EP.11

ก๊อก!... ก๊อก!.. แกร้ก!...

"หนูมาแล้วค่ะ พี่เหมันต์​รอหนูนานไหมเอ่ย" สาวน้อยตัวเล็กเดินนวดนาดเข้ามานั่งข้างๆเขาด้วยเสียงใส โดยไม่รู้เลยว่ามันมีรังสีอำมหิตอึมครึม​ปกคลุม​อยู่

"ไหนหนูรับปาก​พี่ว่ายังไงครับ หนูยังจำได้ไหม" ผมทำหน้าดุจริงจังใส่เธอ​ เธอผิดคำพูด​กับผม

"อุ้ย! อย่าทำหน้าดุอย่างนั้นสิค่ะ ไม่หล่อเลยน้าา ยิ้มๆค่ะ ยิ้มๆน้าา หล่อกว่าเยอะ" ฉันจึงใช้คำพูดแสนหวานออดอ้อนพร้อมปลอบประโลม​เขาให้ใจเย็นลง จะได้หายหน้าบูดเสียที

"แล้วมันน่าไหมล่ะครับ" ผมก็ไม่อยากทำหน้าดุเป็นหมาพิตบูลล์แบบนี้หรอกนะ ถ้าน้องไม่ผิดคำพูดกับผมอ่ะ รับปากอย่างดิบอย่างดีแต่ที่ไหนได้ พอพ้นสายตาเท่านั้นแหละ​ดื้อจริงๆ

"หนูขอโทษ​ค่ะ ก็หนูร้อนนี่ค่ะถึงได้ถอดออก พี่อย่าโกรธหนูเลยนะค่ะ นะ นะ นะ" ฉันส่งสายตาออดอ้อนสุดฤทธิ์​เพื่อขอความเห็น​ใจหลังจากรู้ต้นสายปลายเหตุว่ามันคือเรื่องอะไร ขี้หวงจริงๆนะ น่าร๊ากสุดๆ

"ก็ได้ครับ แต่ต่อไปหนูต้องรับปากพี่นะครับว่าจะไม่แต่งตัวโป้ขนาดนี้อีก ถ้าหนูอยากทำงานพี่ไม่ว่าอะไร เต็มที่เลยครับ แต่พี่ขอหนูเรื่องนี้หน่อยเถอะ นะครับ พี่หวง" ผมพยายามหาเหตุผลที่จะอธิบายกับเธอ น้องแต่งตัวโป้มากจริงๆผมเป็นคนขี้หวงด้วยไง ผมยอมเรื่องนี้ไม่ได้จริงๆ ขอให้น้องฟังผมหน่อยเถอะ อย่าดื้อกับผมนักเลยนะ ดูจากสายตาผู้ชายในร้านที่แทะโลมเธอวันนี้สิ ผมก็แทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว

"ค่ะ หนูจะพยายามแต่งตัวเบาๆลงล่ะกันนะค่ะ" ดูพี่เขาส่งสายตาออดอ้อนมาให้ฉันสิ ใจฉันจะละลาย งื้อออ ฉันแพ้สายตาพี่เขาอ่ะ จะซอฟๆลงมาให้ล่ะกันน้าาสุดหล่อ

"ดีมากครับ" อย่างน้อยก็คงไม่โป้มากเหมือนวันนี้ล่ะว่ะ ยังไงก็เอาเถอะ ถ้าน้องเบาลงได้อย่างที่พูดไว้ก็คงดี

"งั้นเรากลับกันเลยไหมค่ะ หนูเริ่มง่วงแล้วค่ะ" ตอนนี้ก็เป็นเวลาดึกดื่นแล้ว อยากกลับคอนโดไปนอนแล้วอ่ะ

"ครับ งั้นเรากลับกันเถอะ เดี๋ยวพี่ไปส่งหนูเอง"

"ค่ะ" ดีที่วันนี้ไม่ได้เอารถมา ไม่งั้นคงได้ทิ้งรถไว้ที่นี่

"เห้ย!พวกมึง กูกับน้องกลับก่อนนะเว้ย น้องง่วงนอนแล้วอ่ะ"

"เออๆขับรถดีๆนะมึง"

"เออ" หลังจากนั้นเราสองคนก็เดินจูงมือกันเดินลงมาข้างล่าง ก่อนจะเดินไปลานจอดรถด้วยกัน

"พี่เหมันต์เมารึป่าวค่ะ ขับรถไหวไหม ให้หนูขับให้เอาไหมค่ะ" ฉันพึ่งนึกขึ้นมาได้ว่าพี่เหมันต์กินเหล้าไปตั้งเยอะ พี่เขาอาจจะเมาหรือป่าว

"ไหวครับ พี่ไม่ได้เมา" ผมตอบเธอไปยิ้มๆ แต่น้องทำหน้าเหมือนจะไม่เชื่อผมเลย

"ไม่น่าจะใช่มั้งค่ะ กินไปตั้งเยอะขนาดนั้น ไม่เมาได้ยังไงค่ะ" ฉันนึกถึงตอนพี่เขากินเหล้า ทำให้ฉันเชื่อพี่เขาไม่ลงจริงๆ

"หึ! เชื่อเถอะครับ พี่คอแข็งพอ เหล้าแค่นั้นทำไรพี่ไม่ได้หรอกครับ" เมื่อก่อนผมดื่มหนักกว่านี้อีก ผมยังไม่เห็นเมาเลย แค่นี้ทำไรผมได้เถอะ

"ค่ะ เชื่อก็ได้ค่ะ แต่ถ้าไม่ไหวจริงๆบอกหนูได้นะค่ะ" ฉันไม่อยากจะเชื่อเขาเลย แต่ถ้าพี่เขายืนยันมาหนักแน่นขนาดนั้น เชื่อสักหน่อยเถอะ คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

"ครับ งั้นเราไปกันเถอะ ดึกมากแล้ว หนูจะได้พักผ่อน"

"ค่ะ" หลังจากนั้นเราสองคนก็พากันขึ้นรถเพื่อเดินทางกลับคอนโด โดยพี่เหมันต์ขับรถมาส่งฉันก่อนที่คอนโด แล้วค่อยขับรถกลับคอนโดตัวเอง

"ฝันดีนะครับ" พอมาถึงคอนโดของฉัน พี่เหมันต์ก็จอดให้ฉันลงที่หน้าคอนโด ก่อนจะบอกลากันด้วยคำว่า ฝันดี

"ฝันดีค่ะ" ฉันจึงบอกฝันดีเช่นกัน ก่อนที่เราจะแยกจากกันเพื่อกลับไปพักผ่อน

"ครับ" ผมส่งน้องเสร็จก็เดินทางกลับคอนโดตัวเอง

หลายวันผ่านไป

หลังจากวันนั้นที่ผมไปส่งน้องที่คอนโด เราก็มีพากันนัดไปกินข้าวบ้าง พากันไปเที่ยวบ้าง ช็อปปิ้งบ้าง จนความสัมพันธ์เราพัฒนาขึ้นไปด้วยดี ผมว่าผมจะรอเวลาอีกสักหน่อยเพื่อขอน้องเป็นแฟน ผมอยากค่อยๆเป็นค่อยๆไป ไม่อยากรวบรัดน้องจนเกินไป

"นายครับ ช่วงนี้เหมือนบ่อนเราจะมีหนอนบ่อนไส้เลยนะครับนายหลังจากที่ผมสังเกตดูมาสักพัก" เจมส์เอ่ยรายงานเจ้านายของเขาถึงพฤติกรรมของลูกน้องบางคนที่เหมือนจะมีคนยักยอกเงินของบ่อน รวมถึงเป็นหูเป็นตาให้กับคู่แข่งทางธุรกิจของนาย

"ไปสืบมาว่ามันเป็นใคร แล้วมีใครบ้าง แล้วจับตัวพวกมันไปไว้ในคุกใต้ดินให้หมด กูอยากรู้ว่ามันทำเพื่ออะไร ต้องการอะไรจากกู" เขาก็ตะหงิด​ใจมาสักพักแล้วแหละ แต่ก็รอดูอยู่​ว่าเรื่องมันจะเป็นยังไง จนไอ้เจมส์​มารายงานนี่แหละ​ มันคงเห็นความผิดปกติเข้าแล้วนะสิถึงมารายงานได้

"ครับนาย" สิ้นคำสั่งของนาย เจมส์ก็เดินออกไปหาผู้ต้องสงสัย​ทันที ก่อนจะรวบผู้​ต้องสงสัยทั้งหมดไปไว้ในคุกใต้ดินตามคำสั่งของนาย พร้อมสืบประวัติความเป็นมาของเรื่องนี้ทั้งหมด ว่าใครเป็นคนต้นคิด ใครเป็นคนบงการ​ จนเขารวบรวม​ข้อมูลทั้งหมดจนเสร็จ​สิ้นพร้อมรู้คนบงการแล้วก็เตรียมตัว​กลับไปรายงานเจ้านายทันที

"นายครับ ผมรวบรวมคนที่ผมสงสัย​ทั้งหมด​ไว้ในคุกใต้ดินแล้วนะครับ ผมไปสืบเรื่องทั้งหมด​มาหมดแล้ว มันเป็นฝีมือของนายอำนาจ เจ้าของบ่อนคาสิโน​ในเขตดอนเมืองน่ะครับ มันคงเห็นบ่อนเราไปขัดผลประโยชน์​ของมัน ดึงลูกค้าของมันมาบ่อนเราหมด จนทำให้รายได้มันหายไปเยอะจนหมุนเงินไม่ทัน เกือบจะต้องปิดกิจการ​น่ะครับ มันคงแค้นเลยเอาเงินซื้อคนของเราไว้ พร้อมให้ลูกน้องของเรายักยอก​เงินและคอยสอดแนมธุรกิจของเราน่ะครับ"

"แล้วคนที่เป็นผู้ต้องสงสัย​ที่มึงจับไปขัง มันเป็นลูกน้องของนายอำนาจทั้งหมด​หรือป่าว หรือมึงแค่สงสัยเฉยๆ"

"ผมไปสืบแล้วครับว่ามันจ้างใครมาบ้าง ยอดเงินเท่าไหร่ นี่ครับนาย ทุกคนที่ผมไปจับมาเป็นลูกน้องของมันทั้งหมดเลยครับ" เขายื่นข้อมูล​ที่สืบมาให้นายดู เขาจับตัวมาไม่ผิดคนแน่นอน

"อืม ดี มึงทำงานละเอียด​ดี มึงจัดการมันทิ้งให้หมด​เลย เลี้ยงไว้ก็เสียข้าวสุก แล้วส่งคนไปสั่งสอนมันหน่อยที่กล้ามายุ่งวุ่นวาย​กับเรา ให้มันรู้ซะบ้างว่าเราเป็นใคร ควรยุ่งไม่ควรยุ่ง"

"ครับนาย" เขาจึงไปทำงานตามคำสั่งของนายทันที