ตอนที่ 9 : หนึ่งเดียวในดวงใจ (2)

ประตูห้องโถงของงานเลี้ยงถูกเปิดออก พร้อมกับร่างใหญ่ของท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวที่เดินมาพร้อมกับซินจางและสาวใช้ของนาง ทำให้สายตาทุกคู่หันไปมองพวกเขาด้วยความสนใจทันที โดยเฉพาะสายตาของฮ่องเต้จ้าวม่านฉีและท่านแม่ทัพเฉินชิงหลิงที่หมายปองในตัวของซินจางอยู่

เมื่อทุกคนในงานมากันครบแล้ว งานเลี้ยงก็เริ่มต้นขึ้นด้วยการแสดงศิลปะการต่อสู้ของนักดาบมืออาชีพทันที และในขณะที่การแสดงกำลังดำเนินไปนั้น ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวก็สังเกตเห็นว่าสายตาของฮ่องเต้มิได้สนใจในการแสดงดาบเลยแม้แต่น้อย แต่สายตาของฮ่องเต้กับทอดพระเนตรไปที่ซินจางแต่เพียงผู้เดียว แถมสายตาคู่นั้นที่เขาทอดพระเนตรไปที่นางกลับเป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความหมายปองในตัวนางอีกด้วย ทำให้ท่านแม่ทัพรู้สึกหึงหวงซินจางขึ้นมาทันที

“นางเป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น” ท่านราชครูพูดกับตัวเองเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธ และเขาจะไม่มีวันปล่อยให้ชายอื่นได้มามองไปที่นางอันเป็นที่รักของเขาด้วยสายตาพิศวาสอย่างนี้แน่นอน ท่านราชครูจึงนั่งสงบสติเพื่อคิดหาแผนการบางอย่าง

และหลังจากที่การแสดงศิลปะการต่อสู้ของนักดาบมืออาชีพจบสิ้นลงแล้ว ฮ่องเต้ก็ตรัสถามซินจางขึ้นต่อหน้าผู้คนในงานเลี้ยงทันที “คุณหนูหลี่ซินจาง เจ้าชอบการแสดงนี้หรือไม่?”

ในใจของซินจางตอบกลับไปทันทีเลยว่าไม่ชอบ เพราะนางเป็นสตรี นางไม่สนใจเรื่องการต่อสู้อะไรแบบนี้สักหน่อย แต่จะให้ตอบว่าไม่ชอบก็ไม่ได้ นางจำใจต้องกลับไปว่า “ชอบเพคะ”

“ข้าอยากเห็นเจ้าโชว์ความสามารถของเจ้าบ้าง จะได้หรือไม่?” ฮ่องเต้ตรัสถามขึ้นต่อ

“ชิบหายล่ะ!” ซินจางอุทานขึ้นมาในใจทันที “จะบ้าหรอ! จะให้ข้าโชว์อะไรล่ะ! งื้อออออออออออออออออ”

“ว่าอย่างไรล่ะ คุณหนูหลี่ซินจาง?” ฮ่องเต้ตรัสถามขึ้นต่ออีกครั้งเมื่อเห็นว่านางยังคงนิ่งเงียบอยู่

“เอ่อ...คือ...ว่า” ซินจางอึกอักที่จะตอบกลับไป ก็เพราะว่านางไม่รู้ว่านางควรจะแสดงอะไรนะสิ เพราะนางไม่มีความสามารถใด ๆ เลย

“ฝ่าบาท!” ท่านราชครูที่เห็นว่าซินจางไม่เต็มใจที่จะแสดงโชว์ใด ๆ ทั้งนั้น เขาจึงแก้หน้าแทนนางทันที “นางเป็นสตรีชั้นสูง นางคงรู้สึกเขินอายที่จะต้องมาแสดงอะไรต่อหน้าบุรุษเช่นนี้”

“ก็จริงอย่างท่านราชครูว่า” ฮ่องเต้ทรงเห็นด้วยกับท่านราชครู ก่อนที่จะหันมาพูดกับซินจาง “ไว้เจ้าหาโอกาสมาแสดงให้ข้าดูที่พระราชวังของข้าก็แล้วกัน”

เมื่อท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวได้ยินคำตรัสจากฮ่องเต้เช่นนั้น เขาก็โกรธหน้าแดงขึ้นมา พร้อมกับรีบพูดขึ้นต่อเหล่าฐานกำนัลมากมายที่นั่งอยู่ในงานเลี้ยงแห่งนี้ “ขออภัยฝ่าบาท คงจะเป็นเช่นนั้นไม่ได้หรอกพะยะค่ะ”

“อ้าว! ทำไมกันล่ะ?” ฮ่องเต้จ้าวม่านฉีถามขึ้นด้วยความสงสัย

“เพราะนางเป็นคู่หมั้นของข้า และข้าก็เห็นว่ามันไม่สมควรพะยะค่ะ”

เมื่อฐานกำนัลรวมถึงฮ่องเต้ได้ยินว่าซินจางเป็นคู่หมั้นของท่านราชครูแล้ว พวกเขาก็ต้องมีสีหน้าที่ตกใจ โดยเฉพาะซินจางที่ไม่รู้ว่านางกลายไปเป็นคู่หมั้นของท่านราชครูตั้งแต่เมื่อใด

ท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จูผู้เป็นบิดาของซินจางถึงกลับงงเป็นไก่ตาแตกเช่นกันที่จู่ ๆ ลูกสาวของตนเองก็กลายไปเป็นคู่หมั้นของท่านราชครูตั้งแต่เมื่อใดไม่รู้ เขาจึงรีบสะกิดถามนางขึ้นทันที “จางเอ๋อร์! เจ้าไปเป็นคู่หมั้นกับท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวตั้งแต่เมื่อใดกัน เหตุใดพ่อจึงไม่รู้?”

“อย่าว่าแต่ท่านพ่อที่ไม่รู้เลยเจ้าค่ะ ลูกเองก็ไม่รู้เช่นกัน!” ซินจางตอบกลับไปตามความเป็นจริง

ในขณะที่ผู้คนในงานกำลังสงสัยกันอยู่นั้น ท่านแม่ทัพเฉินชิงหลิงผู้ที่หมายปรองในตัวซินจางเช่นกัน จึงถามท่านราชครูขึ้นทันที “นางไปเป็นคู่หมั้นของท่านราชครูตั้งแต่เมื่อใด? ข้าเป็นคนสนิทของนาง เหตุใดข้าจึงไม่รู้เรื่องนี้มาก่อน?”

“ตั้งแต่ตอนนี้” ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวตอบกลับไปด้วยสายตาและรอยยิ้มที่ไม่เกรงกลัวใคร

“ท่านหมายความว่าเช่นไรกัน?” ท่านแม่ทัพเฉินชิงหลิงยังคงถามขึ้นต่อด้วยความงงใจ

ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวจึงประกาศขึ้นด้วยน้ำเสียงอันห้าวหาญ“นับตั้งแต่บัดนี้เป็น ข้าที่มีอำนาจเหมือนดั่งฮ่องเต้จากฮ่องเต้องค์ก่อนผู้เป็นบิดาของข้าขอประกาศว่า ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป คุณหนูหลี่ซินจางผู้นี้คือคู่หมั้นและว่าที่ภรรยาของข้า พรุ่งนี้ข้าจะยกสินสอดไปสู่ขอนาง หากผู้ใดขัดขวางการแต่งงานนี้ถือว่าขัดพระราชโองการของฮ่องเต้องค์ก่อน” 

“ห๊ะ!” ซินจางอุทานออกมาด้วยสีหน้าที่ตกใจ เพราะจู่ ๆ นางก็ถูกมัดมือชกให้กลายเป็นคู่หมั้นของท่านราชครูชั่วผู้วางแผนก่อกบฏต่อแผ่นดินซะงั้น

ในขณะเดียวกันท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จูก็ตกใจไม่น้อยที่จู่ ๆ ลูกสาวของตนก็ต้องกลายเป็นว่าที่ภรรยาของท่านราชครูชั่ว เพราะตลอดมาท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จูรู้ทันถึงแผนการก่อกบฏของท่านราชครูจ้าวเว่ยโจว แต่ตอนนี้เมื่อท่านราชครูชั่วผู้นี้กลายมาเป็นคู่หมั้นของลูกสาวของเขาแล้ว นั้นก็หมายความว่าเขากำลังกลายเป็นส่วนหนึ่งของการก่อกบฏครั้งนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้ และนั้นทำให้ท่านทัพหลี่ฟู่จูกังวลเป็นอย่างมาก และท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จูก็ไม่สามารถปฏิเสธคำพูดของท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวได้ เพราะก่อนที่ฮ่องเต้องค์ก่อนจะสิ้นใจ เนื่องจากจ้าวเว่ยโจวไม่สามารถขึ้นครองราชย์ได้เพราะมีสายเลือดผสมจากต่างแคว้น ทำให้ฮ่องเต้องค์ก่อนให้เขามีอำนาจเหมือนดั่งฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน โดยทุกการตัดสินใจของเขาถือว่าเป็นคำขาด

ท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จูและซินจางจึงเริ่มมีความกังวลใจไม่น้อย

ไม่นานหลังจากนั้น งานเลี้ยงก็เสร็จสิ้นลง ทุกคนต่างก็แยกย้ายเดินทางกลับจวนของตนเอง ซึ่งในขณะที่ซินจางและท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จูกำลังจะก้าวขาขึ้นรถม้าอยู่นั้น ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวก็เดินตรงดิ่งเข้ามาหาพวกเขาพร้อมกับพูดขึ้น “พรุ่งนี้ข้าจะนำสินสอดไปสู่ขอคุณหนูหลี่ซินจางให้สมฐานะของนาง”

ท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จูจึงเดินเข้ามาหาท่านราชครูพร้อมกับพูดขึ้น “ในเมื่อข้ามิอาจจะขัดการสู่ขอนี้ได้ ขอก็ขอเพียงอย่างเดียวจากท่าน ขอให้ท่านดูแลและรักษาชีวิตนางให้ดี ๆ ก็พอ” 

“อืม” ท่านราชครูพยักหน้ารับคำก่อนที่เขาจะเดินจากไป

เมื่อท่านราชครูเดินพ้นสายตาไปแล้ว ท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จูผู้เป็นบิดาจึงหันมาพูดกับลูกสาวของตน “ท่านราชครูผู้นี้มีนิสัยร้ายกาจยิ่งนัก และเพราะอำนาจที่เขามีจึงทำให้เขาทำแต่เรื่องผิด ๆ โดยเฉพาะตอนนี้ที่เขากำลังวางแผนโค่นบัลลังก์ของฮ่องเต้ ข้านี่ช่างเป็นพ่อที่แย่จริง ๆ ที่ไม่สามารถปกป้องลูกสาวเพียงคนเดียวของตัวเองได้”

“ท่านพ่อ! ท่านอย่าได้โทษตัวเช่นนั้นเลย ในเมื่อท่านราชครูผู้นี้เลือกข้าแล้วแสดงว่าเขามีใจให้กับข้า ท่านพ่อไม่ต้องห่วงข้านะ ข้าจะเป็นผู้ล้มล้างความคิดของท่านราชครูผู้นี้เอง” ซินจางปลอบใจท่านพ่อของนางกลับไป แม้รู้ว่าตัวเองจะไม่สามารถทำดั่งที่พูดได้อย่างแน่นอน

“พ่อจะคอยช่วยเหลือเจ้าเอง” พูดจบ ทั้งสองคนก็เดินขึ้นรถม้าไป

เมื่อกลับมาถึง ณ จวนตระกูลหลี่ในยามค่ำ ซินจางก็กลับเข้ามายังหอนอน และทิ้งตัวนอนลงบนเตียงด้วยความหนักใจทันที พร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างแรง “เฮ้ออออออออออออออออออออออ”

เมื่อรุ่ยเซียงเห็นว่าคุณหนูของนางกำลังเจอปัญหาเช่นนั้น นางจึงเสนอวิธีขึ้นทันที “คุณหนูเจ้าค่ะ ในเมื่อคุณหนูไม่อยากแต่งงานกับท่านราชครูชั่วผู้นั้น งั้นคุณหนูหนีไปกับท่านแม่ทัพเฉินชิงหลิงดีไหมเจ้าคะ?”

“เฮ้ออออออออออออออออออ” ซินจางถอนหายใจออกมาอีกรอบ ก่อนที่จะตอบรุ่ยเซียงกลับไป “ข้าทำแบบนั้นไม่ได้หรอก แม้ข้าจะรู้ดีว่าท่านแม่ทัพเฉินชิงหลิงรักข้ามากจนพร้อมยอมทำทุกอย่างเพื่อข้า แต่ข้ามิอาจจะทำร้ายชีวิตทั้งชีวิตของเขาได้ เพราะต่อให้ข้าหนีไปสุดขอบโลก ท่านราชครูก็คงจะออกตามหาเจออย่างแน่นอน”

“โถ่วววววววววววววววววววว คุณหนูของข้า เหตุใดท่านจึงต้องกลายเป็นภรรยาของผู้ชายที่คิดจะก่อกบฏต่อแผ่นดินเช่นนี้ด้วย โชคชะตาช่างใจร้ายต่อท่านเหลือเกิน” รุ่ยเซียงตัดพ้อออกมา

“นั่นสิ! เหตุใดโชคชะตาจึงใจร้ายกับข้านัก ให้ข้ามีความสุขยังไม่ทันไร โชคชะตาก็มาเอามันคืนไปจากข้าแล้ว” ซินจางตัดพ้อต่อโชคชะตาออกมาเช่นกัน ก่อนที่นางจะหลับตาลงเพื่อหลีกหนีจากวุ่นวายบนโลกใบนี้ชั่วขณะ

____________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^