جميع فصول : الفصل -الفصل 10

สายฝนยามค่ำคืนกระหน่ำซัดลงมาอย่างบ้าคลั่ง มู่เสวี่ย ในวัยยี่สิบสองปีใช้มืออันสั่นเทากำพวงมาลัยรถสปอร์ตแน่น ทั้งเหยียบคันเร่งสุดแรงนำพาตนเองฝ่าความมืดมิดออกไปบนท้องถนนอย่างไม่คิดชีวิต บนเบาะที่นั่งข้างคนขับโทรศัพท์มือถือยังคงสว่างวาบฉายคลิปเสียง และข้อความหลักฐานที่เพิ่งกระชากหน้ากากของคนที่เธอไว้ใจออกมา มันคือความจริงอันโหดร้ายที่ว่าตระกูลมู่อันยิ่งใหญ่ต้องพังพินาศลงด้วยน้ำมือของคนใกล้ชิด น้องสาวต่างแม่ที่คอยชิงดีชิงเด่นกันมาตลอด ความจริงแล้วเป็นเพียงลูกติดท้องของแม่เลี้ยงที่ไม่มีแม้แต่สายเลือดของตระกูลมู่ เธอร่วมมือกับกลุ่มเพื่อนจอมปลอมทั้งสามคนของมู่เสวี่ยที่คอยแอบสูบเลือดสูบเนื้อมาโดยตลอด หลอกลวงและหักหลังจนครอบครัวต้องย่อยยับ มู่เสวี่ยร้องไห้อย่างหนักจนทัศนวิสัยพร่ามัว หยาดน้ำตาแห่งความแค้นและความสำนึกผิดรินไหลอาบแก้ม เธอเพิ่งรู้ซึ้งว่าตลอดเวลาสี่ปีที่ผ่านมาตนเองโง่เขลาเพียงใดที่หลงเชื่อคนผิด และผลักไสคนเพียงคนเดียวที่หวังดีต่อเธอมาตลอดออกไป “นิ่งหลง ฉันขอโทษ ฉันขอโทษจริง ๆ” เธอพึมพำปนเสียงสะอื้นพลางเอื้อมมือที่สั่นระริกไปหยิบโทรศัพท์มากดโทรออกหาชายหนุ่มเพียงคนเดียวที่เธ

ทางด้านเลขาหน้ารถที่แอบมองผ่านกระจกมองหลังก็ถึงกับตาโตและเบิ่งค้างด้วยความตกตะลึง ตลอดเวลาการทำงานกับนายน้อยตระกูลนิ่งมาสามปี เขาไม่เคยเห็นเจ้านายผู้เคร่งขรึมจริงจังเสียอาการขนาดนี้มาก่อน นิ่งหลงสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อควบคุมสติ เพราะที่มากกว่าความเขินอายนั้นคือความเป็นห่วงอีกฝ่าย แต่ด้วยนิสัยปากที่ไม่ค่อยตรงกับใจเท่าไหร่นักของตัวเอง เขาจึงเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้างที่ฟังดูชวนให้เข้าใจผิดอยู่หน่อย ๆ เช่นเคย “สมองกระทบกระเทือนหรือไงถึงได้พรวดพราดมากอดฉันแบบนี้น่ะ” ชายหนุ่มกดเสียงต่ำทั้ง ๆ ที่เนื้อเสียงสั่นเทา “หรือว่าไปทำเรื่องโง่ ๆ อะไรมาอีกถึงได้มาร้องไห้กับฉันแบบนี้ ถ้าโดนใครรังแกมาก็หัดปากไวให้ได้สักครึ่งของตอนที่ต่อล้อต่อเถียงฉันบ้างสิ” เขาบ่นตามหลัง แต่ก็แอบเสียใจที่พูดออกไปแบบนั้น น้ำเสียงจึงค่อนข้างแผ่วเบาลงในช่วงท้าย นี่เป็นครั้งแรกที่มู่เสวี่ยรู้สึกว่าคำบ่นของอีกฝ่ายช่างน่าฟัง แม้คำพูดจะดูเย็นชาและค่อนข้างหาเรื่องไปบ้าง แต่ท่อนแขนแข็งแรงของเขากลับค่อย ๆ ยกขึ้นมาประคองแผ่นหลังของเธอไว้อย่างแผ่วเบาก่อนจะลูบขึ้นลงเหมือนปลอบใจ และเป็นอีกครั้งที่เธอเพิ่งรู้ว่าเขาเป็นห

มู่เสวี่ยนำของทุกอย่างยัดใส่กระเป๋าแบรนด์เนมใบเล็ก เธอหยิบออกมาเพียงโทรศัพท์และกระเป๋าสตางค์ ทั้งยังนำเอกสารประกอบการรายงานตัวออกจากกระเป๋าหนังแท้ใบใหญ่ หลังจากนั้นจึงได้หันกลับมามองคนที่แอบมองเธออยู่ตลอด พอสบตากันปุ๊บเขาก็รีบเบือนสายตาหนี การกระทำที่ไม่แนบเนียนขนาดนี้ ทำไมฉันถึงไม่เคยสังเกตเลยนะ มู่เสวี่ยคิดพลางส่ายหน้า ตอนนี้เธอไม่อยากไปจากเขาสักเท่าไหร่ แต่ถึงอย่างไรสิ่งที่ต้องทำก็ต้องไปทำอยู่ดี ภาพเหตุการณ์ในอดีตประเดประดังเข้ามาไม่ขาดสาย แน่นอนว่าเธอจะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก หากการขุดคำรักออกจากปากของนิ่งหลงเป็นภารกิจที่หนึ่ง เช่นนั้นการแก้แค้นเหล่าบุคคลซึ่งพรากทุกอย่างไปจากเธอก็คือภารกิจที่สอง ในความทรงจำของมู่เสวี่ย ร่างกายเย็นชืดของพ่อยังคงติดตรึงตรา ธุรกิจที่พังคลื่นยังเป็นภาพที่ไม่อาจลบล้างในใจ ดังนั้นเมื่อมีความแค้นก็ต้องชำระ! เหตุการณ์ยังไม่เกิดในชาตินี้แล้วอย่างไร สำหรับคุณหนูใหญ่ตระกูลมู่นั่นไม่ใช่เรื่องที่จำเป็นต้องใส่ใจ อีกทั้งพลังที่ได้มาใหม่ดูเหมือนจะมีประโยชน์ไม่ใช่น้อยเลย จนทำเอาอดใจไม่ไหวที่จะนำไปทดลองใช้กับคนอื่นดูสักหน่อย “จะทำอะไรอีก” หลังจากรถยนต์จอ

ไม่ว่าหญิงสาวเดินผ่านไปทางไหนก็มีคนเหลียวมองเธอไปตลอดทาง คุณหนูใหญ่มู่กลับคิดว่านี่เป็นเรื่องปกติ เพราะส่วนใหญ่เวลาออกไปดูงานกับผู้เป็นพ่อเธอก็เป็นเป้าสายตาเช่นนี้เสมอย้อนอดีตกลับมาครั้งหนึ่ง สิ่งที่มู่เสวี่ยไม่เคยรู้เช่นจิตใจอันโสมมของมนุษย์เธอก็ได้รับรู้มากขึ้น แต่เรื่องทางโลกบางอย่างก็ยังคงไม่รู้เช่นเดิม เหมือนตอนนี้ที่เธอไม่เข้าใจว่าการที่นักศึกษาคนอื่นมองตามกับการที่พนักงานในโรงแรมที่ครอบครัวเธอเป็นเจ้าของมองตามนั้นไม่เหมือนกันความอยากรู้อยากเห็นกับความเคารพนั้นต่างกันสุดกู่หากนี่กลับเป็นความน่ารักและเสน่ห์ที่ทำให้ชายหนุ่มผู้เป็นคู่หมั้นตกหลุมจนถอนตัวไม่ขึ้น เป็นความใสซื่อที่ทำให้คนผู้นั้นยอมสยบมู่เสวี่ยเดินไปที่ป้ายประกาศประจำคณะเพื่อเช็กห้องและอาคารที่ต้องไปรายงานตัวอย่างอารมณ์ดี ตอนนี้เป็นเวลาแปดโมงเช้า แต่อาคารหลังเดียวทำให้หญิงสาวต้องเดินวนเวียนไปมานับชั่วโมงตั้งแต่เล็กจนโตเธอไม่เคยไปไหนเองคนเดียว นอกจากเส้นทางที่ใช้ประจำเธอแทบจำเส้นทางอื่นไม่ได้ ครั้งก่อนที่มารายงานตัวก็เป็นนิ่งหลงที่เข้ามาส่ง แต่ดูเหมือนครั้งนี้

มู่เสวี่ยบันทึกชื่อของทั้งสองคนลงในรายชื่อเพื่อนเสร็จก็ทิ้งโทรศัพท์ส่ง ๆ ลงในถุงผ้าอย่างไม่ใส่ใจ โดยไม่รู้เลยว่าโทรศัพท์เครื่องนี้สนนราคาที่สูงถึงแปดหลัก มีมาตรการรักษาความปลอดภัยสูง การโทรไม่ได้ใช้คลื่นสัญญาณปกติแต่โทรผ่านดาวเทียมโดยตรง หากดาวเทียมครึ่งโลกไม่ตกพร้อมกัน โทรศัพท์เครื่องนี้จะสามารถใช้งานได้อย่างไร้ข้อจำกัดในทุกกรณีไม่ว่าที่ไหนก็ตาม แน่นอนว่านิ่งหลงไม่หวังให้เธอใช้ประโยชน์เช่นนั้นจากมัน เขาแค่ต้องการพิกัดของเครื่องเพื่อติดตามหญิงสาวคู่หมั้นเท่านั้น “ฉันต้องไปรายงานตัวแล้วค่ะ” มู่เสวี่ยชี้นิ้วไปทางห้องที่ผู้คนเริ่มเบาบางลง “เดี๋ยวยังไงตอนกลางวันพวกพี่ติดต่อไปนะ” หวังเจี้ยนส่งยิ้ม ก่อนจะมองตามร่างบางที่เดินจากไป “ไปเร็ว เดี๋ยวเด็กนั่นวีนอีก” หมิงเจ๋อดึงตัวเพื่อนไปอีกทาง เพราะเมื่อดูนาฬิกา พวกเขาเสียเวลาไปมากแล้ว ความจริงพวกเขามาหาน้องสาวของหวังเจี้ยนเพื่อส่งเอกสารที่อีกสาขาหนึ่ง *** เวลา 11.00 น. มู่เสวี่ยมาที่หอพักนักศึกษา สภาพหอพักแห่งนี้แม้จะดูเก่าไปบ้างตามกาลเวลาแต่ภายนอกก็ยังคงความสะอาดเรียบร้อย บ