LOGINวันนี้หลังจากถ่ายแบบเสร็จฉันก็เดินทางกลับคอนโดซะก่อนเพื่อพักผ่อน วันนี้ฉันมีงานดีเจตอนกลางคืนอีกหนึ่งงานที่ผับดังในย่านเอกมัยเจ้าเก่าเจ้าเดิม ผับของพี่มาร์คกับพี่เดวิสนั่นแหละ ชื่อผับก็ตามชื่อเจ้าของเลย ผับ M&D ไม่ต้องเดาให้ยากว่าชื่อผับย่อมาจากอะไร ตอนแรกไม่รู้เราก็งงๆเดาไปเรื่อย แต่ตอนนี้กระจ่างแจ้งเลย
ไลน์.. ไลน์.. เสียงไลน์โทรศัพท์ดังมา
Line : น้ำใส
น้ำใส : ยัยพลอย เดี๋ยววันนี้ฉันกับชมพูจะเข้าไปหาแกนะ เจอกันตอน 2 ทุ่ม ฉันจะไปหาแฟนฉันด้วยน่ะ
พลอยแพร : จ้ะ
วันนี้ยัยสองคนนี้มาหามีหวังเมาเละแน่ๆเลย ปกติถ้าฉันทำงานจะไม่ค่อยดื่ม เพราะต้องเซฟตัวเองเป็นหลัก แต่พอมาวันนี้ถ้ายัยสองคนนี้มาหาฉัน ฉันว่าคงไม่รอด เมาเละแน่นอน ว่าแต่พี่เหมันต์ตอนนี้จะทำอะไรอยู่นะ แล้วคืนนี้เค้าจะไปหาเพื่อนเค้ารึป่าวนะ
เหมันต์
ตอนนี้ผมกำลังนั่งดูบัญชีของเดือนนี้อยู่ ไม่รู้ป่านนี้น้องจะเป็นยังไงบ้าง เลิกงานหรือยัง ผมมั่วแต่ทำงานยังไม่มีเวลาไลน์ไปหาน้องเลย
ไลน์!... ไลน์!... เสียงแจ้งตื่นจากแอปไลน์
Line : มาร์ค
มาร์ค : วันนี้มาที่ผับด้วยนะเว้ย เจอกันตอน 2 ทุ่ม
มาร์ค : วันนี้น้องพลอยเป็นดีเจตอน 4 ทุ่ม ถ้าไม่มามึงพลาดมาก กูไม่มีเวลาไปดูแลสาวให้มึงนะเว้ย กูก็ต้องดูแลแฟนกูเหมือนกัน
เหมันต์ : เออๆ
"วันนี้น้องพลอยเป็นดีเจด้วยหรอ ทำไมน้องไม่บอกกูว่ะ แต่ช่างเถอะ น้องคงลืมล่ะมั้ง" หลังจากนั้นผมก็นั่งทำงานต่อจนเย็นเลย กว่าจะเลิกงานก็เกือบทุ่ม
ผับ M&D
ตอนนี้ผมมาถึงที่ผับของไอ้สองคนนั้นแล้ว วันนี้ผมว่าคงมากันพร้อมหน้าพร้อมตา เพราะไอ้มาร์คมันก็บอกแล้วว่ามันต้องดูแลแฟนมัน น้องชมพูกับไอ้เดวิสก็คงไม่พลาดที่จะอยู่ที่นี่
"สวัสดีครับคุณเหมันต์ นายให้ผมมารอต้อนรับคุณครับ เดินตามผมมาเลยครับ คุณมาร์คจองห้องVIPไว้แล้วครับ" ผู้จัดการร้านมาต้อนรับเพื่อนสนิทของนายด้วยตัวเองตามคำสั่งของเจ้านาย
"อืม" ผมจึงเดินตามลูกน้องของมันไป มันคงจัดเตรียมทุกอย่างไว้รอแล้วแหละ
ก๊อก! .. ก๊อก! .. ก๊อก!.. แกร้ก!
"คุณมาร์คครับ คุณเหมันต์มาแล้วครับ" เขาจึงเคาะประตูเพื่อขออนุญาต ก่อนจะเปิดประตูพาคุณเหมันต์เข้าไปในห้อง
"ครับ ขอบคุณมากครับ" มาร์คจึงเอ่ยขอบคุณด้วยรอยยิ้ม
"ไม่เป็นไรครับ ผมขอตัวนะครับ" เขาก้มคำนับเจ้านายด้วยความเคารพก่อนจะเดินออกจากห้องไป
"ครับ"
"กว่าจะมาได้นะมึง" เขาเห็นไอ้เพื่อนตัวดีกว่าจะมาได้ ก็อดทนยี่ยวนกวนประสาทมันไม่ได้
"อย่าบ่น มึงไม่ใช่เมียกู" ไอ้นี่หนิกูมาก็ดีเท่าไหร่แล้วปะ
"ปากดีนักนะมึง" ปากมันนี่นะ น่าเอารองเท้ายัดปากมันซะจริงๆ
"แล้วไง" อยากกวนกูดีนัก กูจะกวนมึงให้สมองแตกตายไปเลย
"สัส" ไอ้เหี้ยนี่หนิ มาก็ช้า ยังจะมากวนประสาทกูกลับอีก
"พอๆค่ะ ใจเย็นๆกันนะค่ะ พี่ก็หยุดเลย กวนเพื่อนอยู่ได้" น้องน้ำใสเอ่ยห้ามปรามพวกผมสองคน คงรำคาญแหละ หึ
"จิ้ ก็ดูมันสิ" มาร์คหันมาจิ๊ปากจิ๊คอด้วยความหงุดหงิด
"ก็พี่เริ่มก่อน" ดูเด็กชายมาร์คสิ ทำตัวงอแงเป็นเด็ก
"ชิ" เขาเถียงกลับน้องไม่ได้ เนื่องจากเขาเริ่มก่อนจริงๆนั่นแหละ
"แล้วน้องพลอยล่ะครับน้องชมพู น้องน้ำใส เธออยู่ที่ไหน มารึยัง" เขามาถึงก็ถามถึงยัยตัวเล็กของเขาก่อนเลย เนื่องจากตอนนี้ยังไม่เห็นน้องเข้ามาในห้องเลยน่ะสิ
"อ๋อ ยัยพลอยมันแต่งตัวอยู่น่ะค่ะ อีกไม่นานก็คงมาแล้วค่ะ" ชมพูตอบคนพิเศษของเพื่อนยิ้มๆมาไม่เท่าไหร่ก็ถามถึงเพื่อนของเธอซะแล้ว น่ารักจัง คู่นี้ถ้าเป็นแฟนกันจริงๆคงน่ารักมากเลยเนาะ
"แหมมม!! กูอยากจะแหมไปถึงดาวอังคารซะจริง เพื่อนนั่งอยู่ตั้งสองคนกับมองไม่เห็น ไม่อยู่ในสายตา แต่กับสาวเสือกถามถึง มันน่าน้อยใจจริงๆเลยว่ะมึงว่าไหมไอ้เดวิส"
"เออดิ กูกับมึงกลายเป็นธาตุอาหารไปเลย" เดวิสกระตุกยิ้มใสเพื่อนยิ้มๆ
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า มึงพูดถูกใจกูจังวะ" มาร์คถึงกับหัวเราะลั่น ส่วนเหมันต์ได้แต่กรอกตามองบนกับคำพูดคำจาของเพื่อน พวกมันจะอะไรกันนักกันหนาว่ะ น่ารำคาญจริงๆ
ก๊อก!... ก๊อก!... แกร้ก....
"ขออนุญาตเข้าไปนะค่ะ" เสียงหวานดังมาแต่ไกล พร้อมร่างสาวน้อยสุดเซ็กซี่ที่เหมันต์ได้เอ่ยถามถึงกำลังเดินย่างกายเข้ามาในห้องหาเพื่อนๆ
"เชิญเลยครับคนสวย พึ่งมีบางคนเอ่ยหาถึงเราอยู่พอดีเลย" เดวิสใช้สายตามองมาที่เหมันต์ น้องพลอยเลยได้แต่ยิ้มๆให้เหมันต์ ก่อนที่พลอยคิดว่าจะเดินเข้าไปนั่งกับเพื่อนๆของเธอ แต่ก็ยังไปไม่ถึงไหนเหมันต์ก็มาจับมือเธอไว้แล้วกระตุกแขนให้นั่งลงอยู่กับเขา
"อ่ะ! ฟุบ!อะไรค่ะพี่เหมันต์ หนูจะไปนั่งกับเพื่อนค่ะ" พลอยมองเหมันต์ด้วยความมึนงง เป็นอะไรของเขาขึ้นมาเนี่ย มาดึงแขนให้ฉันนั่งลงอยู่กับเขาทำไม
"หนูนั่งอยู่กับพี่ตรงนี้แหละครับ แล้วทำไมแต่งตัวโป้จังล่ะครับ พี่ว่ามันเกินไปนะครับ อ่ะ! เอาเสื้อพี่ไปใส่ไว้ก่อน" ชุดที่น้องใส่มาเป็นเสื้อสายเดี่ยวเอวลอยกับกางเกงขาสั้นเอวสูง ไม่รู้ทำไมน้องถึงได้แต่งตัวแบบนี้ มันปิดอะไรไม่มิดสักอย่าง ดูรวมๆมันก็สวยดี เซ็กซี่ดีอยู่หรอก แต่ผมหวงไง นมก็แทบจะออกมาทั้งเต้าอยู่แล้ว กางเกงก็สั้นจนเห็นขาขาวๆของน้องหมดแล้ว ใส่แบบนี้ใส่กับไม่ใส่ก็ไม่ต่างกันป่ะว่ะ ผมเลยถอดเสื้อคลุมสวมให้น้องซะเลย ค่อยดีขึ้นมาหน่อย
"ไม่สวยหรอค่ะ หนูชอบชุดนี้นะ สวยออก" ฉันใส่เสื้อคลุมของพี่เขาไว้ ก่อนที่จะหันมาถามเขาด้วยสายตาออดอ้อน
"ก็สวยครับ แต่พี่หวง" มาใช้สายตาแบบนี้กับพี่ ระวังจะไม่ได้ลงไปทำงานนะยัยตัวเล็ก
"คิก คิก น่ารักจังเลยนะค่ะ" ฉันใช้มือจับแก้มของเขาไว้แน่น ก่อนจะจับซ่ายไปซ่ายมา แก้มของพี่เขาเนียนมาก อย่างกับแก้มเด็กเลยอ่ะ
"อะแฮ่ม!!" ขอขัดจังหวะคนสวีทกันสักหน่อยเถอะ ไม่ได้เกรงใจคนโสดแบบผมเลยสักนิด
"บางทีก็ไม่ได้อยู่กันสองคนนะครับ ยังมีพวกพี่กับเพื่อนหนูตรงนี้นะครับไอ้คุณเหมันต์ น้องพลอย" เดวิสเอ่ยขัดจังหวะยิ้มๆดูสองคนจะลืมพวกผมไปเลยนะ
"แฮร่ แฮร่ ขอโทษค่ะ" เขินจัง ดูทุกคนมองมาที่เราสองคนดิ ทุกคนล้อฉันกับพี่เขาทางสายตาอ่ะ งื้อออ เขิน
"แหมมม!! ก็ไม่อยากจะขัดจังหวะคนสวีทกันหรอกนะ แต่เห็นแล้วมันอิจฉา คนโสดแบบฉันมันทนดูไม่ไหวจริงๆ" ชมพูเอ่ยแซวเพื่อนรักยิ้มๆ
"แกก็หาสิ พี่เดวิสก็ยังโสดอยู่นะ" พลอยหันมากระซิบกระซาบกับชมพูสองคน
"บ้า!! แกหนิเงียบไปเลย" แก้มของชมพูแดงขึ้นมาระเรื่อด้วยความเขินๆ
"ไม่สนหน่อยหรอเพื่อนรัก หล่อน้าาาา" พลอยได้ทีก็ชงเพื่อนจนเขินไปหมด
"แกอ่ะ ช่างฉันเถอะน่าา" ชมพูบอกปัดไปยิ้มๆ
"ก็ได้" พลอยเลยเลิกเซ้าซี้เพื่อน ก่อนจะกลับมานั่งดื่มกับทุกคนเหมือนเดิม
"หนูอย่าดื่มเยอะนะครับ หนูต้องทำงานอีกนะครับ" เหมันต์เอ่ยเตือนน้องด้วยความเป็นห่วง
"รับทราบค่ะ ดื่มไม่เยอะค่ะ" น้องพลอยเอ่ยรับปากด้วยเสียงใสสุดน่ารัก
"ดีมากครับ" ผมจึงใช้มือลูบหัวน้องด้วยความเอ็นดู
"โอ้ยย!! ทำไมวันนี้เหล้ามันหวานจังว่ะ กูล่ะเลี่ยน"
ตอนนี้ฉันใช้สมาธิอย่างมากในการยิงปืน วันนี้ฉันต้องทำได้ ฉันต้องได้เงินไปเล่นในบ่อน ว่าแต่คิดไปคิดมาทำไมเหมือนฉันเป็นนักเล่นผีพนันเลยว่ะ แต่เอาเถอะได้เล่นแค่วันนี้วันเดียวเอง ไม่ได้เล่นทุกวันเสียหน่อย แต่ก่อนจะคิดไปไกล แกยิงเป้าให้โดนก่อนเถอะยัยพลอย ฉันจึงรวบรวมสมาธิใหม่พร้อมยิงรวดเดียวจบเลยปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!"ฉันว่าฉันเล็งเป้าดีแล้วนะ หวังว่าจะเข้าเป้าทั้งหมดนะ สาธุ" พลอยจึงได้ยกมือขึ้นมาสวดภาวนาให้ตัวเองยิงเข้าเป้าทั้งหมดเสียเถอะ จะได้จบๆเสียที เหนื่อยจะแย่แล้วนะ"เอากล้องส่องทางไกลมาดูดิ กูจะดูเอง" ผมดูจากสายตาเปล่าๆผมว่าน้องยิงเข้าเป้านะ แต่ไม่รู้ไอ้อำนาจตายหรือยัง ขอผมใช้กล้องส่องดูชัดๆก่อนเถอะ ถ้าไม่ตายผมจะเป็นคนซ้ำให้มันเอง ตอนนี้กล้องอยู่ในมือผมแล้ว ผมจึงยกกล้องส่องดูมันทันที ปรากฏว่ามันยังไม่ตาย สงสัยมันรอผมฆ่ามันจริงๆสินะ ส่วนน้องยิงเข้าเป้าไหมก็เข้านะ แต่ไม่โดนจุดสำคัญที่อยากให้มันโดน แต่ก็เอาเถอะ ได้แค่นี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว"งั้นพี่ขอยิงบ้างนะครับ แล้วพี่จะบอกหนูว่า หนูยิงโดนครบเป้าไหม" ผมจึงหยิบปืนขึ้นมาเล็งก่อนจะลั่นไกลใส่หัวของไอ้อำนาจจังๆปัง! ปัง! ปัง! ตอนน
หลังจากพวกเรากินไก่เคเอฟซีเสร็จ ฉันกับพี่เหมันต์ก็ได้ขอตัวกลับก่อนเพราะเรามีนัดสอนกันยิงปืน โดยตอนนี้พี่เหมันต์กำลังขับรถไปที่ที่หนึ่งอยู่ ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าที่ไหน ฉันว่าฉันถามพี่เขาดีกว่าอ่ะจะได้หายสงสัย"พี่เหมันต์ค่ะ พี่กำลังจะพาหนูไปที่ไหนหรอค่ะ" ฉันมองดูถนนและเส้นทางที่ไม่คุ้นชิน จึงได้รู้สึกแปลกๆ"บ่อนคาสิโนของพี่เองครับ พี่จะพาหนูไปฝึกยิงปืนที่นั่น" ผมให้ลูกน้องจัดเตรียมสถานที่ไว้ให้เรียบร้อยแล้ว จัดไว้ให้น้องโดยเฉพาะเลยแหละ"ทำไมต้องไปฝึกที่คาสิโนด้วยล่ะค่ะ ทำไมพี่ไม่พาหนูไปฝึกที่สนามยิงปืน" ทำไมพี่เขาถึงจะพาฉันไปที่นั่นอ่ะ มันต้องมีอะไรแน่ๆเลย"ที่คาสิโนพี่ก็มีสนามยิงปืนนี่ครับ จะไปฝึกที่อื่นทำไมล่ะ" ช่างสงสัยจริงๆนะยัยตัวเล็ก"อ๋อ แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่ทีแรกนะค่ะ" มันคงไม่มีไรหรอกมั้ง ฉันคงคิดมากไปเองนั่นแหละ ช่างเถอะ"ก็หนูไม่ได้ถามพี่ก่อนนี่ครับ""เดี๋ยวนี้พี่ยอกย้อนหนูเก่งจังเลยนะค่ะ""ป่าวนี่ครับ พี่ก็ปกตินะ""ชิ" ยอกย้อนฉันเก่งขนาดนี้ ปกติตรงไหน"หึ! ถ้าไม่อยากให้พี่ยอกย้อน หนูก็เอาปากหนูมาประกบไว้สิครับ" ผมจึงยักคิ้วให้เธออย่างกวนๆ"คนบ้า!! พี่พูดอะไรของพี่เ
หลังจากฉันอาบน้ำแปรงฟันเสร็จแต่งตัวแต่งหน้าแล้วเรียบร้อย ก็ได้เวลาชิมปากพี่เหมันต์แล้วสินะ คิก คิก คิดว่ายัยพลอยไม่กล้าหรอ คิดผิดจ้า ฉันจะชิมให้ปากเปื่อยเลย ว่าแต่ตอนนี้พี่เหมันต์อยู่ไหนน้าาา เดินหาสักหน่อยดีกว่า ฉันจึงเดินออกจากห้องนอนมาห้องนั่งเล่น ก็เห็นที่เหมันต์นั่งดูงานในไอแพดอยู่ งั้นขออนุญาตนั่งตักหน่อยแล้วกัน ตัวฉันเล็กๆเองไม่หนักหรอก"ฟุบ! ได้เวลาชิมแล้วค่ะ จุ๊ป จ๊วบ จ๊วบ" ฉันจึงนั่งลงที่ตักพร้อมปากประกบไปที่ปากพี่เหมันต์ แขนก็คล้องคอพี่เขาไว้กันตก ก่อนจะใช้ลิ้นเล็กๆของฉันสอดแทรกเข้าไปในโพลงปากของพี่เขา ส่วนพี่เหมันต์ก็เอาแขนมากอดไว้ที่เอวฉัน"อื้ออ อืมม จ๊วฟ จ๊วฟ" เราสองคนจึงจูบกันอยู่สักพักจนฉันผละออก เนื่องจากรู้สึกหายใจไม่ค่อยทันแล้วสิ"แฮ่ก แฮ่ก ปากพี่ก็หวานดีนะค่ะ คิก คิก" ฉันบอกเขาพร้อมยิ้มร่าอย่างน่ารักให้เขาดู"หืมม น่าหมั่นเขี้ยวจริงๆเลย ฟอด ฟอด""อื้ออ พอแล้วแก้มหนูช้ำหมดแล้ว" ฉันเอามือจับแก้มตัวเองด้วยความเขินๆ"ไม่เห็นช้ำนะ ก็ยังปกติเหมือนเดิม" แก้มแดงๆนั้นน่าหอมชิปหาย"หืมม ว่าแต่หนูน่าหมั้นเขี้ยว พี่เองก็ไม่ใช่น้อยๆนะค่ะ" พี่เหมันต์นี่ก็กวนไม่ใช
หลังจากที่เราสองคนกินอะไรเสร็จแล้วก็พากันกลับคอนโดทันที พอมาถึงห้องข้าวของเครื่องใช้ต่างๆของฉันก็มาวางอยู่ในห้องเป็นกองเลยสงสัยเก็บมาหมดเลยมั้งเนี่ย ไม่คิดจะเอาไว้ติดห้องฉันบ้างหรือไง ต้องเป็นเพราะคำสั่งของพี่เหมันต์แน่ๆถึงได้เก็บมาเรียบซะขนาดนี้ ป่านนี้ห้องฉันคงเหลือแต่ห้องแล้วแน่ๆ"หนูครับ จะจัดของเองไหมพี่จะได้ช่วย หรือจะให้แม่บ้านมาช่วยจัดให้ก็ได้นะครับ" ผมเห็นน้องยืนมองข้าวของตรงหน้ามาสักพักแล้ว ไม่รู้คิดอะไรอยู่ ไม่เห็นเก็บของอะไรเสียที"หนูจัดเองดีกว่าค่ะ หนูจะได้จำได้ พี่ไม่ต้องช่วยหรอกค่ะ แล้วจะให้หนูอยู่ห้องไหนหรอค่ะ" ฉันจึงถามหาถึงห้องพักทันที จะได้รีบๆหอบของไปเก็บ"ห้องนี้ครับ" ผมยิ้มและชี้ไปที่ห้องตัวเอง พร้อมส่งสายตายิ้มกริ่มให้เธอ"แต่.. แต่นั่นมันห้องพี่นะค่ะ" ฉันเพียงได้แต่มองและพูดอย่างแผ่วเบาออกมา"ครับห้องพี่ เราสองคนจะนอนห้องเดียวกัน เตียงเดียวกันครับ เราสองคนจะอยู่ด้วยกันครับ" ต่อจากนี้เราจะเจอกันทุกเวลาไม่ว่าเช้า กลางวัน เย็นหรือก่อนนอน"แต่เรายังไม่ได้แต่งงานกันเลยนะค่ะ เราจะอยู่ด้วยกันได้ยังไง" ฉันพูดอ้อมแอ้มในลำคอเบาๆแต่ก็คงไม่พ้นหูพี่เหมันต์
"งั้นพี่ให้คนไปย้ายของหนูที่คอนโดหนูเลยนะครับ" ไหนๆก็ตกลงเป็นแฟนกันแล้ว ย้ายคอนโดวันนี้เลยเป็นไง"ก็ได้ค่ะ" ดูไม่ค่อยจะรีบ ไม่ค่อยจะใจร้อนเท่าไหร่เลยนะค่ะพี่เหมันต์ ดูแล้วพี่เหมันต์เนี่ยเจ้าเล่ห์ไม่ใช่ย่อยเลยนะ"ดีมากครับ งั้นหนูขับรถไปคอนโดพี่เลยก็แล้วกันครับ" ผมล่ะยิ้มกว้างให้น้องเลยทีเดียว วันนี้ผมจะได้นอนกอดเธอแล้วเว้ย ผมจึงไลน์หาลูกน้องให้ไปจัดการขนของน้องทันที"มันก็ต้องอย่างนั้นอยู่แล้วแหละค่ะคนเจ้าเล่ห์" ดูยิ้มเข้า ยิ้มซะกว้างเลย น่าหมั่นไส้จังนะ"หึ!! เจ้าเล่ห์แค่กับหนูเท่านั้นแหละครับ" ผมยิ้มกริ่มให้เธอเลย"ชิ อย่ามาเจ้าเล่ห์กับหนูเยอะนะค่ะ ถ้าหนูเอาคืนพี่ไม่รอดแน่" อย่าให้ถึงเวลาน้องพลอยนะค่ะจัดหนักจัดเต็มแน่นอน"โอ๋!! อย่างอลสิครับ พี่ไม่เจ้าเล่ห์กับหนูก็ได้ครับ" ดูเหมือนน้องจะงอลๆผมเลยว่ะ ต้องรีบง้อ ก่อนที่มันจะงานหยาบ"ก็ได้ค่ะ แต่อย่าให้หนูเห็นแล้วกัน" หึ!! อย่างเงี่ยมาทำเป็นง้อ น่าแกล้งให้เข็ดจัง"ครับๆ" นี่แค่เริ่มเป็นแฟนนะ ผมยังโดนน้องพลอยขู่ขนาดนี้เลย ต่อไปจะเป็นไงว่ะ"งั้นเราแวะหาอะไรกินกันก่อนไหมครับ หนูหิวไหม พี่ยังไม่ได้กินอะไรเลย" ผมโครตหิวเ
ตอนนี้ผมกับน้องกำลังขับรถหนีลูกน้องของไอ้อำนาจอยู่ มันไม่ยอมปล่อยผมกับน้องไปจริงๆเลยว่ะ"น้องพลอยครับ ยิงปืนเป็นไหม" ที่ผมถามน้องแบบนี้เพราะน้องอาจเคยเรียนมาบ้างล่ะมั้ง ผมก็ไม่รู้ เพราะถ้าน้องยิงเป็นมันจะดีมากเลย ผมจะได้ขับรถ น้องพลอยก็จะได้ยิงพวกมันทิ้งไปซะ"ไม่เป็นค่ะ แฮร่ แฮร่" ฉันได้แต่ยิ้มเจื่อนเลย ก็ฉันเคยเรียนแต่มวยนี่หน่า ปืนไม่เคยแตะเลยสักนิด เมื่อกี้ฉันไม่กลัวเสียงปืนจนกรี๊ดสติแตกก็บุญแค่ไหนแล้ว"ไม่เป็นไรครับ งั้นหนูมาสลับตำแหน่งกับพี่มา" สงสัยหลังจากนี้ผมคงต้องพาน้องมาสอนยิงปืนซะหน่อยแล้วแหละ"ได้ค่ะ" ฉันกับพี่เหมันต์จึงพยายามสลับตำแหน่งกันทันทีจนสุดท้ายก็สำเร็จ พี่เหมันต์จึงหยิบปืนและกระสุนในรถมาใส่กระบอกพร้อมเตรียมตัวยื่นแขนออกไปยิงปืนใส่คนที่ขับรถตามเรามาปัง! ปัง! ปัง!โดยที่พี่เหมันต์ไม่ได้เลือกยิงคนพวกนั่นอย่างที่คิด แต่พี่เหมันต์เลือกยิงไปที่ยางรถของพวกมันต่างหาก จนสุดท้ายก็เสียหลักลงข้างทางไป พี่เหมันต์นี่สุดยอดเลยอ่ะ"ฟู่ว์ รอดสักทีนะครับ หนูเป็นยังไงบ้าง มันทำอะไรหนูหรือป่าว" รอดมาจากไอ้พวกนั้นได้แล้ว ผมก็เลยหันมาสนใจน้องที่เป็นคนขับรถอยู่ ไม่รู้ตอน







