LOGINShare
ตอนที่ 7/2 ลืมมารยาทในท้องแม่
Last Updated:
2025-12-31 11:30:51“จองแบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอคะ แต่คนที่จับชุดนี้ก่อนคือพวกฉันนะ และเราก็กำลังจะซื้อชุดนี้ด้วย” ซาร่าห์จิกลูกกะตาจ้องตอบอีกฝ่ายแบบไม่ยอมลงให้ง่ายๆ
ปกติไม่ชอบแย่งชิงอะไรกับใครเขาหรอก แต่กับผู้หญิงคนนี้มีเซ้นส์บางอย่างที่บอกฉันว่าต้องห้ามอ่อนข้อให้เด็ดขาด “ฉันจะซื้อตัวนี้ค่ะ” “อ้าวแม่นี่ ก็บอกแล้วไงจ๊ะว่าชุดนี้น้องน้ำฟ้าจองแล้ว” ผู้จัดการแม่นางแบบไฟท์กลับ หล่อนพร้อมกระชากชุดที่ว่าไปอยู่ในกำมือตัวเองได้ทุกเมื่อหากฉันเผลอ “นี่ นังบ้านนอก อย่าดันทุรังอยากได้ของที่ไม่มีปัญญาซื้อได้ปะ” “เอ้าอีนี่ นั่นปากหรือส้วมห้ะ!” ซาร่าห์หมดความอดทน “แล้วแกจะทำไม!” ต่างฝ่ายต่างพร้อมปะทะกันสุดๆ ร้อนไปถึงพนักงานคนอื่นๆ ต้องเข้ามาช่วยห้ามปราม พี่เมฆช่วยจับแยกอีกแรง ซึ่งหากไม่มีคนห้ามก็คงได้ตบกันนัวกลางชอปไปแล้ว “เธอรู้ใช่ไหมว่าฉันอยู่ในขั้นพิจารณารับเป็นพรีเซนเตอร์แบรนด์นี้ ถ้าฉันไม่ได้ชุดที่จองไว้ ก็อย่าหวังว่าเราจะได้ร่วมงานกัน แล้วถ้าผู้บริหารถามว่าทำไมฉันไม่ตกลงเซ็นสัญญา ฉันก็จะบอกว่าเป็นความผิดเธอ” ยัยน้ำฟ้าขู่พนักงานเสียงขรมจนพวกเขาก้มหัวไม่กล้าสู้หน้า มาถึงขั้นนี้ฉันพอจะเข้าใจบ้างแล้ว ถ้าฉันไม่ยอมให้ยัยนี่เอาชุดไป ก็เท่ากับว่าฉันได้สร้างความเดือดร้อนให้กับพนักงานทั้งชอป เฮ้อ! หงุดหงิดเป็นบ้า แต่ก็ช่วยไม่ได้ อยากเอาชนะเท่าไรฉันก็ไม่อยากเอาหน้าที่การงานของคนอื่นมาเสี่ยง คงต้องยอมให้นางได้ใจไปก่อน “อยากได้นักก็เอาไป” “เออใช่! เอาไปเลย ยังมีชุดสวยกว่านี้รอเราอีกเพียบ” ซาร่าห์ยักคิ้วเย้ยหยันฝ่ายตรงข้ามที่เพียงแค่กดยิ้มมุมปาก ดวงตาเฉี่ยวคมคู่นั้นจ้องเราสองด้วยสายตาดูแคลนไม่เปลี่ยน “บ้านนอกยังไงก็บ้านนอกอย่างนั้น” “อีนี่!” “พอซาร่าห์ หมาเห่าอย่าเห่าตอบ เราไปดูร้านอื่นกันก็ได้” ฉันจูงมือน้องออกมาทันก่อนที่ซาร่าห์จะเข้าไปหยุมหัวอีกฝ่ายคำพูดเจ็บแสบที่ทิ้งทวนไว้คงทำให้ยัยน้ำฟ้าอะไรนั่นกระอักได้บ้าง “คุณมุกดาจะให้ผมดูชุดแบบเดียวกันของชอปสาขาอื่นไหมครับ มันน่าจะมี…” “ไม่เป็นไรค่ะพี่เมฆ มุกไม่อยากได้แล้ว เรากลับกันเลยดีกว่าค่ะ” เพราะฉันหมดอารมณ์เดินชอปปิงต่อแล้วล่ะ อีกอย่างฉันก็ไม่อยากได้ชุดที่ซ้ำกับยัยนางแบบนิสัยเสียนั่นด้วย พอฉันไม่ชอปปิงต่อและบอกพี่เมฆขอกลับที่พัก เขาต่อสายหาเจ้านายทันที คุยอะไรสักอย่างกับเฮียตินครู่เดียวก็บอกว่าจะพาไปร้านอาหาร เฮียตินเพิ่งเลิกงานและกำลังไปที่นั่น ฉันและซาร่าห์เลยมาลงเอยร้านอาหารรูฟท็อปบาร์บนตึกสูง ชมวิวเมืองแสงสียามเย็นจรดค่ำที่อีกไม่นานทุกอย่างโดยรอบคงงดงามมากขึ้นอีก เจอบรรยากาศแบบนี้เข้าไป ฉันลืมเรื่องยัยนางแบบปากมอมเลย “น้องมุก” ผู้ชายรูปร่างสูง ใบหน้าหล่อเหลา โดดเด่นท่ามกลางโต๊ะอาหารนับสิบ เฮียตินเพิ่งเลิกงานจริงหรือเปล่า ทำไมถึงดูหล่อครบเครื่อง หล่อสะอาดเหมือนอาบน้ำทุกสิบนาทีแบบนี้กันล่ะ ทว่ารอยยิ้มหวานของเฮียที่ประดับบนใบหน้าค่อยๆ หายไปเมื่อเห็นคนข้างกายฉัน เฮียตินมองซาร่าห์ราวเห็นผี “มาด้วยทำไมเนี่ย” “อ้าว ก็หิวเหมือนกันนะ แล้วทำไมสองมารตฐานจัง เลื่อนเก้าอี้ให้เจ้มุก ไม่เลื่อนให้หนูบ้างล่ะ” ซาร่าห์ทำทีเป็นค้อนใส่เขา ใจจริงคือกวนตีนเล่นมากกว่า “ไม่ได้ง่อย ทำเองสิ” เฮียกลอกตาตอบกลับ มีความอิหนาระอาใจในตัวซาร่าห์พอสมควร แต่ฉันชอบนะที่มีซาร่าห์อยู่ด้วย นอกจากอุ่นใจแล้ว น้องก็ยังคอยรับมือกับเฮียในบางเรื่องที่พอจะเข้าใจได้เองว่าฉันตกอยู่ในสถานการณ์ชวนอึดอัด “น้องมุกสั่งอาหารสิคะ” พรึ่บ! “เธอ!” “สั่งอะไรดีน้า เจ้กินไรดีอะ” ซาร่าห์หันมาถามฉันในขณะสองตาจ้องใบเมนู ไม่สนใจเลยว่าเฮียกำลังอารมณ์เสียที่เธอแย่งมันมาจากมือเขาในตอนกำลังจะส่งให้ฉัน เฮียคงอยากได้ฟีลเดตสองต่อสอง โรแมนติกหวานฉ่ำอะไรทำนองนั้น แต่เพราะมีซาร่าห์ที่มาทำหน้าที่ไม้กันหมา เดตที่เฮียเตรียมไว้จึงกลายเป็นสงครามปะทะคารมย่อยๆ แทน จนทานอาหารเสร็จ เฮียมาส่งฉันและซาร่าห์ยังที่พักซึ่งเขาเป็นคนคอยอำนวยความสะดวกให้ทุกอย่าง “ชอบห้องนี้มั้ย วิวดีที่สุดเลยนะ” “ชอบค่ะ ขอบคุณนะคะเฮีย” ฉันยิ้มกล่าวด้วยความเกรงใจ เฮียตินยังคงยืนค้ำประตูไม่ยอมกลับไปง่ายๆ มองจากสายตาอาลัยอาวรณ์นั่นแล้ว เฮียคงต้องการอะไรสักอย่าง แต่สักอย่างที่ว่ามันคืออะไรล่ะ ฉันไว้ใจสายตาแพรวพราวหลอกเหยื่อของเขาได้ซะที่ไหนกัน “เฮียไม่กลับเหรอคะ” “ยังไม่อยากกลับเลยค่ะ เฮียยัง..” “ยังอะไรอีกค้า เฮียตินลืมอะไรเหรอ” เสียงแหลมเล็กของซาร่าห์มาพร้อมเจ้าตัวที่เดินเร็วๆ มาทางฉันและเฮีย น้องหันมาขยิบตาให้ฉันราวกับจะบอกว่าเรื่องนี้เดี๋ยวหนูรับมือเอง “เหนื่อยมาทั้งวันแล้วอยากพักหน่อย เฮียจะชวนคุยทำไมนักหนา ไม่กลับเหรอ” เฮียตินมองฉันด้วยสายตาโหยหาอาลัยอาวรณ์ แต่พอเป็นซาร่าห์ก็ถลึงตาใส่แทบกินหัว “ยุ่งอะไรด้วยเนี่ย” “เอ้า ก็บอกว่าอยากพักไง ไปๆๆ กลับไปได้แล้ว มัวแต่อ้อยอิ่งอยู่ได้” ซาร่าห์จิ๊ปากและดันตัวเฮียตินออกนอกประตู เฮียเองก็ส่งสายตามองฉันอย่างกับจะขอความช่วยเหลือ ปัง! ประตูปิดกระแทกใส่หน้าเขาในทันที ฉันคงช่วยอะไรเฮียไม่ได้หรอกเพราะซาร่าห์แสบเอาเรื่องซะขนาดนี้ เฮียตินคงกำหมัดโมโหแย่แล้วล่ะ
Latest chapter
กรงรักกับดักมาเฟีย ตอนที่ 7/3 ลืมมารยาทในท้องแม่
หลังอาบน้ำเสร็จจัดการตัวเองอยู่ในชุดพร้อมนอน แต่ฉันและซาร่าห์ยังไม่ง่วง นอนเล่นมือถือได้นานนับชั่วโมง จากที่บอกเฮียตินว่าอยากพักผ่อน ถ้าเฮียมาเห็นเราในสภาพนี้คงขายหน้าแย่“เจ้ ดูอะไรนี่สิ” “หืม มีอะไร” ฉันเลิกคิ้วมองซาร่าห์ที่ส่งโทรศัพท์มือถือของตัวเองให้ดูบางอย่าง สิ่งที่ปรากฏในจอคือข่าวเกี่ยวกับแม่นางแบบน้ำฟ้า พาดหัวข่าวทำนองว่าแอบเดตกับหนุ่มนักธุรกิจไฟแรงฉันคงจะไม่สนใจหากไม่ติดตรงภาพในข่าวเพิ่งแอบโดนถ่ายสดๆ ร้อนๆ วันนี้ ดูได้จากชุดที่เธอใส่ กระเป๋าที่เธอถือ แล้วไหนจะหนุ่มนักธุรกิจไฟแรงในข่าวแอบถ่ายได้ไกลมาก ต่อให้เห็นยัยน้ำฟ้าชัดแต่นักธุรกิจหนุ่มที่ว่าค่อนข้างจะเบลอไปหน่อย แต่ว่ารถนี่สิ รถที่พวกเขานั่งด้วยกันมันสะดุดตาสะดุดใจฉันเหลือเกิน “เห็นผู้ชายไม่ชัด แต่รถนี่คล้ายของเขามากเลยนะเจ้” ‘เขา’ ที่ซาร่าห์หมายถึงคงไม่ใช่ใครอื่นไกล และน้องก็คิดเหมือนฉันซะด้วยสิ“เฮียคิเรย์เหรอ..” เอ่ยออกไปแผ่วเบาเหมือนคนหาเสียงตัวเองไม่เจอ หัวสมองหนักอึ้งอย่างกับถูกทุบด้วยของแข็ง“แต่รถแบบเฮียไม่ได้มีคันเดียวสักหน่อยเนอะ เลขทะเบียนก็เห็นแบบลางๆ อาจไม่ใช่ก็ได้นะเจ้” น้องพยายามปลอบฉันเมื่อเห
กรงรักกับดักมาเฟีย ตอนที่ 7/2 ลืมมารยาทในท้องแม่
“จองแบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอคะ แต่คนที่จับชุดนี้ก่อนคือพวกฉันนะ และเราก็กำลังจะซื้อชุดนี้ด้วย” ซาร่าห์จิกลูกกะตาจ้องตอบอีกฝ่ายแบบไม่ยอมลงให้ง่ายๆ ปกติไม่ชอบแย่งชิงอะไรกับใครเขาหรอก แต่กับผู้หญิงคนนี้มีเซ้นส์บางอย่างที่บอกฉันว่าต้องห้ามอ่อนข้อให้เด็ดขาด “ฉันจะซื้อตัวนี้ค่ะ”“อ้าวแม่นี่ ก็บอกแล้วไงจ๊ะว่าชุดนี้น้องน้ำฟ้าจองแล้ว” ผู้จัดการแม่นางแบบไฟท์กลับ หล่อนพร้อมกระชากชุดที่ว่าไปอยู่ในกำมือตัวเองได้ทุกเมื่อหากฉันเผลอ “นี่ นังบ้านนอก อย่าดันทุรังอยากได้ของที่ไม่มีปัญญาซื้อได้ปะ” “เอ้าอีนี่ นั่นปากหรือส้วมห้ะ!” ซาร่าห์หมดความอดทน“แล้วแกจะทำไม!” ต่างฝ่ายต่างพร้อมปะทะกันสุดๆ ร้อนไปถึงพนักงานคนอื่นๆ ต้องเข้ามาช่วยห้ามปราม พี่เมฆช่วยจับแยกอีกแรง ซึ่งหากไม่มีคนห้ามก็คงได้ตบกันนัวกลางชอปไปแล้ว“เธอรู้ใช่ไหมว่าฉันอยู่ในขั้นพิจารณารับเป็นพรีเซนเตอร์แบรนด์นี้ ถ้าฉันไม่ได้ชุดที่จองไว้ ก็อย่าหวังว่าเราจะได้ร่วมงานกัน แล้วถ้าผู้บริหารถามว่าทำไมฉันไม่ตกลงเซ็นสัญญา ฉันก็จะบอกว่าเป็นความผิดเธอ” ยัยน้ำฟ้าขู่พนักงานเสียงขรมจนพวกเขาก้มหัวไม่กล้าสู้หน้า มาถึงขั้นนี้ฉันพอจะเข้าใจบ้างแล้ว ถ้าฉันไม่
กรงรักกับดักมาเฟีย ตอนที่ 7/1 ลืมมารยาทในท้องแม่
มุกดา |Partฉันพูดได้เต็มปากอย่างไม่อายว่าชีวิตที่ดีขึ้นในทุกวันนี้นับตั้งแต่ได้เจอกับเฮียคิเรย์ รวมไปถึงเพื่อนๆ ของเขา หรือแม้แต่เฮียตินที่ตามจีบฉันอยู่ก็ตาม ชีวิตที่เคยขัดสนได้รับสิทธิพิเศษหลายอย่าง ได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ ทานของอร่อยที่ไม่เคยทานมาก่อน มีคนคอยดูแลอารักขาราวกับเจ้าหญิง มีชีวิตหรูหราในแบบที่ไม่คิดว่าจะมี และถึงแม้โอมากาเสะคอร์สหมื่นจะอร่อยมากแค่ไหน ยังไงฉันก็ไม่ลืมแกงไตปลาปักษ์ใต้บ้านเกิดตัวเองหรอกนะ “พี่เมฆไปหาอะไรทำก่อนก็ได้ ไม่ต้องเดินตามฉันสองคนหรอก”“ไม่ได้ครับคุณมุกดา นายสั่งผมให้ดูแลคุณทั้งสองคน ผมต้องทำตามคำสั่งนายครับ” พี่เมฆบอกกับฉันด้วยน้ำเสียงจริงจัง ไม่ยอมห่างจากกันสักวินาที เดินตามราวเป็นหุ่นยนต์จนฉันและซาร่าห์อึดอัดอยู่บ้าง แต่จะทำไงให้ในเมื่อเฮียตินให้พี่เมฆผู้เป็นลูกน้องขับรถไปรับฉันและซาร่าห์เข้ามาในกรุงเทพเพื่อเดินทาง ทริปทะเลพรุ่งนี้จะได้เป็นไปอย่างสะดวก ฉันต้องการชอปปิงเสื้อผ้ารองเท้าตามประสาผู้หญิงกับซาร่าห์แค่สองคน เฮียตินก็ยังกำชับให้พี่เมฆตามมาคอยดูแล ไม่พอแค่นั้น เฮียยังสั่งพี่เมฆอีกว่าหากฉันและซาร่าห์ต้องการอะไรก็ให้พี่เมฆเป็นคนจัดก
กรงรักกับดักมาเฟีย ตอนที่ 6/3 ไม่ได้ดั่งใจ
ครั้นถึงเวลาเลิกงาน มุกดามัวแต่อยู่ช่วยน้องพนักงานคนอื่นๆ เก็บของ ทำให้กลับช้ากว่าปกติ แล้วบทจะดวงซวยมันก็ซวยแบบติดๆ ราวนัดกันมา“ทำไมเป็นงี้วะเนี่ย” หัวร้อนผ่าวเพราะสภาพยางล้อรถทั้งสี่แบนแต๋ติดพื้น แล้วรถของเธอคันใหม่เอี่ยมอ่องเพราะดูแลรักษาเป็นอย่างดี ก็อย่างว่าแหละ…เฮียคิเรย์เป็นคนซื้อให้เอง มุกดาเลยมั่นใจว่าที่รถของเธอล้อแบนแบบนี้ต้องเป็นฝีมือคนทำใครมันชั่งกล้า!“มีอะไรพี่ช่วยมั้ยครับ”“เชี่ย! มาได้ไงเนี่ย” ตกใจจนตัวสะดุ้ง มือเรียวยกทาบหน้าอกในขณะกำลังก้มๆ เงยๆ สำรวจรอบรถแล้วเจอเข้ากับชายคนเดิมที่พึ่งปะทะฝีปากกันไปไม่นานหรือว่าจะเป็นฝีมือหมอนี่?“ว่าไงครับคนสวย พี่ช่วยไหม”“ไม่ต้องค่ะ ถ้าจะช่วยแต่ช่วยหลีกไปไกลๆ ก็พอ” แม้สงสัยแต่ไม่อยากปรักปรำและหาเหาใส่หัว ดูท่าแล้วผู้ชายคนนี้คงดื่มไปใช่น้อย ตาแดงๆ กลิ่นเหล้าก็แรงแสบจมูก“เอาน่า พี่ช่วย ไหนมาดูหน่อย…โห แบนทั้งสี่ล้อเลย”หน็อยยยย! มันเหมือนเยาะเย้ยกันมากกว่าจะช่วยนะ มุกดายืนเท้าสะเอวนับหนึ่งถึงสิบให้ตัวเองใจเย็นๆ“แต่ยางแบนขนาดนี้พี่ซ่อมไม่เป็นหรอก เอางี้สิ..ให้พี่ไปส่งที่บ้าน ดีมั้ยครับ” ร่างสูงกว่าเธอหลายเซนติเมตรโน
กรงรักกับดักมาเฟีย ตอนที่ 6/2 ไม่ได้ดั่งใจ
คิเรย์หยิบอีกสองสามชุดขึ้นมาดู มันมีแต่ชุดว่ายน้ำวาบหวิวทั้งนั้น ไม่รู้ไอ้ตินคิดบ้าอะไรถึงได้เหมาชุดพวกนี้เตรียมไว้ให้มุกดา เธอจะมองเพื่อนเขาเป็นคนหมกมุ่นไหมนะ“ให้ใส่ชุดแบบนี้ ไม่หวงเหรอ” “หวงทำไม ต้องรู้จักใจกว้าง” มาร์ตินยิ้มขำ สีหน้ากะล่อนมองคิเรย์ที่ให้ความสนอกสนใจกับกองชุดเหล่านี้ “หรือมึงหวง” เลิกคิ้วถามเสียงเรียบคิเรย์จ้องหน้าอีกฝ่ายกลับ ยอมรับว่าเมื่อครู่ใจเต้นแรงกับคำถามสุ่มสี่สุ่มห้าของมัน “ทำไมกูต้องหวง”“ก็เห็นมึงดูไม่สบายใจ ดูเป็นเดือนเป็นร้อนแทนคนใส่”“กูก็แค่ถามไปงั้น” คิเรย์กลบเกลื่อนความรู้สึกหงุดหงิดใจ โยนชุดที่ถือในมือบนเตียง “เห็นมึงหวงมุกดานักหนาแต่ยอมให้ใส่ชุดพวกนี้”“กูยังไม่ได้เป็นผัวน้องไหมล่ะ ออกตัวเยอะเดี๋ยวน้องไม่ปลื้ม” ตอบทีเล่นทีจริงด้วยอารมณ์ขัน แต่คนที่ไม่ขำด้วยก็คือคิเรย์ปากบอกยังไม่เป็นผัว แต่แม่งทุกวันนี้มันสนใจแต่มุกดาจนคนอื่นเขาคิดว่าคบกันหมดแล้ว และต่อให้หงุดหงิดใจแค่ไหน ก็ต้องเก็บความรู้สึกเอาไว้ เก็บจนไปๆ มาๆ จะกลายเป็นระเบิดตู้มอยู่แล้วหลังลูกน้องสรรหาชุดที่โดนใจ ตรงสี ตรงไซต์มาได้สำเร็จเพื่อที่มาร์ตินจะเก็บชุดที่ว่าไว้เซอร์ไพรส์
กรงรักกับดักมาเฟีย ตอนที่ 6/1 ไม่ได้ดั่งใจ
ธุรกิจโรงแรมสุดหรูติดชานเมืองหลวงคืออีกหนึ่งมรดกที่คิเรย์ได้รับจากคุณย่าหลังจากท่านเสียชีวิตได้หลายปีแล้ว แรกเริ่มเดิมทีมันตกอยู่ในความดูแลของลูกพี่ลูกน้องคนสนิทแต่เมื่อเขากลับมาตั้งต้นชีวิตที่ไทยก็ต้องสืบต่อหน้าที่เจ้าของกิจการตัวจริงด้วยตัวเองปกติคิเรย์จะเทียวไปเทียวมากรุงเทพฯ และต่างจังหวัดเพราะต้องดูแลทั้งผับและโรงแรม แม้เทคโนโลยีสมัยใหม่จะสั่งงานทางไกลและควบคุมทุกอย่างได้ดี แต่การเข้ามาดูแลด้วยตัวเองย่อมดีกว่าอย่างในวันนี้มีแขกคนสำคัญเป็นถึงคณะท่านทูต คิเรย์จึงต้องมาดูแลต้อนรับด้วยตัวเอง พนักงานของเขาก็ช่วยจัดการเตรียมพร้อมทุกอย่างตามที่สั่งไป ไม่มีจุดไหนขาดตกบกพร่อง ทั้งแขกเข้าพักและเจ้าของโรงแรมหน้าตาชื่นบานกันถ้วนหน้า “ฝากที่เหลือด้วยนะครับพี่โสภา”“ได้ค่ะคุณคิเรย์ ไว้ใจพี่ได้เลยค่ะ” เลขาสาวรุ่นใหญ่ยิ้มแย้มรับคำ เรื่องงานเธอไม่เคยทำให้เจ้านายหนุ่มผิดหวังเลยสักครั้งฝากฝังงานเสร็จแล้ว คิเรย์รีบบึ่งออกจากโรงแรมเพราะเขามีที่ที่ต้องไปต่อ ยานพาหนะคันโปรดคู่ใจขับไปตามถนนสายหลักซึ่งเส้นทางที่ว่าพาเขามาถึงจุดหมายปลายทางในไม่ช้าไม่นานโรงพยาบาลสัตว์ pet BRตึกสีขาวทันสมัยสองช
You may also like
ขย้ำรักมาเฟีย
นิยายของเนม18.5K viewsBad Mafia เด็กเจ้าพ่อ
มดตัวจี๊ด29.2K viewsพรากรักมาเฟียเถื่อน
Philipnana13.0K viewsลงทัณฑ์เมียลับมาเฟีย
แอดอ้วน นามปากกาเงินล้าน4.9K viewsBad Boy จำนนรัก มาเฟียร้าย
Jutharat1.8K viewsเล่ห์รักมาเฟีย
ไอดีลม1.1K viewsจำเลยลับเด็กคนโปรด
โซลสตาร์ seoulstar2.4K viewsBAD GUY พายุร้ายพายุรัก
EWATIME1.6K views
