LOGINShare
บทที่ 101
publish date:
2026-09-18 00:06:38บิดาของอัญชิสาเลือกที่จะพาบุตรสาวและลูกชายของเพื่อน ไปรับประทานอาหารจีนที่ตั้งอยู่ภายในโรงแรมแห่งนั้น
“คุณอาสบายดีหรือครับ”
“สบายดี แล้วรุจล่ะยังมีปัญหากับพ่ออยู่อีกหรือเปล่า”
“ก็เหมือนเดิมครับ”
“รุจลองลดทิฐิแล้วหันไปปรับความเข้าใจกับพ่อดีกว่าไหม ค่อยพูดค่อยจากัน พ่อลูกกันสายสัมพันธ์ยังไงก็ตัดกันไม่ขาด” อดุลย์แนะนำอย่างคนที่รู้เรื่องราวของพ่อลูกคู่นี้เป็นอย่างดี
“ตอนนี้ผมยังไม่พร้อมครับ แล้วที่ผ่านมาคุยกับพ่อทีไรเป็นต้องลงเอยด้วยการเถียงกันทุกครั้งไป ผมเลยไม่อยากให้แม่ต้องลำบากใจในฐานะคนกลางครับ”
“ยังไงก็พ่อลูกกัน อย่างที่อาบอกสายสัมพันธ์มันตัดกันไม่ขาดหรอก”
ระหว่างทานอาหารด้วยกันอัญชิสาพยายามเอาอกเอาใจอติรุจจนออกนอกหน้า เธอตักอาหารใส่จานเขาจนตัวเองแทบจะไม่ได้ทาน และมันทำให้เขารู้สึกอึดอัดเพียงแต่ไม่ได้เอ่ยออกมาตรง ๆ ได้แต่พูดอ้อม ๆ
“อัญทานเถอะ ไม่ต้องห่วงพี่”
“เราไม่ต้องไปวุ่นวายกับพี่เขามากนักหรอกยัยอัญ พี่เขาจะรำคาญ” อดุลย์เอ่ยปรามบุตรสาวเมื่อสังเกตเห็นท่าทีที่อึดอัดของอติรุจ
“ทำไมพ่อต้องดุอัญด้วย อัญแค่อยากดูแลคนที่อัญรัก”
คำพูดของอัญชิสาทำให้อติรุจถึงกับสำลักน้ำที่กำลังดื่ม เขาเริ่มมองเห็นเค้าลางแห่งความยุ่งยากที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต คงต้องคุยเรื่องนี้ให้เคลียร์จะได้ไม่มีปัญหาตามมาทีหลัง
“อย่าไปถือสาอะไรยัยอัญเลยนะตารุจ แม่เขาเลี้ยงมาอย่างตามใจ ก็เลยมักจะชอบทำอะไรเกินพอดีแบบนี้อยู่เสมอ”
“ไม่เป็นไรครับคุณอา ผมเองก็รักและเอ็นดูอัญเหมือนน้องสาวคนหนึ่งของผม”
“แต่อัญไม่ได้อยากเป็นน้องสาวของพี่รุจนะคะ อัญอยากเป็นอย่างอื่นมากกว่านั้น”
“เป็นไปไม่ได้หรอกอัญ พี่ไม่ได้คิดกับอัญมากไปกว่าความเป็นพี่น้อง ที่สำคัญพี่มีคนรักอยู่แล้ว”
“อย่าบอกนะว่าคนรักของพี่รุจคือนังผู้ช่วยที่อัญเห็นอยู่ที่บ้านของพี่รุจ”
“ใช่ เขาชื่อเทย่าและก็เป็นพี่อัญตั้งหลายปี อัญเรียกพี่เทย่าก็ได้นะ”
“ไม่ อัญไม่มีวันนับญาติกับมันเด็ดขาด”
“พอได้แล้วอัญ” บิดาของหญิงสาวเอ่ยปราม
“พี่ขอยืนยันอีกครั้งว่าพี่มีคนรักแล้ว เรื่องระหว่างเราไม่มีทางที่จะพัฒนาความสัมพันธ์ ไปได้มากกว่าความเป็นพี่น้อง”
“ทำไมพี่รุจถึงใจร้ายแบบนี้ พี่รุจน่าจะรู้ว่าอัญรู้สึกยังไงกับพี่ แต่พี่ก็ยังพูดจาทำร้ายความรู้สึกของอัญ”
“พี่แค่อยากให้อัญยอมรับความจริง เรื่องของความรักมันบังคับกันไม่ได้หรอก”
อัญชิสาร้องไห้ฟูมฟายด้วยความเสียใจ ที่ถูกชายที่เธอรักพูดตัดสัมพันธ์ทั้งที่ยังไม่ทันจะได้เริ่มต้นขึ้นด้วยซ้ำ จากนั้นก็วิ่งออกไปจากร้านโดยไม่รอฟังคำทักท้วงของใคร
“อาต้องขอโทษรุจแทนน้องด้วยนะ” อดุลย์หันมาพูดกับบุตรชายของเพื่อน
“ไม่เป็นไรครับคุณอา ผมเข้าใจดี เพียงแต่ผมอยากให้อัญเข้าใจถึงความรู้สึกที่ผมมีต่อน้อง จะได้ไม่มีปัญหาตามมาทีหลัง”
สองหนุ่มต่างวัยพูดคุยกันด้วยความเข้าใจ
“พ่อกับแม่รู้เรื่องคนรักของรุจหรือยัง” อดุลย์เอ่ยถาม
“ยังครับ ผมยังไม่ได้พาเทย่าไปแนะนำให้พวกท่านรู้จัก”
“อาไม่เคยเห็นรุจจริงจังกับผู้หญิงคนไหนมากเท่านี้มาก่อน”
“ผมเองก็นึกไม่ถึงเหมือนกันครับ”
เมื่อถึงเวลาอันเหมาะสมอติรุจก็เอ่ยปากขอตัวกลับ หลังจากนั้นอดุลย์ก็เดินกลับขึ้นไปเคาะห้องของบุตรสาว ยืนรออยู่นานกว่าอัญชิสาจะเดินมาเปิดประตูให้ นัยน์ตาของเธอแดงก่ำเพราะผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก
“จะโศกเศร้าอะไรนักหนานะยัยอัญ แกทำอย่างกับว่าโลกนี้มีผู้ชายอยู่แค่คนเดียวอย่างนั้นแหละ”
“ก็อัญรักพี่รุจนี่คะ แต่พ่อใจร้าย ทำไมพ่อถึงไม่ช่วยพูดกับพี่รุจให้อัญคะ”
“ก็เขาย้ำชัดเจน ฉันได้ยินมากับหูว่าเขาไม่ได้รักแก นอกจากไม่คิดอะไรกับแกเขายังมีคนรักอยู่แล้ว และแกจะให้ฉันพูดอะไรได้อีก”
“ในเมื่อพ่อไม่ช่วย อัญก็จะช่วยตัวเอง คอยดูนะอัญจะหาวิธีที่ทำให้พี่รุจเปลี่ยนใจมารักอัญให้ได้”
“ขอเตือนว่าอย่าทำอะไรให้สองครอบครัวต้องมองหน้ากันไม่ติดนะยัยอัญ แล้วก็เลิกร้องห่มร้องไห้ได้แล้ว ทำอย่างกับว่าโลกจะถล่มทลายลงมาตรงหน้ากะแค่ผู้ชายไม่รัก” อดุลย์พูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินกลับไปที่ห้องพักซึ่งอยู่ติดกับห้องของลูกสาว เขามีสีหน้าหนักใจ สงสารลูกก็สงสารอยู่หรอก แต่จะให้ทำอย่างไรในเมื่อผู้ชายเขามีคนรักอยู่แล้ว
Latest chapter
กุศโลบายรัก บทที่ 129
อติรุจปัดป้องพลางหัวเราะพลาง กว่าจะสามารถรวบร่างเล็กบางของภรรยาตัวแสบเข้ามาในอ้อมกอดได้ “ผมเปล่า...” เขาปฏิเสธเสียงกลั้นหัวเราะ “ผมแค่ขำ” “ขำอะไรคะ” เธอถามอย่างนึกสงสัยจริง ๆ “ก็ขำว่าเมียผมหึงได้แม้กระทั่งหนังสือ” เขาตอบ และทิ้งตัวลงนอน พร้อมดึงร่างเล็กของภรรยามาเกยอยู่บนอก “ไม่ได้หึงซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงเข้ม แต่นวลแก้มแดงเรื่อ อติรุจเขี่ยจมูกรั้นเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู “งั้นเทย่าของผมเรียกว่าอะไร” “เขาเรียกว่า...รำคาญใจต่างหาก” คนตัวเล็กยังปากแข็งไม่ยอมรับให้เสียฟอร์มว่าเธอหึงเขาจริง ๆ แถมยังหึงหนังสือวิชาการพวกนั้นด้วย “เทย่า...เทย่า...เทย่า” อติรุจเรียกอย่างนึกเอ็นดู ทรรศิกาขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเธอไม่หยุด “เรียกอยู่ได้ จะพูดอะไรก็พูดสิคะ” อติรุจยิ้ม ชะโงกไปจุมพิตริมฝีปากอิ่มแรงอย่างนึกหมั่นไส้ “ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้” คราวนี้คนที่ถูกชมยิ้มหวาน ดวงตาคู่งามเป็นประกายวาววับ สะบัดผมไปด้านหลังเบา ๆ อย่างมั่นใจตัวเอง
กุศโลบายรัก บทที่ 128
เมื่อวันสำคัญของอติรุจและทรรศิกามาถึง สองหนุ่มสาวถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้เริ่มพิธีทางศาสนาในตอนเช้า ในงานนี้จะมีแต่แขกระดับวีไอพีและญาติผู้ใหญ่คนสำคัญของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่ได้เข้ามาร่วมเป็นสักขีพยาน หลังจากนั้นทั้งคู่มีเวลาพักเล็กน้อยก่อนจะต้องเริ่มเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว และแต่งหน้าทำผมกันอีกครั้ง สำหรับเจ้าบ่าวใช้เวลาไม่นานเท่าไรก็จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย แต่สำหรับเจ้าสาวนั้นต้องใช้เวลาในการแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมกันนานนับชั่วโมงกว่าจะเสร็จ เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยทรรศิกาก็ถูกปล่อยให้นั่งพักอยู่เพียงลำพัง ในขณะนั้นเองที่นับดาวเดินเข้ามาภายในห้องของโรงแรมซึ่งใช้เป็นห้องแต่งตัว “รู้ตัวไหมว่าเทย่าเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในค่ำคืนนี้ และก็เป็นเจ้าสาวที่โชคดีที่สุดที่ได้แต่งงานกับเจ้าบ่าวที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมอย่างหมอรุจ ดาวขออวยพรให้เทย่าและหมอรุจมีความสุขมาก ๆ และมีเจ้าตัวเล็กไว ๆ” “ผมเห็นด้วยกับความคิดของคุณดาวครับ คุณเทย่าสวยมากจริง ๆ ยิ่งอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ด้วยแล้วย
กุศโลบายรัก บทที่ 127
หลังจากการแจกรางวัลอันทรงคุณค่าผ่านพ้นไป อติรุจและทรรศิกาได้ถอดหน้ากากเพชรออก เพื่อให้ทีมงานนำไปโชว์ก่อนที่จะนำกลับมาประมูล และคุณหญิงก็เดินมาหยุดยืนตรงกลางระหว่างสองหนุ่มสาว เพื่อเอ่ยขอบคุณแขกที่มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ “ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานฉลองครบรอบห้าสิบปีของเรา หวังว่าทุกท่านจะพึงพอใจกับดีไซน์ของเครื่องประดับสุดหรูที่เรานำเสนอ และดิฉันขอถือโอกาสนี้แนะนำทรรศิกา เขมะสิริกุล ในฐานะผู้บริหารรุ่นใหม่ที่จะสานต่อสตาร์ไดมอนด์ให้มั่นคงต่อไปในอนาคตค่ะ” ทรรศิการู้สึกตกใจที่จู่ ๆ คุณย่าก็ประกาศให้เธอ เป็นผู้บริหารรุ่นต่อไปของสตาร์ไดมอนด์อย่างเป็นทางการต่อหน้าทุกคน นั่นหมายถึงคุณย่ายอมรับในความสามารถของเธอ “เราเปิดโอกาสให้ผู้บริหารรุ่นใหม่ได้กล่าวอะไรหน่อยดีไหมคะ” “เทย่าสัญญาว่าจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อทำหน้าที่บริหารสตาร์ไดมอนด์อย่างดีที่สุดให้สมกับที่คุณย่าไว้วางใจค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” “แขกผู้มีเกียรติท่านใดสนใจหน้ากากเพชรคู่นี้ก็ร่วมประมูลกับเราได้นะคะ เราจะนำเงินรายได้จากการประมูลไปบริ
กุศโลบายรัก บทที่ 126
“เฮ้อ! ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงไปได้ด้วยดี หวังว่าคงไม่มีเรื่องทำนองนี้มาทำให้รุจกับเทย่าต้องผิดใจกันอีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนครับแม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ นี่ขนาดผมระวังตัวแล้วนะยังพลาดจนได้ เทย่าถึงขนาดขอหย่าขาดจากผมเลย บอกตรงๆ เข็ดจนตาย” “พูดแล้วต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนอยู่แล้ว ผมมันเป็นพวกรักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อ จริงไหมครับคุณพ่อ” อติรุจหันไปหาแนวร่วม “จริง!” อติเทพช่วยยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “รจหาฤกษ์แต่งงานให้รุจกับเทย่าได้แล้วนะคะน้าทิพย์ อีกสี่เดือนข้างหน้าค่ะ หวังว่าจะไม่กระชั้นชิดเกินไปนะคะ” “ช้าไปหรือเปล่าครับแม่ ผมเป็นคนใจร้อนอยากจะแต่งงานกับเทย่าซะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำครับ” “มากไปพ่อคุณ” รสสุคนธ์เอ่ยปรามหลานชายตัวดี “เห็นใจกันหน่อยสิครับคุณยาย นอนคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวหัวใจ” ที่พูดเช่นนี้เพราะคุณย่าของทรรศิกาต้องการให้หลานสาวกลับไปอยู่กับตนเองจนกว่าจะเข้าพิธีแต่งงาน “แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงนอนคนเดียวได้คะ เทย่าไม่เห็นว่
กุศโลบายรัก บทที่ 125
สายวันต่อมาอดุลย์ได้นำตัวอัญชิสาเดินทางมาเยี่ยมอติรุจที่โรงพยาบาล เพื่อต้องการมาเคลียร์เรื่องที่บุตรสาวของเขาได้ก่อไว้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบว่าอติรุจมิได้อยู่ตามลำพัง แต่มีพ่อ แม่ ป้า และยายของเขา รวมถึงทรรศิกาและคุณหญิงทิพย์มณีอยู่ภายในห้องนั้นด้วย อดุลย์ทักทายทุกคนก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็น “อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้เคลียร์กันให้จบไปทีเดียวเลย” อัญชิสาทำความเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นเคืองมองไปที่ทรรศิกา เพราะยังรับไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้ชายที่เธอหลงรัก “ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ที่ลูกสาวของผมมาก่อเรื่องเดือดร้อน และทำให้วุ่นวายกันไปหมด” อดุลย์เอ่ยขอโทษทุกคนจากใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าบุตรสาว “อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ” อัญชิสาไม่ยอมเอ่ยชื่อทรรศิกาซึ่งถือเป็นมารศัตรูหัวใจคนสำคัญของตนเอง เพราะทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้วยังจะต้องมาเอ่ยปากขอโทษอีก “เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิดค่ะ ที่จริงแล้วอั
กุศโลบายรัก บทที่ 124
ในค่ำวันนั้นเอง ทรรศิกาขออยู่เฝ้าดูอาการของอติรุจที่โรงพยาบาล ทั้งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพยายามพูดทัดทาน เพราะเห็นว่าหญิงสาวเพิ่งจะหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ทรรศิกาก็ยังยืนยันคำเดิม ทำให้ทุกคนต้องยอมทำตามความต้องการของเธอ หญิงสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงอติรุจจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นไม่นานอติรุจก็เริ่มรู้สึกตัว เขาลืมตามองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบอบบางคุ้นตาที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างตัว รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาเอื้อมมือไปลูบไล้แก้มนวลใสเรื่อยมาจนถึงริมฝีปากบางสีกุหลาบ สัมผัสที่อ่อนโยนของเขาปลุกทรรศิกาขึ้นจากนิทรา “คุณรู้สึกตัวแล้ว” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทรรศิกาเข้าไปช่วยประคองให้อีกฝ่ายลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งข้างตัวเขา อติรุจยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นแววตาที่ฉายชัดถึงความห่วงใยของทรรศิกา น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้มนวลใสอีกครั้ง “ยกโทษให้เทย่านะคะ เพราะเทย่าคุณถึงต้องเจ็บตัวแบบนี้” “ร้องไห้ทำไม ผมไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะเทย่า”
You May Also Like
How Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.1K viewsCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI108.3K viewsเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.8K viewsคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี109.3K viewsสปาลับเร้นรัก
อลิซาเบธ ลี137 viewsท่านรองคลั่งรัก
จินต์พิชา81 viewsสถานะเมียอุ้มบุญ
หินม่วง7 viewsเด็กเลี้ยงของแทนคุณ
Melyssa340 views
