รวมหัวกัน

Mon part

โรงเรียน xx

ผมมาเรียนด้วยสภาพที่ไม่ได้นอนเกือบทั้งคืน คำพูดของไอบลูมันวนเวียนอยู่ไหนหัวผมถึงขนาดทำยังไงก็ไม่ออกไปจากหัวผมสักที จีบอยู่ จีบอยู่ จีบผมอยู่งั้นหรอ

“ม่อน ม่อน ไอม่อน!”

“หะ ห้ะ ไม่ได้จีบ” ผมสะดุ้งตกใจที่ไอเพลงมันตะโกนเรียกผม

“จีบ จีบอะไรใครจีบใครแล้วมึงเหม่ออะไรเนี่ย” มันถามผมแบบงงๆ

“ห้ะ อะ เอ่อ กูบอกว่าอยากกินขนมจีบ” ผมเนียนแถออกไป เชี่ยย ผมหลุดพูดออกอะไรออกไปวะ แม่ง ไอเหี้ยบลูคนเดียวเลยทำให้ผมเป็นแบบนี้

ผมตวัดสายตามองไปทางมันก็เห็นมันนั่งอมยิ้มอยู่คนเดียว หมั่นไส้ชิบ

“มึงได้นอนบ้างป่ะเนี่ยตาโบ๋แล้วนะ” ไอฝ้ายถามแล้วชี้มาที่ตาของผม

“กูนอนกลางวันเยอะอ่ะ เมื่อคืนเลยนอนไม่หลับ” ผมโกหกออกไปอีก

“หึ” ไอบลูมันแอบหัวเราะแล้วไอเพลงมันก็มองผมกับไอบลูด้วยสายตาแปลกๆ

“พวกมึงไปเรียนกัน กูอยากดีดกีตาร์ละ” ไอพองพูดขึ้น อ๋อ วันนี้มีเรียนดนตรีซึ่งอาจารย์บอกว่าตะให้ออกไปเล่นดนตรีกับร้องเพลงหน้าห้องเพื่อเก็บคะแนน กลุ่มผมส่วนมากก็จะดีดกีตาร์กัน ผมไม่ได้เตรียมตัวมาเลยคงต้องขอเล่นอาทิตย์หน้าแทน

ห้องดนตรี

“วันนี้มีเก็บคะแนนนะจำได้ใช่ไหม” อาจารย์พูดขึ้นมาทันทีที่ทุกคนมาครบ

“จำได้ครับ/จำได้ค่ะ”

“งั้นถ้าใครพร้อมแล้วก็เรียงคิวกันออกมาทีละคนได้เลย” แล้วเพื่อนๆก็ทยอยออกไปร้องเพลงที่หน้าห้องกันทีละคนจนเมื่อถึงคิวไอบลู

“ตั้งใจฟังด้วยล่ะ” มันหันมากระซิบบอกผมก่อนจะหยิบกีตาร์แล้วลุกออกไปหน้าห้อง มันเริ่มบรรจงดีดกีตาร์แล้วร้องเพลง

ยอม ฉันยอมแบกรักเพื่อรอเพียงเธอผู้เดียวนะ

รู้ ก็รู้ว่ามันต้องเสี่ยงทำให้เสียน้ำตา

ขอฉันขอห่วงใยหวังดีรบกวนเธอหน่อยนะ

เพียงแค่เพียงเท่านี้ก็มีความสุขเล็กน้อยตามประสา

แต่เธอยังไม่รัก เธอยังไม่สน

มันก็พอทนขอเธออย่าเพิ่งไปมีใคร

ปล่อยให้ฉันรัก ปล่อยให้คิดถึง

ปล่อยให้ใจที่หวานซึ้ง ได้แสดงความจริงใจ

ฉันจะเอาเธอมาเป็นแฟนให้ได้

เธอได้ยินไหม ฉันจะทำให้เธอรักฉันจนหมดทั้งหัวใจ

ฉันจะเอาเธอมาเป็นคู่ชีวิต มันคิดมันฝันไปไกล

เพราะรักจนล้นใจ พูดได้ไม่อายใคร

อยากจะเป็นแฟนของเธอ

ฉันจะเอาเธอมาเป็นแฟนให้ได้ - dr.full

ระหว่างที่มันร้องเพลงอยู่นั้นมันก็ไม่ได้ละสายตาไปจากผมเลย มันจ้องหน้าผมราวกับจะให้ผมรู้ว่ามันร้องเพลงนี้ให้ผม ส่วนตัวผมนั้นก็ตกลงไปในภวังค์ของมันราวกับโดนมนต์สะกด เวลาที่ไอบลูร้องเพลงมันโคตรมีเสน่ห์เลย

“ฮิ้วววววว อะไรกันครับเนี่ยร้องจีบใครอ๊ะป่าว” เสียงแซวจากไอเพลงดังขึ้นทำให้ผมหลุดออกจากภวังค์ จนตอนนี้ไอบลูมันก็ยังคงมองมาที่ผมอยู่ผมเบือนหน้าหนีมันเพราะมันไม่รู้ว่าจะทำต้วยังไงดึ ฮืออ หน้าผมตอนนี้มันต้องแดงมากแน่ๆเลยอ่ะทำไงดี

“จีบม่อนครับ” ดะ เดี๋ยวสิ! ทำไมมันพูดต่อหน้าเพื่อนทั้งห้องล่ะ ไอบ้าเอ้ย

“ไอเหี้ยบลู!” ผมตะโกนด่ามันทันทีที่มันพูดจบ

“เอ้าๆๆๆ ไอม่อนเขินไปหมดแล้ว” แล้วพวกเพื่อนๆในกลุ่มมันก็พร้อมใจกันแซวผม ไม่มีใครช่วยผมสักคนแล้วนี่พวกมันไม่ตกใจกันเลยหรอที่ไอบลูบอกว่าจีบผม ทำไมพวกมันทำเหมือนรู้กันอยู่แล้วเลยอ่ะ

“นี่พวกมึง…รู้กันหมดเลยหรอ” ผมถามพวกมันออกไปแบบเขินๆแล้วคำตอบที่ได้รับคือพวกมันพยักหน้าพร้อมกัน

“ไอเหี้ยยยย อย่าอยู่เลยพวกมึงงงงง” ผมวิ่งไล่เตะพวกมันทีละคนโทษฐานที่รวมหัวกันหลอกผม

“พอแล้ว เดี๋ยวก็ล้มหรอก” ไอบลูมันจับมือผมให้เลิกวิ่งไล่จับไอพวกเพื่อนตัวดีแล้วดึงผมนั่งลงข้างๆมัน

พอผมเลิกวิ่งไล่แล้วพวกมันก็เลยมานั่งรวมกลุ่มกันล้อมผมกับไอบลูอยู่ จะมานั่งจ้องกันทำไมวะไอพวกเหี้ย

“เมื่อกี้ได้ตั้งใจฟังมั้ยหื้ม” ไอบลูมันถามผมด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ ชะ ช่วยด้วยครับ ผมรับมือกับไอบลูเวอร์ชั่นนี้ไม่ไหว ผมไม่รู้จะตอบยังไงเลยทำได้แค่พยักหน้าให้มัน

“เกินไปป่ะวะ” ไอเอ็มพูดขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ

“เกินไปอะไรวะเอ็ม” ไอพองถาม

“พวกมึงสองคนอ่ะ จะหวานกันเกินไปป่ะวะไอเหี้ยย” แล้วจากนั้นเสียงหัวเราะจากพวกมันก็ดังขึ้น ไอบลูไม่ได้ตอบโต้อะไรเอาแต่นั่งลูบมือผมอยู่อย่างนั้น ส่วนผมตอนนี่เขินจนตัวจะระเบิดตายอยู่แล้วอยากหายไปจากตรงนี้สุดๆ

“ไม่กลับบ้านกันรึไงไอพวกเวร” พอตั้งสติได้ผมก็ด่าพวกมันแล้วหยิบกระเป๋าเดินออกจากห้องเรียนทันที

บ้านม่อน

พอลงจากรถได้ผมก็รีบวิ่งเข้าบ้านเลย รู้สึกว่าการอยู่ใกล้กับไอบลูตอนนี้จะเป็นสิ่งที่อันตรายต่อตัวผมเป็นอย่างมาก ผมวางกระเป๋าแล้วเดินเข้าไปยังห้องน้ำหวังจะให้น้ำเย็นๆช่วยทำให้จิตใจผมสงบลงได้ ผมปล่อยให้สายน้ำไหลลงมะชะโลมร่างกายอยู่สักพักก็ทำการฟอกสบู่ล้างต้วให้เรียบร้อย พอเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำก็ต้องชะงักเมื่อเห็นไอตัวอันตรายที่ตอนนี้ผมควรอยู่ห่างจากมันนั่งอยู่ที่โซฟาแล้วส่งยิ้มมาให้ผม

Blue part

เหตุการณ์เมื่อคืน

กลุ่มที่ไม่มีม่อน(7)

Pleng : มึงบอกพวกมันเหอะ

Pong : บอกอะไรวะ แล้วทำไมต้องไม่มีไอม่อน

Bass : ไหนใครจะบอกอะไร

Mike : พร้อมเสือกละค้าบ

M : บอกอะไรกันวะ บอกกูด้วยดิ

Blue : เออ บอกก็บอกวะ

Blue : กูชอบไอม่อนว่ะพวกมึง

Mike : อ๋อ เรื่องนี้อะนะ

Blue : เชี่ยไมค์ ทำไมทำเหมือนรู้อยู่แล้ววะ

Mike : งั้นกูขอถามหน่อยว่าใครดูไม่ออกบ้าง

All : ไม่มี

Blue : ห้ะ พวกมึงดูออกกันหมดเลยหรอวะ

All : เอออออออออออออ

Blue : ไอเหี้ยแล้วทำไมไม่มีใครบอกกู

Pong : พวกกูก็อยากรู้ว่ามึงจะปากแข็งได้นานแค่ไหน

M : คงมีไอนั่นคนเดียวที่ดูมึงไม่ออก

Bass : จะด่าว่าโง่ยังสงสารคำว่าโง่อ่ะ

Blue : เห้ย มึงอย่าด่าม่อนดิวะ

Pleng : ปกป้องกันเข้าไปค่าา ละมึงจะเอาไงต่อ

Blue : กูบอกมันไปแล้วว่ากูจะจีบมัน

Mike : เหยดดดดดด แม่งเอาเรื่องจัด

Bass : เอางี้ดิ พรุ่งนี้มีสอบร้องเพลงมึงร้องเพลงจีบมันเลย

All : พวกกูเห็นด้วย

Blue : จะดีหรอวะ

Pleng : มาขนาดนี้ละ ใจๆหน่อย

Blue : ก็ได้วะ ขอบใจพวกมึงมากว่ะโคตรซึ้ง

Pong : หวังว่ามันจะเลิกโง่ได้สักทีนะ

นั่นแหละครับ ไอพวกเพื่อนผมมันดูออกกันมานานแล้วว่าผมชอบม่อนแต่พวกมันไม่อยากก้าวก่าย เลยรอเวลาให้ผมมาสารภาพกับพวกมันเอง แล้วก็ที่ผมร้องเพลงจีบมันวันนี้ก็เป็นไอบาสที่เสนอไอเดียนี้มา วันนี้ม่อนมันเขินผมแทบจะทั้งวันเลยครับตั้งแต่ตอนเช้า แถมยังหลุดพูดเรื่องจีบอีกโคตรน่ารักอ่ะถ้าไม่ติดว่าอยู่โรงเรียนผมจะจับมันมาฟัดสักสองสามที

คิดได้ดังนั้นพอกลับมาถึงบ้านผมก็รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วมาที่ห้องของมัน แต่เหมือนผมจะมาได้ถูกจังหวะพอดีเพราะตอนนี้ม่อนมันยังคงอาบน้ำอยู่ผมเลยนั่งรอมันอยู่ที่โซฟาพอได้ยินเสียงปิดน้ำผมก็เห็นมันเปิดประตูออกมาแต่พอเห็นว่าผมนั่งยิ้มให้มันอยู่มันก็ชะงักไปเลย

“มะ มึงมาได้ไง” มันถามเสียงตะกุกตะกัก

“ทำไมจะมาไม่ได้ปกติก็มาอยู่ทุกวัน” ผมตอบมันพลางยักไหล่

“กะ ก็เออแต่วันนี้ไม่มีนัดเล่นเกมไม่ใช่หรอ”

“ไม่มีแต่กูอยากมาหามึงไง”

“เออแปป ขอแต่งตัวก่อน” มันกำลังจะเดินไปหยิบเสื้อผ้ามาใส่แต่ไม่ทันผมที่เร็วกว่า ผมเดินไปจับตัวมันแล้วดึงมันมานั่งบนตักผมที่นั่งลงบนเตียงมัน

“มึงทำไรเนี่ยกูจะแต่งตัว”

“แต่งทำไมเดี๋ยวก็ต้องถอด” ผมบอกแล้วมองมันด้วยสายตาแทะโลม

“ถะ ถอดทำไมมึงเล่นอะไรเนี่ย”

“กูไม่ได้เล่นกูเอาจริง” แค่ได้กลิ่นหอมๆจากตัวมันผมก็แทบจะคลั่งแล้วแถมตอนนี้มันยังนุ่งผ้าขนหนูแค่ผืนเดียว ผมเหลือบสายตาไปมองผิวขาวเนียนของมันแต่ไวเท่าความคิดมือของผมเอื้อมไปลูบหน้าอกมันเบาๆ

“อ๊ะ มะ มึงจะทำอะไรบลู” มันสะดุ้งจากสัมผัสของผมเล็กน้อยก่อนที่หน้าขาวๆของมันจะขึ้นสีแดงระเรื่อ

“ทำไมมึงน่ารักจังวะม่อน” ผมถามออกไปพลางยกมือขึ้นไปลูบแก้มนุ่มๆของมัน “ห่างมึงแปปเดียวกูก็คิดถึงมึงจนทนไม่ไหวแล้ว” ตอนนี้มันเหมือนถูกสาปให้เป็นหินเลย มันนั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนตักผมท่าทีของมันทำให้ผมนึกเอ็นดูมันมากขึ้นไปอีก

“ทำไมช่วงนี้มึงทำตัวแปลกๆแบบนี้เนี่ย”

“ก็ไม่แปลกนะกูบอกแล้วไงว่ากูจีบมึงอยู่”

“นี่มึงไม่ได้พูดเพราะจะแกล้งกูหรอ”

“อะไรที่เป็นเรื่องของมึงกูไม่เคยล้อเล่นเลยม่อน” ผมตอบม้นไปด้วยสายตาที่จริงจัง

“อะ อื้ออออออ” มันทำตัวไม่ถูกแล้วครับตอนนี้แถมมันยังก้มลงมางับที่ไหล่ผมอีก ผมลูบผมมันเบาๆก่อนจะจับมันเชยคางขึ้นมาแล้วประกบปากลงไปกับปากมันแต่ไม่ได้รุกล้ำเข้าไปเพราะรอดูท่าทีของมันก่อน เมื่อมันไม่ได้ขัดขืนอะไรผมจึงค่อยๆดูดดึงริมฝีปากของมันเบาๆจากนั้นส่งลิ้นไปดุนดันที่กลีบปากของมันเพื่อขออนุญาต

“อืม อื้มมมม” มันเผยอปากออกเล็กน้อยเป็นการอนุญาตผมจึงไม่รอช้าส่งลิ้นร้อนเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกลับลิ้นของมันซึ่งมันก็หยอกล้อกลับด้วยการดูดดุนลิ้นของผมเบาๆ หวาน.. ในหัวของผมตอนนี้ผมรู้สึกแค่ว่าจูบของมันหวานจนผมไม่สามารถหยุดได้ เราเริ่มด้วยจูบที่อ่อนโยนจากนั้นก็ดุดันขึ้นตามแรงอารมณ์ของพวกเรา มันใช้มือทุบเข้าที่อกของผมเพื่อบอกว่าเริ่มจะขาดอากาศหายใจ ผมจึงผละออกเล็กน้อยเพื่อให้มันได้มีโอกาสกอบโกยอากาศเข้าไป

“ฮะ แฮ่กก เดี๋ยวก็ได้ตายกันพอดี“ มันบ่น ผมก็ไม่รอช้าจับมันลงจากตักแล้วดันให้มันนอนราบไปกับเตียงแล้วขึ้นคร่อมตัวมันไว้

“ทะ ทำอะไร” มันถามเสียงแผ่วเบา

“ม่อนครับ ขอได้ไหม” ผมบอกมันแล้วส่งสายตาอ้อนวอนไปให้