LOGINShare
บทที่ 84
publish date:
2026-09-18 00:05:24เมื่อไปถึงที่ห้องทำงานของท่านประธาน ก็พบว่าคุณหญิงย่าของเพื่อนรักกำลังรอตนอยู่
“สวัสดีค่ะคุณย่า รอดาวนานไหมคะ”
“ไม่นานหรอกลูก นั่งก่อนสิ ย่ามีเรื่องจะคุยกับดาว”
ทิพย์มณีพานับดาวเดินไปนั่งที่โซฟาหรูซึ่งตั้งอยู่ภายในห้องทำงาน
“ย่าเพิ่งจะรู้นะว่าดาวก็มีฝีมือการออกแบบเครื่องประดับกับเขาเหมือนกัน” คุณหญิงเปิดประเด็นในการสนทนากับเพื่อนสนิทของหลานสาว ซึ่งเธอเองก็รักอีกฝ่ายไม่ต่างไปจากที่รักทรรศิกา
“คุณย่าหมายความว่ายังไงคะ” นับดาวเอ่ยถามด้วยความงุนงงปนสงสัย
“ก็หมายความว่าผลงานการออกแบบที่ดาวส่งมาให้ที่บริษัท โดนใจคณะกรรมการของสตาร์ไดมอนด์ และนั่นคือเหตุผลที่ย่าเรียกดาวมาพบในวันนี้”
“ต้องมีใครเข้าใจอะไรผิดไปแน่เลยค่ะคุณย่า ดาวไม่เคยส่งผลงานมาที่สตาร์ไดมอนด์นะคะ หรือว่า...”
“หรือว่าอะไรจ๊ะ!”
“ขอเวลาดาวค้นหาความจริงสักครู่นะคะคุณย่า”
นับดาวหยิบโทรศัพท์ของตนเองขึ้นมากดเบอร์ที่ต้องการ รอสายอยู่ครู่หนึ่งก็ได้ยินเสียงของเพื่อนรักดังมาตามสาย
“โทร.มามีเรื่องอะไรหรือเปล่า ทำไมดาวถึงโทร.หาเทย่าตอนนี้ได้หรือว่าไม่มีสอน”
“ดาวมีเรื่องบางอย่างที่อยากจะถามเทย่า”
“มีเรื่องอะไรก็ว่ามาสิ เทย่ากำลังรอฟังอยู่”
“เทย่าเคยส่งผลงานการออกแบบเครื่องประดับให้กับสตาร์ไดมอนด์ในนามของดาวหรือเปล่า”
“ถามทำไมหรือว่าเขาติดต่อกลับมา”
“ใช่”
“จริงเหรอ หมายความว่าดาวจะได้รับรางวัลจากทางบริษัทใช่ไหม” น้ำเสียงของทรรศิกาฟังดูตื่นเต้น
“ดาวก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกัน แค่นี้ก่อนนะเทย่า ตอนนี้ดาวไม่สะดวกที่จะคุย ไว้คืนนี้ดาวจะโทร.กลับไปเล่าเรื่องทั้งหมดให้เทย่าฟัง”
“โอเค เทย่าจะรอฟังข่าวดีจากดาวนะ” จากนั้นทั้งคู่ก็วางสาย
“เทย่ามาเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้” คุณหญิงสงสัยจนต้องเอ่ยถาม
“ก่อนหน้านี้ดาวเคยคุยกับเทย่าเกี่ยวกับโปรเจกต์ของสตาร์ไดมอนด์ เทย่าถามดาวว่าไม่สนใจที่จะส่งผลงานเข้าประกวดบ้างหรือ ดาวตอบไปว่าของรางวัลของผู้ชนะน่าสนใจมากแต่ดาวไม่มีหัวทางด้านนี้ ดาวไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเทย่าจะออกแบบเครื่องประดับส่งมาที่สตาร์ไดมอนด์ในนามของดาว”
“หมายความว่าผลงานชิ้นนั้นเป็นฝีมือการออกแบบของเทย่า”
“ใช่แล้วค่ะคุณย่า ดาวขอยืนยันอีกครั้งว่าดาวไม่ใช่เจ้าของผลงานที่แท้จริง และยังไม่เคยเห็นผลงานที่เทย่าออกแบบด้วยซ้ำ มันสวยไหมคะ”
“ดูเอาเองแล้วกัน”
คุณหญิงทิพย์มณียื่นผลงานชิ้นนั้นให้นับดาว หญิงสาวจึงรับไปเปิดดู เมื่อเห็นการออกแบบที่โดดเด่นนั้นทำให้นับดาวถึงกับต้องอุทานออกมา
“สวยจังค่ะ ดาวไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเทย่าจะมีความสามารถ ทางด้านการออกแบบเครื่องประดับ สมแล้วที่เป็นทายาทของสตาร์ไดมอนด์”
“อย่าว่าแต่ดาวเลย ย่าเองก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเทย่าจะมีหัวทางด้านนี้กับเขาเหมือนกัน แม้จะเป็นผลงานชิ้นแรกแต่ก็นับว่าทำได้ดี กรรมการที่ทำการตัดสินต่างก็ชื่นชอบผลงานชิ้นนี้”
“เทย่ามาส่งผลงานด้วยตัวเองเลยหรือคะ”
“เท่าที่ย่ารู้มามีผู้หญิงคนหนึ่งฝากพนักงานทำความสะอาดของบริษัท ให้นำซองปริศนานี้มาวางบนโต๊ะหัวหน้าฝ่ายออกแบบเครื่องประดับ โดยไม่มีข้อมูลอะไรมากไปกว่าเบอร์โทรศัพท์ที่เขียนไว้บนหน้าซอง แต่ผู้หญิงคนนั้นจะใช่เทย่าไหมอันนี้ย่าก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ก่อนหน้านี้สตาร์ไดมอนด์ได้โทร.ไปตามเบอร์โทรที่ระบุไว้หน้าซองถึงสองครั้ง แต่ก็ไม่มีคนรับสายและก็ไม่ได้รับการติดต่อกลับมา ย่าเลยขอเบอร์โทรนั้นมาโทร.ติดต่อด้วยตัวเอง ถึงได้รู้ว่าว่าเป็นเบอร์โทรศัพท์ของดาว”
“คุณย่าจะคุยดาวเรื่องนี้ใช่ไหมคะ”
“ใช่จ้ะ เพราะในที่ประชุมลงมติให้ผลงานของดาวได้รับรางวัลชมเชย และถ้าดาวทำถูกต้องตามกติกาที่บริษัทวางไว้ดาวมีสิทธิ์ที่จะได้รับรางวัลชนะเลิศเลยนะ แต่นั่นมันก่อนที่ย่าจะรู้ว่าดาวไม่ใช่เจ้าของผลงานที่แท้จริง”
“ถึงคุณย่าจะให้รางวัลดาวจริง ดาวก็รับไม่ได้หรอกค่ะเพราะมันไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้อง”
“ย่าคงให้รางวัลดาวไม่ได้เพราะเหตุผลที่เรารู้กัน ไม่เสียใจใช่ไหม”
“ไม่เลยค่ะ ดาวไม่ใช่เจ้าของผลงานชิ้นนี้ก็ไม่สมควรได้รับรางวัล”
“ขอบใจนะจ๊ะที่เข้าใจย่า ส่วนซองนี้ย่าให้รับไปสิ”
นับดาวรับซองดังกล่าวมาถือไว้ในมือ “ซองอะไรหรือคะ”
“ก็เปิดดูเองสิจ๊ะ”
เมื่อหญิงสาวเปิดดูก็ต้องตกใจ เมื่อเห็นเงินจำนวนไม่น้อยบรรจุอยู่ในซองนั้น แม้จะไม่รู้จำนวนที่แน่ชัดแต่ถึงกระนั้นเธอก็รับไว้ไม่ได้อยู่ดี
Latest chapter
กุศโลบายรัก บทที่ 129
อติรุจปัดป้องพลางหัวเราะพลาง กว่าจะสามารถรวบร่างเล็กบางของภรรยาตัวแสบเข้ามาในอ้อมกอดได้ “ผมเปล่า...” เขาปฏิเสธเสียงกลั้นหัวเราะ “ผมแค่ขำ” “ขำอะไรคะ” เธอถามอย่างนึกสงสัยจริง ๆ “ก็ขำว่าเมียผมหึงได้แม้กระทั่งหนังสือ” เขาตอบ และทิ้งตัวลงนอน พร้อมดึงร่างเล็กของภรรยามาเกยอยู่บนอก “ไม่ได้หึงซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงเข้ม แต่นวลแก้มแดงเรื่อ อติรุจเขี่ยจมูกรั้นเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู “งั้นเทย่าของผมเรียกว่าอะไร” “เขาเรียกว่า...รำคาญใจต่างหาก” คนตัวเล็กยังปากแข็งไม่ยอมรับให้เสียฟอร์มว่าเธอหึงเขาจริง ๆ แถมยังหึงหนังสือวิชาการพวกนั้นด้วย “เทย่า...เทย่า...เทย่า” อติรุจเรียกอย่างนึกเอ็นดู ทรรศิกาขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเธอไม่หยุด “เรียกอยู่ได้ จะพูดอะไรก็พูดสิคะ” อติรุจยิ้ม ชะโงกไปจุมพิตริมฝีปากอิ่มแรงอย่างนึกหมั่นไส้ “ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้” คราวนี้คนที่ถูกชมยิ้มหวาน ดวงตาคู่งามเป็นประกายวาววับ สะบัดผมไปด้านหลังเบา ๆ อย่างมั่นใจตัวเอง
กุศโลบายรัก บทที่ 128
เมื่อวันสำคัญของอติรุจและทรรศิกามาถึง สองหนุ่มสาวถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้เริ่มพิธีทางศาสนาในตอนเช้า ในงานนี้จะมีแต่แขกระดับวีไอพีและญาติผู้ใหญ่คนสำคัญของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่ได้เข้ามาร่วมเป็นสักขีพยาน หลังจากนั้นทั้งคู่มีเวลาพักเล็กน้อยก่อนจะต้องเริ่มเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว และแต่งหน้าทำผมกันอีกครั้ง สำหรับเจ้าบ่าวใช้เวลาไม่นานเท่าไรก็จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย แต่สำหรับเจ้าสาวนั้นต้องใช้เวลาในการแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมกันนานนับชั่วโมงกว่าจะเสร็จ เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยทรรศิกาก็ถูกปล่อยให้นั่งพักอยู่เพียงลำพัง ในขณะนั้นเองที่นับดาวเดินเข้ามาภายในห้องของโรงแรมซึ่งใช้เป็นห้องแต่งตัว “รู้ตัวไหมว่าเทย่าเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในค่ำคืนนี้ และก็เป็นเจ้าสาวที่โชคดีที่สุดที่ได้แต่งงานกับเจ้าบ่าวที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมอย่างหมอรุจ ดาวขออวยพรให้เทย่าและหมอรุจมีความสุขมาก ๆ และมีเจ้าตัวเล็กไว ๆ” “ผมเห็นด้วยกับความคิดของคุณดาวครับ คุณเทย่าสวยมากจริง ๆ ยิ่งอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ด้วยแล้วย
กุศโลบายรัก บทที่ 127
หลังจากการแจกรางวัลอันทรงคุณค่าผ่านพ้นไป อติรุจและทรรศิกาได้ถอดหน้ากากเพชรออก เพื่อให้ทีมงานนำไปโชว์ก่อนที่จะนำกลับมาประมูล และคุณหญิงก็เดินมาหยุดยืนตรงกลางระหว่างสองหนุ่มสาว เพื่อเอ่ยขอบคุณแขกที่มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ “ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานฉลองครบรอบห้าสิบปีของเรา หวังว่าทุกท่านจะพึงพอใจกับดีไซน์ของเครื่องประดับสุดหรูที่เรานำเสนอ และดิฉันขอถือโอกาสนี้แนะนำทรรศิกา เขมะสิริกุล ในฐานะผู้บริหารรุ่นใหม่ที่จะสานต่อสตาร์ไดมอนด์ให้มั่นคงต่อไปในอนาคตค่ะ” ทรรศิการู้สึกตกใจที่จู่ ๆ คุณย่าก็ประกาศให้เธอ เป็นผู้บริหารรุ่นต่อไปของสตาร์ไดมอนด์อย่างเป็นทางการต่อหน้าทุกคน นั่นหมายถึงคุณย่ายอมรับในความสามารถของเธอ “เราเปิดโอกาสให้ผู้บริหารรุ่นใหม่ได้กล่าวอะไรหน่อยดีไหมคะ” “เทย่าสัญญาว่าจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อทำหน้าที่บริหารสตาร์ไดมอนด์อย่างดีที่สุดให้สมกับที่คุณย่าไว้วางใจค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” “แขกผู้มีเกียรติท่านใดสนใจหน้ากากเพชรคู่นี้ก็ร่วมประมูลกับเราได้นะคะ เราจะนำเงินรายได้จากการประมูลไปบริ
กุศโลบายรัก บทที่ 126
“เฮ้อ! ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงไปได้ด้วยดี หวังว่าคงไม่มีเรื่องทำนองนี้มาทำให้รุจกับเทย่าต้องผิดใจกันอีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนครับแม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ นี่ขนาดผมระวังตัวแล้วนะยังพลาดจนได้ เทย่าถึงขนาดขอหย่าขาดจากผมเลย บอกตรงๆ เข็ดจนตาย” “พูดแล้วต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนอยู่แล้ว ผมมันเป็นพวกรักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อ จริงไหมครับคุณพ่อ” อติรุจหันไปหาแนวร่วม “จริง!” อติเทพช่วยยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “รจหาฤกษ์แต่งงานให้รุจกับเทย่าได้แล้วนะคะน้าทิพย์ อีกสี่เดือนข้างหน้าค่ะ หวังว่าจะไม่กระชั้นชิดเกินไปนะคะ” “ช้าไปหรือเปล่าครับแม่ ผมเป็นคนใจร้อนอยากจะแต่งงานกับเทย่าซะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำครับ” “มากไปพ่อคุณ” รสสุคนธ์เอ่ยปรามหลานชายตัวดี “เห็นใจกันหน่อยสิครับคุณยาย นอนคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวหัวใจ” ที่พูดเช่นนี้เพราะคุณย่าของทรรศิกาต้องการให้หลานสาวกลับไปอยู่กับตนเองจนกว่าจะเข้าพิธีแต่งงาน “แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงนอนคนเดียวได้คะ เทย่าไม่เห็นว่
กุศโลบายรัก บทที่ 125
สายวันต่อมาอดุลย์ได้นำตัวอัญชิสาเดินทางมาเยี่ยมอติรุจที่โรงพยาบาล เพื่อต้องการมาเคลียร์เรื่องที่บุตรสาวของเขาได้ก่อไว้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบว่าอติรุจมิได้อยู่ตามลำพัง แต่มีพ่อ แม่ ป้า และยายของเขา รวมถึงทรรศิกาและคุณหญิงทิพย์มณีอยู่ภายในห้องนั้นด้วย อดุลย์ทักทายทุกคนก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็น “อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้เคลียร์กันให้จบไปทีเดียวเลย” อัญชิสาทำความเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นเคืองมองไปที่ทรรศิกา เพราะยังรับไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้ชายที่เธอหลงรัก “ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ที่ลูกสาวของผมมาก่อเรื่องเดือดร้อน และทำให้วุ่นวายกันไปหมด” อดุลย์เอ่ยขอโทษทุกคนจากใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าบุตรสาว “อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ” อัญชิสาไม่ยอมเอ่ยชื่อทรรศิกาซึ่งถือเป็นมารศัตรูหัวใจคนสำคัญของตนเอง เพราะทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้วยังจะต้องมาเอ่ยปากขอโทษอีก “เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิดค่ะ ที่จริงแล้วอั
กุศโลบายรัก บทที่ 124
ในค่ำวันนั้นเอง ทรรศิกาขออยู่เฝ้าดูอาการของอติรุจที่โรงพยาบาล ทั้งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพยายามพูดทัดทาน เพราะเห็นว่าหญิงสาวเพิ่งจะหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ทรรศิกาก็ยังยืนยันคำเดิม ทำให้ทุกคนต้องยอมทำตามความต้องการของเธอ หญิงสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงอติรุจจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นไม่นานอติรุจก็เริ่มรู้สึกตัว เขาลืมตามองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบอบบางคุ้นตาที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างตัว รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาเอื้อมมือไปลูบไล้แก้มนวลใสเรื่อยมาจนถึงริมฝีปากบางสีกุหลาบ สัมผัสที่อ่อนโยนของเขาปลุกทรรศิกาขึ้นจากนิทรา “คุณรู้สึกตัวแล้ว” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทรรศิกาเข้าไปช่วยประคองให้อีกฝ่ายลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งข้างตัวเขา อติรุจยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นแววตาที่ฉายชัดถึงความห่วงใยของทรรศิกา น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้มนวลใสอีกครั้ง “ยกโทษให้เทย่านะคะ เพราะเทย่าคุณถึงต้องเจ็บตัวแบบนี้” “ร้องไห้ทำไม ผมไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะเทย่า”
You May Also Like
โทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี93.0K viewsวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์82.6K viewsบ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า157.2K viewsม่านหมอก
นิยายของเนม103.7K viewsBad Engineer เด็กคิเร็น
มดตัวจี๊ด1.8K viewsหวนรัก คืนปรารถนา
โมรียา1.3K viewsMy Sweet หวานรักรองประธาน
เวย์ลินน์55 viewsกาลครั้งนั้นคือคุณ
Umamii.147 views
