ตอนที่ 16 หนทางสู่กับดัก

วิหคไพลิน กรุ๊ป (Vihokphailin Group)

คือหนึ่งในอาณาจักรธุรกิจวัสดุก่อสร้างที่เก่าแก่ และทรงอิทธิพลที่สุดของประเทศ ครอบคลุมตั้งแต่เหมืองหิน โรงงานปูนซีเมนต์ โรงงานเหล็ก คอนกรีตสำเร็จรูป กระจก อะลูมิเนียม สุขภัณฑ์ ไปจนถึงเครือข่ายขนส่งและศูนย์กระจายสินค้า

วงการอสังหาริมทรัพย์ต่างรู้กันดีว่า หากโครงการใดใช้วัสดุจาก วิหคไพลิน กรุ๊ป แทบไม่ต้องกังวลเรื่องคุณภาพ เพราะชื่อของตระกูลเปรียบเสมือนตราประทับแห่งมาตรฐานที่สั่งสมมาหลายสิบปี

ภายใต้การบริหารงานของเฌอลินล์ วิหคไพลิน ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูล

ในวันที่ผู้ถือหุ้น มองว่าเธอเป็นเพียงเด็กผู้หญิงอายุ 17 ที่ไม่มีวันแบกความรับผิดชอบมูลค่ามหาศาลนี้เอาไว้ได้ ทว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา เด็กสาวที่เคยถูกสบประมาท กลับทำให้ธุรกิจเติบโตอย่างต่อเนื่อง ขยายฐานการผลิต เพิ่มกำลังส่งออก และพาบริษัทก้าวเข้าสู่ตลาดต่างประเทศได้อย่าไม่น่าเชื่อ

และด้วยความสามารถขอเธอ จึงไม่มีข้อกังขาใด ๆ กับการเป็นผู้ร่วมชิงตำแหน่งผู้นำสูงสุดขององค์กรใต้ดินแบล็ก คิงดอม

ซึ่งสุดท้ายแล้ว เธอได้มันมาครบอครอง

"นายหญิงคะ คุณรันต์มาขอพบค่ะ"

พัดชา แจ้งธุระเร่งด่วนให้กับเจ้านายของเธอได้รับทราบ

"ให้เขาเข้ามา"

เฌอลินล์ถอดแว่นตาวางลงบนโต๊ะทำงาน แล้วเอนกายพิงพนักเก้าอี้ สายตาจับจ้องไปยังร่างสูงที่เดินเข้ามาพร้อมเอกสารสำคัญที่เพิ่งเป็นปัญหาให้ปะทะฝีปากกันไปเมื่อหลายวันก่อน

ดูเหมือน ทายาทสิงหอนันต์คนนี้ คงเริ่มเข้าใจกฎเกณฑ์ของเธอขึ้นมาบ้างแล้ว

"เอกสารรายละเอียดโครงการคาสิโนทั้งหมด รวมถึงข้อมูลราคาวัสดุต่าง ๆ ที่ผมคำนวณเอาไว้คร่าว ๆ ยังไงคุณลองตรวจดูว่ามีตรงไหนต้องแก้ไขอีกหรือเปล่า"

ถึงแม้คราวก่อนที่ร้านกาแฟ เธอจะไม่ทันอ่านผลงานของอันดา แต่เรื่องลักษณะของตัวงาน รวมถึงรายละเอียด เฌอลินล์พอเห็นผ่านตามาบ้าง จึงเดาได้ไม่ยาก ว่าคำเตือนของเธอในวันนั้น อีกฝ่ายไม่คิดจะสนใจ ยังคงดึงดันเอาตัวอดีตคนรักน้องชายมาร่วมงานอยู่ดี

บางทีเธอคงต้องปล่อยวางและให้การันต์ได้เรียนรู้เสียบ้าง ว่าโลกขององค์กรใต้ดิน ไม่ได้ใช้แค่ความโหดเหี้ยมเพียงอย่างเดียว ถึงจะอยู่รอด

"อืม..ข้อมูลครบถ้วนดี แต่คุณแน่ใจใช่ไหม เรื่องซัพพลายเออร์ เพราะถือว่าเป็นอีกจุดสำคัญที่สุดของงานเลยนะคะ ส่วนอื่นฉันคิดว่าไม่มีปัญหาอะไร "

"ครับ ทางนั้นเป็นคนรู้จักกัน เคยร่วมงานกับทางสิงหอนันต์หลายครั้ง ไม่มีปัญหาแน่นอน หรือคุณจะให้ผมเปลี่ยนไปใช้บริษัทในเครือวิหคไพลิน ผมก็ไม่มีปัญหานะครับ"

"วิหคไพลิน กรุ๊ป ไม่รับงานของแบล็ก คิงดอมค่ะ"

เฌอลินล์พูดด้วยสีหน้าจริงจัง

ธุรกิจของเธอ ถึงแม้จะเป็นพรมปูทางแห่งอำนาจ แต่เธอไม่เคยให้สิ่งที่พ่อกับแม่ของเธอสร้างมาต้องแปดเปื้อน

"วันนี้ฉันว่างพอดี เดี๋ยวเราไปดูพื้นที่ที่จะก่อสร้างกันสักหน่อยดีกว่า คุณสะดวกหรือเปล่า"

การันต์พยักหน้า แล้วเก็บเอกสารใส่ในแฟ้มตามเดิม

"ถ้าอย่างนั้น ฉันขอติดรถไปกับคุณแล้วกัน เลขาฉันต้องไปจัดการงานอย่างอื่น ฉันคงไปคนเดียวคุณคงไม่ว่าอะไรใช่ไหม"

หญิงสาวถามต่อ

"ผมไม่มีปัญหา"

ทั้งสองคนเดินทางออกมาจนถึงเขต 3 ซึ่งนับเป็นเขตปกครองหลัก ที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ในบรรดาเขตทั้ง 4 ของกรุงเทพ

ส่วนใหญ่แถบนี้จะเป็นธุรกิจจำพวก ไนต์คลับ บาร์ มากกว่า 70 เปอร์เซ็นต์

"ตามแปลนพื้นที่ ฝั่งนี้น่าจะเป็นอาคารคาสิโน ส่วนด้านหลังตรงนั้นคือลานจอดจดใช่ไหมคะ แล้วเรื่องระบบบันทึกเข้า ออกอัตโนมัติ คุณหาคนมาจัดการได้เรียบร้อยแล้วใช่ไหม"

แว่นดำคู่ใจถูกนำออกมาสวม

แดดกลางเมืองในช่วงกลางวันแผดเผาจนรู้สึกแสบแขน แต่เพื่องานสำคัญ จึงต้องอดทน

"ครับ"

"แผนการดำเนินงานที่คุณส่งมาฉันไม่ติดปัญหาอะไรนะคะ คุณามารถจัดการต่อได้ทันที ถ้าติดขัดตรงไหนแจ้งฉันได้ตลอด"

เฌอลินล์เดินมาหลบใต้เงาต้นไม้ ก่อนจะหยิบเอกสารออกมาตรวจสอบความถูกต้องอีกครั้ง แล้วงลายมือชื่อในบรรทัดสุดท้าย เพื่อเป็นการอนุมัติโครงการ

"แล้วนี่ คุณจะไปไหนต่อหรือเปล่า"

การันต์ เงียบไปครู่หนึ่ง

เขาครุ่นคิดถึงเรื่องหลักฐานการเสียชีวิตของเจนภพ ที่จนถึงตอนนี้ นายหญิงของแบล็ก คิงดอม ไม่มีท่าทีว่าจะนำออกมาเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ต่อหน้าเขาเลยแม้แต่น้อย

"ไม่ได้ไปค่ะ น่าจะกลับบ้านเลย"

"งั้น เราแวะทานข้าวไหมครับ แถวนี้มีร้านอาหารอร่อย ๆ หลายอย่าง" หญิงสาวขมวดคิ้วสงสัย

ร้อยวันพันปีผู้ชายคนนี้ไม่เคยญาติดีกบเธอสักครั้ง แต่กลับเป็นฝ่ายเอ่ยปากชวนเธอไปนั่งกินข้าวด้วยกัน

"ได้ค่ะ เอาตามที่คุณว่าได้เลย"

เฌอลินล์ไม่ใช่คนคิดเล็ก คิดน้อย ในเมื่อทายาทสิงหอนันต์เชื้อเชิญเธออย่างสุภาพ เธอจึงตอบรับน้ำใจครั้งนี้เอาไว้

ภายในร้าอาหาร

บรรยากาศตกแต่งสไตล์ยุโรป เสียงดนตรีคลาสสิกเปิดคลอดเบา ๆ

ดูเหมือนว่าร้านนี้ การันต์คงมาใช้บริการบ่อยครั้ง สังเกตได้จากพนักงานต้อนรับ ที่ให้บริการและพูดคุยกับเขาอย่างเป็นกันเอง

"อยากกินอะไรสั่งได้เลยนะครับ ที่นี่อร่อยทุกอย่าง"

เจ้าถิ่นแนะนำ

เฌอลินล์เลือกเมนูน่าสนใจมาสอง สามอย่าง ตลอดเวลาที่นั่งอยู่บนโต๊ะอาหาร ทั้งสองคนแทบไม่มีบทสนทนาใด ๆ นอกจากคำถามเกี่ยวกับงานเพียงไม่กี่ประโยค นอกนั้นต่างฝ่ายต่างก้มหน้ากินอาหาร เหมือนต้องการปล่อยเวลา ณ ตรงนี้ ให้ผ่านไปโดยเร็วที่สุด

"ฉันมีธุระนิดหน่อย งั้นเราแยกกันตรงนี้ดีไหมคะ เดี๋ยวรถที่เรียกเอาไว้ น่าจะถึงแล้ว"

เฌอลินล์พูดขึ้น หลังจากเพิ่งวางสายสำคัญ

"คุณ..ไม่มีอะไรจะพูดกับผมจริง ๆ เหรอ"

"หมายถึง.."

หญิงสาวขมวดคิ้วจ้องมองด้วยความงุนงง

เธอตงิดใจอยู่ตั้งแต่ต้นว่าการันต์ทำตัวแปลก ๆ เลยอยากจะรอดู ว่าผู้ชายคนนี้จะอดทนไปได้อีกสักเท่าไหร่

"หลักฐานการตายของลุงเจนภพ คุณไม่คิดทวงความบริสุทธิ์ให้ตัวเองหรือไง"

"ไม่จำเป็น"

"..."

"เดิมที ฉันก็ไม่ใช่คนมือสะอาดอยู่แล้วจะเพิ่มมาอีกสักข้อกล่าวหาหนึ่ง จะเป็นอะไรไป เรื่องของสิงหอนันต์ ไม่ได้มีความสำคัญกับฉันขนาดนั้นหรอก สำหรับอาหารมื้อนี้นะคะ "

การันต์มองดูร่างบางที่ก้าวออกไปจากร้านอาหาร ไม่นานรถหรูติดฟิล์มดำ ก็เลี้ยวเข้ามาจอดรับเธอก่อนจะขับออกไป

"ผมอยากรู้นักว่าคุณจะปากเก่งไปได้อีกสักกี่น้ำ เฌอลินล์"

บ้าน สิงหอนันต์

"นายครับ ได้เรื่องแล้ว"

ภูผา พรวดพราดเข้ามาในห้องทำงานของเจ้านาย

"ว่าไง"

"คราวก่อนที่ผมบอกว่าคุณเฌอ จ้างเพื่อนของเธอกู้ไฟล์ ตอนนี้ผมรู้แล้วนะครับ ว่าเป็นใคร"

"ใคร" การันต์พูดแทรกขึ้นทันที

"ชื่อนิธิครับ เหมือนเพิ่งมาเปิดบริษัทในไทยได้ไม่นาน แต่ถือว่าเป็นหนึ่งในทีมมีชื่อเสียงมากพอสมควร"

"สองคนนั้นไปรู้จักกันได้ยังไง เป็นคนในองค์กรเหรอ"

คนสนิทส่ายหน้า

"เหมือนจะเจอกันที่ร้านกาแฟครับ คุณนิธิเป็นลูกค้า ไปใช้บริการบ่อยจนสนิท มีคนเคยเห็นเขาสองคนไปเที่ยวคลับกันด้วยนะครับ"

ภาพถ่ายที่แนบมาในเอกสารประวัติส่วนตัวของนิธิถูกหยิบวางเรียงทีละแผ่น

นายหญิงแห่งแบล็ก คิงดอม ที่แสนเย่อหยิ่ง เด็ดขาด และดูน่าเกรงขาม กำลังยิ้มกว้าง และนั่งใกล้ชิดกับผู้ชายคนหนึ่งอย่างสนิทสนม

"คุณส่งคนติดต่อไปทางบริษัทของไอ้คุณนิธิอะไรนี่ บอกว่าเราอยากจ้างงานให้เขาช่วยกู้ไฟล์กล้องวงจรปิดให้หน่อย"

การันต์ปิดแฟ้มลงแล้วโยนใส่ตู้เอกสารด้านหลังอย่างไม่ไยดี

"เขาไม่รับครับ"

"หมายความว่าไง"

"พอผมรู้เรื่อง เลยลองสอบถามไปแล้ว แถมเสนอราคาสูงกว่าคุณเฌอตั้งสามเท่า แต่ทางนั้นยืนยันว่าไม่ขอรับงานชิ้นนี้เด็ดขาด อ้างว่าเป็นจรรยาบรรณทางการทำงาน"

มือหนาตบลงโต๊ะเสียงดังสนั่น

"คุณแน่ใจนะ ว่าคนพวกนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับองค์กร"

ทายาทสิงหอนันต์ถามย้ำ

"แน่ใจครับ ผมสืบมาหมดแล้ว คุณนิธิเป็นแค่เจ้าของบริษัทธรรมดาคนหนึ่ง อีกอย่างเขาน่าจะไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าคุณเฌอเป็นนายหญิงขององค์กรลับใต้ดิน"

"โอเค ในเมื่อเราขอกันดี ๆ ไม่ยอมทำให้ งั้นส่งคนของเราเข้าไปเอาข้อมูลพวกนั้นมา อยากรู้นักว่าได้ภาพอะไรไปบ้าง ถึงเอามาให้ผมดูไม่ได้"

"ครับนายใหญ่"

ผ่านไปสามวัน ภารกิจสำคัญที่ฝากไว้ก็ทำสำเร็จ ภูผากลับมาที่บ้านสิงหอนันต์พร้อมด้วยของชิ้นสำคัญ

การันต์เลื่อนสายตาไปยังแฟลชไดรฟ์สีดำที่วางอยู่บนโต๊ะ ก่อนจะเสียบมันเข้ากับโน้ตบุ๊กอย่างระมัดระวัง

หน้าจอแสดงโฟลเดอร์เพียงอันเดียว

CCTV_RECOVERED

เขาคลิกเมาส์สองครั้งเบา ๆ

แถบโหลดปรากฏขึ้นเพียงเสี้ยววินาที ก่อนหน้าจอจะมืดสนิท

แล้วเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

เป็นเพลงกล่อมเด็ก ดังก้องออกมาจากลำโพง

การันต์ชะงักไปครู่หนึ่ง มองหาข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้น

"นายใหญ่ครับ ผมว่ามันแปลก ๆ "

คนสนิทเริ่มระแวง

ยังไม่ทันได้ทบทวนอะไร หน้าจอก็เปลี่ยนเป็นพื้นหลังสีดำ มีข้อความสีแดงค่อย ๆ ปรากฏขึ้นทีละบรรทัด

Unauthorized access detected.

Security protocol activated.

Destroying recovered data

ดวงตาของการันต์เบิกกว้าง

"เฮ้ย เดี๋ยว!"

เขารีบกดปิดโปรแกรม ดึงสายแฟลชไดรฟ์ออก แต่ทุกอย่างสายเกินไป

เสียงเพลงกล่อมเด็กยังคงดังต่อเนื่อง ขณะที่หน้าจอแสดงแถบสถานะวิ่งอย่างรวดเร็ว

Deleting 41%

Deleting 73%

และแล้วหลักฐานที่เขาต้องการ ทยอยหายไปต่อหน้าต่อตา

จนเหลือเพียงโฟลเดอร์ว่างเปล่า

Recovery failed.

No evidence remaining.

หน้าจอกลับคืนสู่ความเงียบ

"ให้มันได้อย่างนี้ซิ เฌอลินล์"

การันต์กำหมัดแน่น พึมพำเสียงต่ำ

มาถึงตอนนี้เขารู้แล้วว่า ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาเองต่างหาก ที่เป็นฝ่ายพลาดและก้าวเข้ามาอยู่ในแผนของผู้หญิงคนนั้น ด้วยตัวเอง