ตอนที่ 87 เตรียมตัวก่อนเดินทาง

เช้าวันต่อมาในเพนต์เฮาส์ มิล่าลืมตาขึ้นมาโดยไม่ต้องหันไปมอง เธอก็รู้ว่าอีกฝั่งของเตียงว่างเปล่าผ้าปูเรียบ ไม่มีรอยยับ ไม่มีไออุ่นหลงเหลืออยู่แม้แต่น้อย

เวกเตอร์ไม่อยู่ มันไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจ และไม่ใช่เรื่องที่เธอควรถามหาคำอธิบาย

มิล่านอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ดวงตาจ้องเพดานสีอ่อนอย่างว่างเปล่า ไม่มีความเสียใจฟูฟ่อง มีแค่ความรู้สึกบางอย่างที่ค้างอยู่ตรงกลางอก

เธอลุกจากเตียง อาบน้ำ แต่งตัวตามกิจวัตร เลือกเสื้อผ้าสีสุภาพเรียบง่าย ไม่ใช่เพราะอยากทำให้ใครเห็น แต่เพราะนี่คือชีวิตที่เธอใช้มาตลอด ก่อนจะมีเขาเข้ามา

มิล่าไม่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็ก เธอไม่เคยอยู่ในสถานะที่จะคาดหวังอะไรแบบนั้นตั้งแต่แรกนอกจาก ‘ของชดใช้’

รถเคลื่อนออกจากเพนต์เฮาส์ตามเวลาปกติ การจราจรเช้านี้ไม่ต่างจากวันอื่น โลกยังหมุนต่อไปอย่างไม่สนใจว่าใครจะเปิดใจ หรือใครจะถอยกลับ

ทั้งวันผ่านไปอย่างราบเรียบ งาน เอกสาร การประชุม เวกเตอร์ไม่ติดต่อมาและมิล่าก็ไม่ได้รู้สึกว่าควรแปลกใจ

ช่วงเย็น เธอกลับบ้านของตัวเอง กลิ่นอาหารจาง ๆ ลอยออกมาจากครัวก่อนที่เธอจะเปิดประตูเข้ามา

“กลับมาแล้วเหรอลูก” เสียงของมะยุรีดังขึ้นจากด้านใน ไม่มีคำถามอื่น