ตอนที่ 10 : คู่หมั้นของท่านราชครูชั่ว

บทที่ 4

คู่หมั้นของท่านราชครูชั่ว

เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้น

ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจว ผู้เป็นถึงท่านอ๋ององค์ใหญ่แห่งราชวงศ์จ้าวของแคว้นอี้เฉิงก็ได้ยกสินสอดมากมายมาที่จวนตระกูลหลี่ ทำให้เหล่าผู้คนในบริเวณรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับสินสอดที่มากมายหลายพันชั่งขนาดนี้ เพราะตั้งแต่พวกเขาเกิดมา พวกเขาไม่เคยเห็นสตรีใดในแคว้นอี้เฉิงได้สินสอดมากมายขนาดนี้มาก่อน

“ว้าววววววววววววว ข้าเกิดมาทั้งชีวิต ข้ามีเคยเห็นสินสอดมากมายขนาดนี้มาก่อน” ชาวบ้านคนที่หนึ่งพูดขึ้น ขณะยืนมองพิธีสู่ขอที่หน้าจวนตระกูลหลี่

“ข้าเองก็ไม่เคยเห็นเช่นกัน นี่แสดงว่าท่านราชครูคงรักคุณหนูหลี่ผู้นี้มากถึงได้ยกสินสอดมามายขนาดนี้” ชาวบ้านคนที่สองตอบกลับไป

“ก็ต้องใช่นะสิ หากไม่รักมากคงไม่ยกสินสอดมาให้มากมายถึงเพียงนี้หรอก แถมท่านราชครูผู้นี้เป็นถึงท่านอ๋ององค์โตของแคว้นเลยนะ แม้จะไม่ได้ขึ้นครองราชย์แต่อำนาจไม่แพ้ฮ่องเต้เลย” ชาวบ้านคนที่สามพูดขึ้นบ้าง

“คุณหนูหลี่ผู้นี้ช่างโชคดีเสียจริงที่ได้สามีที่ทั้งรักทั้งหลงนางเช่นนี้” ชาวบ้านคนที่สี่พูดขึ้นตาม

ท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จูผู้เป็นบิดาของเจ้าสาว เมื่อได้ยินชาวบ้านพูดถึงท่านราชครูว่าที่บุตรเขยของตนเองเช่นนั้น เขาแอบยิ้มออกมาอย่างดีใจ เพราะอย่างน้อยการที่ท่านราชครูกล้ายกสินสอดมามายขนาดนี้ เขาคงทั้งรักและหลงในลูกสาวของเขามากอย่างแน่นอน

ในพิธียกสินสอด ซินจางก็ได้แต่ยืนแอบมองท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวอยู่หลังม่าน แม้นางจะสั่นกลัวในโชคชะตาที่กำลังจะเกิดขึ้น เพราะการที่ต้องมาคู่หมั้นกับคนที่คิดจะเป็นกบฏต่อแผ่นดินนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่นางจะทำทุกวิถีทางเพื่อหยุดเขาไม่ให้ก่อกบฏให้ได้

หลังจากที่พิธียกสินสอดเสร็จแล้ว ในขณะที่ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวพร้อมกับบริวารกำลังจะเดินทางกลับนั้น ซินจางจึงรีบวิ่งเข้ามาหาเขาพร้อมกับพูดขึ้น “ข้ามีเรื่องที่จะคุยกับท่าน”

ท่านราชครูยิ้มออกมา ก่อนที่จะพานางเลี่ยงออกไปคุยกับเขาเพียงแค่สองคน แล้วซินจางก็เริ่มเปิดประโยคพูดก่อนทันที

“ในเมื่อเรากำลังจะแต่งงานกับ ข้ามีกฎที่จะบอกให้ท่านรู้”

“เจ้าพูดมาได้เลย” เขาตอบนางกลับไปด้วยรอยยิ้ม

“หนึ่ง ท่านจะต้องห้ามมีอนุหลังจากที่แต่งงานกับข้าแล้ว และอนุที่ท่านมีอยู่ก่อนหน้านี้ท่านจะเลิกกับนางให้หมด”

“ตกลง” เขาตอบรับอย่างว่าง่าย

“สอง ท่านห้ามทำให้ข้าเจ็บปวดใจและกายถึงขั้นร้องไห้เด็ดขาด เมื่อใดที่ท่านทำให้ข้าเจ็บปวด ข้าจะหย่ากับท่านทันที”

“ตกลง” เขายังคงยอมรับกฎของนางอย่างว่าง่ายเช่นเดิม

“สาม ท่านจะต้องไม่บังคับให้ข้าทำสิ่งใดตามใจท่านเด็ดขาด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใดก็ตาม” 

“ตกลง”

ซินจางนึกแปลกใจว่าทำไมเขาถึงยอมตกลงรับข้อเสนอนางง่ายนัก แต่นางก็ไม่แสดงสีหน้าแห่งความแปลกใจนั้นออกมาให้เขาได้เห็น 

“ดี! ในเมื่อท่านยอมรับกฎของข้าง่าย ๆ แบบนี้ก็ดี ท่านอย่าทำผิดกฎก็แล้วกัน” นางขู่เพื่อให้เขากลัว เผื่อว่าเขาจะยอมเปลี่ยนใจไม่อยากที่จะแต่งงานกับนางอีกครั้ง

“ฮึ!” ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวหัวเราะในลำคอก่อนที่จะพูดขึ้น “เพื่อเจ้าแล้ว ต่อให้เจ้าขอชีวิตจากข้า ข้าก็พร้อมที่จะยกให้เจ้าทันที”

“ท่านพูดจริงรึ? งั้นท่านก็ช่วยพิสูจน์ให้ข้าดูตอนนี้ที ตอนนี้ข้าอยากได้ชีวิตของท่าน ท่านกล้าปลิดชีพตัวเองตรงนี้เพื่อข้าไหมล่ะ?” ซินจางท้าเขาขึ้นมาทันที เพราะนางรู้ดีว่าเขาไม่มีทางทำเช่นนั้นเด็ดขาด

แต่ผิดคลาด...

ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวหยิบมีดพกด้ามยาวข้างตัวขึ้นมา พร้อมกับยื่นด้ามมีดไปให้นางจับไว้ แล้วเขาก็ใช้มือของเขาจับทับที่มือของนางที่ด้ามมีดอีกที

และท่านราชครจ้าวเว่ยโจวก็ไม่รอช้า เขาจืบมือของนางให้ใช้มีดเสียบแทงเข้าไปที่หน้าอกของเขาอย่างช้า ๆ

“นี่! นี่! นี่ท่านจะทำอะไรนะ” ซินจางถามเขาขึ้น พร้อมกับพยายามรั้งมือของตนเองไว้ แต่มือของเขามีกำลังมากกว่านางจึงไม่สามารถหยุดมีดที่กำลังค่อย ๆ แทงเข้าไปในหน้าอกของเขาได้

“ท่านราชครูหยุดเดี๋ยวนี้นะ” ซินจางตะโกนออกมาด้วยสีหน้าด้วยความตกใจ และด้วยคำสั่งของนางเขาก็ยอมหยุดการแทงมีดเข้าที่หน้าอกของตนเองทันที

“นี่ท่านทำบ้าอะไรของท่านเนี่ย!” ซินจางพูดขึ้น พร้อมกับเขวี้ยงมีดลงกับพื้นทันที

ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวก้มลงเก็บมีดขึ้นมาจากพื้น ก่อนที่เขาจะเงยหน้าขึ้นมาตอบคำถามของนาง “ก็เมื่อกี้เจ้าต้องการให้ข้าพิสูจน์ ข้าก็พิสูจน์ให้เจ้าเห็นแล้วนี่ไง ข้าถือสัจจะพูดจริงเสมอ หากวันใดเจ้าอยากได้ชีวิตของข้า เจ้าก็เพียงถือดาบมาฆ่าข้าได้ทันที ข้าจะไม่ขัดขืนหรือต่อสู้เจ้า แต่ขอเพียงให้ข้าได้ตายบนตักของเจ้าก็พอ”

ซินจางรู้สึกตกใจทั้งการกระทำและคำพูดของเขา นางไม่คิดมาก่อนเลยหญิงสาวผู้อาภัพรักอย่างนางจะมาเจอคนรักนางได้มากถึงเพียงนี้

“ข้ามิปรารถนาชีวิตของท่านให้ตายไปบนตักของข้า ข้าปรารถนาให้ท่านมีชีวิตที่ยืนยาวไปกับข้าจนแก่เฒ่าเสียมากกว่า” พูดจบ ซินจางก็เดินห่างจากเขาออกไปด้วยความรู้สึกผิด นางรู้สึกผิดที่เอาความรักที่เขามีต่อนางมาล้อเล่นเช่นนี้

เมื่อท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวได้ยินคำพูดของนางเช่นนั้น เขาก็เผยรอยยิ้มออกมาบนใบหน้าของตนเอง ก่อนที่เขาจะเดินออกจากจวนของตระกูลหลี่ไปเช่นกัน

ในระหว่างการสนทนานั้น ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวไม่รู้ตัวเองว่ามีไส้ศึกบางคนกำลังแอบฟังคำพูดของเขาเพื่อไปแจ้งฮ่องเต้ให้ทราบถึงผู้ที่จะสังหารท่านราชครูผู้นี้

ในด้านของฮ่องเต้จ้าวม่านฉี

แม้ฮ่องเต้จ้าวม่านฉีจะเป็นน้องชายต่างมารดาของท่านราชครูจ้าวเว่ยโจว แต่เขาเองก็รู้มาตลอดว่าท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวกำลังคิดวางแผนก่อกบฏเพื่อชิงบัลลังก์จากเขา และเขาก็ไม่อาจจะปล่อยให้เป็นแบบนั้นได้ ดังนั้นพักหลังนี้ฮ่องเต้จ้าวม่านฉีจึงส่งสายสืบเข้าไปอยู่กับเหล่าบริวารและทหารของท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวเพื่อวางแผนสังหารเขา ก่อนที่เขาจะมาสังหารฮ่องเต้ก่อน แต่เพราะว่าท่านราชครูมีความเก่งกาจทั้งด้านความรู้ การวางแผน และการต่อสู้ ทำให้ฮ่องเต้ไม่สามารถสังหารเขาได้เสียที จนวันนี้สายรายงานได้แจ้งให้เขาทราบถึงผู้ที่จะสามารถสังหารท่านราชครูผู้นี้โดยที่เขาไม่ขัดขืน นั้นก็คือคุณหนูหลี่ซินจางผู้ซึ่งเป็นคู่หมั้นของเขานั้นเอง 

“ข้าจะต้องคิดหาวิธีทำให้คุณหนูหลี่ซินจางยอมสังหารเว่ยโจวให้ได้” ฮ่องเต้จ้าวม่านฉีพูดขึ้นกับสายสืบของตนเอง

ยามค่ำคืน ณ จวนตระกูลหลี่ ในหอนอนของคุณหนูซินจาง

ซินจางที่กำลังนอนอยู่บนเตียง นางก็เอาแต่นึกถึงภาพที่ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวจับมือนางและใช้มีดแทงเข้าไปที่หน้าอกของเขา เพื่อพิสูจน์ให้นางเห็นว่าเขานั้นพร้อมจะยกชีวิตให้กับนางจริง ๆ แถมเขายังบอกอีกว่า เขาพร้อมที่จะให้นางสังหารเขาโดยที่เขาจะไม่ขัดขืนอะไรเลย

เมื่อรุ่ยเซียงเห็นว่าดึกปานนี้แล้วคุณหนูของนางยังไม่ยอมข่มตาหลับ นางจึงถามคุณหนูของตนขึ้น “เหตุใดคุณหนูจึงยังไม่ยอมนอนอีกล่ะเจ้าคะ?”

“ข้ายังคิดถึงในสิ่งที่ท่านราชครูพูดกับข้าอยู่นะสิ รุ่ยเซียง! เจ้าคิดว่าเหตุใดท่านราชครูจึงยอมทำเช่นนั้นเพื่อพิสูจน์ให้ข้าเห็น?” ซินจางหันกลับไปถามความคิดเห็นของรุ่ยเซียงแทน

“แม้ว่าท่านราชครูจะชั่วในเรื่องของการกระทำและความคิด แต่ในเรื่องของสัจจะแล้ว ข้าเคยได้ยินมาว่าท่านราชครูเป็นผู้รักษาสัจจะเป็นอย่างมาก ดังนั้นหากเขากล้าพูดว่าเขาพร้อมที่จะยกชีวิตให้กับคุณหนู ข้าว่าเขาคงต้องคลั่งรักคุณหนูมากเลยทีเดียว” รุ่ยเซียงตอบกลับไปตามความคิดของนาง

“แล้วการที่เขามาคลั่งรักข้าแบบนี้ เจ้าว่ามันดีหรือไม่ดีล่ะ?” ซินจางยังคงถามความคิดเห็นของรุ่ยเซียงขึ้นต่อ

“ก็มีทั้งดีและไม่ดีเจ้าค่ะ” รุ่ยเซียงตอบกลับไป “ข้อไม่ดี ก็เพราะว่า ท่านราชครูผู้นี้เมื่อคลั่งรักคุณหนูแล้วก็จะเอาคุณหนูไปเป็นของตัวเองให้ได้ โดยไม่ถามความคิดเห็นของคุณหนูก่อน และไม่สนใจใครทั้งนั้น เรียกได้ว่าเอาแต่ใจสุด ๆ เลยค่ะ ส่วนข้อดีก็เพราะว่าเขาพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อคุณหนู หากสิ่งที่เขาทำนั้นทำให้คุณหนูเจ็บปวดแม้แต่นิดเดียว เขาก็พร้อมที่จะทิ้งมันไป ดังนั้นคุณหนูสามารถใช้ข้อนี้เพื่อเกลี้ยกล่อมให้เขาล้มเลิกการก่อกบฏเจ้าค่ะ”

เมื่อซินจางได้ยินความคิดเห็นของรุ่ยเซียงเช่นนั้น นางก็มองเห็นถึงสิ่งที่จะตามมาได้ทันที เพราะนั้นหมายความว่า ท่านราชครูผู้นี้พร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อความสุขของนาง และเขากลัวที่จะทำให้นางเจ็บปวด ดังนั้นนางจะใช้ข้อนี้นี่แหละในการเกลี้ยกล่อมให้เขายกเลิกแผนโค่นบัลลังก์ซะ               

“ขอบใจเจ้ามากรุ่ยเซียง เจ้านี่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของข้าเลย” ซินจางพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่นางจะปิดตาลงเพื่อวางแผนเกลี้ยกล่อมเขาทันที

___________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^