กี่ภพกี่ชาติ รักนี้ยังเป็นเธอ

กี่ภพกี่ชาติ รักนี้ยังเป็นเธอ

last updateLast Updated : 2024-11-20
By:  BunmeebooksCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
60Chapters
857views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ณ ปี พ.ศ. 2538 “รศ.ดร.ธาวิน” อาจารย์หนุ่มอนาคตไกลแห่งคณะวิศวกรรมศาสตร์ เชื่อมั่นในหลักการทางวิทยาศาสตร์เท่านั้น แต่แล้ววันหนึ่งเรื่องเหนือธรรมชาติก็เกิดขึ้นกับเขา ! สิ่งที่เขาฝันเหมือนจะเกิดขึ้นจริง ๆ เขาจึงออกค้นหาเพื่อพิสูจน์ข้อเท็จจริง ! จนนำไปสู่การย้อนกลับไปในอดีตยุคสงครามโลกครั้งที่ 2 ชาติภพที่มีรักต่างฐานันดร รักที่ต้องแลกด้วยชีวิต รักนี้จะลงเอยเช่นไรไปติดตามกันค่ะ

View More

Chapter 1

ตอนที่1. บทนำ

激しい夜の情事の後、藤崎佳奈(ふじさき かな)の肌には薄くピンクの輝きが差していた。

高橋智哉(たかはし ともや)は彼女を腕に抱き、長い指先で彼女の繊細な顔立ちをなぞる。

その魅惑的な目には、これまでにない優しい情が宿っていた。

佳奈は激しく求められ、体は疲れ切っていたが、どこか満たされた気持ちがあった。

しかし、彼女がまだその余韻に浸る間もなく、智哉の携帯電話が鳴り響いた。

画面に表示された番号を見た瞬間、佳奈の心はざわめいた。

彼女は智哉の腕にしがみつき、見上げるように言った。

「取らないで、いい?」

電話の相手は遠山美桜(とおやま みおう)だった。

彼女は智哉にとって、手の届かない理想そのものだった。

帰国してまだ1カ月も経たない間に、何度も自殺未遂を繰り返していた。

佳奈はわかっていた。

美桜がわざとこういう行動をとっているのは明らかだ。

それでも、智哉は佳奈の気持ちなどお構いなしに、彼女を腕から払いのけた。

ついさっきまでの甘い空気など感じられない冷たい態度で、ためらいなく電話を取った。

佳奈には電話の内容までは聞き取れなかったが、智哉の瞳には嵐のような感情が揺らめき、外の夜の闇よりも深く見えた。

電話を切ると、彼は素早く服を身に着けながら言った。

「美桜がまた自殺未遂をしたらしい。様子を見てくる」

佳奈はベッドの上に座り、彼をじっと見つめた。

白く透き通った肌には、彼の愛撫の痕跡が鮮やかに残っている。

「でも、今日は私の誕生日。あなた、私と過ごすって約束したよね。大事な話があるの」

智哉はすでに服を着終え、冷たく鋭い目で彼女を見下ろした。

「こんなときに、よくそんな我儘が言えるな。美桜は命の危機にあるんだ」

佳奈が反応する間もなく、智哉は勢いよくドアを閉め、部屋を後にした。

間もなく、外からエンジン音が聞こえてきた。

佳奈は枕の下から小さな箱を取り出し、そっと中を開けた。

中には二つのペアリングが入っている。

彼女の目には涙が浮かび、視界が滲んでいく。

三年前、佳奈が路地裏で悪党に囲まれた時、智哉は彼女を救うために太ももに怪我を負った。

彼女はその出来事をきっかけに、彼を介抱することを自ら申し出た。

そしてある夜、酒の勢いで二人は関係を持った。

その後、智哉は彼女にこう尋ねた。

「俺と付き合うか?ただし、結婚はできない」

佳奈は一瞬の迷いもなく、彼の申し出を受け入れた。

智哉は、彼女が4年間密かに想い続けた男性だったからだ。

それ以来、佳奈は昼間は彼の優秀で美しい秘書として働き、夜になると彼の温順な恋人になった。

彼女は天真爛漫に信じていた。

智哉が結婚しない理由は、彼の家庭環境の影響だと。

そして、佳奈は彼のために自分でプロポーズの場を準備した。

一日中かけて細部まで飾り付け、彼が「結婚」という言葉を恐れることから解放されるきっかけにしたかったのだ。

だが、美桜からの一本の電話が、佳奈の幻想をすべて打ち砕いた。

智哉が結婚しないのは、結婚するつもりの相手が最初から自分ではなかったからだ。

佳奈は悲しげに笑いながら、ペアリングを箱にしまい、露台の飾り付けを自分の手で取り外した。

そして、誰にも知らせずに一人で車を走らせた。

しかし、車が少し進んだところで、彼女の下腹部に激痛が走った。

次の瞬間、温かい液体が太ももを伝い、シートを染めていくのを感じた。

佳奈が目を下ろすと、白いレザーシートが鮮血で赤く染まっていた。

彼女は嫌な予感がして、すぐに智哉に電話をかけた。

「智哉、お腹が痛い、迎えに来てくれる?」

電話の向こうからは彼の苛立った声が聞こえた。

「佳奈、駄々をこねるならタイミングを考えろよ!」

佳奈は増え続ける血を見て恐怖で震え、泣きながら言った。

「智哉、本当なの!お腹がすごく痛いの、それに、血がたくさん出てる!」

彼女が最後まで言い切る前に、電話の向こうから冷たい声が聞こえた。

「美桜は命の危険があるんだぞ。それでも構ってほしいなんて、呆れる」

智哉の冷淡な言葉に、佳奈はしばらく何も言えなかった。

ようやく、彼女は笑みを浮かべたものの、それは苦しさに満ちた笑いだった。

「私が駄々をこねていると思ってるの?」

「違うのか?」

彼の冷たい声は、佳奈の心をまるでナイフのように刺した。

彼女は唇を噛み、震える指でスマホを握りしめ、全力で叫んだ。

「智哉、あんた最低だ!」

激痛と恐怖で冷や汗が全身を覆い、佳奈は救急車を呼ぼうとしたが、手が震えてスマホを操作することもできなかった。

そして、彼女の視界は次第に暗くなり、意識を失ってしまった。

再び目を覚ました時、佳奈は病院のベッドの上に横たわっていた。

その隣には親友の知里が心配そうに座っていた。

佳奈が目を覚ますと、親友の大森知里(おおもり ちさと)がすぐに身を乗り出して、心配そうに彼女を見つめた。

「佳奈、大丈夫?まだ痛む?」

佳奈はぼんやりとした目で知里を見つめ、かすれた声で聞いた。

「私、どうしたの?」

知里は一瞬躊躇した後、静かに答えた。

「あなた、妊娠してたのよ。医者が言うには、もともと子宮壁が薄かった上に、智哉のあの乱暴な行為が原因で流産して大出血したの」

佳奈の目は大きく見開かれ、信じられないように呟いた。

「私......妊娠してたの?でも、もういないの?」

頭の中が真っ白になり、目の奥が熱くなってくる。

それが彼女と智哉の子供だった。

智哉との未来がどうなるかはわからなくても、その命だけは彼女にとって大切なものだった。

佳奈は手をぎゅっと握り締め、涙が静かに頬を伝った。

それを見た知里は、彼女をそっと抱きしめ、優しく言った。

「泣かないで、手術したばかりなんだから体に悪いわ。元気になったら、私が可愛い男の子たちを紹介してあげる。あのクソ男のことなんて忘れさせてあげるから」

知里は怒りを抑えきれずに続けた。

「智哉の野郎、もう少しであなたを殺しかけた上に、目の前で浮気までして、最低すぎる。彼の股が裂ければいいのに!」

佳奈の心は、まるで無数の矢が一斉に突き刺さるような痛みに襲われていた。

冷たい手で知里をぎゅっと抱きしめ、声が詰まってしばらく何も言えなかった。

思い浮かぶのは、命を授かったばかりで失われた子供のことと、七年間も愛し続けた男性のことだった。

心を静めることができず、やっとの思いで口を開いた。

「彼に会ったの?」

知里は頷きながら答えた。

「彼なら四階で美桜に付き添ってる。あなたが手術してた時、私、あなたのスマホで彼に電話したんだけど、サインが必要だって説明しても、あのクソ男は電話すら取らなかったわ」

佳奈は痛みに耐えるように目を閉じた。

「知里、連れて行って……彼に会い行きたい」

「手術したばかりなんだから、怒るのはダメよ」

「自分の目で確かめなきゃ、決断できない」

知里は仕方なく佳奈の頼みを聞き入れ、彼女を四階へ連れて行った。

佳奈は病室のドアの外に立ち、中の様子をそっと覗き込んだ。

そこには、智哉が美桜に薬を飲ませながら、優しい声で励ましている姿があった。

その温かい眼差しと、彼女に向けられた柔らかい声は、佳奈の心を鋭く刺した。

さらに、佳奈が美桜の顔をよく見ると、自分にどこか似ていることに気づいた。

その瞬間、佳奈はすべてを悟ったように悲しげな微笑みを浮かべた。

振り返りながら知里に言った。

「連れて帰って……もういい」

——

佳奈が智哉と再び顔を合わせたのは、二日後のことだった。

彼女はベッドに横たわりながら、かつて深く愛した男性を静かに見つめていた。

いよいよ決断の時が来たものの、彼女の心はまだ引き裂かれるような痛みに苛まれていた。

智哉は彼女の顔色が優れないのを見て、低い声で尋ねた。

「もう二日も経ったのに、まだ痛むのか?」

彼はそれを生理痛だと思っているようだった。佳奈はこれまで一日で痛みが引くことが多かったからだ。

佳奈は熱くなる目元をこらえながら、心の中の感情を押し殺した。

一言も発さず、ただ彼を見つめた。

智哉はベッドの端に腰掛け、冷静な表情を浮かべていた。

端正な眉と目元には冷淡さが宿りつつも、その手は彼女の額に触れた。

温かな手の感触と共に、声も少し低くなった。

「この前欲しいって言ってたバッグ、手配した。外のソファに置いてあるから、起きて見てみろ」

佳奈の目は無表情のまま智哉を見つめ、短く答えた。

「もういらない」

智哉は少し考え、続けて言った。

「じゃあ車だ。フェラーリにするか、それともポルシェか?」

それでも佳奈が何も反応しない様子に、智哉の眉間がわずかに寄った。

「じゃあ、何が欲しいんだ?」

彼の中では、金で解決できないことなど存在しないのかもしれない。

佳奈は静かに両手でパジャマの裾を握りしめた。

清らかで透き通ったその瞳は智哉をじっと見つめ、震える唇がゆっくりと動いた。

「結婚したいの!あなたと」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
60 Chapters
ตอนที่1. บทนำ
“...เมื่อสิ้นบุญวาสนาชาตินี้ก็เป็นได้เพียงคนแปลกหน้าของกันและกัน” บทนำ ดวงตะวันสีแดงกลมโตคล้ายลูกโป่งใบใหญ่ ค่อย ๆ จมลงสู่ท้องทะเลจนเหลือเพียงครึ่งเดียวแสงสุดท้ายของวันทอประกายสีส้มแดงจับก้อนเมฆสีขาวกลายเป็นสีชมพูแดงระเรื่อ ทะเลสีครามลากเป็นเส้นตรงตัดกับพื้นทรายและแผ่นฟ้า เสียงคลื่นกระทบหาดทรายโขดหินขับกล่อมประสานกับเสียงนกที่ชวนกันโผบินเข้าสู่รวงรังหนุ่มสาวคู่หนึ่งนั่งเคียงคู่กันบนหาดทราย ให้น้ำทะเลสีครามฉ่ำเย็นสัมผัสเท้าอันเปลือยเปล่า นำพาวันและคืนเวลาให้ไหลไปสู่ท้องทะเลอันกว้างใหญ่ ทั้งคู่ทอดตามองภาพวาดสวยงามเบื้องหน้าหญิงสาวเอียงคอซบลงบนไหล่กว้างของชายหนุ่มราวกับจะหาที่พักพิงยามอ้างว้าง มือใหญ่ของเขาเลื่อนขึ้นกระชับไหล่บางราวกับจะบอกว่าเขาจะปกป้องดูแลหล่อนตลอดไปจะมีสุขใดเล่า จะสุขยิ่งกว่าการได้อยู่เคียงข้างกับคนที่เรารัก แววตาอ่อนโยนของชายหนุ่มทอดมองหญิงสาวข้างกายมากกว่าทิวทัศน์เบื้องหน้า เขาอยากมองหล่อนให้นาน ๆ เพื่อย้ำกับตนเองว่าสิ่งที่เกิดขึ้น คือ ความจริงมิใช่ความฝันเขาคร่ำเคร่งกับการทำงานมาครึ่งชีวิต ไม่เคยสนใจเรื่องความรักเลย ถึงแม้จะมีผู้หญิงมากหน้าหลายตาผ่านเข้
last updateLast Updated : 2024-11-02
Read more
ตอนที่2. พ.ศ. 2538  
พ.ศ. 2538 เวลา 4.00 น.รศ.ดร.ธาวิน ไตรสุวรรณ นอนลืมตาในความมืดตีสี่ของทุกวันร่างกายของเขาจะตื่นขึ้นโดยไม่ต้องใช้นาฬิกาปลุก เนื่องด้วยเขาเกิดและเติบโตในตึกแถวท้ายตลาด ตีสามตีสี่รถพ่อค้าแม่ค้าขายส่ง จะนำสินค้ามาขายให้กับพ่อค้าคนกลาง เพื่อจำหน่ายต่อให้บรรดาลูกค้าที่มาจับจ่ายซื้อของในตอนเช้าแม้ว่าครอบครัวของเขาไม่ได้เป็นผู้ค้าส่ง แต่เป็นร้านขายของชำที่มีสินค้านานาชนิดเป็นที่ต้องการของเหล่าวาณิชทั้งหลาย ดังนั้น ตีสี่ของทุก ๆ วัน เขาถูกป๊ากับม๊าตะโกนเรียกจากหน้าบ้านให้มาช่วยเปิดร้าน เมื่อช่วยกันเปิดร้านเรียบร้อยแล้ว ตามด้วยการไล่ให้ไปอ่านหนังสือ โดยป๊าให้เหตุผลกับเขาว่า“อ่านหนังสือเช้าๆ สมองจะรับดี เพราะยังไม่มีอะไรมารกหัว”แม้ป๊าของเขาจะไม่ได้เรียนหนังสือ แต่ป๊าก็มักจะทำให้เขาทึ่งอยู่เสมอ ๆ ไม่ว่าจะเป็นการที่ป๊าบอกว่าให้อ่านหนังสือในตอนเช้า และผลที่ได้ คือ พี่สาวทั้งสามของเขาเป็นหมอทั้งหมดหรือการรวมยอดราคาของให้ลูกค้า เร็วยิ่งกว่าการดีดลูกคิด ต่อให้ลูกค้าจะซื้อมากแค่ไหน ป๊าเขาแค่เอ่ยทวนราคาสินค้าขณะหยิบของใส่ลงถุง เมื่อยื่นให้ลูกค้าก็บอกราคาขายได้ทันที ไม่มีตกหล่นแม้แต่บาทเดียว
last updateLast Updated : 2024-11-02
Read more
ตอนที่ 3. ท่านด๊อกประชา
เวลา 8.00 น. “สวัสดีท่านด๊อกประชา”เสียงทุ้มดังขึ้น ทันทีที่ประตูไม้บานใหญ่ของห้องพักอาจารย์เปิดออก แล้วชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีน้ำตาลเข้มที่ถูกรีดจนเรียบกริบ ก็โผล่เข้ามาในห้องพร้อมกับส่งเสียงทักทายเพื่อนร่วมห้องพักที่นั่งอยู่ก่อนแล้วอย่างอารมณ์ดีผู้ที่ถูกเรียก “ท่านด๊อกประชา” ถึงกับรีบเงยหน้าขึ้นจากแผนการสอนแทบจะไม่ทัน ยิ่งสบเข้ากับรอยยิ้มของผู้มาใหม่ ยิ่งทำให้เขาอึ้งไปกว่านาที-นี่คือ รศ.ดร.ธาวิน ไตรสุวรรณ เพื่อนของเขาจริงๆ หรือนี่ ! -ดร.ประชา ชื่นจิตต์ อุทานในใจ จ้องมองอาจารย์แว่นหนุ่มหล่อ ที่กำลังถอดเสื้อคลุมตัวนอกแขวนไว้บนราวไม้สักด้านหลังห้องอย่างเบามือการที่เพื่อนของเขามีสอนภาคบ่าย แต่มามหาวิทยาลัยแปดโมงตรงเป๊ะ ! ทุกวันเป็นเรื่องปกติ แต่ที่ไม่ปกติ คือ คนที่ทั้งเงียบขรึมและจริงจังกับชีวิตมากอย่าง รศ.ดร.ธาวิน ไตรสุวรรณ เย้าเขาด้วยการเรียกว่า “ท่านด๊อก !”ดร.ประชา อ้าปากจนกรามแทบค้าง ราวกับว่าเพื่อนสนิทได้กลายเป็นเอเลี่ยนจากนอกโลก กำลังนั่งลงที่โต๊ะทำงานประจำของเพื่อนเขา ซึ่งด้านหลังยังมีกระดานสีขาวมันวาวตัวอักษรสีน้ำเงินที่เขียนด้วยปากกา ไวบอร์ด ระบุปี พ.ศ. พร
last updateLast Updated : 2024-11-02
Read more
ตอนที่4.  เรื่องน่าตกใจ
แต่เมื่อวานเขากลับได้รับแจ้งเรื่องน่าตกใจ และเป็นเรื่องที่เขาต้องเชิญอาจารย์หนุ่มที่เป็นแบบอย่างมาสอบถามให้กระจ่าง คณบดี ถอนหายใจออกมาก่อนเอ่ยต่อว่า“เมื่อวาน ผมได้รับแจ้งจากประธานหลักสูตรว่า มีนักศึกษาร้องเรียนว่า คาบสุดท้ายของวิชาสนามแม่เหล็กไฟฟ้าไม่มีอาจารย์เข้าสอน และพวกเขาต้องสอบในอาทิตย์หน้า หากนักศึกษาเหล่านั้นคะแนนต่ำกว่าเกณฑ์ คุณรับผิดชอบไหวรึ”ผู้มีอำนาจสูงสุดในคณะวิศวกรรมศาสตร์ ตั้งใจกล่าวอย่างช้า ๆ ให้ชัดลงไปในมโนสำนึกของผู้ฟังอาจารย์หนุ่มผู้ถูกกล่าวโทษชาวาบไปทั้งตัว รู้สึกได้ถึงลำคอ ตีบตัน สมองของเขาอื้ออึงสับสน การถูกกล่าวหาว่าทิ้งคาบสอนสำหรับคนที่อยู่ในกฎระเบียบอย่างสม่ำเสมอเช่นเขา เป็นคำพูดที่สบประมาทอย่างรุนแรงมาก- คนอย่างเขาไม่เคยละเลยหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ ! ไม่เคยปฏิบัติผิดวินัย ! และทั้งชีวิตการทำงานของเขาไม่เคยถูกตำหนิจากผู้บังคับบัญชา แต่วันนี้ ! เขากลับถูกกล่าวโทษอย่างร้ายแรงว่าไม่เข้าสอนนักศึกษา จะเป็นไปได้อย่างไร - ธาวินเม้มริมฝีปากแน่น หัวใจเต้นกระหน่ำ ก่อนยืนยันในสิ่งที่ตนเองเป็นว่า“ผมยืนยันว่าเมื่อวานผมเข้าสอนนักศึกษาแน่ ๆ ประธานหลักสูตรอาจจะได
last updateLast Updated : 2024-11-02
Read more
ตอนที่5. สุริยุปราคา
ประชาวางปากกาไวท์บอร์ดบนโต๊ะ แล้วเข้าไปลากเพื่อนที่ดูเหมือนคนสติแตกไปแล้ว ออกไปให้พ้นจากสายตาของนักศึกษาที่อยากรู้อยากเห็น“เฮ้ย ! วิน แกเป็นบ้าไปแล้วรึ ฉันกำลังสอนนักเรียนอยู่”เขาเป็นฝ่ายลากธาวินออกมา แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นเขาที่ถูกลากไปจนชิดกำแพงมุมตึก“ประชา เมื่อวานฉันดูสุริยุปราคากับแกบนดาดฟ้าใช่ไหม”ธาวินละล่ำละลักถาม สีหน้าร้อนรน แววตาภายใต้กรอบแว่นคาดคั้นอยากรู้คำตอบอย่างเต็มที่“ใช่”ดร.ประชา พยักหน้ายืนยันคำตอบด้วยอาการงง ๆ ที่ถูกเพื่อนลากออกมาเพราะถามเรื่องแค่นี้“แล้วหลังจากนั้นล่ะ หลังจากนั้นฉันไปไหน”ธาวินแทบจะตะโกนถาม สองมือขยุ้มคอเสื้อเพื่อนสนิทอย่าง ลืมตัว“เฮ้ย ! แกเป็นอะไรเนี่ย ปล่อยฉันก่อน ถามกันดี ๆ ก็ได้นี่หว่า”ดร.ประชาผลักเพื่อนเขาออก จ้องมองคนที่ควบคุมตนเองไม่ได้ เกิดอะไรขึ้นกับเพื่อนของเขา ทำไม รศ.ดร.ธาวิน ผู้เงียบขรึมกลับดูตื่นตระหนกจนผิดปกติธาวินถอยห่างออกมาจากเพื่อน กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ยกมือขึ้นกุมศีรษะ ในหัวสับสนไปหมดคล้ายคนถูกค้อนทุบ“ใจเย็น ๆ ธาวิน เกิดอะไรขึ้นกับแก ทำไมหลังจากไปพบคณบดีแล้วแกดูเหมือนคนสติแตกแบบนี้”ดร.ประชาตบบ่าเพื่อนสนิ
last updateLast Updated : 2024-11-02
Read more
ตอนที่6.   ปรึกษา
ชายหนุ่มไม่ได้พูดหยอกล้อหรือหยอดคำหวานกับเธอเหมือนอย่างเคย หญิงสาวจึงพินิจคนนั่งตรงหน้าแล้วเริ่มเห็นว่า ชุดของเขาดูยับย่นผิดปกติ ใบหน้ากระจ่างใสบัดนี้หมองลง พร้อมกับผมยุ่งเหยิง เธอจึงถามเขาออกไปว่า“อาจารย์ธาวิน นัดเกดออกมาทานข้าววันนี้ มีอะไรหรือเปล่าคะ”เธอเรียกเขาว่าอาจารย์ ตามสรรพนามที่บรรดาอาจารย์ในมหาวิทยาลัยนิยมใช้นำหน้าชื่อเรียกขานเพื่อรักษาระยะห่าง เพราะเธอกับเขายังไม่ถึงขั้นตกลงเป็นแฟนกัน แม้ความสัมพันธ์จะมากกว่าความเป็นเพื่อนแล้วก็ตาม“พอดีผมมีเรื่องอยากปรึกษา”น้ำเสียงที่หลุดออกมาจากปากเขาคล้ายคนป่วยที่กำลังขอคำแนะนำจากแพทย์มากกว่าคนรู้ใจที่ต้องการคำปรึกษาจากคนรัก เขาวางช้อนลงความอยากอาหารตรงหน้าแทบจะไม่มีเลย ธาวินยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม เพื่อชำระล้างจิตใจอันว้าวุ่นให้สงบลง ในหัวของเขากำลังเรียบเรียงคำพูดเพื่อที่จะถามผู้หญิงตรงหน้าให้ดูเป็นเรื่องปกติมากที่สุด เขาไม่อยากให้เธอมองเขาไปในทางที่ไม่ดี เพราะเขาเองก็หมายมั่นในใจว่าอยากให้เธอเป็นว่าที่ภรรยาของเขาในอนาคต ในเมื่อความสัมพันธ์ของเธอกับเขาก็เดินทางมาถึงจนใกล้สุกงอม เขาจึงไม่อยากจะสูญเสียผู้หญิงที่เพียบพร้อมอย่างหมอเกดไป“อา
last updateLast Updated : 2024-11-07
Read more
ตอนที่7. ไม่รู้สิ
ธาวินเอนตัวลงนอนมือหนึ่งจับโทรศัพท์แนบหู มือหนึ่งยกขึ้นก่ายหน้าผาก โดยไม่สนใจว่าเสื้อผ้าที่สวมใส่จะยับย่นหรือชายเสื้อหลุดออกมาจากกางเกงหรือไม่“เอ่อน่า เดี๋ยวมันก็ผ่านไป แล้วหมอเกดได้ไปทะเลกับแกไหม”คนเป็นเพื่อนถามต่อ“ไม่ได้ไป”“อ่าวเหรอ แล้วหมอเกดว่าไงบ้าง”เขาคิดว่าการที่เพื่อนของเขาได้ไปหาผู้หญิงที่ตนเองรัก เธอคนนั้นน่าจะช่วยให้คลายเครียดได้“ฉันไม่ได้บอกหมอเกด”“อ้าว!”คราวนี้ คนปลายสายอุทานเสียงสูงกว่าเดิม มิน่าทำไมอาการเครียดของเพื่อนเขาไม่ลดลงบ้าง “ทำไมแกไม่ระบายให้หมอเกดฟังวะ เผื่อว่าอาการเครียดของแกจะดีขึ้น” ดร.ประชาโวยวายออกมา คล้ายกับดุนักศึกษาที่เรียนไม่ได้ดั่งใจ“หมอเกดไม่ใช่จิตแพทย์ ฉันจะบอกทำไมวะ”ธาวินตอบเหนื่อย ๆ พลางหลับตาลง มืออีกข้างกดนวดที่ขมับของตน เพราะรู้สึกปวดหัวตึบ ๆ“ฉันรู้ว่าหมอเกดเป็นอายุรแพทย์ แต่ก็เป็นคนรู้ใจแกไม่ใช่เหรอ การที่เรามีเรื่องทุกข์ใจมาก ๆ แล้วได้ระบายให้คนที่เรารักและเชื่อใจฟัง จะทำให้เราคลายความเครียด ความอัดอั้น หรืออะไรก็แล้วแต่ที่มันไม่สบายใจลดลงมากกว่าครึ่งเชียวนะ”“ฉันยังไม่ได้เป็นอะไรกับหมอเกด ขืนเล่าให้ฟัง คะแนนที่อุตส่าห์ตามจี
last updateLast Updated : 2024-11-07
Read more
ตอนที่8.  แค่เอื้อม
“รีสอร์ตของคุณอยู่ติดทะเลใช่ไหมครับ”“ครับ เดอะมูนวิลเลจ บีช รีสอร์ต เป็นรีสอร์ตสุดหรู หาดทรายส่วนตัว ที่ใหญ่ที่สุดของชลบุรีครับ”คำตอบจากปลายสายทำเอาหัวใจของเขาเต้นรัวราวกับตีกลอง ความทรงจำที่หายไปวันนั้น คำตอบที่เขาต้องการอยู่ใกล้แค่เอื้อม อย่างน้อยที่สุดเขาก็รู้ว่าไปที่รีสอร์ตแห่งนี้จริง ๆ “เมื่อกี้คุณบอกว่าผมมีคู่รักหรือครับ”ธาวินถามต่อ“ใช่ครับ ท่านเปิดห้องพักและขอให้ทางเราจัดบริการพิเศษเป็นดินเนอร์สุดโรแมนติกริมชายหาดให้”“ผมเนี่ยนะ” ธาวินแทบจะเป็นตะโกนออกมาคำบอกเล่าจากปลายสายทำให้เขาอึ้งจนแทบจะไม่เชื่อว่านั่นคือตัวตนของเขาจริง ๆ คนที่ไม่เคยรู้จักกับความรักเช่นเขานะหรือ จะมีดินเนอร์อันแสนโรแมนติก แม้แต่กับหมอเกดเอง เขาก็ยังไม่เคยชวนหล่อนไปทานข้าวใต้แสงเทียนเลยสักครั้ง “ครับ วันนั้น ท่านคุกเข่าขอว่าที่เจ้าสาวแต่งงาน ทางเราจึงเก็บภาพประทับใจนี้ไว้ให้ แล้วส่งเข้าเมล์ท่านตามที่ได้ให้ไว้แล้วเรียบร้อยครับ และผมก็โทรมาขอบคุณท่านด้วยตนเองอีกครั้งครับ”“คุกเข่าขอแต่งงาน”เขาอุทานออกมาคล้ายจะย้ำความชัดแจ้งกับตัวเอง สิ่งที่ปลายสายบอกเหมือนกับในความฝันของเขาไม่มีผิดเพี้ยน ความฝันจะเป
last updateLast Updated : 2024-11-07
Read more
ตอนที่9.จะรีบไปไหน 
ดร.ประชาร่ายยาว แม้เขาจะเรียนในสายวิทยาศาสตร์เช่นเดียวกับเพื่อน แต่ประสบการณ์ด้านสังคมรอบตัวเขามีมากกว่า จึงทำให้เห็นโลกในอีกมุมมองหนึ่ง “แล้วเขาจะเล่นไสยศาสตร์ใส่ฉันทำไมวะ ฉันไม่ได้มีศัตรูที่ไหน วัน ๆ ก็ทำแต่งาน เลิกงานก็กลับบ้าน ชีวิตฉันมีอยู่เท่านี้” ธาวินเอ่ยออกมาอย่างจนใจ เรื่องที่เกิดขึ้นทำให้เขาปวดหัวจนไม่มีเวลาใส่ใจอย่างอื่น แม้แต่การดูแลตนเอง “ใครบอกว่า ไสยศาสตร์เขาทำใส่เฉพาะคนที่เกลียดกัน คนไหนที่รักมาก ๆ แต่ไม่ได้ครอบครองเขาก็ทำกันทั้งนั้น ยิ่งเป็นแกด้วยแล้ว ฉันว่ามีโอกาสเป็นไปได้สูง” “ยังไง” ธาวินถามกลับอย่างจนปัญญาเพราะคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าคนอย่างเขาน่าทำของใส่ตรงไหน “ก็แกทั้งหล่อ ทั้งเก่ง ฐานะดี บอกเลยว่าเป็นชายหนุ่มหมายเลขหนึ่งที่สาว ๆ ต่างหมายปอง นี่ถ้าฉันเป็นแกนะ ป่านนี้ฟาดผู้หญิงไปครึ่งมหาลัยแล้ว” คำบอกเล่าของเพื่อนสนิททำให้ธาวินมองเขาอย่างเอือม ๆ กับนิสัยหนุ่มคาสโนว่าตัวพ่อ ไม่ว่าจะเรื่องไหนก็หนีไม่พ้นผู้หญิงกับความรัก แต่ ดร.ประชาก็ไม่ได้ใส่ใจสายตาของเพื่อนนัก เพราะเจอสายตาดุ ๆ แบบนี้ของเพื่อนจนชิน จึงอธิบายต่อไปว่า “แต่เพราะเป็นท่านว่าที่ศา
last updateLast Updated : 2024-11-07
Read more
ตอนที่10.  ทันทีที่เห็น
“หะ”เขาอุทานในลำคอ แทบจะหลุดปากออกมาทันทีที่เห็นภาพใบหน้าเต็ม ๆ ของหญิงสาวที่อยู่ในรูป“ลงนามเสร็จก็ไปได้แล้ว แกมีสอนตอนบ่ายไม่เหรอ”ดร.ประชาที่ยืนอยู่ด้านหลังเพื่อน สะกิดที่ไหล่เขาเบา ๆ โดยไม่ทันเห็นอาการตื่นตะลึงของผู้เป็นเพื่อน“ประชา ผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนจะคล้าย ๆ กับผู้หญิงที่ไปเที่ยวกับฉันที่ทะเลเลยวะ”ธาวินลุกขึ้นแล้วยื่นรูปผู้หญิงใบนั้นให้ ดร.ประชา ดู“ผู้หญิงคนนี้เหรอ”ดร.ประชา อุทานออกมาแทบจะไม่เชื่อสายตัวเอง เพราะเด็กสาวในรูป ไม่มีสิ่งใดที่เรียกว่าสวยสะดุดตา หรือการแต่งกายที่ส่อแววว่าเป็นผู้หญิงเปรี้ยวเข็ดฟันถึงขนาดลุกขึ้นมาไล่จับผู้ชายก่อนแม้แต่น้อย ดวงตากลมโตของเด็กสาวในภาพดูใสซื่อมาก อีกทั้งรอยยิ้มของเธอยังดูไร้เดียงสา ไม่น่าจะกระทำเรื่องชั่วร้ายเช่นการทำของใส่เสน่ห์ให้ผู้ชายรักผู้ชายหลง แน่ ๆ“ฉันไม่แน่ใจ แต่โครงหน้าคล้ายกันมาก ผู้หญิงในฝันคนนั้น ผมยาวสลวย และดูมีน้ำมีนวลมากกว่านี้ แต่เธอในรูปนี้ดูผอมและผิวสีเหลืองซีดจนบอกไม่ถูก ที่สำคัญคนในรูปผมหยักศก”“อาจจะไม่ใช่ก็ได้นะ”ดร.ประชา ออกความเห็นพร้อมกับคืนรูปให้ธาวินแต่ดูเหมือนว่าเพื่อนของเขายังไม่ตัดใจง่าย ๆ เพราะธาวิ
last updateLast Updated : 2024-11-09
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status