LOGINShare
บทที่ 6
publish date:
2026-09-17 23:32:05“เป็นอะไรไป ทำไมต้องถอนหายใจด้วย”
นับดาวเล่าให้เพื่อนรักฟังว่าเธอมาเฝ้าบิดา ที่มานอนพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลใกล้ ๆ นี้เอง ทรรศิการีบสอบถามอาการป่วยบิดาของเพื่อนด้วยความใส่ใจอย่างแท้จริง พร้อมทั้งปลอบใจเพื่อนรัก
เมื่อรู้ว่าบิดาของเพื่อนป่วยและนอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล ประกอบกับหน้าตาของนับดาวที่ดูเศร้าหมอง สีหน้าก็แสดงถึงความวิตกกังวลใจในอาการป่วยของพ่อ ทำให้ทรรศิกาตัดสินใจวางปัญหาของตนเองไว้ก่อน แล้วเดินทางไปเยี่ยมบิดาของเพื่อนรักที่โรงพยาบาลซึ่งอยู่ไม่ไกลจากตรงจุดนั้นมากนัก อยู่ห่างกันแค่ห้าสิบเมตรเท่านั้น จากนั้นค่อยเดินทางกลับไปคุยเรื่องสำคัญกับคุณย่า
ตอนแรกคิดจะไปเยี่ยมสักครู่ก็จะกลับ แต่กลายเป็นว่าคุยกันเพลินจนเวลาล่วงเลยมาจนพระอาทิตย์ตกดินจึงได้กล่าวลา สองสาวไม่ลืมที่จะแลกเบอร์โทรศัพท์เพื่อใช้ในการติดต่อในภายหลัง
หลังจากออกจากโรงพยาบาลทรรศิกาก็รีบตรงกลับบ้านทันที ด้วยหวังว่าจะพบผู้เป็นย่ารออยู่ แต่กลับพบเพียงทนายสุชาติกำลังยืนรอพบเธออยู่ที่หน้าบ้าน
“สวัสดีครับคุณเทย่า” สุชาติเอ่ยทักหลานสาวคุณหญิง
ทรรศิกาเบ้ปาก เบือนหน้าหนี ในใจคิดว่าเจอหน้าทนายสุชาติ ต้องมีเรื่องไม่ดีแน่
“พายุอะไรพัดพาคุณทนายมาถึงที่นี่ได้”
ฉับพลันสายตาของทรรศิกาก็เหลือบไปเห็น กระเป๋าสัมภาระสามสี่ใบกองอยู่ไม่ห่างจากตรงจุดที่ทนายสุชาติยืนอยู่ หญิงสาวพยักพเยิดไปที่กระเป๋าเหล่านั้นพร้อมถาม
“นั่นกองสัมภาระของใครคะ อย่าบอกนะว่าคุณทนายจะย้ายมาพักที่นี่ เพื่อมาควบคุมความประพฤติของฉัน แล้วเก็บไปรายงานคุณย่า”
ทรรศิการีบวีนใส่ทนายประจำตัวคุณหญิงทิพย์มณี ก่อนที่อีกฝ่ายจะทันได้ตอบคำถามของเธอ
“ไม่ใช่อย่างนั้นครับคุณเทย่า แต่ที่ผมต้องมาที่นี่ก็เพื่อมาทำตามคำสั่งของคุณหญิง”
“คุณย่าติดต่อกลับมาหาคุณหรือคะ แล้วทำไมคุณสุชาติถึงไม่บอกฉัน”
“พูดแบบนี้แปลว่าคุณยังไม่ได้อ่านอีเมลที่ผมส่งไปให้ใช่ไหมครับ”
คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน
“อีเมลอะไรคะ! ฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย” ทรรศิกาถามพร้อมกับหยิบโทรศัพท์มือถือของตนเองขึ้นมาดู
“แบตหมด” เธอบ่นด้วยความหงุดหงิด
“คุณหญิงอีเมลมาสั่งงานผม ผมก็เลยส่งเมลนั้นไปให้คุณ แต่เมื่อคุณยังไม่ได้เปิดอ่านผมก็จะเป็นคนบอกคุณเอง คุณเทย่าพร้อมที่จะฟังหรือยังครับ”
ประโยคสุดท้ายของทนายสุชาติ ทำให้ทรรศิการู้สึกเสียวสันหลังวาบ เพราะไม่รู้ว่าคุณย่าจะเล่นตลกอะไรกับเธออีก แม้จะรู้สึกเช่นนั้นแต่ก็ยังไม่วายปากดี
“คุณสุชาติอยากจะบอกอะไรก็พูดมาได้เลยค่ะ ลีลาไม่ต้องเยอะ”
“ผมได้รับคำสั่งจากคุณหญิงให้มาจัดเตรียมกระเป๋าเสื้อผ้าของคุณไว้ให้พร้อม และสั่งการให้ปิดล็อกคฤหาสน์หลังนี้ ห้ามมิให้ใครเข้าออกโดยเด็ดขาด จนกว่าคุณหญิงจะเดินทางกลับมา ไม่เว้นแม้กระทั่งหลานสาวของท่าน”
“ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหมคะ พูดผิดพูดใหม่ได้นะคะ”
“จะให้ผมพูดอีกกี่ครั้งก็เหมือนเดิมครับ”
“ตกลงว่าคุณย่าจะไล่ฉันออกจากบ้านหลังนี้อย่างนั้นหรือคะ”
“แค่ชั่วคราวเท่านั้นครับ”
คำตอบของทนายประจำตระกูล ทำให้อารมณ์ของทรรศิกาพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที อีกทั้งยังหวาดหวั่นกับอนาคตของตนเองอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เพราะดูเหมือนว่าครั้งนี้คุณย่าพูดจริง ทำจริง ไม่ใช่เพียงแค่คำขู่อย่างที่เธอคิดไว้แต่แรก
“ฉันต้องขอบคุณคุณทนายด้วยไหมคะ ที่อุตส่าห์หวังดีมาช่วยเก็บข้าวของให้” ทรรศิกาพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน ใบหน้างามของเธอติดจะบึ้งตึง
แต่ทนายสุชาติไม่ถือสาหาความหญิงสาวรุ่นลูก เพราะเข้าใจอารมณ์ความรู้สึกของอีกฝ่ายเป็นอย่างดี
“ผมทำทุกอย่างตามคำสั่งของคุณหญิงครับ”
นี่มันอะไรกัน!!
‘นรกชัด ๆ’
ไหนจะถูกยึดรถคันหรูคู่ใจ ถูกอายัดบัตรเครดิตและเงินในบัญชีธนาคาร เท่านั้นยังไม่พอยังต้องระเหเร่ร่อนออกไปหาที่อยู่เอง แต่ไม่เป็นไร เรื่องจิ๊บ ๆ แค่นี้เธอจัดการได้แน่ ก็แค่หยุดสร้างข่าวฉาว หยุดเที่ยวเตร่เฮฮาปาร์ตี้สักพัก หางานทำ และทำดีเพื่อสังคม แค่นี้คุณย่าก็ใจอ่อนแล้ว
แกล้งทำตัวเป็นคนดี เพื่อแลกกับชีวิตปกติที่เคยได้รับ ลำบากนิดหน่อยจะเป็นไรไป
“คุณหญิงยังให้ผมย้ำกับคุณเทย่าว่าคำสั่งเหล่านี้จะถูกยกเลิก ก็ต่อเมื่อคุณหญิงเห็นพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นของคุณเทย่า ทุกอย่างขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของคุณหญิงแต่เพียงผู้เดียวว่าสมควรจะให้คุณเทย่ากลับมาใช้ชีวิตเป็นนางหงส์เช่นเดิม หรือปล่อยให้คุณเทย่าใช้ชีวิตในแบบที่คุณต้องการ โดยที่ท่านจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับชีวิตของคุณ แต่คุณก็ไม่มีสิทธิ์มายุ่งเกี่ยวกับทรัพย์สินเงินทองของท่านเช่นกัน”
“ทำไมคุณย่าถึงทำกับหลานสาวคนเดียวของท่านแบบนี้คะ” หญิงสาวโอดครวญเมื่อรู้ชะตากรรมของตนเอง
“เรื่องนี้ผมก็ตอบไม่ได้เหมือนกันครับ คุณเทย่าคงต้องไปถามคุณหญิงเอง”
Latest chapter
กุศโลบายรัก บทที่ 129
อติรุจปัดป้องพลางหัวเราะพลาง กว่าจะสามารถรวบร่างเล็กบางของภรรยาตัวแสบเข้ามาในอ้อมกอดได้ “ผมเปล่า...” เขาปฏิเสธเสียงกลั้นหัวเราะ “ผมแค่ขำ” “ขำอะไรคะ” เธอถามอย่างนึกสงสัยจริง ๆ “ก็ขำว่าเมียผมหึงได้แม้กระทั่งหนังสือ” เขาตอบ และทิ้งตัวลงนอน พร้อมดึงร่างเล็กของภรรยามาเกยอยู่บนอก “ไม่ได้หึงซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงเข้ม แต่นวลแก้มแดงเรื่อ อติรุจเขี่ยจมูกรั้นเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู “งั้นเทย่าของผมเรียกว่าอะไร” “เขาเรียกว่า...รำคาญใจต่างหาก” คนตัวเล็กยังปากแข็งไม่ยอมรับให้เสียฟอร์มว่าเธอหึงเขาจริง ๆ แถมยังหึงหนังสือวิชาการพวกนั้นด้วย “เทย่า...เทย่า...เทย่า” อติรุจเรียกอย่างนึกเอ็นดู ทรรศิกาขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเธอไม่หยุด “เรียกอยู่ได้ จะพูดอะไรก็พูดสิคะ” อติรุจยิ้ม ชะโงกไปจุมพิตริมฝีปากอิ่มแรงอย่างนึกหมั่นไส้ “ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้” คราวนี้คนที่ถูกชมยิ้มหวาน ดวงตาคู่งามเป็นประกายวาววับ สะบัดผมไปด้านหลังเบา ๆ อย่างมั่นใจตัวเอง
กุศโลบายรัก บทที่ 128
เมื่อวันสำคัญของอติรุจและทรรศิกามาถึง สองหนุ่มสาวถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้เริ่มพิธีทางศาสนาในตอนเช้า ในงานนี้จะมีแต่แขกระดับวีไอพีและญาติผู้ใหญ่คนสำคัญของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่ได้เข้ามาร่วมเป็นสักขีพยาน หลังจากนั้นทั้งคู่มีเวลาพักเล็กน้อยก่อนจะต้องเริ่มเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว และแต่งหน้าทำผมกันอีกครั้ง สำหรับเจ้าบ่าวใช้เวลาไม่นานเท่าไรก็จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย แต่สำหรับเจ้าสาวนั้นต้องใช้เวลาในการแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมกันนานนับชั่วโมงกว่าจะเสร็จ เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยทรรศิกาก็ถูกปล่อยให้นั่งพักอยู่เพียงลำพัง ในขณะนั้นเองที่นับดาวเดินเข้ามาภายในห้องของโรงแรมซึ่งใช้เป็นห้องแต่งตัว “รู้ตัวไหมว่าเทย่าเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในค่ำคืนนี้ และก็เป็นเจ้าสาวที่โชคดีที่สุดที่ได้แต่งงานกับเจ้าบ่าวที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมอย่างหมอรุจ ดาวขออวยพรให้เทย่าและหมอรุจมีความสุขมาก ๆ และมีเจ้าตัวเล็กไว ๆ” “ผมเห็นด้วยกับความคิดของคุณดาวครับ คุณเทย่าสวยมากจริง ๆ ยิ่งอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ด้วยแล้วย
กุศโลบายรัก บทที่ 127
หลังจากการแจกรางวัลอันทรงคุณค่าผ่านพ้นไป อติรุจและทรรศิกาได้ถอดหน้ากากเพชรออก เพื่อให้ทีมงานนำไปโชว์ก่อนที่จะนำกลับมาประมูล และคุณหญิงก็เดินมาหยุดยืนตรงกลางระหว่างสองหนุ่มสาว เพื่อเอ่ยขอบคุณแขกที่มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ “ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานฉลองครบรอบห้าสิบปีของเรา หวังว่าทุกท่านจะพึงพอใจกับดีไซน์ของเครื่องประดับสุดหรูที่เรานำเสนอ และดิฉันขอถือโอกาสนี้แนะนำทรรศิกา เขมะสิริกุล ในฐานะผู้บริหารรุ่นใหม่ที่จะสานต่อสตาร์ไดมอนด์ให้มั่นคงต่อไปในอนาคตค่ะ” ทรรศิการู้สึกตกใจที่จู่ ๆ คุณย่าก็ประกาศให้เธอ เป็นผู้บริหารรุ่นต่อไปของสตาร์ไดมอนด์อย่างเป็นทางการต่อหน้าทุกคน นั่นหมายถึงคุณย่ายอมรับในความสามารถของเธอ “เราเปิดโอกาสให้ผู้บริหารรุ่นใหม่ได้กล่าวอะไรหน่อยดีไหมคะ” “เทย่าสัญญาว่าจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อทำหน้าที่บริหารสตาร์ไดมอนด์อย่างดีที่สุดให้สมกับที่คุณย่าไว้วางใจค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” “แขกผู้มีเกียรติท่านใดสนใจหน้ากากเพชรคู่นี้ก็ร่วมประมูลกับเราได้นะคะ เราจะนำเงินรายได้จากการประมูลไปบริ
กุศโลบายรัก บทที่ 126
“เฮ้อ! ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงไปได้ด้วยดี หวังว่าคงไม่มีเรื่องทำนองนี้มาทำให้รุจกับเทย่าต้องผิดใจกันอีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนครับแม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ นี่ขนาดผมระวังตัวแล้วนะยังพลาดจนได้ เทย่าถึงขนาดขอหย่าขาดจากผมเลย บอกตรงๆ เข็ดจนตาย” “พูดแล้วต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนอยู่แล้ว ผมมันเป็นพวกรักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อ จริงไหมครับคุณพ่อ” อติรุจหันไปหาแนวร่วม “จริง!” อติเทพช่วยยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “รจหาฤกษ์แต่งงานให้รุจกับเทย่าได้แล้วนะคะน้าทิพย์ อีกสี่เดือนข้างหน้าค่ะ หวังว่าจะไม่กระชั้นชิดเกินไปนะคะ” “ช้าไปหรือเปล่าครับแม่ ผมเป็นคนใจร้อนอยากจะแต่งงานกับเทย่าซะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำครับ” “มากไปพ่อคุณ” รสสุคนธ์เอ่ยปรามหลานชายตัวดี “เห็นใจกันหน่อยสิครับคุณยาย นอนคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวหัวใจ” ที่พูดเช่นนี้เพราะคุณย่าของทรรศิกาต้องการให้หลานสาวกลับไปอยู่กับตนเองจนกว่าจะเข้าพิธีแต่งงาน “แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงนอนคนเดียวได้คะ เทย่าไม่เห็นว่
กุศโลบายรัก บทที่ 125
สายวันต่อมาอดุลย์ได้นำตัวอัญชิสาเดินทางมาเยี่ยมอติรุจที่โรงพยาบาล เพื่อต้องการมาเคลียร์เรื่องที่บุตรสาวของเขาได้ก่อไว้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบว่าอติรุจมิได้อยู่ตามลำพัง แต่มีพ่อ แม่ ป้า และยายของเขา รวมถึงทรรศิกาและคุณหญิงทิพย์มณีอยู่ภายในห้องนั้นด้วย อดุลย์ทักทายทุกคนก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็น “อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้เคลียร์กันให้จบไปทีเดียวเลย” อัญชิสาทำความเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นเคืองมองไปที่ทรรศิกา เพราะยังรับไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้ชายที่เธอหลงรัก “ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ที่ลูกสาวของผมมาก่อเรื่องเดือดร้อน และทำให้วุ่นวายกันไปหมด” อดุลย์เอ่ยขอโทษทุกคนจากใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าบุตรสาว “อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ” อัญชิสาไม่ยอมเอ่ยชื่อทรรศิกาซึ่งถือเป็นมารศัตรูหัวใจคนสำคัญของตนเอง เพราะทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้วยังจะต้องมาเอ่ยปากขอโทษอีก “เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิดค่ะ ที่จริงแล้วอั
กุศโลบายรัก บทที่ 124
ในค่ำวันนั้นเอง ทรรศิกาขออยู่เฝ้าดูอาการของอติรุจที่โรงพยาบาล ทั้งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพยายามพูดทัดทาน เพราะเห็นว่าหญิงสาวเพิ่งจะหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ทรรศิกาก็ยังยืนยันคำเดิม ทำให้ทุกคนต้องยอมทำตามความต้องการของเธอ หญิงสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงอติรุจจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นไม่นานอติรุจก็เริ่มรู้สึกตัว เขาลืมตามองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบอบบางคุ้นตาที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างตัว รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาเอื้อมมือไปลูบไล้แก้มนวลใสเรื่อยมาจนถึงริมฝีปากบางสีกุหลาบ สัมผัสที่อ่อนโยนของเขาปลุกทรรศิกาขึ้นจากนิทรา “คุณรู้สึกตัวแล้ว” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทรรศิกาเข้าไปช่วยประคองให้อีกฝ่ายลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งข้างตัวเขา อติรุจยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นแววตาที่ฉายชัดถึงความห่วงใยของทรรศิกา น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้มนวลใสอีกครั้ง “ยกโทษให้เทย่านะคะ เพราะเทย่าคุณถึงต้องเจ็บตัวแบบนี้” “ร้องไห้ทำไม ผมไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะเทย่า”
You May Also Like
คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้204.9K viewsเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.8K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์363.1K viewsเกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat207.7K viewsเมียนายหัว
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko115 viewsลูกค้าคนนี้ขอซ้ำ แล้วผมจะเอาให้คุ้ม
Moondaytime 483 viewsสามีเถื่อนรัก NC30+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง10 viewsคุณหนูตัวร้ายกับสาวใช้ตัวนุ่ม
มะลิซ้อน ซ่อนใจ24 views
