登入分享
ตอนที่ 1.
publish date:
2025-04-21 21:21:34ตอนที่ 1.
“ทำไมต้องฉัน ฟ้าลดา”
ใบหน้าคมเข้มที่ถอดแบบมาจากเทพบุตรกรีกทุกกระเบียดนิ้ว กำลังถูกความเกรี้ยวกราดเดือดดาลครอบงำ
ดวงตาคมกริบที่อยู่ในวงล้อมของขนตายาวงอนจ้องเขม็งมองมา
ริมฝีปากหยักสวยที่หล่อนมักจะแอบมองด้วยความชื่นชมทุกครั้งที่มีโอกาส บิดเบี้ยวเหยียดหยันไม่คิดปิดบัง
เขาเกลียดหล่อน...
ไม่ว่าจะในอดีต หรือว่าตอนนี้ อคิราห์ก็ยังเกลียดชังเด็กผู้หญิงอย่างหล่อนไม่เปลี่ยนแปลง
แต่หล่อนกลับรักเขา...
รักเขามาก...
ทั้งๆ ที่รู้อยู่เต็มอกว่าอคิราห์มีแต่ความเกลียดชังเท่านั้นที่หยิบยื่นคืนกลับให้มา
ครอบครัวของหล่อนกับครอบครัวของอคิราห์สนิทสนมกันมาตั้งแต่รุ่นคุณปู่คุณย่า สืบทอดมายังรุ่นคุณพ่อคุณแม่ และแน่นอนว่าผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างต้องการที่จะทำให้สองครอบครัวเป็นทางแผ่นเดียวกัน
หล่อนคือลูกสาวคนเดียวของ กิติยามณี ส่วน
อคิราห์คือลูกชายคนโตของตระกูลมหาเศรษฐีผู้ร่ำรวย รัตนเมธากุล โดยเขามีพี่น้องทั้งหมดสามคน อัคเรศ รัตนเมธากุล และอิศรา รัตนเมธากุล ซึ่งทั้งอัคเรศและอิศราต่างสนิทสนมกับหล่อนเป็นอย่างดี โดยเฉพาะอิศรา“ฟ้า...”
“ทำไมไม่เป็นนายเล็ก”
น้ำเสียงของเขายังคงดุดัน แววตาเดือดดาล ขณะก้าวเท้าเข้ามาหยุดตรงหน้าของหล่อน
ฟ้าลดาแทบหายใจหายคอไม่ออก ตัวของหล่อนเล็กจิ๋วไปเลยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับอคิราห์ในระยะใกล้แบบนี้
หล่อนช้อนตาขึ้นมองเขา พยายามบอกเขาทางสายตา อยากให้เขารู้ อยากให้เขาเข้าใจว่าทำไมหล่อนถึงเลือกเขา
แต่...
อคิราห์มองไม่เห็นความรู้สึกที่หล่อนพยายามถ่ายทอดให้เลย หรือบางที เขาอาจจะไม่สนใจที่จะมองมันด้วยซ้ำ
“ฟ้า...”
“ตอบมาสิ ทำไมต้องเป็นฉัน!”
หล่อนไม่เคยเห็นอคิราห์โกรธจนหน้าดำหน้าแดงแบบนี้มาก่อนเลย
แม้เขาจะเป็นคนเดียวที่ไม่สนใจไยดีหล่อน ตั้งแต่เล็กจนหล่อนโตเป็นสาว เขาก็ไม่ค่อยเฉียดเข้าใกล้นัก แต่กระนั้นหล่อนก็ไม่เคยเห็นเขาเกรี้ยวกราดแบบนี้มาก่อนเลย
เขาคงโกรธ คงเกลียด คงไม่พอใจมากที่หล่อนเลือกเขาเป็นเจ้าบ่าว
“ฟะ... ฟ้า... เอ่อ...”
“หรือว่าต้องการความสะใจ ฮึ ฟ้าลดา!”
“พี่ใหญ่พูดอะไรคะ ฟ้าไม่เข้าใจ ฟ้า...”
หล่อนหน้าซีดเผือด หยาดน้ำตาไหลซึมออกมาเอ่อล้นขอบตา
“หน้าซื่อ ตาใสๆ ฉันไม่คิดว่าเธอจะร้ายลึกแบบนี้นะ ฟ้าลดา”
“พี่ใหญ่... ฟ้าไม่...”
“เธอคงเห็นว่าฉันเป็นคนเดียวที่ไม่ได้หลงใหลกับเสน่ห์ที่เธอพยายามโปรยสินะ เธอก็เลยเลือกฉันเป็นเจ้าบ่าว อยากเอาชนะฉันมากว่างั้น?”
หล่อนไม่เข้าใจเลยว่าทำไมอคิราห์ถึงได้คิดเลยเถิดไปไกลขนาดนี้
หล่อนรักเขาต่างหาก...
“ไม่ใช่ค่ะ ฟ้าไม่ได้อยากชนะพี่ใหญ่ แต่ว่ารัก...”
หล่อนยังพูดไม่ทันจบ เขาก็แทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงเดือดดาล
“จำเอาไว้นะ ฉันไม่มีวันแย่งผู้หญิงของน้องชายตัวเองไม่ว่าจะกับนายกลางหรือว่านายเล็ก ดังนั้นเปลี่ยนใจซะ เพราะเธอจะต้องพบกับหายนะแน่ ถ้ายังยืนยันว่าจะแต่งงานกับฉัน ฟ้าลดา”
แววตาของเขาเลือดเย็นไม่ต่างจากคำพูดที่พ่นใส่หน้าของหล่อนเลย
“ฟ้า... ไม่เคยมีอะไรกับพี่กลาง พี่เล็ก ฟ้า... เคารพสองคนนั้นเหมือนพี่ชาย...”
หล่อนพยายามอธิบาย แต่อคิราห์ไม่ยอมรับฟังอะไรเลย
“แต่ที่ฉันเห็น การกระทำของเธอมันไม่ได้ตรงกับคำแก้ตัวเลยนะ ฟ้าลดา”
ทำไมอคิราห์ต้องเกลียดหล่อนขนาดนี้ด้วย...
น้ำตาที่เอ่อล้นขอบตาตอนนี้ไหลลงมาอาบสองพวงแก้ม
“ไปบอกผู้ใหญ่ซะว่าเธอเปลี่ยนใจแล้ว”
“ฟ้า...”
“เธอจะไม่มีวันพบความสุข ถ้ายังดึงดันที่จะเลือกฉัน ฟ้าลดา”
แต่หล่อนรักเขานี่...
และนี่มันก็คือหนทางเดียวที่หล่อนจะได้ใกล้ชิดกับผู้ชายที่ตัวเองเฝ้าฝันถึงมาตลอดยี่สิบสองปี
“ฟ้า... คงทำแบบนั้นไม่ได้หรอกค่ะพี่ใหญ่”
“ฟ้าลดา”
เสียงห้าวลึกของอคิราห์ถูกเค้นออกมาจากปากแผ่วเบา แต่มันโคตรเลือดเย็น
หล่อนตัวสั่นเทา หัวใจสะท้านไหวด้วยความหวาดกลัวตื่นตระหนก
“ฟ้ายืนยันคำเดิมค่ะ ว่าฟ้าเลือกพี่ใหญ่ เราสองคนจะต้องแต่งงานกัน”
หล่อนเชิดหน้าสูง พยายามเข้มแข็งสุดกำลัง แต่แววตาของอคิราห์ที่จ้องมองมามันแผดเผาทุกความเข้มแข็งให้มอดไหม้ไม่เหลือชิ้นดี
“งั้นก็เตรียมตัวพบกับนรกขุมที่ลึกที่สุดได้เลย ฟ้าลดา”
อคิราห์ขยับเข้ามาใกล้มากขึ้นอีก ไอร้อนจากเนื้อตัวใหญ่โตของเขาแผ่ซ่านเข้ามาสู่กายของหล่อน กลิ่นหอมอ่อนๆ จากกลิ่นเหงื่อผสมโคโลญจน์โชยฟุ้งมาเข้าในจมูก
“เพราะเธอจะได้แค่ตำแหน่งเมียแต่ง แต่ไม่มีวันได้หัวใจของฉัน”
หล่อนพูดอะไรไม่ออก ทำได้แค่ยืนนิ่ง มองคนตัวโตที่เดินจากไปอย่างไม่ไยดีด้วยหัวใจที่ร้าวราญแตกสลาย
ความเข้มแข็งที่พยายามสร้างขึ้นตอนนี้มันจางหายไปจนติดลบ มือเล็กคว้าพนักโซฟาเอาไว้เพื่อทรงตัว หยาดน้ำตาทะลักไหลอาบสองพวงแก้ม
“ฟ้ารักพี่ใหญ่... นี่คือเหตุผลเดียวที่ฟ้าเลือกพี่ใหญ่เป็นเจ้าบ่าว...”
ในขณะที่ฟ้าลดากำลังต่อสู้กับความปวดร้าวอยู่ในห้องรับแขกนั้น อคิราห์ก็ก้าวยาวๆ ออกมาจากบ้านหลังใหญ่ของตระกูลกิติยามณี
เขาหยุดยืนข้างรถยนต์สีดำเงาของตัวเอง ใบหน้าหล่อจัดบูดบึ้งเต็มไปด้วยความเดือดดาล
“เธอคงคิดว่านี่คือเกมที่จะต้องเอาชนะให้ได้สินะ ฟ้าลดา”
ชายหนุ่มกำมือแน่น ดวงตาคมเข้มลุกโชนไปด้วยไฟโทสะ มือใหญ่กระชากประตูจนเปิดกว้างออก กำลังจะก้าวขึ้นไปนั่ง แต่เสียงทักทายของใครบางคนก็ดังขึ้นเสียก่อน
“อ้าว พ่อใหญ่ มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย”
เขาผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ เพื่อเรียกสติ ก่อนจะหมุนตัวไปเผชิญหน้า
“สวัสครับคุณน้าพิม”
พิมลวรรณคือมารดาของฟ้าลดา
“ผมมาได้สักพักแล้วล่ะครับ กำลังจะกลับพอดี”
“รีบหรือเปล่า ถ้าไม่รีบร้อนอะไร อยู่ทานมื้อเช้ากับน้องฟ้าก่อนสิจ๊ะ”
“ผมมีประชุมตอนเช้าน่ะครับ ถ้าไม่รีบไปตอนนี้ เดี๋ยวจะไม่ทันน่ะครับ”
พิมลวรรณผงกศีรษะขึ้นลงอย่างเข้าใจ แต่ก็อดที่จะเสียดายไม่ได้
最新章節
ก็แค่เมียแต่ง ตอนที่ 29. ตอนอวสาน
ตอนที่ 29. ตอนอวสาน“แล้วถ้าฟ้าปฏิเสธล่ะคะ”“ถ้าขนาดพี่ลงทุนขับรถต้นไม้ให้ตัวเองบาดเจ็บแล้ว ยังไม่สามารถทำให้ฟ้ายอมให้อภัยได้ งั้นพี่ก็ควรจะตายๆ ไปซะ” “พี่... ใหญ่ว่าอะไรนะคะ?” ฟ้าลดาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง หล่อนต้องฟังผิดไปแน่ๆ จะมีคนบ้าที่ไหนกล้าทำให้ตัวเองบาดเจ็บขนาดนี้ อคิราห์อมยิ้ม ก่อนจะพูดออกมาอีกครั้ง และครั้งนี้ชัดเจนเต็มสองหูเลย “ความจริงมันไม่ใช่อุบัติเหตุหรอก พี่ตั้งใจขับรถชนต้นไม้เองน่ะ” “พี่ใหญ่!”ฟ้าลดาอุทานตกใจอย่างไม่อยากเชื่อ“พี่แค่ตั้งใจจะให้หัวแตกนิดเดียว แต่ผิดพลาดไปหน่อย เลยขาหักด้วย” ชายหนุ่มหัวเราะออกมาฟ้าลดายกมือตีท่อนแขนกำยำอย่างมันเขี้ยวระคนไม่พอใจ“ทำไมพี่ใหญ่ทำแบบนี้คะ ถ้าหากพลาดท่าเสียชีวิตไป จะทำยังไง”“ก็แค่ตาย”“แล้วฟ้าล่ะ... ฟ้าจะอยู่ยังไง คนบ้า... คราวหน้าคราวหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะคะ”อคิราห์อมยิ้มยกมือขึ้นลูบใบหน้าของภรรยาเอาไว้แผ่วเบา“พี่ยอมเจ็บกว่านี้ หากมันจะทำให้ฟ้ายอมกลับมาอยู่กับพี่”“ไม่ต้องมาพูดเลย... ห้ามทำแบบนี้อีกนะคะพี่ใหญ่”“ก็ถ้าฟ้าไม่หนีพี่ไปอีก พี่ก็จะไม่ทำอะไรแผลงๆ แบบนี้อีกค
ก็แค่เมียแต่ง ตอนที่ 28.
ตอนที่ 28. ฟ้าลดายิ้มออกมาอย่างโล่งอก และหันไปมองมารดาของตัวเอง “คุณแม่คะ ฟ้า... ขออยู่เฝ้าพี่ใหญ่นะคะ” “ได้สิลูก” ตอนนี้ไม่เหลือความแง่งอน ความน้อยใจใดๆ ติดหัวใจอีกแล้ว สิ่งเดียวที่ต้องการในตอนนี้ก็คือขอให้อคิราห์ฟื้นขึ้นมาโดยเร็วที่สุด อคิราห์รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา ความปวดหนึบอัดแน่นเต็มศีรษะ เขากัดฟันขยับตัวเล็กน้อย และก็ทำให้เห็นว่ามีใครคนหนึ่งฟุบหน้ากับเตียงคนไข้ และกำลังหลับอยู่ ผิวขาวเนียนแบบนี้ เส้นผมสีดำขลับแบบนี้ กลิ่นหอมกรุ่นคุ้นจมูกแบบนี้ ไม่มีทางเป็นใครไปได้หรอก นอกจาก... “ฟ้า...” ชายหนุ่มพึมพำเสียงแหบแห้ง หัวใจที่เคยห่อเหี่ยวตอนนี้แช่มชื้นอิ่มเอม รอยยิ้มพึงพอใจแต่งแต้มใบหน้าหล่อจัด ก่อนที่เขาจะยกมือขึ้นลูบศีรษะเล็กของฟ้าลดาอย่างระมัดระวัง แต่ถึงจะแผ่วเบาแค่ไหนก็ทำให้คนที่เผลอหลับไปสะดุ้งตื่นได้ไม่ยาก ฟ้าลดาผงกศีรษะขึ้น ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความดีใจ เมื่อเห็นว่าคนที่หล่อนนั่งเฝ้ามาตลอดทั้งคืนลืมตามองอยู่ “พี่ใหญ่...” หล่อนยิ้มอย่างโล่งใจ น้ำตาแห
ก็แค่เมียแต่ง ตอนที่ 27.
ตอนที่ 27. “แต่พ่อใหญ่บอกแม่ว่าไม่ต้องการหย่า และก็อยากพบฟ้าเพื่อปรับความเข้าใจด้วย” ฟ้าลดากะพริบตาถี่ๆ เพื่อไล่หยาดน้ำตาแห่งความเสียใจให้กลับเข้าไปข้างใน หล่อนพยายามสร้างกำแพงขึ้นมาปิดกั้นหัวใจตัวเอง โดยใช้ความร้ายกาจของอคิราห์ที่เคยกระทำเอาไว้กับหล่อนมาเป็นฐานราก เพื่อป้องกันการพังทลาย แต่ดูเหมือนว่ามันจะสั่นคลอนเสียทุกครั้งที่เห็นเขามาหา “คงเป็นความต้องการของคุณป้าวรรณก็ได้ล่ะ พี่ใหญ่ก็เลยต้องมาตามง้อฟ้าแบบนี้” “แม่คุยกับคุณป้าวรรณแล้ว ท่านบอกว่าไม่เกี่ยวกับท่านเลย พ่อใหญ่ต้องการปรับความเข้าใจกับฟ้าด้วยตัวเองของเขาเอง และคุณป้าวรรณก็ยังบอกอีกว่า พ่อใหญ่รักฟ้า...” น้ำตาที่พยายามกลั้นเอาไว้ไหลร่วงอาบแก้ม ลำคอตีบตันด้วยความรวดร้าว “คนอย่างพี่ใหญ่... ไม่มีทางรักผู้หญิงที่เขาบอกว่าเกลียดอย่างฟ้าหรอกค่ะ” “แต่ถ้าพ่อใหญ่ไม่มีใจให้กับฟ้า แล้วทำไมพ่อใหญ่ถึงยอมแต่งงานกับฟ้าง่ายๆ ล่ะ ฟ้าลองคิดดูสิ” “ก็เพราะว่าพี่ใหญ่ขัดความต้องการของครอบครัวไม่ได้ไงคะ คุณแม่ไม่รู้อะไร พี่ใหญ่โมโหฟ้ามากที่ฟ้าเลือกพี่ใหญ่..
ก็แค่เมียแต่ง ตอนที่ 26.
ตอนที่ 26.คนเป็นแม่ถอนใจออกมา ความวิตกกังวลแน่นอก แต่ก็ต้องทำหน้าที่ปลอบใจลูกชาย“หนูฟ้าคงกำลังงอนน่ะพ่อใหญ่”อคิราห์ผ่อนลมหายใจออกมาทางปาก ใบหน้าเคร่งเครียด“แล้วผมก็รู้มาว่าฟ้าตัดสินใจจะไปเรียนต่อต่างประเทศครับ”“ตายจริง”มารดาของเขาอุทานอย่างตกใจ ซึ่งก็ไม่ต่างอะไรกับเขาเลยเขาต้องตายแน่ๆ หากฟ้าลดาหนีหายไปไกลขนาดนั้น“แล้วนี่พ่อใหญ่จะทำยังไงล่ะ”“ผมจะพยายามปรับความเข้าใจกับฟ้าให้ได้ครับ”“ไม่น่าเชื่อเลยนะว่า บทจะใจแข็ง หนูฟ้าก็ใจแข็งเหมือนหินได้แบบนี้”“คงเพราะฟ้าหมดความอดทนกับผู้ชายปากร้ายอย่างผมแล้วน่ะครับ”น้ำเสียงของอคิราห์เศร้าหมองอย่างที่คนเป็นแม่ไม่เคยได้ยินมาก่อน“พ่อใหญ่ต้องสู้ๆ นะ ต้องพาหนูฟ้ากลับมาอยู่บ้านเราให้ได้”“ผมจะพยายามด้วยความสามารถทั้งหมดของผมครับ แต่ก็ไม่รู้ว่า ฟ้าจะให้อภัยผมได้ไหม...”ผู้เป็นแม่ยกมือขึ้นวางบนบ่ากว้างของลูกชาย และพูดให้กำลังใจ“แม่ว่าหนูฟ้าคงแค่งอน พ่อใหญ่ตามง้อหนักๆ สักหน่อยก็น่าจะยอมกลับมา”แต่เขากลับไม่ได้คิดเหมือนมารดาเลย เพราะการหนีจากไปคราวนี้ของฟ้าลดา มันราวกับว่าหญิงสาวหมดความอดทนทุกอย่างแล้ว“ขอบคุณครับคุณแม่”“แล้วนี่กินข้าวกินปลามาห
ก็แค่เมียแต่ง ตอนที่ 25.
ตอนที่ 25.“สวัสดีครับคุณแม่” อคิราห์ยกมือไหว้พิมลวรรณผู้เป็นแม่ยายของตัวเอง ในขณะที่สายตามองไปรอบๆ ห้องรับแขกเพื่อหาฟ้าลดา“สวัสดีจ้ะพ่อใหญ่ วันนี้ลมอะไรหอบมาถึงที่นี่ล่ะ”พิมลวรรณทักทายอย่างเป็นกันเอง พยายามจะไม่พูดถึงเรื่องระหองระแหงของลูกเขยกับลูกสาว“ผมมาพบฟ้าครับ”สีหน้าของพิมลวรรณเจื่อนลงเล็กน้อย และถูกแต่งแต้มด้วยความลำบากใจจนเต็มแน่นทุกอณู“น้องฟ้าเพิ่งขึ้นไปบนห้องน่ะพ่อใหญ่ แล้วก็คงไม่อยากพบพ่อใหญ่ตอนนี้หรอก”แววตาของอคิราห์ไหววูบ รู้สึกทรมานใจไม่น้อยเมื่อฟ้าลดาหมางเมินใส่ตนเองแบบนี้เมื่อก่อนฟ้าลดาเป็นฝ่ายที่ตามเขาตลอด แม้เขาจะพูดจาร้ายๆ ทำร้ายหัวใจของหล่อนแค่ไหน แต่หล่อนก็ไม่เคยแสดงทีท่าห่างเหินแบบนี้เลย“ผมมีเรื่องต้องคุยกับฟ้าจริงๆ ครับคุณแม่”“แม่เข้าใจ แต่ฟ้าบอกกับแม่แล้วว่ายังไม่พร้อมจะเจอหน้าพ่อใหญ่ตอนนี้”อคิราห์พูดไม่ออก รับมือกับสถานะมึนตึงของฟ้าลดาได้อยากเหลือเกิน“อ้อ แล้วน้องฟ้าก็ฝากบอกด้วยว่า พ่อใหญ่พร้อมจะหย่าเมื่อไหร่ก็ให้แจ้งมา น้องฟ้ายินดีจะให้ความร่วมมือเต็มที่”“ไม่ครับคุณแม่ ผมไม่ได้มีความคิดจะหย่ากับฟ้าเลยนะครับ”อคิราห์ค้าน ความหวาดกลัวบางอย่างแล่นพล่
ก็แค่เมียแต่ง ตอนที่ 24.
ตอนที่ 24.หายไปไหนมาพ่อใหญ่ ถึงกลับบ้านเอาสายโด่งแบบนี้น่ะ” อมลวรรณถามลูกชายคนโตด้วยความร้อนอกร้อนใจ“ผมไปนอนที่บริษัทฯ มาครับ”“ทะเลาะอะไรกันกับหนูฟ้าใช่ไหม”ผู้เป็นลูกชายพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ ก่อนจะตอบออกไปตามความจริง“ก็นิดหน่อยครับ แต่ตอนนี้ผมอารมณ์เย็นลงแล้วครับ ว่าจะไปคุยดีๆ กับฟ้าสักหน่อย”คนเป็นแม่ส่ายหน้าไปมา แววตาเต็มไปด้วยความเป็นกังวล“หนูฟ้ากลับบ้านไปตั้งแต่เช้ามืดแล้วล่ะ”“ฟ้ากลับบ้าน?”“ก็ใช่น่ะสิ พ่อใหญ่ทำอะไรน้องเหรอ ปกติหนูฟ้าไม่ใช่คนงี่เง่า เอะอะอะไรก็หนีแบบนี้เลยนะ”คนที่ยืนอยู่รู้สึกเหมือนกับหมดแรง เขาเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา ใบหน้าเคร่งเครียด“ก็เมื่อวาน ผมเห็นเขาออกไปกับเพื่อนผู้ชาย ผมก็เลยโมโห”“หึงหนูฟ้า?”ผู้เป็นลูกชายช้อนตาขึ้นสบประสานกับมารดา ก่อนจะยอมรับออกมา“ครับ”“ถ้าหึง ก็คงต้องรักด้วย ใช่ไหมพ่อใหญ่”“ผม... ผมไม่แน่ใจครับ”“ยังจะมาปากแข็งอีก นี่ถ้าพ่อใหญ่ไม่พูดอะไรออกไปบ้าง พ่อใหญ่อาจจะต้องเสียหนูฟ้าไปนะ”“ผมกับฟ้าแต่งงานกัน จดทะเบียนสมรสกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ฟ้าจะหนีผมไปไหนได้ล่ะครับ อย่างน้อยก็แค่บ้านพ่อแม่ตัวเอง”อมลวรรณมองลูกชายอย่างหมั่นไส้“อว
ก็แค่เมียแต่ง ตอนที่ 2.
ตอนที่ 2.“เสียดายจังเลย เช้านี้น้องฟ้าเป็นคนทำอาหารเช้าเองเสียด้วย”อคิราห์ทำได้แค่ฝืนยิ้มบางๆ ให้กับพิมลวรรณเท่านั้น“งั้นเอาอย่างนี้ดีไหม เดี๋ยวน้าจะให้น้องฟ้าทำอาหารกลางวันไปส่งให้พ่อใหญ่ที่บริษัทฯ”“อย่าเลยครับคุณน้า ผมเกรงใจน่ะครับ”“โอ๊ย ไม่ต้องเกรงใจเลย น้องฟ้าน่ะเต็มใจทำเพื่อว่าที่เจ้าบ่าว
ก็แค่เมียแต่ง ตอนที่ 18.
ตอนที่ 18.หญิงสาวเอียงหน้ามองคนข้างตัว สายตาปะทะเข้ากับความว่างเปล่า มีเพียงร่องรอยยับย่นและรอยยุบบุ๋มของหมอนใบใหญ่เท่านั้นที่เตือนให้รู้ว่า เมื่อคืนอคิราห์นอนอยู่ข้างๆ กายความแช่มชื่นภายในหัวใจเหมือนกับจะหดหายจากไป แต่กระนั้นฟ้าลดาก็พยายามที่จะวิ่งเล่นอยู่ในทุ่งลาเวนเดอร์คงเพราะอคิราห์ต้องไปทำ
ก็แค่เมียแต่ง ตอนที่ 14.
ตอนที่ 14. เจ้าบ่าวที่เคยอยู่บนเตียงหายไป... ตอนนี้ฟ้าลดาไม่อาจจะพรรณาความรู้สึกในยามนี้ออกมาได้ โล่งใจ... หรือว่า... เสียใจ... ที่ไม่เห็นอคิราห์ในห้องหอ แต่คงเป็นความรู้สึกสุดท้ายมากกว่า อคิราห์คงกล้ำกลืนฝืนทนที่จะอยู่ใกล้หล่อนต
ก็แค่เมียแต่ง ตอนที่ 11.
ตอนที่ 11.มันก็แค่คำลวง อย่าหลงกลเด็ดขาด!“แต่ฉันไม่เชื่อ”น้ำตาเม็ดโตๆ ร่วงจากขอบตา ไหลลงอาบแก้มนวล แต่เจ้าของแก้มยกมือขึ้นเช็ดจนแห้ง“ฟ้า... ลงตรงนี้เลยก็ได้ค่ะ”มือเล็กควานหาที่เปิดประตู และกำลังจะก้าวลงไป แต่แขนเรียวถูกคว้าเอาไว้เสียก่อน ด้วยอุ้งมือร้อนผ่าวของคนใจร้าย“ฉันหิวข้าว”หล่อนช้อนตาม
你可能也喜歡
พ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี145.6K 閱讀量พิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่237.1K 閱讀量เกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้266.1K 閱讀量วิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์161.5K 閱讀量กลรักเมียแต่ง
ทิพย์วารี18 閱讀量เฮียธง ไหนว่าจะเลิกเจ้าชู้!
ฟลัตเตอร์77 閱讀量รักนี้มีอัคนี #7Days (sun)
ศรีประภา. - เสือสาวแสนสวย63 閱讀量System Error ระบบรวนรัก... ฉบับคนหวงก้าง
Priyada61 閱讀量
