เข้าสู่ระบบชายหนุ่มไม่ปล่อยให้เธอต้องคุมเกมอยู่ฝ่ายเดียว สองมือหนาเลื่อนขึ้นมาบีบเค้นเอวคอดกิ่ว ช่วยพยุงและสวนสะโพกแกร่งกระแทกสวนขึ้นไปเป็นจังหวะ ทรวงอกอวบอิ่มขาวผ่องที่กระเพื่อมไหวเสียดสีไปกับหน้าอกแกร่ง ก่อนจะโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงไปอ้าปากครอบครองยอดอกสีหวานทันที จ๊วบ..อ๊าาาา! "อ๊าาา! คุณอาเธอร์ อย่าดูดตรง
"อะ...คุณอาเธอร์ มะ มันยัง..." เสียงหวานอุทานตะกุกตะกักหลุดรอดจากริมฝีปากอิ่มที่บวมเจ่อ ดวงตาคู่สวยปรือปรอยช้อนมองคนตัวโตอย่างตื่นตระหนก เมื่อความคับแน่นที่แช่ค้างอยู่ภายในกายสาวผงาดขึ้นมาอีกครั้ง และกลับมาขยายขนาดจนขึงตึงปูดโปนด้วยเส้นเลือดร้อนจัดอัดแน่นร่องรักของเธออีกครั้ง ทั้งที่เขาเพิ่งจะปลดปล่
"อ๊ะ...อื้อออ...คุณอาเธอร์!" เสียงหวานครางกระเส่าหลุดรอดจากไรฟันเอวาบิดเร่าเรือนกายจนสะโพกมนส่ายร่อนไปมาอย่างลืมตัว เมื่อความอุ่นร้อนของเรียวลิ้นแกร่งเปลี่ยนมาเป็นสัมผัสแปลกใหม่ที่รุกรานลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม ชายหนุ่มผละใบหน้าหล่อเหลาขึ้นมาเล็กน้อย สายตาคมกริบจ้องมองปฏิกิริยาตอบสนองอันไร้เดียงสาของเธ
"อะ อื้อ..คุณอาเธอร์" เสียงหวานครางกระเส่าระคนอื้ออึงยามที่ริมฝีปากร้อนจัดของเขาเลื่อนต่ำลงมาขบเม้มตรงไหปลาร้าระหงอย่างเน้นย้ำ นัวเนียคลอเคลียไม่ยอมห่างราวกับคนขาดน้ำที่เพิ่งได้โอเอซิสกลางทะเลทรายมาหล่อเลี้ยง "เธอมันตัวแสบ ยั่วให้ฉันอยาก แล้วจะมาสั่งให้พอทีหลังงั้นเหรอ?" อาเธอร์ผละใบหน้าขึ้นมาสบตา
‘น่ารักงั้นเหรอ?เดี๋ยวคืนนี้เธอจะได้รู้เอวา’ อาเธอร์คาดโทษในใจ สายตาคมกริบจับจ้องเรียวปากอิ่มของเธอด้วยความกระหาย พลางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดต่อไปออก แล้วหมุนตัวเดินตรงเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายและดับอารมณ์ร้อนรุ่มที่กำลังปะทุอยู่ภายใน 1 ชั่วโมงต่อมา…. “โมจิ นอนตรงนี้ เอวานอนตรงนี้ห้ามขึ้นเ
รถตู้หรูเคลื่อนตัวฝ่าสายฝนยามค่ำคืนมาจนถึงคอนโดมิเนียมระดับไฮเอนด์ใจกลางเมือง ก่อนจะเลี้ยวเข้าสู่โซนที่จอดรถส่วนตัวสำหรับเจ้าของห้องเพนท์เฮ้าส์ชั้นสูงสุด อาเธอร์รีบไลน์สั่งให้การ์ดคนอื่น ๆ มารอขนของใช้ของเจ้าโมจิลงจากรถแทนไซที่ตอนนี้นั่งจามจนหน้าดำหน้าแดง เมื่อประตูลิฟต์ส่วนตัวเปิดออกสู่เพนท์เฮ้าส
“อื้อออ! เจ็บ...ฮึก” “ในเมื่อบอกว่าฉันมันเลว มันใจร้าย...ก็จำใส่หัวไว้ซะว่าคนเลว ๆ อย่างฉันมันสั่งอะไรเธอก็ต้องทำ!” ไม่พูดเปล่า มาเฟียหนุ่มจัดการกดสะโพกสอบเข้าหาใบหน้าหวานนวลทันที บังคับส่งความใหญ่โตและร้อนระอุเข้าสู่โพรงปากเล็กที่สั่นระริกอย่างจงใจ ความคับแน่นและกลิ่นอายบุรุษเพศอันดุดันทำเอาเอว
“เออ! ฉันมันเลว และจำไว้ว่าคนเลว ๆ อย่างฉันนี่แหละที่จะเป็นเจ้าชีวิตของเธอ!” เขาไม่ตอบคำถามหรือข้อสงสัยของเธอ อาเธอร์คำรามรอดไรฟัน ความอดทนสุดท้ายขาดสะบั้นลงทันทีที่คำด่าทอหลุดออกมาจากปากอิ่ม มาเฟียหนุ่มบดกรามแน่นจนขึ้นสันนูนด้วยความโมโหที่ถูกลูบคมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยนิ่งสนิทบัดนี้ฉ
อ๊ะ! ผลักร่างบางให้แผ่นหลังชนกับผนังห้องน้ำเย็นเฉียบ ในตาคมจ้องมองเข้าไปในดวงตาคู่สวยสายตาแข็ง ๆ ไร้อารมณ์ ไร้ความรู้สึกแต่แฝงไว้ด้วยความไม่พอใจมากมายในนั้น “หายแล้วเหรอถึงได้ปากดี” เสียงทุ้มเย็นเยียบดังขึ้นชิดใบหู เอวาพยายามเบือนหน้าหนีสายตาคมกริบที่กำลังจ้องมองเธอราวกับนักล่าที่กำลังมองเหย
หลังจากเดินเข้าห้องไปแล้ว มาเฟียหนุ่มก็เดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาราคาแพงที่สั่งทำพิเศษจากอิตาลี ร่างสูงใหญ่พิงพนักพิงอย่างผ่อนคลายทว่าแววตายังคงฉายแววครุ่นคิด เขาหยิบมือถือเครื่องหรูขึ้นมา ก่อนจะกดโทรออกหาภัทรเพื่อนสนิทและมือขวาคนสำคัญเพื่อปรึกษาเรื่องที่ดินผืนงามที่เขาหมายตาเอาไว้ “ว่าไงวะ” ภัทรเอ



![ไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


![เลขาสุดแซ่บ [NC25+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
