ตอนที่ 5

มู่เสวี่ยนำของทุกอย่างยัดใส่กระเป๋าแบรนด์เนมใบเล็ก เธอหยิบออกมาเพียงโทรศัพท์และกระเป๋าสตางค์ ทั้งยังนำเอกสารประกอบการรายงานตัวออกจากกระเป๋าหนังแท้ใบใหญ่ หลังจากนั้นจึงได้หันกลับมามองคนที่แอบมองเธออยู่ตลอด พอสบตากันปุ๊บเขาก็รีบเบือนสายตาหนี

การกระทำที่ไม่แนบเนียนขนาดนี้ ทำไมฉันถึงไม่เคยสังเกตเลยนะ มู่เสวี่ยคิดพลางส่ายหน้า

ตอนนี้เธอไม่อยากไปจากเขาสักเท่าไหร่ แต่ถึงอย่างไรสิ่งที่ต้องทำก็ต้องไปทำอยู่ดี ภาพเหตุการณ์ในอดีตประเดประดังเข้ามาไม่ขาดสาย แน่นอนว่าเธอจะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก

หากการขุดคำรักออกจากปากของนิ่งหลงเป็นภารกิจที่หนึ่ง เช่นนั้นการแก้แค้นเหล่าบุคคลซึ่งพรากทุกอย่างไปจากเธอก็คือภารกิจที่สอง

ในความทรงจำของมู่เสวี่ย ร่างกายเย็นชืดของพ่อยังคงติดตรึงตรา ธุรกิจที่พังคลื่นยังเป็นภาพที่ไม่อาจลบล้างในใจ

ดังนั้นเมื่อมีความแค้นก็ต้องชำระ!

เหตุการณ์ยังไม่เกิดในชาตินี้แล้วอย่างไร สำหรับคุณหนูใหญ่ตระกูลมู่นั่นไม่ใช่เรื่องที่จำเป็นต้องใส่ใจ อีกทั้งพลังที่ได้มาใหม่ดูเหมือนจะมีประโยชน์ไม่ใช่น้อยเลย จนทำเอาอดใจไม่ไหวที่จะนำไปทดลองใช้กับคนอื่นดูสักหน่อย

“จะทำอะไรอีก” หลังจากรถยนต์จอดสนิท นิ่งหลงจึงถามออกมาสายตาก็มองไปยังกระเป๋าใบเล็กที่อัดแน่นด้วยเครื่องประดับเหล่านั้น

“จะปลอมตัวทั้งที ต้องทำให้ครบสูตรสิ ของพวกนี้ดูยังไงก็เตะตา จะดูแก่นแท้ของคนก็ต้องดูที่ว่าพวกเขาคบเราเพราะฐานะหรือเปล่าไม่ใช่เหรอ” มู่เสวี่ยยิ้มตอบ

“ไร้สาระ” นิ่งหลงยักไหล่ เรื่องแบบนี้เขาไม่สนใจเท่าไหร่ แต่ถ้าหากเสวี่ยเสวี่ยของเขาต้องการก็จะปล่อยให้เธอเล่นต่อไป

ในที่สุดเลขาหยางก็หาที่จอดรถแบบลับตาได้ แม้จะต้องเดินไกลสักหน่อยแต่มู่เสวี่ยก็พอใจมาก

“ฝากกระเป๋าพวกนี้หน่อยนะ” หญิงสาวตบแปะ ๆ ลงบนกระเป๋าที่อยู่ข้างตัว ก่อนจะบอกลาคู่หมั้น “ไปก่อนนะ”

มู่เสวี่ยพูดจบก็หอบเอาเอกสารทั้งหมดขึ้นมากอดไว้ในอ้อมแขน แต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อรู้สึกว่าการทำแบบนี้ค่อนข้างลำบาก เมื่อสิ่งที่เธอนำมามีเครื่องเขียนด้วยจำนวนหนึ่งจึงค่อนข้างทุลักทุเล

นิ่งหลงย่อมเห็นการกระทำของเธอ คุณหนูใหญ่มู่ดูเหมือนต้องไปเรียนรู้ชีวิตโลกภายนอกจริง ๆ นั่นแหละ เธอมีความมั่นใจในตัวเอง ฉลาดเฉลียว แต่บางครั้งก็ค่อนข้างใสซื่อในบางแง่มุม

การหอบเอกสารไปทั้งแบบนั้นบางทีอาจเป็นจุดเด่นกว่าการที่เธอใส่เครื่องประดับทั้งตัวอีก

ชายหนุ่มพรูลมหายใจออกมายาวเหยียดด้วยความระอาปนเอ็นดู ก่อนจะปรายตามองไปทางเบาะหน้า

“เลขาหยาง หาอะไรมาให้เธอใส่ของพวกนั้นที” นิ่งหลงออกคำสั่ง

คนถูกเรียกที่กำลังแอบมองโมเมนต์คู่รักหนุ่มสาวผ่านกระจกมองหลังสะดุ้งเฮือก หน้าตาเลิ่กลั่กราวกับถูกจับได้ ก่อนจะลนลานกวาดสายตามองหาข้าวของในรถ แล้วสายตาของเขาสะดุดเข้ากับถุงผ้าใบเก่าซึ่งสกรีนคำว่าแจกฟรีตัวเบ่อเริ่มที่ด้านข้าง ปกติเขาใช้ใส่เอกสารที่ไม่ใช้แล้ว แม้สีจะซีดไปบ้างแต่ก็สะอาดสะอ้านดีอยู่

เลขาหยางดึงเอกสารออกจากถุงก่อนจะหันไปน้อมส่งถุงผ้าไปให้เจ้านายที่ด้านหลัง

“แบบนี้สิจะได้กลมกลืนหน่อย” มู่เสวี่ยรับถุงผ้าใบนั้นจากนิ่งหลงมาอีกทอดหนึ่ง ดวงตาส่องประกายวิบวับด้วยความพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง

เพราะหากเธอต้องการแกล้งจน อุปกรณ์ชิ้นนี้ถือว่าเป็นเครื่องมืออันสมบูรณ์แบบ

เก่าแสนเก่า ถ้าไม่จนจริง ๆ ก็คงเป็นคนงกขั้นเทพล่ะนะถึงไม่ยอมเปลี่ยนใหม่เสียที เธอคิดก่อนจะปรายตามองไปทางเลขาของคู่หมั้น

หรือนิ่งหลงให้เงินเดือนน้อยไป มู่เสวี่ยสงสัยจริง ๆ

หญิงสาวสะพายถุงผ้าใบเก่าอย่างไม่รังเกียจ เมื่อมือแตะเข้าที่ประตูรถก็มีถ้อยคำแสนจะเย็นชาดังตามมา แต่กลับเป็นความเย็นเยียบที่คนฟังอบอุ่นไปทั้งหัวใจ

“ฉันไม่สนว่าเธอจะทำอะไร แต่ถ้ามีใครมารังแกก็รีบโทรหาฉันทันที เข้าใจไหม” นิ่งหลงแสดงความห่วงใยในแบบของเขา

มู่เสวี่ยหันกลับมาส่งยิ้มหวานหยดให้อีกฝ่าย ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ

“รู้แล้วค่ะคุณสามีในอนาคต” และยังไม่วายแตะริมฝีปากตนเองส่งจูบให้ทีหนึ่ง

คำตอบกลับประโยคนั้นและท่าทางที่คู่หมั้นทำทำเอานิ่งหลงถึงกับแข็งค้างไป เลือดจากอกฉีดขึ้นสู่ใบหน้าฉับพลัน ใบหูขาวตอนนี้แดงแจ๋

มู่เสวี่ยอมยิ้มกลั้นขำ แม้ไม่ต้องอ่านใจก็พอจะรู้ว่ากล่องข้อความความคิดของเขาตอนนี้คงเด้งรัว ๆ เพื่อระบายความในใจ หลังจากนั้นเธอจึงอาศัยจังหวะที่ชายหนุ่มกำลังเสียอาการก้าวลงจากรถไป

เลขาหยางมองตามแผ่นหลังของคุณหนูใหญ่มู่ที่ถือถุงผ้าใบเก่าของเขาเดินมุ่งหน้าไปทางมหาวิทยาลัยอย่างมั่นใจ แต่ออร่าของคุณหนูที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างดี จะอย่างไรก็ไม่อาจลบล้างให้หมดไปได้ด้วยการเปลี่ยนเครื่องประดับกายภายนอก เมื่อเธอเดินไปทางไหน ผู้คนยังคงมองมาอย่างสนใจอยู่ดี

มู่เสวี่ยคือลูกสาวคนโตแห่งตระกูลมู่ ผู้เป็นทายาทเจ้าของอาณาจักรโรงแรมและรีสอร์ทหรูระดับห้าดาวหลายแห่ง รวมถึงเรือสำราญกึ่งโรงแรมสุดอลังการที่จอดเทียบท่าบนชายฝั่ง

แม้เธอจะพยายามลดทอนความหรูหราด้วยการถอดเครื่องเพชรราคาแพงออกจนหมด แต่บุคลิกท่าทางที่ถูกหล่อหลอมออกมายังคงทำให้เธอโดดเด่นสะดุดตาอยู่ดี นั่นยังไม่รวมถึงหน้าตาที่งามพร้อมของเธอเอง ผิวขาวจัด ใบหน้าเล็ก ดวงตาคม นี่คือพิมพ์นิยมความงามในปัจจุบัน ซึ่งเธอมีอยู่ครบถ้วน

เลขาหนุ่มอดไม่ได้ที่จะแอบหลุดสบถในใจด้วยความระอาปนขบขันกับลูกคุณหนูที่พยายามแสร้งติดดิน

กลมกลืนบ้านเธอสิ ห่างไปเป็นกิโลถ้ามองมาก็รู้ว่าเธอเป็นคุณหนูน่ะ!

หยางเทาค่อนข้างติดหยาบคายอยู่บ้าง ยังดีที่คุณหนูที่เขากล่าวถึงไม่ได้อ่านใจเขาตอนนี้ ไม่เช่นนั้นเกรงว่าอาจถูกหมายหัวเอาได้