LOGINShare
บทที่ 73
publish date:
2026-09-18 00:04:32“ใครมาวะนังแก้ว” ผู้เป็นยายตะโกนถาม
“คุณเทย่าผู้ช่วยของหมอรุจที่ฉันเคยเล่าให้ยายฟังไงจ๊ะ”
“แล้วทำไมเอ็งถึงไม่เชิญคุณเขาเข้ามานั่งข้างใน จะได้หาน้ำมาให้คุณเขาทาน”
“เขากำลังจะกลับแล้วจ้ะยาย”
“ใครบอกว่าฉันกำลังจะกลับ” ทรรศิกาพูดพร้อมกับเดินเข้าไปนั่งข้างตัวยายของแก้ว
“สวัสดีค่ะคุณยาย”
“สวัสดีจ้ะ คุณมาหาแก้วถึงที่นี่มีธุระอะไรหรือเปล่าจ๊ะ”
“ไม่ได้ธุระอะไรหรอกค่ะ เทย่าเอายามาให้แก้วเขาน่ะค่ะ” ทรรศิกาตอบคำถามยายของแก้วก่อนจะหันไปเอ่ยถามแก้ว
“อาการของเธอเป็นไงบ้างแก้ว”
“ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกค่ะ แค่ปวดหัว ตัวร้อนธรรมดา”
“ถ้าอย่างนั้นก็พักให้หายดีซะก่อนแล้วค่อยกลับไปทำงาน”
“แล้วใครจะทำงานแทนแก้ว”
“ก็ฉันไง ไม่ต้องห่วงนะระหว่างที่เธอพักรักษาตัวฉันจะรับหน้าที่แทนเธอเอง อาจจะทำได้ไม่ดีเท่าแต่ฉันจะพยายาม และก็ไม่ต้องกลัวว่าหมอรุจเขาจะว่าอะไรเธอ เดี๋ยวฉันจะกลับไปบอกเขาให้ ส่วนเธอก็นอนพักผ่อนเยอะ ๆ จะได้หายไว ๆ”
ทรรศิกาดูแลให้สองยายหลาน ทานอาหารที่เธอซื้อมาฝาก และก็บังคับให้แก้วทานยาที่เธอจัดมาให้จากนั้นจึงขอตัวกลับ เพราะเห็นว่าค่ำแล้วสองยายหลานจะได้พักผ่อน ขากลับพวกลูกน้องของอ๊อดอาสาขี่รถไปส่งเธอที่คลินิกของอติรุจ
“มืดแล้วให้พวกเราขี่รถไปส่งพี่เทย่านะ”
“ได้สิ พี่จะยอมเป็นสาวสก๊อยให้นายวันหนึ่ง” ทรรศิกาไม่ปฏิเสธความมีน้ำใจของพวกเขา จากนั้นก็ขึ้นไปนั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ของกี้
“หมวกกันน็อกครับ เพื่อความปลอดภัย” เธอรับมาสวมไว้
“ไปโว้ยพวกเรา”
ระหว่างทางกลับบ้านทรรศิกาพบเห็นอุบัติเหตุรถกระบะเฉี่ยวชนรถมอเตอร์ไซค์ เธอจึงบอกให้กี้จอดรถเพื่อลงไปดูคนเจ็บ
“ใครก็ได้ช่วยเรียกรถพยาบาลทีค่ะ” จากนั้นก็หันกลับมาถามอาการของคนเจ็บ เธอตรวจตามร่างกายของคนที่ขับขี่มอเตอร์ไซค์ก็พบว่าขาขวาของเขาหัก และมีบาดแผลอีกหลายแห่งตามลำตัวแต่ยังพอมีสติ
“ผมไม่เป็นไร คุณช่วยไปดูแฟนของผมก่อนดีกว่าครับ”
“อย่าเพิ่งขยับตัวนะคะ เราเรียกรถพยาบาลแล้วอีกเดี๋ยวคงมาถึง”
จากนั้นทรรศิกาก็ผละไปดูหญิงสาวที่นอนอยู่ไม่ไกลจากที่เกิดเหตุมากนัก เธอนอนหมดสติไม่รู้สึกตัว ทรรศิกาตรวจบาดแผลตามร่างกายของคนเจ็บ เลือดของเธอออกมากจนน่าตกใจ ที่สำคัญชีพจรของหญิงสาวคนดังกล่าวเต้นอ่อนมากจนน่าเป็นห่วง ทรรศิกาพยายามตั้งสติทั้งที่กำลังกลัวจนตัวสั่น เพราะไม่เคยพบเจอเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อนในชีวิต แต่เธออยากจะช่วยชีวิตของหญิงสาวคนนี้
จากนั้นก็เริ่มปั๊มหัวใจของคนที่ได้รับบาดเจ็บ ตามที่เคยฝึกฝนมาก่อนหน้านี้หลายครั้ง ตามคำแนะนำของอติรุจ จนเธอรู้วิธีการปั๊มหัวใจที่ถูกต้อง แต่การฝึกแตกต่างจากสถานการณ์จริง
ในขณะนั้นอติรุจได้ขับรถออกมาตามหาทรรศิกาด้วยความเป็นห่วง เพราะเห็นว่าดึกแล้วแต่เธอก็ยังกลับไม่ถึงบ้าน แถมมือถือก็ไม่ได้เอาติดตัวมาด้วย ระหว่างทางเขาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังพยายามปั๊มหัวใจเพื่อช่วยชีวิตคนเจ็บ จึงจอดรถข้างทางและลงไปดูเหตุการณ์เผื่อว่าจะช่วยอะไรได้
“เทย่า”
“รุจคะช่วยเธอด้วยนะคะ เธอไม่รู้สึกตัวและหัวใจของเธอเต้นอ่อนมาก” ทรรศิกาหันมาพูดกับอติรุจด้วยใบหน้าซีดเผือด เนื้อตัวสั่นเทาราวกับใบไม้ยามต้องพายุฝนที่โหมกระหน่ำ
“คุณถอยออกมาก่อนนะเทย่าเดี๋ยวผมจะดูแลอาการของเธอเอง”
ทรรศิกาหลีกทางให้เขาแต่โดยดี เพื่อให้เขาเข้ารับหน้าที่ต่อจากเธอ
หลังจากที่ทำการปฐมพยาบาลเบื้องต้นแล้ว อติรุจก็ดูแลการขนย้ายผู้ป่วยทั้งสองขึ้นรถพยาบาล จากนั้นก็หันมาถามหญิงสาวที่ยืนหน้าซีดเผือดอยู่ข้างตัวเขา
“เทย่าคุณขับรถได้ใช่ไหม”
ทรรศิกาพยักหน้าแทนคำตอบ
“ถ้าอย่างนั้นคุณขับรถกลับไปรอผมที่บ้านก่อน ผมขอพาคนเจ็บไปส่งที่โรงพยาบาลแล้วจะรีบตามไป”
“ฉันจะไปกับคุณด้วย”
“แต่หน้าคุณซีดมากเลยนะ”
“ฉันไม่เป็นไร เอาเป็นว่าฉันจะขับรถตามคุณไปนะคะ”
“ได้ถ้าอย่างนั้นเจอกันที่โรงพยาบาล...” อติรุจเอ่ยชื่อโรงพยาบาลที่ครอบครัวเขาเป็นเจ้าของ เพราะเป็นโรงพยาบาลที่มีเครื่องมือพร้อมและอยู่ใกล้ที่เกิดเหตุ
เขาขึ้นรถพยาบาลคันดังกล่าวไป เพื่อดูแลอาการของหญิงสาวที่เขาปั๊มหัวใจเพื่อช่วยชีวิตเธอไว้ ส่วนทรรศิกาก็เดินไปสั่งกำชับพวกลูกน้องของอ๊อด
“พวกนายกลับไปก่อนนะพี่จะตามไปดูคนเจ็บที่โรงพยาบาล”
“ต้องให้พวกเราไปเป็นเพื่อนไหม”
“ไม่เป็นไรพี่ไปเองได้ พวกนายกลับไปเถอะ แล้วขี่มอเตอร์ไซค์ให้มันระมัดระวังด้วยล่ะ จะได้ไม่เกิดอุบัติเหตุ”
“ไม่ต้องเป็นห่วงพวกเราหรอกพี่เทย่า มือชั้นนี้แล้วไม่มีพลาด” เด็กหนุ่มกลุ่มนั้นพร้อมใจกันตอบ
“เตือนแล้วไม่ฟังแถมยังจะมาทำหน้าทะเล้นกันอีก”
“รับรองว่าพวกเราจะขับขี่อย่างปลอดภัย รีบไปสิครับเดี๋ยวก็ตามพี่รุจไม่ทันหรอก” กี้เอ่ย
“ขับรถดี ๆ นะพี่เทย่า”
ทรรศิการับถุงอาหารจากกี้จากนั้นก็เดินไปขึ้นรถของอติรุจและขับตามไปที่โรงพยาบาล
Latest chapter
กุศโลบายรัก บทที่ 129
อติรุจปัดป้องพลางหัวเราะพลาง กว่าจะสามารถรวบร่างเล็กบางของภรรยาตัวแสบเข้ามาในอ้อมกอดได้ “ผมเปล่า...” เขาปฏิเสธเสียงกลั้นหัวเราะ “ผมแค่ขำ” “ขำอะไรคะ” เธอถามอย่างนึกสงสัยจริง ๆ “ก็ขำว่าเมียผมหึงได้แม้กระทั่งหนังสือ” เขาตอบ และทิ้งตัวลงนอน พร้อมดึงร่างเล็กของภรรยามาเกยอยู่บนอก “ไม่ได้หึงซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงเข้ม แต่นวลแก้มแดงเรื่อ อติรุจเขี่ยจมูกรั้นเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู “งั้นเทย่าของผมเรียกว่าอะไร” “เขาเรียกว่า...รำคาญใจต่างหาก” คนตัวเล็กยังปากแข็งไม่ยอมรับให้เสียฟอร์มว่าเธอหึงเขาจริง ๆ แถมยังหึงหนังสือวิชาการพวกนั้นด้วย “เทย่า...เทย่า...เทย่า” อติรุจเรียกอย่างนึกเอ็นดู ทรรศิกาขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเธอไม่หยุด “เรียกอยู่ได้ จะพูดอะไรก็พูดสิคะ” อติรุจยิ้ม ชะโงกไปจุมพิตริมฝีปากอิ่มแรงอย่างนึกหมั่นไส้ “ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้” คราวนี้คนที่ถูกชมยิ้มหวาน ดวงตาคู่งามเป็นประกายวาววับ สะบัดผมไปด้านหลังเบา ๆ อย่างมั่นใจตัวเอง
กุศโลบายรัก บทที่ 128
เมื่อวันสำคัญของอติรุจและทรรศิกามาถึง สองหนุ่มสาวถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้เริ่มพิธีทางศาสนาในตอนเช้า ในงานนี้จะมีแต่แขกระดับวีไอพีและญาติผู้ใหญ่คนสำคัญของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่ได้เข้ามาร่วมเป็นสักขีพยาน หลังจากนั้นทั้งคู่มีเวลาพักเล็กน้อยก่อนจะต้องเริ่มเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว และแต่งหน้าทำผมกันอีกครั้ง สำหรับเจ้าบ่าวใช้เวลาไม่นานเท่าไรก็จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย แต่สำหรับเจ้าสาวนั้นต้องใช้เวลาในการแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมกันนานนับชั่วโมงกว่าจะเสร็จ เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยทรรศิกาก็ถูกปล่อยให้นั่งพักอยู่เพียงลำพัง ในขณะนั้นเองที่นับดาวเดินเข้ามาภายในห้องของโรงแรมซึ่งใช้เป็นห้องแต่งตัว “รู้ตัวไหมว่าเทย่าเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในค่ำคืนนี้ และก็เป็นเจ้าสาวที่โชคดีที่สุดที่ได้แต่งงานกับเจ้าบ่าวที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมอย่างหมอรุจ ดาวขออวยพรให้เทย่าและหมอรุจมีความสุขมาก ๆ และมีเจ้าตัวเล็กไว ๆ” “ผมเห็นด้วยกับความคิดของคุณดาวครับ คุณเทย่าสวยมากจริง ๆ ยิ่งอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ด้วยแล้วย
กุศโลบายรัก บทที่ 127
หลังจากการแจกรางวัลอันทรงคุณค่าผ่านพ้นไป อติรุจและทรรศิกาได้ถอดหน้ากากเพชรออก เพื่อให้ทีมงานนำไปโชว์ก่อนที่จะนำกลับมาประมูล และคุณหญิงก็เดินมาหยุดยืนตรงกลางระหว่างสองหนุ่มสาว เพื่อเอ่ยขอบคุณแขกที่มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ “ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานฉลองครบรอบห้าสิบปีของเรา หวังว่าทุกท่านจะพึงพอใจกับดีไซน์ของเครื่องประดับสุดหรูที่เรานำเสนอ และดิฉันขอถือโอกาสนี้แนะนำทรรศิกา เขมะสิริกุล ในฐานะผู้บริหารรุ่นใหม่ที่จะสานต่อสตาร์ไดมอนด์ให้มั่นคงต่อไปในอนาคตค่ะ” ทรรศิการู้สึกตกใจที่จู่ ๆ คุณย่าก็ประกาศให้เธอ เป็นผู้บริหารรุ่นต่อไปของสตาร์ไดมอนด์อย่างเป็นทางการต่อหน้าทุกคน นั่นหมายถึงคุณย่ายอมรับในความสามารถของเธอ “เราเปิดโอกาสให้ผู้บริหารรุ่นใหม่ได้กล่าวอะไรหน่อยดีไหมคะ” “เทย่าสัญญาว่าจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อทำหน้าที่บริหารสตาร์ไดมอนด์อย่างดีที่สุดให้สมกับที่คุณย่าไว้วางใจค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” “แขกผู้มีเกียรติท่านใดสนใจหน้ากากเพชรคู่นี้ก็ร่วมประมูลกับเราได้นะคะ เราจะนำเงินรายได้จากการประมูลไปบริ
กุศโลบายรัก บทที่ 126
“เฮ้อ! ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงไปได้ด้วยดี หวังว่าคงไม่มีเรื่องทำนองนี้มาทำให้รุจกับเทย่าต้องผิดใจกันอีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนครับแม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ นี่ขนาดผมระวังตัวแล้วนะยังพลาดจนได้ เทย่าถึงขนาดขอหย่าขาดจากผมเลย บอกตรงๆ เข็ดจนตาย” “พูดแล้วต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนอยู่แล้ว ผมมันเป็นพวกรักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อ จริงไหมครับคุณพ่อ” อติรุจหันไปหาแนวร่วม “จริง!” อติเทพช่วยยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “รจหาฤกษ์แต่งงานให้รุจกับเทย่าได้แล้วนะคะน้าทิพย์ อีกสี่เดือนข้างหน้าค่ะ หวังว่าจะไม่กระชั้นชิดเกินไปนะคะ” “ช้าไปหรือเปล่าครับแม่ ผมเป็นคนใจร้อนอยากจะแต่งงานกับเทย่าซะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำครับ” “มากไปพ่อคุณ” รสสุคนธ์เอ่ยปรามหลานชายตัวดี “เห็นใจกันหน่อยสิครับคุณยาย นอนคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวหัวใจ” ที่พูดเช่นนี้เพราะคุณย่าของทรรศิกาต้องการให้หลานสาวกลับไปอยู่กับตนเองจนกว่าจะเข้าพิธีแต่งงาน “แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงนอนคนเดียวได้คะ เทย่าไม่เห็นว่
กุศโลบายรัก บทที่ 125
สายวันต่อมาอดุลย์ได้นำตัวอัญชิสาเดินทางมาเยี่ยมอติรุจที่โรงพยาบาล เพื่อต้องการมาเคลียร์เรื่องที่บุตรสาวของเขาได้ก่อไว้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบว่าอติรุจมิได้อยู่ตามลำพัง แต่มีพ่อ แม่ ป้า และยายของเขา รวมถึงทรรศิกาและคุณหญิงทิพย์มณีอยู่ภายในห้องนั้นด้วย อดุลย์ทักทายทุกคนก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็น “อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้เคลียร์กันให้จบไปทีเดียวเลย” อัญชิสาทำความเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นเคืองมองไปที่ทรรศิกา เพราะยังรับไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้ชายที่เธอหลงรัก “ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ที่ลูกสาวของผมมาก่อเรื่องเดือดร้อน และทำให้วุ่นวายกันไปหมด” อดุลย์เอ่ยขอโทษทุกคนจากใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าบุตรสาว “อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ” อัญชิสาไม่ยอมเอ่ยชื่อทรรศิกาซึ่งถือเป็นมารศัตรูหัวใจคนสำคัญของตนเอง เพราะทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้วยังจะต้องมาเอ่ยปากขอโทษอีก “เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิดค่ะ ที่จริงแล้วอั
กุศโลบายรัก บทที่ 124
ในค่ำวันนั้นเอง ทรรศิกาขออยู่เฝ้าดูอาการของอติรุจที่โรงพยาบาล ทั้งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพยายามพูดทัดทาน เพราะเห็นว่าหญิงสาวเพิ่งจะหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ทรรศิกาก็ยังยืนยันคำเดิม ทำให้ทุกคนต้องยอมทำตามความต้องการของเธอ หญิงสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงอติรุจจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นไม่นานอติรุจก็เริ่มรู้สึกตัว เขาลืมตามองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบอบบางคุ้นตาที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างตัว รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาเอื้อมมือไปลูบไล้แก้มนวลใสเรื่อยมาจนถึงริมฝีปากบางสีกุหลาบ สัมผัสที่อ่อนโยนของเขาปลุกทรรศิกาขึ้นจากนิทรา “คุณรู้สึกตัวแล้ว” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทรรศิกาเข้าไปช่วยประคองให้อีกฝ่ายลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งข้างตัวเขา อติรุจยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นแววตาที่ฉายชัดถึงความห่วงใยของทรรศิกา น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้มนวลใสอีกครั้ง “ยกโทษให้เทย่านะคะ เพราะเทย่าคุณถึงต้องเจ็บตัวแบบนี้” “ร้องไห้ทำไม ผมไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะเทย่า”
You May Also Like
เกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat207.7K viewsวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์82.6K viewsเพื่อนเกย์สอนกาม
อลิซาเบธ ลี63.5K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์363.1K viewsภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก
อิ๋นอู้5.5K viewsพระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ
suyuesui104 viewsคุณเลขากับสามีทิพย์ [ Comedy 18++]
มนต์ศิขริน79 viewsร้อยคำรักปักกลางใจ
หรานเติงเติง409 views
