Share

กลวิธีเอาตัวรอดจากท่านแม่ทัพปีศาจ
กลวิธีเอาตัวรอดจากท่านแม่ทัพปีศาจ
Author: ภัสสพิชชา

ดับสูญ

last update publish date: 2026-08-31 10:54:45

เสียงเกือกม้าดังฝ่าความมืดในยามค่ำคืน ความไวที่คงที่ทำทุกคนแทบไม่หายใจ เพราะต้องทำเวลาไม่ให้สว่างก่อน

“จวนแม่ทัพโหลว“ ที่ๆใครๆก็ล้วนไม่ปราถนาจะมา เว้นแต่ว่าต้องมาอย่างเลี่ยงไม่ได้

แม่ทัพปีศาจอย่างโหลวเซิ่งหลง คือบุคคลที่ถูกโจษจั่นว่า…ยามเสพสมความบริสุทธิ์ของสตรีแล้ว เขาบั่นดาบลงคออย่างไม่ใยดี บ้านขุนนางล้วนไม่อยากส่งบุตรสาวอันเป็นที่รักมาสังเวยให้แก่เขา ยกเว้นเพียง…

”เหตุใดคุณหนูของเจ้าจึงเงียบเฉียบ ไม่ใช่ว่าดื่มพิษราตรีสิ้นใจไปแล้วหรือ!!“ แม่นมจางคือคนที่มาส่งเจ้าสาวแสนอาภัพ เอ่ยถามสาวใช้ที่ถูกบังคับให้มาดูแลคุณหนูผู้อ่อนแอด้วย

”ข้าจะรู้ได้อย่างไร!! หากนางจะดื่มพิษจริงก็เป็นความผิดของนาง หาใช่ข้าหรือ!!“ ทั้งแม่นมที่ถูกส่งมาจากจวนซู่โหว และสาวใช้ต่างไม่อยากเดินทางมายังเมืองเฉียงแห่งนี้ แต่เพราะฮูหยินผู้เฒ่าบอกว่า…

“ต่อให้นางอยู่ นางก็ตาย แต่ถ้าหากไปอย่างน้อยนางก็มีประโยชน์แก่คนในสกุลซู่!!“

”ทั้งๆที่นางอาจไปตายงั้นหรือเจ้าคะ?“ เสียงสาวใช้อีกคนนึงถามด้วยความนึกกลัว

”อยู่ก็ตาย ไปก็ตาย ชีวิตนางควรมีประโยชน์“ คนที่ตอบกลับ กลับเป็นแม่เลี้ยงของนางเอง

ซู่เยว่ถิง เป็นบุตรสาวคนโตของจวนโหว บุตรสาวของ ซู่กวางฉี และภรรยาเอกผู้ล่วงลับ ร่างกายที่อ่อนแอราวกระเบื้องเคลือบ รอวันสิ้นลมหายใจทำคนในจวนตัดสินใจส่งนางมาผูกไมตรี

ในช่วงนี้บ้านเมืองระสำระส่าย ทุกหัวเมืองต่างต้องการการคุ้มครองจากแม่ทัพของกองกำลังม้าเหล็ก …โหลวเซิ่งหลง…กันทั่งนั้น และนางคือผู้ถูกเลือกให้ส่งไปสังเวยพรหมจารีแก่ท่านแม่ทัพ

เขา…ผู้ถูกชาวบ้านล่ำลือว่าไม่มีใจภักดิ์กับสตรีนางใด ส่วนใหญ่หญิงใดที่ถูกส่งไปมักหายสาปสูญ ไม่ได้กลับบ้านและ…ไม่ได้ยินข่าวคราว เท่ากับว่า…ความโหดเหี้ยมที่รบไม่เคยแพ้ ฆ่าทุกคนที่เป็นปรปักษ์ นั้นคือเรื่องจริง!!

แม้กระทั่งควบม้าไปจับองค์ชาย5มารับโทษของการโกงกินชาวบ้านถึงในวังหลวงก็ทำมาแล้ว ฮ่องเต้ยังเกรงกลัวว่าสักวันเขาจะยึดอำนาจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ราชสำนักอ่อนแอเกินไป…

“หากนางไร้ลมหายใจก่อนถึงจวนแม่ทัพ พวกเรามิต้องกลับไปแต่วิญญาณหรือ!!” กลุ่มสาวใช้ยังถกเถียงกันไม่จบ โดยไม่มีใครรู้เลยว่า…ในเกี้ยวเจ้าสาว มีหนึ่งวิญญาณที่ดับสูญ และมีอีก1วิญญาณที่เกิดใหม่ในร่างกายของคนอ่อนแอ

“เกิดอะไรขึ้น แค่เพราะอ่านคัมภีร์เล่มนั้น ถึงกับเข้ามาอยู่ในร่างสตรีที่แทบไม่มีการกล่าวถึงเลยงั้นหรือ!!”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • กลวิธีเอาตัวรอดจากท่านแม่ทัพปีศาจ   ซ่อนคัมภีร์นี้ไว้ให้ดี

    ”เพราะเจ้ามันไม่ได้เรื่อง ร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่เกิด ตัวรึก็แคระแกน สมองยิ่งไม่ต้องพูดถึง ข้าจึงต้องไว้ชีวิตมันเพื่อใช้มันเป็นหุ่นเชิด หากเจ้าดีเที่ยบเท่ามัน จะมีเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นหรือ เจ้าต่างหากที่ไร้ประโยชน์ เจ้าลูกโง่!!“ เสียงด่าทอดังขึ้นตลอดทางที่ทหารจับกุมสองพ่อลูกนั้นขึ้นรถม้าส่งกลับจวนและไปที่วัดตามคำบัญชาท่านแม่ทัพ พวกทหารเหล่านี้รอเวลานี้มานาน เวลาที่ท่านโหวผู้เห็นแก่ตัวจะหมดอำนาจ”ใจร้ายเช่นนี้ สมควรแล้วที่สามีข้าจัดการขั้นเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นเกรงว่าจะกลับมาตลบหลังเอาได้“ ร่างเล็กมองสองพ่อลูกอย่างโกรธเคือง “ฮูหยินกลับจวนเถิดเจ้าค่ะ หากท่านแม่ทัพรู้ชินชินตายแน่” ตอนนี้เฉินชินหยู่บุตรสาวพ่อบ้านเฉินกลายเป็นคนสนิทของนางไปแล้ว ไปไหนไปกัน และยังสอนนางหลายๆอย่าง ทั้งการทำอาหาร ขนบธรรมเนียมการดูแลสามีก็ยังมีท่านป้าเฉินและท่านยายคอยชี้แนะซู่เยว่ถิงไม่ได้รู้สึกว่ามันเอาเปรียบอะไร อยู่ต่อหน้าคนอื่นนางยินดีจะจะให้เกียรติเขาอยู่แล้ว โหลวเซิ่งหลงไม่เคยบังคับนางหรือกดนางลงต่ำ เขาอนุญาตให้นางทำตามใจชอบ ทั้งยังฟังความคิดเห็นของนางและนำไปปรับใช้กับกองทัพ มันได้ผลดีในทุกสิ่งที่นางบอก กองทั

  • กลวิธีเอาตัวรอดจากท่านแม่ทัพปีศาจ   อำนาจที่ข้ามีท่านไม่แม้แต่จะอาจเอื้อม

    ”ต้องขอประทานอภัยท่านโหว ความลับที่ข้ากักเก็บมานับยี่สิบกว่าหนาว ควรถ่ายทอดแก่คุณชายของข้าได้แล้วขอรับ ไม่เช่นนั้นข้าคงนอนตายตาไม่หลับ“ แม้ท่าทางจะอ่อนน้อมแต่รอยยิ้มเยาะเย้ยนั้นทำให้อีกคนเต้นเป็นเจ้าเข้า”เฉินหม่าฮวงเจ้าคนทรยศ!! หากรู้เช่นนี้ข้าส่งเจ้าตายไปตามอารักขาสตรีสกุลฟู่ผู้นั้นเสียยังดีกว่า!!“ จี้หยางโกรธจนเลือดขึ้นหน้า มือกำดาบในมือแน่น”แม้แต่ชื่อมารดาข้าก็เกรงว่าท่านพ่อจะลืมไปแล้วกระมัง“ เขาเค้นหัวเราะด้วยความเจ็บปวด“หึ ท่านพ่อกับข้าเป็นห่วงพี่ใหญ่แท้ๆ ท่านกลับเอาเรื่องความหลังมาเอ่ยเช่นนี้ อยากจะลองดีงั้นหรือ ข้าเป็นถึงผู้รักษาการณ์ราชวัง ท่านไม่กลัวว่าข้าจะรายงานความอกตัญญูของท่านจนต้องโทษจากฝ่าบาทหรือไง“ โหลวเมิ่งหยางทนมองสายตาที่พี่ชายต่างแม่ดูหมิ่นไม่ได้ เอ่ยถามอย่างแสดงอำนาจ แต่เซิ่งหลงกลับแหงนหน้าขึ้นหัวเราะ”ท่านพ่อ ท่านซ่อนสตรีอันเป็นที่รักมาได้ตั้งหลายปี แต่กลับมีบุตรชายที่โง่เขลา เมิ่งหยางเกิดห่างจากข้าแค่2เดือนไม่ใช่2ปีตามที่ท่านแจ้งเกิดเสียหน่อย ไม่บอกเขาหน่อยหรือว่า…ที่เขาเป็นความลับมาถึงสองปีเพราะท่านเองก็ไม่ได้ตั้งใจจะมีเขา แต่นั่นสินะ…เมื่อมีแล้วก็ต้องใช้ปร

  • กลวิธีเอาตัวรอดจากท่านแม่ทัพปีศาจ   ไม่ได้เจ็บปวดดั่งที่ผ่านมา

    ”เพราะว่าข้าอยากให้ท่านเก็บไว้ระลึกถึงตำแหน่งต้าเจียงจวินของท่านที่ได้มาอย่างยากลำบาก เรือนใหญ่โตนี้แสดงถึงอำนาจที่ท่านมี เพราะฝ่าบาทประทานให้เอง อาจจะผิดแผนตรงที่บิดาท่านเป็นคนตามมาจัดแจง แต่ก็อย่าได้ลืมว่า เขาต้องการให้ท่านกอบกุมความแค้นที่มารดาท่านทิ้งไป“ นางมองหน้าเขาพร้อมกอบกุมแก้มสากเช่นที่เคยทำบ่อยๆ”แต่ตอนนี้ เรารับรู้ความจริงทั้งหมดแล้วเจ้าค่ะ จวนนี้ไม่ใช่ที่ระลึกถึงความแค้น แต่เป็นที่ที่จะประกาศให้ทุกคนรู้ถึงอำนาจของท่าน อำนาจที่แม้แต่บิดาของท่านก็แตะต้องไม่ได้ ท่าน…ยังเจ็บปวดกับการกระทำของบิดาท่านอยู่หรือไม่” นางอยากรู้ความรู้สึกตอนนี้ของเขามากกว่า“ไม่แล้ว…ข้าไม่ได้เจ็บปวดดั่งเช่นที่ผ่านมา มีแต่ความรู้สึกผิด และอยากแก้ไขให้ถูกต้องเท่านั้น“”เช่นนั้นอย่าลดทอนอำนาจตนท่านเอง ท่านจงอยู่สูงจนผู้ใดไม่อาจแตะต้องได้อีก หัวใจของท่านข้าจะขอดูแลเอง จะเป็นบ้านที่อบอุ่นให้ท่าน เพราะท่านก็คือบ้านของข้าเช่นกัน” ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั้งหัวใจ ดวงตาที่เคยดุดันบัดนี้มีแต่ดวงตาที่อ่อนแสง แม้แต่คนสกุลเฉินที่แอบดูอยู่ยังอดน้ำตาไหลไม่ได้“ดีจริงๆ ดีมากแล้วจริงๆ”หลังจากวันนั้นที่ได้รู้ความจริงทุก

  • กลวิธีเอาตัวรอดจากท่านแม่ทัพปีศาจ   มีแต่ความรู้สึกผิด!!

    ”เป็นเรื่องที่ติดค้างใจข้ามานาน จนถึงทุกวันนี้ก็ยังนึกเสียใจที่ตั้งแต่คุณชายเป็นเด็ก เหตุใดข้าจึงหวาดกลัวท่านโหวจนปล่อยให้ท่านเข้าใจผิดมาตลอดยี่สิบกว่าหนาวเช่นนี้“ ตอนนี้ทุกคนย้ายมานั่งที่จวนแม่ทัพ ดอกกล้วยไม้ป่าที่ประดับประดาเต็มจวน ให้ความรู้สึกที่ต่างออกไปจนครอบครัวเฉินมองหน้ากันอย่างมีความสุข”ท่านแม่…ลอบฆ่าท่านพ่อจริงๆหรือขอรับ แล้ว…ข้า…ถูกวางทิ้งไว้ที่จวนใหญ่ก่อนท่านตาจะมารับท่านแม่ข้าหนีไปหรือ“ คำถามของเขาทำทุกคนนิ่งอึ้งไม่เว้นแม้แต่ซู่เยว่ถิง“ท่านพี่” มือบางวางทับลงบนมือแกร่ง แต่เขาตบลงบนหลังมือนางเบาๆให้วางใจ“วางใจเถอะ หากข้าอยากเปลี่ยนแปลงทุกอย่างให้ดีขึ้น ก็ควรเริ่มจากเรื่องของข้ามิใช่หรือ” นางยกยิ้มให้เขาก่อนหันไปพยักหน้าให้ครอบครัวเฉินเล่า นางมั่นใจว่าเขาจะเปิดใจรับฟังได้แล้วจริงๆ“ตอนแรกแย้ม ข้ากับฟู่เจี้ยนหว่านเป็นสหายกัน เดิมทีนางหมั้นหมายกับฝ่าบาทที่ตอนนั้นเป็นเพียงองค์ชายใหญ่ แต่เพราะโหลวจี้หยางไปรบกลับมา โกรธแค้นที่องค์ชายใหญ่ไม่ไปช่วยรบ เมื่อรับชัยชนะก็ขอแต่งงานกับมารดาของท่านทันที แม้จักรพรรดิองค์ก่อนจะไม่อยากยกให้ เพราะท่านเสนาฟู่ไม่ชอบจี้หยาง และไม่อยากรับเป็น

  • กลวิธีเอาตัวรอดจากท่านแม่ทัพปีศาจ   ฮูหยินในแบบของข้า

    นางไม่ได้โกรธเขาจริงจัง รู้อยู่แล้วว่าเขาเป็นผู้ชายห่ามๆ แค่ไม่ไล่ตะเพิดนางก็นับว่าดีแล้ว”อ่อ ข้าจะจำเอาไว้…แล้วก็อีกราวๆ2-3วัน ครอบครัวของเฉินหม่าฮวงจะย้ายมาอยู่ที่นี่ เจ้าเองจะได้ปรับตัวตามประเพณี“ บางสิ่งนางก็ยังทำไม่ถูกอาจจะเพราะว่านางไม่ใช่คนที่นี่ เรื่องนั้นต้องค่อยๆปรับกันไป”บางสิ่งที่เป็นขนบธรรมเนียมสอนข้าได้ทั้งหมด แต่ว่า…“ นางขยับเข้ามาใกล้ ก่อนจะกอดเขาเต็มแรงจนเซิ่งหลงทำตัวไม่ถูก แต่ก็ยืนนิ่งให้นางกอดเพราะเขาเองก็ชอบ…มันอบอุ่นแบบที่เขาไม่เคยเจอ”เรื่องเดียวที่ข้าต้องการ คืออยากเป็นฮูหยินในแบบของข้า อยากกอดท่านทุกเช้าก่อนท่านไปทำงาน อยาก…“ ปากบางยื่นมาจูบลงบนริมฝีปากหนาก่อนจะถอยตัวออกมา”จูบท่านทุกครั้งที่เรารู้สึกรักกันมากขึ้น แบบนั้นได้หรือไม่เจ้าคะ“ “เห้ออออ” เสียงถอนหายใจจากท่านแม่ทัพใหญ่ทำนางเลิกคิ้วขึ้นอย่างงงงวย“หะ เหตุใดจึงถอนหายใจเช่นนั้น” แม้เขาจะมีสีหน้าที่เย็นชา แต่2-3วันมานี้นางอ้อนอะไรก็เอนอ่อนลงทุกครั้ง แล้ววันนี้เกิดอะไรขึ้นเหตุใดจึงถอนหายใจใส่นาง ไม่ใช่ว่าเขาเบื่อนางแล้วหรือ!!“ข้า โหลวเซิ่งหลง เป็นถึงต้าเจียงจวินแห่งเมืองรัตติกาล นักรบที่ไม่เคยแยแสต่อสต

  • กลวิธีเอาตัวรอดจากท่านแม่ทัพปีศาจ   หูฝาด

    “รู้ใช่หรือไม่ มีหนแรกต้องมีหนที่สอง” เสียงพูดแผ่วเบาทำนางตาโตก่อนจะแปลเปลี่ยนเป็นหลี่ตาลง“ท่านกำลังกลายเป็นแม่ทัพหื่น ที่กินเท่าไหร่ก็ไม่อิ่ม!!” เขาเขี่ยจมูกนางเล่นก่อนหัวเราะในลำคอ“ผิดแล้ว เพราะเจ้าต่างหากที่สอนให้ข้ากินอาหารรสโอชาเช่นนี้ ฮูหยินน้อย…” มือหนากำลังจะดึงผ้าห่มออกแต่นางจับเอาไว้แน่น“ท่านพี่ ข้าปวดร้อนแผลท่านลืมไปแล้วหรือ เมื่อครู่ข้าเพียงอยากปลอบประโลมท่านเท่านั้น และเหมือนกับว่าตอนนี้…ข้าจะเจ็บแผลขึ้นมาเสียแล้ว” คำออดอ้อนของนางทำเขายกยิ้มก่อนจะเห็นตาแป๋วแหว๋วแล้วต้องหัวเราะเสียงก้อง และก้มลงไปหอมแก้มนวลฟอดใหญ่“เช่นนั้นให้เจ้านอน ข้ายังมีเวลาอีกมาก” คนตัวเล็กรีบหลับตาลงทันที ยิ่งเพิ่มพูลความน่ารักขึ้นอีกมากโข“เจ้า…จำแลงแปลงกายมาจากสวรรค์ชั้นฟ้าหรืออย่างไร เหตุใด…ข้าจึงมีความสุขเช่นนี้” ความรักความอบอุ่นอบอวนในหัวใจ โหลวเซิ่งหลงล้มตัวลงนอนและดึงนางเข้ามากอดในช่วงที่สายจนตะวันเกือบตรงหัว ตอนนี้ท่านแม่ทัพแห่งผู้แสนเย็นชาแห่งเมืองรัตติกาลยังไม่ออกมาจากห้องนอนในเรือลำใหญ่ พ่อบ้านเฉินเองก็สั่งคนไม่ให้รบกวน เมื่อคืนเกิดเรื่องวุ่นวาย กว่าฮูหยินจะปลอบโยนท่านแม่ทัพก็เกือบรุ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status