ตอนที่ 16/1 พสุธา

ถ้าไม่เป็นเพราะต้องทำงานหาเงินเลี้ยงตัวเองและส่งให้คนทางบ้าน มุกดาไม่อยากลุกไปไหน อยากนอนคิดอะไรเรื่อยเปื่อยตามลำพังมากกว่า เอาแบบไม่ต้องออกจากห้อง ไม่ต้องทำอะไรเลยได้ยิ่งดี

สิ่งที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้ มีร่างกายและยังหายใจแต่เหมือนหุ่นยนต์ไร้ความรู้สึก ไม่อยากโบ้ยชี้ความผิดไปหาเขา คนที่รู้ๆ กันอยู่ว่าใคร ผู้ชายไม่มีหัวใจคนนั้น เฮียคิเรย์

ก็ดูจะเป็นการกล่าวหากันเกินไป และมันก็ตลกด้วยเพราะเขาไม่เคยขอให้เธอมารู้สึก มีแต่เธอที่รู้สึกและปล่อยใจถลำลึกอยู่คนเดียว พอเกิดอาการที่เรียกว่าไม่สมหวัง ผิดหวัง เสียใจ ต้นเหตุหลักๆ จึงกลายเป็นชี้ศรมาหาเธอแทน

เธอนี่แหละทำตัวเอง

“เจ้”

“…”

“เจ้!”

“วะ..ว่าไง ตกใจหมด” เจ้าของดวงหน้าหวานเจือความเซ็กซี่ที่หาได้ยากจนเหมือนกลายเป็นของแรร์หันมองรุ่นน้องคนสนิทผู้ซึ่งเรียกเธอในขณะคิดอะไรเพลินๆ

เพลินจนเทเหล้าใส่แก้วล้นและลูกค้ากำลังมองแรง

“ขะ..ขอโทษนะคะ เดี๋ยวจะรีบทำให้ใหม่ค่ะ” ละล่ำละลักบอกลูกค้าที่เอาแต่ส่ายหน้าราวกับระอาใจเต็มที ก็แหงล่ะ..เธอให้อีกฝ่ายรอมาตั้งนาน แล้วยังมาทำพลาดอีก

“เจ้เป็นไรเนี่ย ไหวไหม จะไปพักก่อนรึเปล่า ตรงนี้หนูทำเองก็ได้นะ”

“