مشاركة

73

مؤلف: Sitha
last update تاريخ النشر: 2026-06-20 01:34:51

หลังแต่งงาน ณรัฐและนีนนาราตัดสินใจย้ายเข้ามาอยู่บ้านใหญ่ตามคำขอของพ่อแม่

ตอนแรกนีนนารายังกังวลอยู่บ
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • กลับมาเถอะความรัก   79

    สุดท้ายหลังดูห้องอยู่พักใหญ่ ณรัฐก็มาหยุดอยู่ที่ห้อง Duplex Premium สองห้องนอน ตึก 5 ห้องนี้เพดานสูง โปร่ง กระจกบานใหญ่ มองเห็นวิวมหาวิทยาลัยชั้นล่างมี living room ขนาดใหญ่ ครัวเล็ก โต๊ะอาหาร และห้องนอนอีกหนึ่งห้องชั้นบนเป็น master bedroom พร้อมมุมทำงานและระเบียงเล็ก ๆนาเนียร์เดินดูอยู่ครู่หนึ่งก่อนหันมามองพ่อ “มันใหญ่ไปไหมคะ”“ไม่หรอก” ณรัฐตอบทันที “เผื่อน้องมาค้าง”“ใช่ หนูจะมาแน่ๆ” นีซรีบยกมือ“ผมด้วย” เนโอพูดบ้าง “ถ้าผมสอบเข้าสาธิตเจพีได้ จะมาอยู่เป็นเพื่อนพี่” เนโอพูดถึงการสอบในอีกไม่กี่วันข้างหน้า แต่เขาก็ค่อนข้างมั่นใจว่าผ่านแน่นาเนียร์หัวเราะ“ยังไม่ทันย้ายเลย จะมากันแล้วเหรอ”“ก็หนูกลัวพี่นาอยู่คนเดียวแล้วจะเหงานี่” นีซพูดเสียงอ้อนนีนนารามองห้องอย่างชอบใจ “พี่หมอ ห้องนี้ดูโอเคดีนะคะ”ณรัฐพยักหน้าจริง ๆ เขาตัดสินใจตั้งแต่เห็นระบบรักษาความปลอดภัยแล้ว ที่สำคัญไม่ใช่ penthouse ที่อยู่ชั้นเดียวกับกลุ่มบ้านโชติภิวรรธ และเย็นวันนั้นทุกอย่างก็ถูกจัดการอย่างรวดเร็วเมื่อท่านนายพลวัฒนารู้เรื่อง ก็สั่งให้คนช่วยจัดการเรื่องเอกสารทันที ส่วนคุณหญิงเรไรกำชับคนดูแลเรื่องเฟอร์นิเจอร

  • กลับมาเถอะความรัก   78

    “หนูว่าไม่เห็นต้องดูหลายห้องขนาดนี้เลยค่ะพ่อ”เสียงของณราภัทรหรือ “นาเนียร์” ดังขึ้น หลังจากที่เธอเดินตามพ่อกับแม่ขึ้นลงคอนโดของมหาวิทยาลัยเจพีมาเป็นชั่วโมงแล้ววันนี้เป็นวันดูห้องพักก่อนเปิดภาคเรียนของนักศึกษาชั้นปีหนึ่ง คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเจพีอินเตอร์ฯณรัฐในฐานะพ่อผู้ปกติเป็นคนใจเย็นอย่างมาก หากวันนี้กลับอยู่ในโหมดจริงจังอย่างประหลาดในความรู้สึกของทุกคน“ห้องที่จะให้ลูกอยู่ พ่อเขาก็ต้องเลือกดี ๆ สิลูก” นีนนาราพูดพลางยิ้มไปด้วยแต่สายตาก็มองสามีอย่างรู้ทัน ในฐานะแม่และภรรยาเธอเข้าใจทั้งนาเนียร์และสามีตัวเองตั้งแต่มาถึงเธอเห็นเขาถามทุกอย่าง จนเจ้าหน้าที่โครงการแทบตอบไม่ทัน ตั้งแต่ระบบคีย์การ์ด กล้องวงจรปิด ระเบียบการเข้าออกของบุคคลภายนอก ระยะทางจากคอนโดถึงคณะจุดรับส่ง ระบบการจัดการยามฉุกเฉินหรือโรงพยาบาลใกล้เคียงจนสุดท้ายเจ้าหน้าที่เผลอถามอย่างเกรงใจ “คุณหมอทำงานด้านความปลอดภัยด้วยเหรอครับ”ณรัฐนิ่งไปครู่หนึ่ง “เปล่าครับ แต่ผมเป็นพ่อ”ทำเอาทุกคนหลุดหัวเราะทันที“พ่อคะ หนูมาเรียนมหาลัยนะคะ ไม่ได้ไปอยู่ต่างประเทศคนเดียว” นาเนียร์อดบ่นไม่ได้“ก็เหมือนกันนั่นล่ะ” ณรัฐ

  • กลับมาเถอะความรัก   77

    เนโอที่นั่งกินข้าวเงียบ ๆ มาตลอดพูดขึ้นบ้าง “จริง ๆ ผมว่าเด็กทำงานก็ไม่ดีนะ มันกระทบพัฒนาการ”ทุกคนหันไปมองด้วยสีหน้าเหมือนถูกช็อตฟิลด์“ลูกอ่านอะไรมาน่ะ” ณรัฐถามขำ ๆ“paper ครับ” เนโอยังคงท่าทางจริงจัง“กินข้าวให้หมดก่อนนักวิจัย” นีซรีบแซวพี่ชาย “แล้วอย่าลืมว่าวันนี้เวรพี่ล้างจานแล้วค่อยไปอ่านเปเปอร์ต่อ” จากนั้นเสียงหัวเราะดังขึ้นทั่วโต๊ะอาหารเมื่อถึงโรงพยาบาลโชติภิวรรธ โดยรอบมีบรรยากาศคึกคักกว่าปกติ เจ้าหน้าที่หลายคนที่ทำงานมาตั้งแต่สมัยนาเนียร์ยังเป็นพรีเซนเตอร์และ Brand Ambassador พวกเขาต่างเข้ามาทักทายครอบครัวณรัติกุลอย่างอบอุ่น“นาเนียร์โตเป็นสาวแล้วนะ”“สวยเหมือนคุณแม่เลย”“สูงมากลูก”เด็กสาวยกมือไหว้ยิ้มหวานอย่างมีมารยาท ณรัฐยืนมองอยู่ไม่ไกลแล้วรู้สึกแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก เมื่อก่อนลูกยังเป็นเด็กหญิงตัวเล็กวิ่งกอดขาเขาอยู่เลยแต่วันนี้… ลูกสาวเขาเริ่มแต่งหน้าอ่อนๆ เริ่มมีคนมอง เริ่มมีคนชมว่าสวย และสิ่งเหล่านี้มันทำให้เขาไม่สบายใจอย่างประหลาด“คุณพ่อ”เสียงเรียกทำให้เขาหันกลับมา นาเนียร์ยืนอยู่ตรงหน้าในชุดเดรสสีขาวเรียบหรูสำหรับออกงาน “วันนี้หนูโอเคไหมคะ”ณรัฐนิ่

  • กลับมาเถอะความรัก   76

    “แม่… วันนี้หนูไปด้วยได้ไหม”เสียงของนีนนลินหรือ “นีซ” ดังขึ้นตั้งแต่ยังไม่ทันนั่งกินข้าวเช้า เด็กหญิงวัยสิบสองยืนกอดแขนแม่อยู่ข้างโต๊ะอาหารพลางทำตาเป็นประกาย“จะไปไหนคะลูก” นีนนาราถามทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้ว“งานโรงพยาบาลไงคะ งานที่พี่นาเนียร์ไปเป็นพรีเซนเตอร์”วันนี้โรงพยาบาลโชติภิวรรธจัดกิจกรรมครบรอบปีขององค์กร และในฐานะพรีเซนเตอร์รุ่นแรกของโรงพยาบาล นาเนียร์ หรือ ณราภัทร ได้รับเชิญกลับไปร่วมงานอีกครั้งเด็กสาววัยสิบห้าปี ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเด็กตัวเล็กในชุดคนไข้โฆษณาโรงพยาบาล วันนี้กลายเป็นวัยรุ่นหน้าตาสะสวย สูงโปร่งและมีความมั่นใจในตัวเองจนเริ่มเป็นที่จับตามอง“ไปได้ค่ะ” นีนนาราพยักหน้า “แต่ห้ามดื้อ ห้ามซน ห้ามเดินไปไหนๆ เองนะคะ”“เย้...” นีซหันไปกอดพี่สาวทันที “พี่นาเนียร์ วันนี้หนูจะไปดูคอนโดพี่ด้วยนะ”นาเนียร์เงยหน้าจากโทรศัพท์สีหน้ายังงงๆ “คอนโดอะไรนีซ”“คอนโดที่แม่เล่าไง ว่าพี่ได้มาตั้งแต่เด็ก”ณรัฐที่กำลังอ่านเอกสารคนไข้อยู่เงยหน้าขึ้นทันที“อ๋อ…” นีนนาราหัวเราะ “ห้องของพี่น่ะเหรอ” นาเนียร์พอจำได้ราง ๆ เพราะสมัยเด็กเธอเคยอยู่ที่นั่นอยู่พักหนึ่ง ในความทรงจำจึงยังมีภาพ

  • กลับมาเถอะความรัก   75

    นีนนารามองภาพตรงหน้าอย่างเผลอยิ้ม เด็กสามคนโตขึ้นเร็วมากจริง ๆ จากวันที่นาเนียร์ยังตัวเล็กวิ่งกอดขาเธอ วันนี้ลูกสาวคนโตกำลังเข้าเรียนมัธยมปีที่หนึ่ง ส่วนลูกแฝดก็เริ่มมีโลกของตัวเองชัดเจนขึ้นทุกวันเนโอเป็นเด็กช่างสงสัย ชอบถาม ชอบทดลอง และมักใช้เวลาหลายชั่วโมงอยู่กับหนังสือสารานุกรมหรือคลิปวิทยาศาสตร์ส่วนนีซตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง เด็กหญิงชอบร้องเพลง ชอบเต้น ชอบเล่าเรื่อง และมักเป็นคนพาพี่ชายออกจากโลกส่วนตัวเสมอ“แล้วถ้ามันกลายเป็นผีเสื้อแล้วล่ะ” นีซถามทั้งที่ยังยืนห่าง ๆ“ผมจะปล่อยมันครับ” เนโอตอบทันที “สัตว์มันต้องอยู่ในธรรมชาติ”คำตอบนั้นทำให้ณรัฐเลิกคิ้วนิดหนึ่งก่อนมองลูกชาย “ใจดีเหมือนแม่นะเรา”“ผมว่าผมเหมือนพ่อมากกว่า” เด็กชายตอบทันที“ตรงไหนครับ” คนเป็นพ่อถามต่อ“ชอบวิทยาศาสตร์”ณรัฐหัวเราะออกมาเต็มเสียง “อันนี้จริง”นีนนาราหันมามองพ่อลูกแล้วยิ้ม “งั้นวันนี้คุณนักวิทยาศาสตร์ช่วยแม่รดน้ำผักด้วยนะคะ”“ได้ครับ”“แล้วหนูล่ะ” นีซถาม“นีซช่วยแม่เก็บพริกไหม”“ได้ค่ะ” เด็กหญิงยิ้มกว้างทันที “แต่หนูไม่จับหนอนนะ”“ไม่มีใครบังคับเธอหรอกจ้ะ”นาเนียร์พูดขำๆ ก่อนเดินไปเปิดสายยางเพื่อ

  • กลับมาเถอะความรัก   74

    “เนโอ ตัวทำอะไรน่ะ” เสียงของเด็กหญิงนีนนลินหรือ “นีซ” ถามคู่แฝดของตัวเอง เด็กชายณพรรธน์ หรือ “เนโอ” หันมามองคู่แฝดตัวเองแล้วทำสัญญาณให้อีกฝ่ายเงียบ “อย่าเสียงดังสินีซ เราต้องการสมาธิ” ว่าแล้วเด็กชายวัยเก้าขวบก็หันไปก้มหน้าก้มตาสนใจสิ่งตรงหน้าต่อ ในขณะที่นีซเดินมาใกล้ๆ แล้วก็ร้องเสียงดัง“อี๋... ตัวอะไรอะ”บนโต๊ะไม้เล็ก ๆ ริมสวนผัก มีกล่องพลาสติกใสถูกเจาะรูไว้เรียบร้อย ด้านในเต็มไปด้วยใบแก้วสด และหนอนสีเขียวอ้วนป้อมหลายตัวกำลังกินใบไม้อย่างเอร็ดอร่อย“หนอนผีเสื้อ” เนโอตอบเรียบ ๆ ราวกับเป็นเรื่องปกติ “อีกไม่กี่วันมันก็จะเข้าดักแด้แล้ว”“แล้วทำไมต้องเอามาไว้ในบ้าน”“เราไม่ได้เอาเข้าบ้าน” เด็กชายเถียงทันที “นี่ห้องวิจัย”“มันคือระเบียงแม่ต่างหาก” “แม่อนุญาตแล้ว” เนโอยืนยันเริ่มโมโหนิดๆ“แม่” นีซหันไปตะโกนลั่นบ้านทันที“พ่อ... เนโอจับหนอนเข้าบ้านค่ะ”นีนนาราที่เพิ่งเดินออกจากครัว ได้ยินเสียงลูกสาวคนเล็กโวยวายเวลาเดียวกับที่ณรัฐและนาเนียร์กลับเข้ามาพอดี“อะไรกันลูก นีซตะโกนทำไม” หญิงสาวถาม“เนโอจับหนอนเข้าบ้านค่ะแม่ ตัวเบ่อเริ่มเลย” นีซฟ้องณรัฐก้าวเข้ามามือก

  • กลับมาเถอะความรัก   49

    ท่านนายพลลงจากรถโดยจูงเด็กหญิงมาด้วย เธอมองไปยังตึกใหญ่โตด้วยดวงตาสนใจสิ่งรอบตัว“บ้านปู่เองลูก”เด็กหญิงทำตาโต “โอ้โห บ้านปู่ใหญ่จังคะ” ชายวัยเกษียณยิ้มอย่างเอ็นดูเด็กน้อย “อีกหน่อยมันก็จะเป็นบ้านหนูนะลูก” แม่บ้านเข้ามาย่อตัวรายงาน“ห้องนั่งเล่นที่ท่านสั่งให้จัดไว้ เรียบร้อยแล้วค่

  • กลับมาเถอะความรัก   48

    ต่อมาที่โรงพยาบาลโชติภิวรรธ เตียงคนไข้ถูกเข็นผ่านประตูฉุกเฉินอย่างรวดเร็ว ทีมแพทย์เข้ารับตัวทันที“BP ต่ำครับ”“ไข้สูง 39.5”“ส่งเลือด ตรวจเชื้อ”ณรัฐยืนอยู่ด้านนอกห้องฉุกเฉินได้ยินคำรายงานต่างๆ มือเขากำแน่นโดยไม่รู้ตัว นาเนียร์ยืนเกาะขาเขาเงียบ ๆ สีหน้ายังตกใจ “คุณแม่จะหายไหมคะ…”เสียงเล็กๆ นั

  • กลับมาเถอะความรัก   46

    “หนิงคิดว่า…” เสียงของเธอเรียบแต่มั่นคง“หนิงเป็นคนที่เลือกจะรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำค่ะ” เธอเว้นจังหวะเล็กน้อยและพูดต่อ “ต่อให้มันจะไม่ใช่ทางที่ง่าย หรือไม่ใช่ทางที่คนอื่นเลือก” สายตาของเธอยังคงนิ่ง“หนิงไม่เคยเลือกทำอะไรเพื่อให้ตัวเองได้ประโยชน์โดยที่คนอื่นต้องเสียเปรียบ”ความเงียบปกคลุมห

  • กลับมาเถอะความรัก   43

    คืนนั้นเมื่อลูกหลับแล้ว นีนนาราถอดสร้อยทองออกจากคอของแก และเปลี่ยนนำพระพิจิตรใบมะขามของปู่มาคล้องกับสร้อยเงินเส้นเล็กๆ ของลูก ให้แกสวมแทนสร้อยทองน้ำหนักหนึ่งบาท เธอนำมันมาส่งคืนให้ณรัฐที่ยังไม่กลับห้องตัวเอง ชายหนุ่มมองเธออย่างงงๆ “เอามาให้ผมทำไม” “ลูกย

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status