is now visible.
“We can’t stop him.” I heard his painful howl. It was his wolf controlling him.
“Sorry,” I hang it up, and I let a tear escape from my eyes.
He doesn’t love me.
I know he didn’t love me.
I throw my phone into the wall.
I should cut my connections with them.
The following day, I decided to take a walk in the park. I saw many couples and even families exercising, and some of them just sitting while feeling the morning breeze.
When I am about to leave the place, I saw Aly.
“Savanah, we need to talk!”
“What do you want?” I ask coldly.
I remember the day when she confesses that she just uses me also.
It was heartbreaking knowing your friend was using you for her own advantage.
“You’re pregnant?” I touch my belly like I am protecting it from her.
“Just go to the point.” I spit. She looks at me worriedly.
Those fake eyes.
“He’s going bad. We can’t tame him anymore. Only you can be the solution for that.”
“What do you want me to do? To get in there as nothing happened? If it means nothing to you, then for me, it is a nightmare! I regret meeting you all.” I saw the pain in her eyes, but I already know it is not real. They are good at pretending.
“He’s also hurt.” I shook my head, not believing what she has said.
I turn around, not taking a glance.
I touch my bump when my baby kicks.
Sorry baby, I promise I will not let you meet the people that can cause you harm.
I will do anything to protect you from them.
I clutch my chest when I feel I am losing my breath.
“H-help!” I look around, and I saw nothing.
My bump also aches.
“No, baby, hold on.” I gasp when a sudden pain strikes.
I feel my eyes glowing.
No, not now.
“Argh!”
I run toward the trees making sure no one can see me.
I know I am transforming.
I keep myself from shifting because I am living in the mortal world.
I need to get out of this place because Aly already knows I am pregnant.
I know she will tell it to their King.
My used to be Alpha.
“Aahh!”
I fight my inner wolf even it means I will lose her.
What the point of saving it when I know she will die being taken away from her mate.
“Please not now,” I pleaded to her.
I hear thumps as I was completely losing my strength.
I saw a shadow before passing out.
I woke up feeling heavy.
I roamed my eyes to the place where I am currently in.
I got up and rushed to go out.
But the door is locked.
I bang it hard.
“Get me out of here!” I tried my best to open it up.
I sigh and take a breath.
I sat down on the bed.
I saw food at the side table.
I sniff it, and it was safe.
Damn these pregnancy hormones. It wanted me to eat foods that I don’t know who prepares it.
I finish it all.
I can’t believe I can eat so much food.
The doors open and I saw them.
My twins.
“Here’s your water.” I bit my lip as I feel their cold tone and feel their cold and emotionless eyes.
They used to be bright.
“Alistair, Alexander.” They just look at me like they didn’t know me.
“Anything else?” I now understand where I am.
In their mansion.
“Nothing,” I answered, not looking at them.
I can’t stand it anymore.
I feel like I want to cry my heart out.
I think I am the reason for their cold eyes and treatment.
“You promised you would never leave us,” Alexander said straightly, looking into my eyes.
“You just broke it and left us behind, letting us suffered. You could just bring us.” His voice is full of torment.
“I’m sorry….” I whispered and cried.
“You said you would stay?” My heart aches as I remember how they beg me to stay.
“Is it because we're not your children?”
I shook my head and tried to walk towards them.
“Stop!” Alistair shouted.
I got to my knees and bowed my head.
I just hear a loud bang on the door. They left me.
“I am so sorry.” I repeatedly said even I know they can’t hear me anymore.
I slowly got up.
If you just knew how I fight my own feelings just to be with you. I am sorry for giving you up. I am really sorry, my sons.
I look at myself in the mirror.
I am just a great disappointment.
The door opened again, and I know who it was.
My alpha.
I didn’t look at him.
I am afraid to see the look on his face.
His stoic face after saying he didn’t love me keeps flashing.
It’s tormenting me.
It breaks me into pieces.
It gives me nightmares almost every night.
I wish I can bring back the day when all of this started.
Chapter 43 "Tara na?" tanong niya kay Shaun nang makalabas ng bahay. Dagli nitong kinuha ng isang kamay nito ang bitbit niyang maleta at saka nito hinagip ang braso niya. Pinigilan niyang mapangiti. Iginiya siya nito pasakay ng kotse saka nito inilagay sa compartment ang maleta niya. Pakiramdam niya ay nakikipagtanan siya. "Ready?" tanong pa nito nang ma-i-start ang kotse. "Yup." Napangiti ito sa sagot niya. "Gusto mong magdrive thru?" "Okay para may food tayo sa daan. Hindi na ko nakapagprepare, eh," sang-ayon niya. Iniliko nito ang kotse sa natanawan nilang fast food chain na 24/7 nakabukas. Naglabas kaagad ng pera si Shaun Dale at binayaran iyon saka iniabot sa kanya ang inorder niya. Binuksan niya ang isang sandwich nang muli nitong paandarin ang sasakyan. Pumiraso siya at itinapat sa bibig nito ang pagkain. "Kain ka…" alok niya. Ngumiti ito at tinanggap ang isinusubo niya. "Hindi pa nga ako nagdinner kanina." "Eh bakit? Dapat hindi ka nag-i-skip ng meals," paalala
Chapter 42 "Sige Kuya goodnight, oo ako na bahala sa mga meetings mo, ako pa ba? Ingat ka diyan. Bye!" paalam niya sa kapatid na si Warren. Nireremind siya nito sa mga gawain sa opisina dahil lumipad na ito patungong Germany para dumalo sa kasal ng isang kaibigan. Nang mailapag niya ang phone ay nahiga na siya para matulog. Ngunit nakapikit lang siya pero hindi siya dalawin ng antok. Tuwing gagawin niya iyon ay nakikita niya ang mukha ni Shaun Dale. Ilang araw na ang nakakalipas nang huli silang magkita. O mas tamang sabihing kinidnap? She misses him. Badly. Pinilit niyang makatulog pero nagising din siya wala pa mang isang oras na nakakaidlip. Napaupo siya sa kama. Ang binata ang laman ng panaginip niya. Ang nangyari sa kanila. Ang mainit na pag-angkin sa kanya ng binata na ilang ulit na ginawa nito sa kanya nang gabing iyon. At buong puso naman siyang nagpaubaya. Nangilid ang luha niya. Gusto niya itong makita pero wala siyang lakas ng loob. Napalingon siya sa bedside table
"Tulala ka na naman," napapailing na sabi sa kanya ni Warren habang nakatitig siya sa kalangitan na puno ng bituin mula sa terrace nila.Mapait siyang ngumiti at mabilis na yumuko para hindi nito makita ang namumuong luha sa mga mata niya. Naaalala niya na naman kasi si Shaun."Alam ko mahal mo pa siya, kung bakit naman kasi nagpapakahirap ka diyan..."Magmula nang makabalik siya, palagi na lang siyang ganito. Ngayon lang siya nito kinausap nang masinsinan dahil siguro napapansin nitong matamlay siya at tila palaging may iniisip. Alam na nitong kinidnap siya ni Shaun pero hindi na ito nagtanong pa dahil alam niyang pag-usapan kung ano bang namagitan sa kanila ng binata.Gusto ngang sampahan ng kaso ni Warren si Shaun pero siya na mismo ang nakiusap na wag gawin iyon. Isa pa hindi rin naman siya nagsisisi sa namagitan sa kanila kahit na alam niyang mali."Kaysa sa nagmumukmok ka diyan ba’t ‘di mo ipaglaban?" ani Warren kaya napatitig siya dito."Ano’ng sinasabi mo? Agawin ko siya sa be
"Uhmmm...uhhmmm..." ang mga ungol ni Dahlia habang angkin ni Shaun ang mga labi niya.Hugot-diin ito sa pagkababae niya. Iniangkla niya ang mga nakabukang hita sa bewang nito at sinalubong ang mga pag-ulos nito. Pangatlong beses na siyang inangkin ng binata sa gabing iyon. Tila ayaw siyang patulugin sa kalaliman ng gabi, Napahalinghing siya nang gumapang ang isang palad nito saka dumama at pumipisil sa dibdib niya.Halos bumaon ang mga kuko niya sa mga balikat ng binata habang dinadama ang sarap ng pag-iisa nila. Napaawang ang mga labi niya nang isagad nito ang pagkakalalaki sa kaibuturan niya. Marahan nitong hinugot iyon at muling isinagad kaya napapalakas ang ungol niya. Pagkatapos ay muli nitong binilisan ang pag-indayog kaya halos mawala na siya sa katinuan."Dahlia...you’re so good..." he sexily moaned while doing deep thrust.Sobrang bilis na ng pag-indayog nito at ilang saglit pa ay kapwa humihingal na nanginig sila nang maabot ang sukdulan. He didn’t hesitate to pour all of hi
Naalimpungatan si Dahlia na masakit ang buong katawan. Pakiramdam niya ipinaghampasan iyon sa ilang sulok ng dingding. Iminulat niya ang mga mata pero parang may pumipigil doon. Dilim ang sumalubong sa kanya."S-Shaun Dale!" nanghihinang tawag niya. Walang tumugon sa kanyang pagtawag." S-Shaun Dale!"
Kasalukuyan siyang nag-aayos ng mga papeles nang tumunog ang telepono.Sinagot iyon ng assistant niya."Ma'am Dahlia, a certain Celine Manuel po gusto po kayong makausap.""Ah okay pakitransfer mo na lang sa line ko. Thank you," sagot niya at umayos sa pagkakaupo at inabot ang landline."Hello?" aniya"S
Nakarating kami sa bahay. Bagong bili iyon at fully furnished na rin. Sa parteng Manila pa rin pero malayo nasa bahay ng mga Villamor."Pahinga ka muna, tawagin na lang kita pag maglalunch na," ani Warren matapos ilapag ang mga luggage niya."Thank you Kuya."Binuksan ko ang closet para ipaglalagay ang
It’s been 3 years simula nang mangyari ang lahat.Nung dapat ay makakasama ko na si Shaun Dale pero hindi nangyari...Nasaktan ko siya. Alam ko yun.Pero doble din yung sakit sa akin dahil hindi ko ginusto ang iwan siya.Nangako ako na hindi ko siya iiwan pero ano bang ginawa ko?Iniwan ko siya ng walang












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews