บทเรียนที่ 2 เพื่อนข้างบ้าน (1/2)

หลังจากเปิดเทอมในช่วงสัปดาห์ที่ 2 การเรียนการสอนก็ค่อยๆ เข้าที่เข้าทางมากขึ้น ต่อจากนี้คงต้องเข้าสู่โหมดจริงจังกันแล้วสินะ

ในช่วงของการเปลี่ยนคาบเรียนวันนี้ ห้อง ม.4/2 จะต้องเข้าแล็บของภาควิชาวิทยาศาสตร์ ที่อยู่ตึกเดียวกับห้องสโมสรนักเรียน และเมื่อกริ่งดังขึ้น ทุกคนต่างก็พากันเก็บข้าวของและเดินไปยังห้องแล็บดังกล่าว

ที่บอร์ดหน้าห้องสโมสรถูกตกแต่งอย่างสวยงาม ภายในมีรายชื่อของนักเรียนหลายคนที่ถูกส่งไปแข่งขันระดับประเทศ ซึ่งก็สามารถกวาดรางวัลกลับมาได้มากมาย สร้างชื่อเสียงและเป็นหน้าเป็นตาให้กับโรงเรียนอย่างยิ่ง

“โห!! พี่ ม.5 คนนี้เก่งจัง ได้ที่ 1 วิชาคณิตศาสตร์ระดับประเทศเลย” พินอินเอ่ยขึ้นในขณะที่สองสาวกำลังเดินผ่านหน้าห้องสโมสร

“เก่งจริงๆ นั่นแหละ ได้ 98 คะแนนเต็ม 100 เลยเหรอ หึหึ...พี่ดินสินะ” คีตาพึมพำอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไรนัก เมื่อเอ่ยถึงใครบางคน

“แกรู้จักเค้าด้วยเหรอ?” เพื่อนสาวเอ่ยถามเธอทันทีด้วยความสงสัย พลางหรี่ตาลงมองอย่างจับผิด

“รู้สิ...รู้จักดีเลยล่ะ พี่แผ่นดิน ปฐพี เกล้าวิจิตรสกุล” เธอเอ่ยชื่อของคนบนบอร์ดออกมาอย่างเต็มยศ

“เรียกพี่ทำไม?”

หลังสิ้นเสียงของคีตา ก็มีเสียงของชายหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยต่อจากด้านหลังทันที

“…”

คีตาสะดุ้งเล็กน้อย ที่จู่ๆ ก็มีใบหน้าเนิร์ดๆ ของเจ้าของชื่อยื่นมาใกล้พลางกระซิบ ทำเอาเธอตกใจจนหัวใจหล่นวูบไปอยู่ตาตุ่มแล้วเรียบร้อย

“ว้าย!! พะ...พี่ดิน ไม่ได้เรียกค่ะ แค่อ่านชื่อเฉยๆ ไปกันเถอะพินอิน”

เธอว่าด้วยอาการลุกลี้ลุกลน ก่อนจะรีบลากเพื่อนสาวให้ออกมาจากตรงนั้นแต่โดยเร็ว

ไอ้บ้าเอ๊ย!! มาตอนไหนกันนะ ตาคนนั้น...

“หนีพี่เค้าทำไมอ่ะ ฉันว่าจะถามเคล็ดลับความฉลาดจากเค้าซะหน่อย”

“ก็คนข้างบ้านที่เคยเล่าให้ฟังไง ฉันไม่ค่อยชอบนางเท่าไร คนอะไรขี้เก๊ก” เธอว่าก่อนจะเปลี่ยนจากการเกาะแขนเพื่อนสาว มากอดไว้ที่อกแทน

“อ๋อแบบนี้นี่เอง แต่แค่ขี้เก๊กก็ไม่ชอบแล้วเหรอ เค้าดูดีออก”

พินอินพูดตามความจริง เพราะพี่แผ่นดินก็ดูเป็นคนปกติ  เรียนก็เก่ง แถมไม่เคยมีข่าวแย่ๆ ในโรงเรียนเลยสักครั้ง

“แกห้ามชอบตานั่นเด็ดขาดเลยนะ เห็นเงียบๆ แบบนั้น ปากร้ายจะตายไป” คนตัวเล็กว่าพลางเบะปาก ดูเธอจะไม่ถูกใจพี่ชายคนนี้เอามากๆ เลย

ณ บ้านคีตา

บ้านปูนสองชั้นที่อยู่สุดซอย รอบๆ บริเวณบ้านดูร่มรื่นและอบอุ่น ตรงหน้าบ้านมีโต๊ะม้าหินอ่อนตั้งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่คอยให้ร่มเงา และข้างรั้วก็ยังเต็มไปด้วยพืชผักสวนครัวหลากหลายชนิด

“คีตา เดี๋ยวเอาแกงเขียวหวานไก่ไปให้น้านภาหน่อยนะลูก” เสียงแม่นินเอ่ยเรียกลูกสาว ที่กำลังทำการบ้านอยู่บนห้อง

วันนี้แม่นินลงมือทำกับข้าว หนึ่งในเมนูเด็ดก็คือแกงเขียวหวานไก่ใส่มะเขือ ซึ่งโดยปกติแล้ว บ้านเราก็มักจะคอยแบ่งปันให้กับเพื่อนบ้านคนสำคัญนี้อยู่เสมอ

พอทำการบ้านเสร็จ คีตาก็เดินลงมาที่ครัว มือเล็กโอบกอดแม่จากด้านหลัง แล้วหอมแก้มนิ่มฟ่อดใหญ่ จนคนเป็นแม่หลุดหัวเราะออกมาเบาๆ เพราะจั๊กจี้

“การบ้านเสร็จแล้วใช่ไหมลูก” แม่นินว่าในขณะที่มือก็ยังคงไม่พักจากการจัดเตรียมอาหารใส่กล่อง

“ค่ะแม่” เธอว่าพลางช่วยจัดแจงหยิบจับนั่นนี่

“เดี๋ยวเอากับข้าวนี้ ไปให้น้านภาเค้าหน่อยนะ” ผู้เป็นแม่ย้ำอีกครั้ง พร้อมกับตักแกงเขียวหวานร้อนๆ ใส่กล่อง ก่อนจะส่งให้ลูกสาว

“แต่เอ๊ะ!! ลูกแม่โตเป็นสาวแล้วสินะเนี่ย อยู่ ม.4 แล้ว แถมสวยเหมือนแม่อีก” ผู้เป็นแม่เอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

ด้วยความที่แม่นินเป็นคนอารมณ์ดี เธอเลยมักจะชอบหยอดพลังบวกให้กับคนในครอบครัวและคนรอบข้างอยู่เสมอ

“ใช่ไหมล่ะคะ สวยเหมือนแม่นั่นแหละ” คีตาก็ไม่น้อยหน้า ชมมาก็อวยกลับไม่โกงจริงๆ

“ลูกชายน้านภาเค้าก็หล่อนะ ถ้าสนใจคนนี้ แม่ไฟเขียวให้เลย” คนเป็นแม่พูดแซว พร้อมกับหยิกไปที่ปลายจมูกของลูกสาวเบาๆ

“โอ๊ย!! แม่คะ คีตาไม่ชอบคนปากร้ายหรอกค่ะ หน้าตาก็เนิร์ดอย่างกับอะไรดี เค้าไม่สนใจเรื่องผู้หญิงหรอก ดูท่าน่าจะบ้าเรียนอย่างเดียว”

คนตัวเล็กร่ายยาวออกมาพลางมองบนไปด้วย ก็เขาน่ะไม่เคยจะพูดดีกับเธอเลย มันน่าให้กินกับข้าวฝีมือของแม่นินไหมล่ะเนี่ย

“เดี๋ยว!! นี่ยัยคีตา หัดใส่กางเกงให้มันยาวๆ กว่านี้หน่อยจะได้ไหม เป็นผู้หญิงยิงเรือแท้ๆ” เสียงดุจากพี่ชายดังมาแต่ไกล

ชาลีที่เพิ่งเดินเข้าบ้านมา พอเห็นน้องสาวแต่งตัวแบบนั้นก็ขมวดคิ้วทันที งานก็เครียดมากอยู่แล้ว ยังต้องคอยมาจ้ำจี้จ้ำไชน้องสาวอีก

“โอ๊ย!! พี่ชาลีก็พูดไปเรื่อย น้องอยู่บ้านไม่ได้จะออกไปไหนซะหน่อย ขอเอาแกงไปให้น้านภาก่อนนะคะ จะหายร้อนแล้วเนี่ย” คนตัวเล็กเอ่ยอย่างไม่ได้ใส่ใจอะไร ก็ใส่แบบนี้อยู่ทุกวัน ไหงวันนี้มาจับผิดกันได้ล่ะ

“เดี๋ยวเถอะนะไอ้น้องไม่รักดี ลูกชายบ้านนั้นยิ่งหน้าตาไม่น่าไว้ใจอยู่ด้วย” เขายังคงตะโกนไล่หลัง แต่ไม่ทันหรอกเพราะเจ้าตัวเล็กวิ่งหนีหายไปแล้ว เร็วอย่างกับจรวด

“ไม่เอาน่าชาลีอย่าว่าน้อง มาช่วยแม่จัดโต๊ะทานข้าวกันดีกว่า”

แม่นินที่เฝ้าดูเหตุการณ์อยู่สักพัก จนต้องออกมาห้ามศึกเสียหน่อย มันก็ดีอยู่หรอกที่พี่ชายจะหวงน้องสาว แต่บางครั้งมันก็ดูมากไปนิด