ของเล่นคนโปรดคุณหมอ

ของเล่นคนโปรดคุณหมอ

last updateHuling Na-update : 2025-04-27
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
25Mga Kabanata
2.0Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

หมอพอร์ชเป็นเทพบุตรที่ใครๆชื่นชอบนักหนา ที่จริงแล้วมีอีกตัวตนที่พายเท่านั้นที่รู้ เพราะเธอคือของเล่นนอกเวลางานของเขา คนที่เธอต้องยอมตามใจทุกอย่างเพื่อเงิน

view more

Kabanata 1

1ตรวจแบบพิเศษ

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
25 Kabanata
1ตรวจแบบพิเศษ
ช่วงเวลาที่ความเย็นเฉียบจากเครื่องมือบางอย่างแตะลงผิว ร่างกายบอบบางก็สะดุ้งขึ้นมาเล็กน้อยเหมือนทุกครั้ง เสียงเพลงแจ๊สแผ่วเบากับกลิ่นหอมอ่อนๆในห้องสร้างบรรยากาศผ่อนคลาย แต่ดันสวนทางกับร่างกายที่กำลังเกร็งทั้งตัวด้วยความตื่นเต้น ใครบางคนกำลังสนุกกับการหยอกล้อร่างกายขาวเนียนตรงหน้า ขณะที่ใครบางคน กำลังใจเต้นรัวและสะดุ้งเป็นระยะเมื่อถูกสัมผัสในทุกครั้ง “อื้อ” เสียงหวานที่ครางแผ่ว ยามนิ้วยาวลากไล้เข้าใกล้จุดที่ไวต่อความรู้สึกและเปลี่ยนเป็นเสียงหวีดครางดังขึ้นเมื่อเครื่องมือเย็นเฉียบชิ้นนั้นแตะลงบนเนินเนื้อกลางกาย และกรีดลงมาตามร่องจนพาให้บิดเร่าไปทั้งตัว “อ๊าา” “ชู่วว คนไข้อย่าเกร็งสิครับ แล้วก็เลิกส่งเสียงแปลกๆแบบนั้นด้วยหมอไม่มีสมาธิเลย” “อึก อื้อ” ร่างบางจิกมือกับขอบเตียงแคบๆก่อนจะกัดปากกลั้นเสียงครางน่าอายสุดชีวิต ขณะที่ต่อสู้กับความเสียดเสียวที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาไม่สมควรแบบนี้ “อย่าคิดเรื่องลามกสิครับ หมอกำลังตั้งใจตรวจอยู่นะ” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเย้าก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาคนไข้ที่นอนหน้าแดงก่ำบนเตียงอย่างชอบใจ แล้ววกกลับไปใช้เครื่องมือชิ้นนั้นเขี่ยเข้าที่น้ำคาวสีขาวขุ่นที่ไหลเย
Magbasa pa
2หมอพอร์ชเป็นเทพบุตร?
“พี่พาย ทำไมดูเหมือนคนไม่ได้นอนเลยคะ” เสียงทักจากด้านหลังทำให้พายหยุดมือที่กำลังจัดเตรียมของ ก่อนจะหันหน้าไปฝืนยิ้มให้รุ่นน้องพยาบาลที่สนิทกันพอสมควร “คือ พี่นอนไม่ค่อยหลับค่ะ” “มีเรื่องเครียดอะไรรึเปล่าคะ บอกหนูได้น้าหรือว่าถ้าอยากหาเพื่อนไปดื่มก็จัดได้เลยค่ะ หนูพร้อมมาก” “ได้ก็แย่แล้ว อาทิตย์นี้พี่ไม่มีวันหยุดเลยด้วยซ้ำ ขิงได้หยุดเหรอ” “เปล่าค่ะ เข้าเวรยาวๆเลย หนูแค่พูดเพราะอยากไปเฉยๆ” “อะไรเนี่ยเรา แบบนี้ก็ได้เหรอ” “โธ่ ถ้ารู้ว่าพยาบาลเข้าเวรตลอดขนาดนี้หนูเปลี่ยนใจเรียนอย่างอื่นแทนแล้วพี่พาย” น้ำขิงบอกด้วยใบหน้าที่มุ่ยลง การเป็นพยาบาลในชีวิตจริงช่างต่างที่ไฝ่ฝันเอาไว้มาก อย่าว่าแต่วันหยุดเลย แค่จะหาเวลานอนให้เต็มอิ่มยังยากเย็นกว่าซะอีก “บ่นอะไรกันคะสองสาว ตรวจร่างกายเมื่อวานเรียบร้อยมั้ยเอ่ย” เสียงทักจากคนที่เพิ่งเข้ามาใหม่เรียกสายตาทั้งสองคนให้หันไปมอง ก่อนที่น้ำขิงจะเล่าเรื่องต่ออย่างลื่นไหลสมกับที่เป็นคนพูดเก่งที่สุดในแผนกนี้ “เรียบร้อยค่าพี่ตาล หนูตรวจกับหมอแนนได้พอดี สบายใจที่ไม่ต้องตรวจกับหมอผู้ชายเดี๋ยวจะมองหน้ากันไม่ติดตอนทำงาน ฮ่าๆ” “แหม่ คิดมากไปได้เราก็ หน้าท
Magbasa pa
3 จับกดบนโต๊ะทำงาน
พายรับคำก่อนจะมองตามร่างสูงไปด้วยใจที่หวาดหวั่น เดาใจอีกคนไม่ถูกเลยว่ามีเรื่องอะไรกับเธอ หรือแค่จะเรียกไปเพื่อทำตามใจตัวเองเหมือนเมื่อวานอีกก็ไม่รู้ คนตัวเล็กหยิบเอาแฟ้มที่อยู่ใกล้ๆติดมือไปด้วยเพื่อให้เหมือนว่าเป็นเรื่องงาน เธอเดินตามไปช้าๆขณะที่ในใจนั้นระแวงไปหมดเพราะไม่รู้ว่าต้องเจอกับหมอพอร์ชเวอร์ชั่นไหน นอกจากเธอแล้วคนที่นี่คงไม่มีใครรู้ ว่าหมอพอร์ชที่อบอุ่นแสนดีคนนั้น ยังมีอีกหลายด้านที่ไม่เคยมีใครได้เห็น และคงมีแค่เธอคนเดียวที่ได้อภิสิทธิ์นั้นแม้จะไม่ต้องการเลยก็ตาม“มีอะไรให้พี่ทำคะ”พายถามทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาภายในห้องพักของหมอพอร์ช ห้องเย็นฉ่ำที่ทำเอาคนเข้ามาหนาวเหน็บจนอยากออกไปไวๆ หมอพอร์ชเป็นคนขี้ร้อนมากๆและชอบฟังเพลงจนต้องเปิดคลอเบาๆตลอดเวลาไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน และเพราะเสียงเพลงพวกนั้นเลยทำให้อีกคนดูเป็นผู้ชายที่ใจเย็นและอบอุ่นขึ้นมาอีกด้วย ทั้งที่เธอรู้ดีกว่าใครว่าไม่จริงเลย…“ล็อกประตูด้วยครับ”คนที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานสั่งออกมาด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ไร้รอยยิ้มอบอุ่นอย่างก่อนหน้า และแววตาก็เต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธที่ทำเอาพายเริ่มหวาดหวั่นในใจ เธอรวบรวมความกล้าก่อนจะก้มหน้าพู
Magbasa pa
4 เป็นของหมอพอร์ช 
พริมาที่เดินไปเปิดประตูห้องด้วยความกังวลกลับต้องเบิกตาโตอย่างตกใจ เมื่อคนที่เข้ามาใหม่กระแทกประตูปิดแล้วดันเธอเข้ามาชิดผนังทันที“พอร์ช อ๊ะ เดี๋ยว!”คนตัวเล็กร้องห้ามเมื่อชุดนอนที่เพิ่งสวมไปได้ไม่กี่นาทีถูกอีกคนแกะกระดุมออก เธอยังไม่ทันได้เข้าใจว่าทำไมถึงต้องรีบร้อนขนาดนี้ แต่พอเงยหน้ามองใบหน้าหล่อที่ดุดันกว่าปกติก็เข้าใจได้ทันที หมอพอร์ชกำลังอารมณ์ไม่ดีมากๆ และเธอก็มีหน้าที่ต้องตามใจอีกคนเหมือนเคยชุดนอนตัวบางถูกถอดออกไปจนหมดเหลือเพียงชั้นในที่ปกปิดร่างกายขาวเนียนไว้เท่านั้น สองมือเล็กทำได้เพียงขยุ้มอกเสื้ออีกคนแน่นเมื่อถูกจมูกโด่งซุกไซ้สูดดมไปทั่วลำคอและลาดไหล่เนียน กลิ่นหอมอ่อนๆที่คุ้นเคยทำให้หมอพอร์ชยิ้มออกมาอย่างพอใจ กลิ่นที่ทำให้ผ่อนคลายและรู้สึกดีขึ้นอย่างน่าประหลาด ร่างสูงถามออกมาชิดใบหูขาวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “เพิ่งอาบน้ำเหรอ หอมจัง” “อื้อ พอร์ช ทำไม…” ไม่ทันได้ถามจบนิ้วยาวก็แตะเข้าที่ปากอิ่มให้หยุดพูด พายทำได้เพียงเงยหน้าสบตาคมดุที่เจือประกายบางอย่างที่เธอไม่เคยชอบเวลาอีกคนเป็นแบบนี้ เพราะมันจะเป็นเวลาที่หมอพอร์ชคนขี้เล่นหายไป เหลือเพียงหมอพอร์ชที่ดุดันเหมือนปีศาจ และเธอ
Magbasa pa
5 อาบน้ำกับหมอ 
“พอร์ช อื้อ พอร์ช” พายกอดคอหนาครวญครางอย่างกระสันเสียว ใบหน้าสวยแหงนเงยตาปรือปรอยกับความสุขสมที่คนตัวโตมอบให้ เธอนั่งคร่อมอยู่บนตักของพอร์ชที่กำลังเด้งเอวขึ้นมาหาแรงๆ น้ำในอ่างกระเพื่อมไปตามแรงเคลื่อนไหวของคนทั้งคู่จนกระฉอกออกมาข้างนอกตลอดเวลา “อย่าทำหน้ายั่วสิพี่พาย มันดูร่าน” “ฮึก จุก พี่จุก” พายสะอื้นเมื่อมือหนาจับเอวเธอกดลงมารับแกนกายจนมันเข้าไปลึกและเน้นหนักกว่าเดิม ความเสียดเสียวปนเปกับความจุกแน่นจนต้องซบหน้าลงไปที่ไหล่หนา พอร์ชกระตุกยิ้มก่อนจะกระซิบที่ใบหูขาวเสียงพร่า “เสียวก็บอกเสียว จะโกหกทำไม” จากนั้นคนตัวโตก็เร่งจังหวะถี่ยิบจนพายกระตุกเสร็จสมออกมา “อ๊ะ อ๊าาา” น้ำรักอุ่นร้อนจากแกนกายใหญ่ฉีดพ่นเข้าไปในรูคับแคบ พอร์ชกระแทกเข้าไปหนักๆอีกไม่กี่ทีก็รีดน้ำออกจนหมดก่อนจะถอนตัวตนออกมา พายที่คิดว่าอีกคนน่าจะพอใจแล้วเลยลุกขึ้นยืนขาสั่นเพื่อจะไปอาบน้ำอีกรอบ แต่เสียงดุๆก็ถามขึ้นจนชะงัก “จะลุกไปไหนครับ” “ไปอาบน้ำไง พี่ง่วงแล้วพรุ่งนี้ต้องไปแต่เช้า” “มันยังไม่ดึกเลย ที่จะออกแต่เช้านี่นัดใครไว้เหรอ” พอร์ชถามพลางกระตุกร่างบางให้ลงมานั่งที่ตักเหมือนเดิม พายส่ายหน้าปฏิเสธขณะที่พ
Magbasa pa
6 หมดเวลาของคนชั่วคราว 
“พี่พายคะ หมอบีฝากมาบอกว่าถ้าว่างแล้วให้ไปพบที่ห้องตรวจค่ะ” “อื้อ เดี๋ยวพี่ไป” พายที่กำลังวุ่นวายอยู่กับงานตรงหน้าหันไปตอบน้ำขิง ก่อนจะเร่งมือให้ไวขึ้นเพราะไม่รู้ว่าหมอบีมีธุระอะไรกับเธอ ทั้งที่ปกติก็ไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไหร่เพราะอยู่คนละแผนก แอบกลัวเล็กน้อยว่าอาจจะเกี่ยวข้องกับหมอพอร์ช และถ้าเป็นอย่างนั้นเธอจะทำยังไงดีนะ “หมอบีคะ” พายเคาะประตูห้องตรวจเพื่อขออนุญาต ขณะที่ใจก็เต้นแรงขึ้นด้วยความกังวลอย่างไม่อาจห้าม ได้แต่ภาวนาให้เรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องงานเท่านั้น “เชิญค่ะ” เมื่อเสียงตอบรับจากในห้องดังขึ้น พายก็เปิดประตูเข้าไปพบกับหมอบีที่นั่งรออยู่หลังโต๊ะทำงาน ตอนนี้หมดเวลาตรวจแล้วและก็เป็นเวลาเตรียมมกลับบ้านของทั้งเธอและหมอบีเช่นกัน พอเห็นรอยยิ้มและสายตาของหมอบีที่กำลังมองมา พายก็ไม่สบายขึ้นมาในทันที “นั่งก่อนสิคะพี่พาย” “หมอบีมีอะไรให้พี่ทำรึเปล่าคะ” พายนั่งลงตรงข้ามตามที่อีกคนเชิญ ฝืนยิ้มกลบเกลื่อนความกังวลแล้วบีบมือตัวเองไว้แน่นขณะที่รอคำตอบจากอีกคน หมอบียังคงยิ้มพลางเคาะโต๊ะเบาๆราวกับกำลังชั่งใจว่าจะพูดดีหรือเปล่า ทั้งที่ความจริงไม่ได้ลังเลเลยแม้แต่น้อย ก็แค่ต้องแสดงอ
Magbasa pa
7 บทลงโทษแสนดุของหมอ 
“หมอบีพูดอะไรกับพี่ครับ”พอร์ชจับพายมานั่งที่เก้าอี้ ส่วนตัวเองนั้นโน้มลงมาจับที่พักแขนทั้งสองข้างไว้ไม่ให้พายลุกหนีไปไหนได้ ถึงความจริงพายไม่ได้คิดจะหนีอยู่แล้วก็ตาม “ไม่มีอะไรหรอก” พายก้มหน้าหลบสายตาคู่คมที่จ้องกดดันกันอยู่ จะให้บอกไปได้ยังไงในเมื่อสิ่งที่หมอบีพูดก็เรื่องจริงทั้งนั้น เธอไม่มีได้มีสิทธิ์อะไรไปโต้แย้งและควรทำตามแต่โดยดี อยู่เงียบๆและหายไปเงียบๆเหมือนที่เคยเป็นมาตลอด “อย่าโกหก พอร์ชไม่ชอบ” พอร์ชก้มลงไปพลางจับคางเล็กให้หันมาสบตา ยิ่งเห็นความสั่นไหวในดวงตากลมโตปริ่มน้ำก็ยิ่งโมโหมากขึ้น กล้าดียังไงมาทำให้คนของเค้าเสียใจ คนที่พายต้องเชื่อฟังมีแค่เค้าคนเดียวเท่านั้นคนอื่นไม่มีสิทธิ์ “เค้าจะหมั้นกับหมอพอร์ชเร็วๆนี้แล้ว” “แล้วไง เค้าสั่งให้เลิกกับพอร์ชงั้นสิ” พอร์ชถามพลางยิ้มเยาะออกมาเพราะรู้ดีว่าคนอย่างหมอบีจะพูดอะไร ความนิ่งและรอยยิ้มใจดีที่ใครๆเห็น เบื้องหลังก็เต็มไปด้วยความเห็นแก่ตัวที่น่ารังเกียจนั่นแหละ คนที่คล้ายๆกันจะมองกันไม่ออกได้ยังไง “ที่จริง…เราก็ไม่เคยคบกันด้วยซ้ำเนอะจะบอกว่าให้เลิกก็ไม่น่าใช่” “พี่พาย” พอร์ชกดเสียงต่ำเมื่อได้ยินประโยคที่ไม่น่าฟังจาก
Magbasa pa
8 ความรักที่ทำร้าย
“โผล่มาได้สักทีนะ” เสียงจากมุมเดิมดังขึ้นเมื่อพอร์ชเดินเข้าไปภายในบ้าน พีรพัฒน์ที่รอลูกชายคนเดียวอยู่วางหนังสือในมือลงก่อนจะหมุนเก้าอี้หันมาทางที่พอร์ชยืน สายตาตำหนิกับรอยยิ้มเยาะนั่นไม่ได้ต่างไปจากที่พอร์ชคาดเอาไว้สักนิด ร่างสูงทำเพียงยกมือไว้ตามมารยาทก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้ามแล้วบอกจุดประสงค์ที่มาหา “ผมมีเรื่องจะพูดกับพ่อ” “แน่สิ แกคงต้องพูดเยอะเลยล่ะ รู้มั้ยว่าหมอบีมาร้องไห้กับพ่อเมื่อวานนี้ แกเป็นบ้าไปแล้วสินะพอร์ช” “การพูดความจริงต้องเป็นบ้าด้วยเหรอครับ” “พอร์ช!” คนเป็นพ่อตะคอกออกมาเสียงดัง มองลูกชายที่เถียงกลับมาก็ยิ่งโมโหหนักขึ้น ทั้งที่อุตส่าห์ระงับอารมณ์ไว้เพื่อจะพูดดีๆแต่ดูท่าคงจะไม่ได้ความร่วมมือแน่ๆ “ผมขอร้องเรามาจบเรื่องนี้สักทีเถอะครับ รู้มั้ยว่าผมเบื่อมาก” พอร์ชบอกก่อนจะถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย นับครั้งไม่ถ้วนที่คุยกันเรื่องนี้แต่ก็ไม่เคยมีข้อสรุปดีๆเลยสักครั้ง จะว่าเค้าดื้อรั้นหรือเพราะพ่อไม่ยอมรับความจริงกันแน่ “ฉันก็เบื่อเหมือนแกนั่นแหละ เมื่อไรแกจะเข้าใจสักทีว่าหน้าที่แกคืออะไรพอร์ช หรือต้องให้ฉันไปจัดการเองฮะ” “อย่ายุ่งกับคนของผม” พอร์ชจ้องคนเป็นพ่อขณะท
Magbasa pa
9 ถ้าขอร้องจะยอมมั้ย 
“พอร์ช…” เสียงเรียกที่คุ้นเคยจากด้านหลังทำเอาร่างสูงชะงักก่อนจะเบิกตากว้างแล้วหันกลับไปมองพายที่ยืนอยู่ไม่ไกล พอร์ชเรียกอีกคนเสียงดังก่อนจะวิ่งเข้าไปกอดด้วยความดีใจ “พี่พาย!” “หายไปไหนมาครับ พอร์ชจะบ้าตายอยู่แล้วนะ” พอร์ชถามพลางใช้สองแขนรัดร่างบางเข้ามากอดแน่น ความโกรธความกังวลเมื่อครู่หายไปจนหมดกลายเป็นความโล่งใจเข้ามาแทนที่ ยังคิดอยู่เลยว่าถ้าขับรถออกไปตอนนี้จะรอดชีวิตไปเจอพายรึเปล่า โชคดีที่อีกคนกลับมาหากันซะก่อน พอร์ชรีบจับมือคนตัวเล็กให้เดินเข้ามาในมุมที่ลับตาคนเพราะตรงลานจอดรถค่อนข้างมีคนพลุกพล่าน “คือพี่…” “ไม่ได้คิดจะหนีไปจริงๆหรอกใช่มั้ย พี่พายแค่ออกไปข้างนอกมาใช่รึเปล่า ทำไมเก็บของออกไปหมดเลยล่ะ หรือว่าไม่ชอบห้องนี้แล้วพอร์ชหาห้องให้ใหม่เอามั้ย เราไปกันตอนนี้เลยก็ได้นะ” พอร์ชยังคงพูดต่อโดยไม่รอให้อีกคนพูดจบ ท่าทางอ้ำอึ้งของพายมันทำให้พอร์ชกลัวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ไม่อยากฟังอะไรเลยนอกจากเราจะกลับไปอยู่ด้วยกันเหมือนเดิม เท่านั้นพอร์ชก็พอใจแล้ว“พอร์ช” “พอร์ชจะไม่โกรธอะไรเลยแค่กลับมาก็พอแล้ว ก็รู้นี่นาว่าพอร์ชอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีพี่พาย ใช่มั้ยครับ” พอร์ชจับไหล่เล็กไว้แน
Magbasa pa
10 ต้องปลอบใจทั้งคืนนะ 
“พี่รักพอร์ชนะ!”พายรีบวิ่งไปกอดอีกคนจากด้านหลังก่อนจะพูดออกมาเสียงดัง ร่างสูงหยุดชะงักพลางถามย้ำสิ่งที่ได้ยินอีกครั้ง “ว่าไงนะ…” “ไม่เคยไม่รักแต่ไม่กล้ารักต่างหาก” “พี่พาย…” พอร์ชเรียกชื่อคนตัวเล็กที่กอดกันไว้เแน่นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือราวกับไม่อยากเชื่อ แต่ใบหน้าหล่อกลับระบายยิ้มพอใจออกมาเมื่อเป็นไปตามคาด พี่พายที่ใจดีและขี้สงสาร สุดท้ายก็ตกหลุมพรางจนได้สินะ… “พูดแบบนี้เพราะกลัวพอร์ชจะตายเหรอครับ” “ไม่ใช่นะ พี่พูดจริงๆ” พายบอกอย่างร้อนรนพลางกระชับกอดแน่นขึ้น ใบหน้าสวยแนบอยู่กับแผ่นหลังกว้างแล้วร้องไห้ออกมาด้วยความอัดอั้น เธอไม่อยากล้ำเส้นเลยแต่เธอก็ยอมให้พอร์ชหายไปไม่ได้เหมือนกัน แค่ได้ยินว่าอีกคนไม่อยากอยู่ใจก็แทบสลายแล้ว “ถ้าแค่สงสารก็ปล่อยเถอะครับ” พอร์ชบอกด้วยน้ำเสียงตัดพ้อทั้งที่ปากหยักกดยิ้มลึกอย่างเจ้าเล่ห์ ดวงตาเป็นประกายเพราะคำว่ารักที่อยากได้ยินมานาน พอร์ชไม่ใช่คนดีแล้วก็ไม่ได้อยากเป็นด้วย ถ้าแลกกับการมีพายให้รักอะไรก็ทำได้ทั้งนั้น “ไม่ใช่เลย พี่รักพอร์ชมาตั้งแต่แรกนะ” “ถ้างั้นพี่พายก็มีความสุขที่ได้อยู่กับพอร์ชเหรอ” แต่ถึงอย่างนั้นพอร์ชก็อยากแน่ใจว่าพายมีความสุ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status