EP.12

อีกด้าน...

"แย่แล้วครับนาย พวกมันรู้ตัวแล้วครับ พวกมันจับตัวคนที่เราซื้อไว้หมดแล้วครับ ผมว่าอีกไม่นานมันคงรู้ตัวว่าเป็นฝีมือเรา" ลูกน้องคนสนิทของนายอำนาจเอ่ยออกมาด้วยความร้อนล้น

"หึ! งั้นมันมีผู้หญิงของมันไหมล่ะ มึงก็ให้ลูกน้องของเราไปจับตัวมันมาสิ กูก็อยากรู้เหมือนกันว่ามันจะทำยังไง ถ้าผู้หญิงของมันตกอยู่ในมือของเรา" หึ!ไอ้เหมันต์ มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกที่คิดจะเล่นกับกู ไอ้เด็กอ่อนหัด

"ครับนาย" ลูกน้องคนสนิทของมันรีบเดินออกไปจัดการ ก่อนที่มันจะสายไป เพราะไม่รู้ว่ามันจะทันหรือป่าว กลัวเราจะโดนเล่นงานซะก่อนนะสิ

ผ่านไป 40 นาที

"นายครับ เกิดเรื่องแล้วครับนาย!!" ลูกน้องคนสนิทวิ่งหน้าตั้งกลับมาหาเจ้านายด้วยใบหน้าแตกตื่น

"มีอะไร" อำนาจถามลูกน้องด้วยใบหน้านิ่งครึม

"บ่อนเราถูกวางเพลิงครับ บ่อนเราเสียหายไปเกือบครึ่ง ตีมูลค่าความเสียหายก็เกือบ 100 ล้านครับนาย" ลูกน้องจึงรีบรายงานเรื่องทั้งหมดให้เจ้านายได้ฟังทันที พร้อมตีราคามูลค่าความเสียหายให้เสร็จสรรพ

"อะไรนะ!! มันเป็นฝีมือใครว่ะ มึงไปสืบมาหรือยัง" อำนาจโมโหขึ้นมาจนลมออกหูหน้าดำหน้าแดงไปหมด

"สืบมาแล้วครับ น่าจะไอ้เหมันต์ครับ" เขาไปสืบเรื่องทุกอย่างมาหมดแล้ว แต่ก็ทำไรมันไม่ได้ เนื่องจากไม่มีหลักฐานสาวถึงตัวมัน

"ไอ้เหี้ย!! ไอ้สัสเอ้ย!! ไอ้เวรตะไล!! ไอ้ชิปหาย!! แล้วมึงส่งลูกน้องไปจับตัวผู้หญิงของมันมาหรือยัง กูต้องการล้างแค้นมัน" อำนาจโกรธจนเป็นฟืนเป็นไฟ ถ้าไม่ได้ฆ่ามันทิ้ง เขาคงตายตาไม่หลับแน่นอน

"ผมส่งคนไปแล้วครับ อีกไม่นานก็คงได้ตัวมา" เขาจัดลูกน้องฝีมือดีไปตั้งหลายคน งานนี้ไม่มีพลาดแน่นอน ยังไงก็ได้ตัวมาให้นายสมใจอยาก

"เออดี จับมาได้แล้วก็เอาตัวมันไปขังไว้ที่โกดังร้าง กูจะเรียกค่าถ่ายจากมัน พร้อมฆ่ามันทิ้งซะ"

"ครับนาย" เขาจัดการโทีหาลูกน้องเพื่อดำเนินตามแผนทันที

เหมันต์

"นายครับ ผมจัดการไปสั่งสอนพวกมันแล้วนะครับ ผมให้คนไปวางเพลิงบ่อนมันจนเสียหายไปครึ่งหนึ่งเลยครับ แต่งานนี้มันสาวมาถึงเราไม่ได้แน่นอนครับ ผมรับประกันได้เลย" เขารายงานรายละเอียดทุกอย่างที่เขาไปทำมาให้เจ้านายฟัง

"เออดี ให้มันรู้ซะบ้างว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร แล้วช่วงนี้ก็ตรวจตราบ่อนเราให้เข็มงวดขึ้นนะ อย่าให้มีใครคิดเล่นตุกติกกับเราอีก ถ้ามีก็จัดการมันทิ้งได้เลย แล้วอย่าลืมจัดเวรยามให้คุมบ่อนให้แน่นหนาล่ะ กันมันมารอบกัดทีหลังอีก" เขาไม่ต้องการให้บ่อนของเขามีปัญหาขึ้นมาอีก ถ้ามีก็อยากให้ตัดไฟตั้งแต่ต้นลมทิ้งไปเลย

"ครับนาย" เขาก็คิดไว้เหมือนกัน ต้องหาลูกน้องมาคุมบ่อนไว้ให้เยอะๆกันมันมารอบกัดทีหลังอีก ยิ่งมันเสียหายไปเยอะขนาดนั้น มันคงไม่วางมือง่ายๆแน่

"เออ!อีกอย่าง กูอยากให้มึงส่งคนไปตามดูน้องพลอยไว้หน่อย กูมีความรู้สึกทะแม่งๆว่ะ เหมือนมีรางบอกเหตุ" เขารู้สึกฉงนใจขึ้นมา เขาต้องกันไว้ก่อน เพราะตอนนี้เขามีน้องพลอยแล้ว น้องพลอยก็เปรียบเสมือนเป็นจุดอ่อนของเขาอย่างหนึ่งเหมือนกัน

"ครับนาย" เออ ลืมว่าที่นายหญิงไปเลย ดีที่นายเตือน คุณพลอยนี่แหละจุดอ่อนของนาย ต้องระวังตรงนี้ให้ดี

พลอยแพร

วันนี้ฉันมีนัดกับยัยน้ำใสและยัยชมพูไปเดินเที่ยวห้างกัน วันนี้เป็นวันว่างของเราสามคน เพราะฉะนั้นฉันจะไปเดินช้อปปิ้งสักหน่อย ว่าแต่พี่เหมันต์ทำไรอยู่น้าา จะโทรถามดีรึป่าวนะ แต่กลัวรบกวนการทำงานของพี่เขานี่สิ งั้นไม่โทรดีกว่าปล่อยให้พี่เขาทำงานไปเถอะ ตอนนี้ฉันไปอาบน้ำแต่งตัวดีกว่าเดี๋ยวจะสายเอา ห้างจ๋ารอน้องพลอยคนนี้ก่อนน้าา กำลังจะไปหาจ้าาา หลังจากนั้นไม่นานเธอก็แต่งตัวเสร็จแล้วขับรถไปที่ห้างทันที

ณ ห้างสรรพสินค้า

ตอนนี้ฉันมาถึงห้างแล้ว กำลังเดินเที่ยวเตร่รอเพื่อนๆอยู่ตรงทางเข้า วันนี้ผู้คนเยอะแยะไปหมดเลย คงเป็นวันหยุดสำหรับใครหลายๆคนสินะ ฉันเดินเที่ยวเตร่ไปเรื่อย ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่พวกมันจะมากันเสียที

"ยัยพลอย รอพวกฉันนานไหม" ยัยน้ำใสกับยัยชมพูเดินมาด้วยกัน ตายยากจริง พึ่งบ่นหาอยู่เลย

"ไม่นาน กำลังเดินรอพวกแกอยู่เลย" ไม่นานจริงๆนะ แค่เกือบเมื่อยขาเอง

"แล้วพวกแกกินอะไรกันมายัง ตอนนี้ฉันเริ่มหิวแล้วอ่ะ พาฉันไปกินอะไรหน่อยสิพวกแกสองคน" ชมพูหันมาขอความเห็นใจเพื่อนๆตาปริบๆ

"ได้ๆฉันก็ยังไม่ได้กินอะไรเหมือนกัน แกล่ะกินยังยัยพลอย" น้ำใสตอบตกลงเพื่อนทันที ก่อนจะหันมาถามพลอยอีกคน

"ยังจ้ะ เราไปหาอะไรกินกันเถอะ พวกแกมีเมนูแนะนำไหมล่ะ เราจะได้เลือกกันว่ากินอะไร"

"อืม ฉันอยากกินชาบู" น้ำใส

"ฉันอยากกินไก่เคเอฟซี" ชมพู

"งั้นโอลาน้อยออกไหมล่ะ ถ้าใครแปลกแยกก็กินอันนั้น ฉันอยากกินพิซซ่า" ฉันเสนอแนวคิดถ้าเราอยากกินไม่ตรงกัน จะได้ไปกินกันเสียที

"ก็ได้นะ งั้นเริ่มเลย" พวกฉันสามคนจึงมาโอลาน้อยออกกลางห้างไปเลย สรุปแล้วยัยชมพูชนะ

"เย้!! ฉันชนะ เราไปกินเคเอฟซีกันเถอะนะ ปะ ปะ" ชมพูดีใจจนออกนอกหน้า รีบจูงมือเพื่อนๆไปที่ร้านไก่เคเอฟซีทันที

"แหม!! ดีใจออกนอกหน้าจังนะ รู้แล้วจ้ะว่าอยากกินจริงๆอ่ะ" น้ำใสเห็นเพื่อนดีใจเว้อร์เกินเหตุก็อดแควะเพื่อนไม่ได้

"ก็อยากกินน่ะสิ ไม่ได้กินตั้งนานแล้วอ่ะ พวกแกรีบๆเดินมาเถอะ จะได้ไปถึงร้านกันเร็วๆ"

"โอ้ย!!นี่ก็รีบจนขาจะพันกันอยู่แล้วเนี่ย ถ้าแกจะรีบอะไรขนาดนั้น พาพวกฉันไปวิ่งมาลาธอนเลยไหมล่ะ"

"แกอ่ะชอบประชดฉันอ่ะยัยน้ำใส แกติดเชื้อแฟนแกมาปะเนี่ย คำพูดคำจาเหมือนกันเปี้ยบเลย"

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า แกก็ว่าไป" ฉันล่ะขำก๊ากเลย มันช่างเปรียบเทียบเนาะ

"ก็นิดนึงแหละ แกอย่ามาว่าฉันนักเลย รีบๆเดินไปเลย หิวมากไม่ใช่ไง"

"จ้าาาา" เราสามสาวรีบเดินไปร้านไก่เคเอฟซีทันทีด้วยความหิวของเพื่อนเป็นเหตุ โดยระหว่างนั้นก็มีทั้งลูกน้องของเหมันต์ที่พึ่งเดินตามมารักษาความปลอดภัยให้กับว่าที่นายหญิงของเขา กับลูกน้องของอำนาจที่ส่งลูกน้องฝีมือดีมาจับตัวผู้หญิงของศัตรู

"เห้ย!! แล้วเราจะเอายังไงดีว่ะ จะลงมือคนก็เยอะเกิน ไหนจะสาวๆอีก"

"กูว่ารอสาวๆแยกออกจากกันก่อนเถอะว่ะ ค่อยหาจังหวะอีกที ตอนนี้ดูๆไปก่อน"

"เออๆ"