ตอนที่ 12 พันธสัญญา 3 ล้านหยวน

ห้องรับรองระดับวีไอพีในร้านอาหารจีนสุดหรู...

บรรยากาศภายในห้องตกแต่งด้วยไม้แกะสลักสีเข้มและผนังบุผ้าไหมอย่างดี ประตูถูกปิดล็อคเพื่อความเป็นส่วนตัวสูงสุด เสี่ยวถงกวาดสายตามองไปรอบๆ จนมั่นใจว่าไม่มีอุปกรณ์ดักฟังหรือกล้องแอบถ่าย ก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับเด็กสาวสองคนที่ยืนตัวลีบอยู่

“โอเค ห้องนี้แหละ...นั่งสิ ฉันไม่ทำอะไรพวกเธอหรอกน่า”

เสี่ยวถงเอ่ยเสียงสะบัดอย่างรำคาญใจที่เห็นท่าทางระแวดระวังจนเกินเหตุของเยว่รัน ทั้งที่คนที่ควรจะกลัวที่สุดตอนนี้คือเธอต่างหาก

“แล้วทำไมคุณต้องปิดหน้าด้วยล่ะคะ...คุณเสี่ยวถง”

ตึก!

เสี่ยวถงถึงกับชะงักมือที่กำลังจะถอดแว่นกันแดดออก เธอตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อราวกับถูกไฟช็อต ชื่อที่หลุดออกมาจากปากของเยว่รันทำให้เธอกลัวจนหัวใจแทบวาย เด็กคนนี้รู้ตัวตนของเธอได้อย่างไร!

“เอ่อ...นี่เธอ ฉันไม่ใช่...”

“คุณคือคุณเสี่ยวถงค่ะ ม๊าของพี่หมิงฮ่าว มีอะไรคุณพูดมาตรงๆ เถอะ เราสองคนไม่มีเวลามากนัก”

เยว่รันรุกฆาตด้วยน้ำเสียงจริงจัง

เสี่ยวถงถอนหายใจยาวพลางกระชากแมสก์และแว่นตาออกด้วยความหงุดหงิด ในเมื่อความแตกแล้วเธอก็ไม่มีประโยชน์ที่จะต้องอ้อมค้อม

“งั้นฉันก็เข้าประเด็นเลยละกัน ฟังฉันพูดให้จบ อย่าตกใจ และอย่าส่งเสียงดัง...เข้าใจไหม?”

“ค่ะ พูดมาเถอะ ไม่มีอะไรน่าตกใจมากไปกว่า แม่ของหลิน หมิงฮ่าวมาดักเจอพวกเราแบบนี้หรอกค่ะ”

เยว่รันตอบกลับอย่างใจกล้า

“โอเค...ฉันเสนอเงิน 3 ล้านหยวนให้เพื่อนของเธอ เพื่อแลกกับการที่เพื่อนเธอนอนกับลูกชายฉัน...แค่ครั้งเดียว”

“ตกลงค่ะ! คุณช่วยโอนให้เพื่อนฉันก่อนได้มั้ย?”

เยว่รันโพล่งออกมาทันทีโดยไม่ต้องใช้เวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว

“เยว่รัน!”

มารินสะดุ้งสุดตัว เธอรีบคว้าแขนเพื่อนไว้แน่นด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด

“เธอพูดอะไรออกมาน่ะ!”

“มาริน! เธอฟังฉันนะ เราไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ หนี้ที่ไทยมันรอไม่ได้นะ”

เยว่รันกระซิบเสียงเครียด

“เงิน3ล้านหยวน (14 ล้านบาท) แลกกับการมีอะไรกับซูเปอร์สตาร์แค่ครั้งเดียวเองนะมาริน! คนอื่นเขาต้องจ่ายเงินเป็นล้านเพื่อจะได้เห็นหน้าเขาใกล้ๆ แต่นี่เขาจ่ายให้เธอตั้งสามล้านนะ!”

ในขณะที่สองสาวกำลังถกเถียงกัน เสี่ยวถงก็จ้องมองมารินด้วยสายตาพินิจพิจารณา

“เธอบริสุทธิ์หรือเปล่า? ถ้าไม่...ข้อเสนอนี้เป็นโมฆะ ฉันต้องการความมั่นใจ”

“เพื่อนฉันบริสุทธิ์ล้านเปอร์เซ็นต์ค่ะ!”

เยว่รันตอบแทนทันควัน

“โอเค...งั้นฉันก็สบายใจแล้ว เอาไง? จะคิดอีกนานมั้ย?”

เสี่ยวถงเร่งเร้า

เยว่รันหันกลับมาบีบมือมารินไว้แน่น แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นปนขอร้อง

“มาริน...โอกาสนี้มันหนึ่งในล้านล้านนะที่จะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เธอตกลงไปเถอะ ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอเองที่หน้าห้องนั่นแหละ เธอไม่ต้องกลัวนะ เชื่อฉันสิ เงินสามล้านหยวนมันเปลี่ยนชีวิตครอบครัวเธอได้ทั้งหมดเลยนะ พ่อจะได้รับการผ่าตัดที่ดีที่สุด บ้านจะไม่ถูกยึด...มาริน สู้เพื่อครอบครัวนะ”

มารินมองหน้าเพื่อนรักสลับกับใบหน้าของเสี่ยวถงที่รอคำตอบอยู่ด้วยหัวใจที่บีบคั้น ศักดิ์ศรีและความถูกต้องกำลังตีกับความจำเป็นอันโหดร้ายของชีวิต เธอหลับตาลงนึกถึงใบหน้าของพ่อที่นอนเจ็บและบ้านที่เป็นความทรงจำเดียวของครอบครัว

ก่อนจะพึมพำออกมาด้วยเสียงที่สั่นเครือ

“ฉัน...ตกลงค่ะ”

เมื่อคำว่าตกลงหลุดออกจากปากมาริน เสี่ยวถงก็ไม่รอช้า เธอรีบวางแผนการทันทีราวกับกลัวว่าฝ่ายตรงข้ามจะเปลี่ยนใจ

“เงิน 1.5 ล้านหยวนฉันจะโอนเข้าบัญชีเธอเดี๋ยวนี้เลย”

เสี่ยวถงเอ่ยพลางหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาจัดการธุรกรรมอย่างรวดเร็ว

“ส่วนอีก 1.5 ล้านที่เหลือ...ฉันจะโอนให้ทันทีที่งานเสร็จสิ้น ตกลงตามนี้ไหม”

“ค่ะ ตกลงค่ะ”

เยว่รันตอบรับแทนเพื่อนที่ยังอยู่ในอาการช็อก

“แล้ว...จะให้เริ่มงานเมื่อไหร่ดีคะ?”

“วันนี้”

“ห๊ะ! วันนี้เลยเหรอคะคุณเสี่ยวถง!”

เยว่รันร้องอุทานด้วยความตกใจ ขณะที่มารินที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด มือบางเริ่มสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุม

“วันนี้แหละ ลูกชายฉันหยุดพักผ่อนพอดี”

เสี่ยวถงตอบเลี่ยงๆ เธอไม่มีวันบอกแน่ว่าที่ลูกชายต้องหยุดงานกะทันหันเพราะสติกระเจิงจนถ่ายทำต่อไม่ได้ก็เพราะเด็กผู้หญิงคนนี้นี่แหละ

“เยว่รัน...ฉันไม่พร้อม คือ...ฉันกลัว เรายกเลิกเถอะนะ นะเยว่รัน”

มารินเขย่าแขนเพื่อนรักอย่างลนลาน น้ำตาเริ่มคลอหน่วยด้วยความหวาดกลัวในสิ่งที่ไม่รู้

เสี่ยวถงมองปฏิกิริยาของเด็กสาวตรงหน้าแล้วก็นึกสงสารขึ้นมาวูบหนึ่ง เธออาบน้ำร้อนมาก่อน ย่อมดูออกว่าเด็กคนนี้ไม่ได้ เจนจัดและคงมีเรื่องบีบคั้นถึงที่สุดจริงๆ ถึงยอมขายศักดิ์ศรีแลกเงิน

“มาริน ทำใจดีๆ ไว้นะ พี่หมิงฮ่าวเขาไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นหรอก”

เยว่รันพยายามปลอบ

“คนทั้งประเทศอยากนอนกับเขาจะแย่อยู่แล้วนะ”

“แต่ฉันกลัว! ฉันไม่รู้จักเขาเลยเยว่รัน!”

มารินสะอื้นแผ่วเบา

“นี่เธอไปอยู่ที่ไหนมา ถึงไม่รู้จักลูกชายฉัน!”

เสี่ยวถงพูดแทรกขึ้นมาอย่างหงุดหงิดปนไม่อยากจะเชื่อ

“เขาหล่อขนาดไหน มีผู้หญิงกี่ล้านคนอยากอยู่ตรงนี้ ทำไมเธอถึงต้องกลัวลูกชายฉันราวกับเขาเป็นปีศาจขนาดนั้น?”

“ใจเย็นๆ นะคะคุณเสี่ยวถง ฉันขอคุยกับเพื่อนครู่เดียวค่ะ”

เยว่รันรีบตัดบทก่อนจะหันมาประคองใบหน้ามาริน

“มาริน ฟังฉันนะ...แค่ครั้งเดียว แล้วทุกอย่างจะผ่านไป ไม่เกินหนึ่งชั่วโมงเธอก็จะได้เงินไปช่วยพ่อแล้วนะ โอกาสที่เงินเกือบสิบล้านจะมากองตรงหน้าแบบนี้มันไม่มีอีกแล้ว เชื่อฉันสิ...สู้เพื่อครอบครัวนะ โอเคไหม?"

มารินเม้มปากแน่นจนห่อเลือด เธอพยักหน้าช้าๆ ทั้งน้ำตา

“ตะ...ตกลง แต่เยว่รันต้องไปกับฉันด้วยนะ”

“ไม่ได้!”

เสี่ยวถงพูดขัดขึ้นทันทีด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด

“ฉันจะเป็นคนพาเธอไปเอง เพนท์เฮาส์ของลูกชายฉันเป็นความลับขั้นสุดยอด ใครจะรู้ตำแหน่งไม่ได้เด็ดขาด แม้แต่เพื่อนเธอก็ตาม”

เยว่รันชะงักไป

“ห๊ะ ขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”

“และที่สำคัญ...ฉันจะปิดตาเธอด้วย”

เสี่ยวถงยื่นคำขาดแววตาจริงจัง

“เธอจะไม่มีวันได้เห็นเส้นทาง และจะไม่มีวันได้เห็นหน้าลูกชายฉันในห้องนั้น แม้แต่ตอนที่มีอะไรกัน เธอก็ต้องถูกปิดตาเอาไว้!”

“ห๊ะ! ปิดตาตอนที่มีอะไรกันด้วยเหรอคุณเสี่ยวถง!”

เยว่รันตกใจกับกฎเกณฑ์ที่เข้มงวดเกินคาด

“ใช่...เพื่อความปลอดภัยของลูกชายฉัน และเรื่องนี้ถ้ารู้ถึงหูบุคคลที่สาม หรือมีข่าวรั่วไหลออกมาแม้แต่นิดเดียว ฉันจะฟ้องพวกเธอคืนร้อยเท่า! คิดเอาเองแล้วกันว่าเงินเกือบพันล้านหยวนพวกเธอจะมีปัญญาจ่ายไหม!”

คำขู่ของเสี่ยวถงทำให้บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันที มารินรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเดินเข้าสู่กรงขังที่หรูหราที่สุดในโลก เธอต้องมอบร่างกายให้กับชายที่เธอรู้จักเพียงชื่อ...โดยที่แม้แต่ดวงตาของเธอก็ไม่มีสิทธิ์จะมองเห็นเขาในยามที่เขาสัมผัสเธอด้วยซ้ำ

.............................