ตอนที่ 47 : หึงหวงก็เพราะว่ารัก (1)

บทที่ 6

หึงหวงก็เพราะว่ารัก

ผ่านไปหลายวัน ท่านแม่ทัพหวางหยุนตี๋ผู้ช่วยชีวิตของชิวยวี่และนิคโคลัสก็มาที่จวนสกุลหลัวอีกครั้งอย่างปลอดภัย โดยเขามาครั้งนี้เขาได้นำดอกโบตั๋นมาให้ชิวยวี่ด้วย

ชิวยวี่รู้สึกประทับใจท่านแม่ทัพหวางหยุนตี๋เป็นอย่างมากจากการที่เขาช่วยชีวิตนางไว้ครั้งที่แล้ว แถมเขายังนำโบตั๋นที่เป็นดอกไม้โปรดมาให้นางอีกด้วย ทำให้นางรู้สึกชื่นชอบเขาขึ้นมา

ทางด้านของนิคโคลัสที่เฝ้ามองทุกอย่างมาอย่างเงียบ ๆ ตลอดก็รู้สึกโกรธและหึงหวงพวกเขาขึ้นมาทันที เขาจึงไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปหาท่านแม่ทัพหลัวอีม่าน พร้อมกับพูดขึ้น “ท่านแม่ทัพหลัวอีม่าน! วันนี้ข้าจะมาทวงคำขอที่ท่านให้ข้าไว้ โดยที่ท่านสัญญากับข้าแล้วว่าท่านจะไม่ปฏิเสธข้า”

ท่านแม่ทัพหลัวอีม่านที่เห็นเรื่องราวความรักของหนุ่มสาวทั้งสามคนอยู่ในสายตาตลอด เขาก็พอจะเดาได้ว่านิคโคลัสจะมาขออะไร แต่เขาก็ต้องแสร้งเป็นไม่รู้ “งั้นเจ้าก็พูดมาเถิด”

“ข้าอยากจะสู่ขอท่านหญิงชิวยวี่ให้มาเป็นภรรยาของข้า”

ท่านแม่ทัพหลัวอีม่านยิ้มออกมาอย่างรู้ทัน ก่อนที่จะตอบกลับไป “ตัวข้านั้นไม่ปฏิเสธคำของเจ้าอย่างแน่นอน แต่ข้าเป็นเพียงผู้ให้กำเนิดนาง มิใช่เจ้าของชีวิตของนาง ดังนั้นหากนางตกลงที่จะแต่งงานกับเจ้าข้าก็จะไม่ปฏิเสธอะไร เพราะถึงแม้ภายนอกเจ้าจะดูใสซื่อและไม่ค่อยแข็งแกร่งเท่าไหร่นัก แต่ภายในใจของเจ้าช่างสู้จนสามารถเอาชนะหลายสิ่งอย่างมาได้อย่างไม่เกรงกลัว และข้าก็คิดว่าเจ้าจะสามารถดูแลบุตรสาวของข้าได้อย่างแน่นอน แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ขึ้นอยู่กับนางด้วย หากชิวยวี่ปฏิเสธข้าก็คงจะบังคับนางไม่ได้”

เมื่อนิคโคลัสได้ยินเช่นนั้น เขาจึงพูดขึ้น “ขอบคุณท่านแม่ทัพที่ยอมรับในตัวข้า ข้าจะทำให้นางยอมรับในตัวข้าให้ได้”

...หลังจากที่ท่านแม่ทัพหวางหยุ่นตี๋เดินทางกลับไปแล้ว ชิวยวี่ก็เดินกลับมาที่หอนอนของนางพร้อมกับดอกโบตั๋นทันทีด้วยรอยยิ้ม ทำให้นิคโคลัสที่เห็นนางมีความสุขเพราะบุรุษอื่นเช่นนั้น เขาจึงเดินตามนางเข้ามาในหอนอนของนางทันที 

เมื่อนิคโคลัสเข้ามาในหอนอนของนางได้ เขาก็ลงกลอนประตูหอนอนของนาง พร้อมกับดึงดอกโบตั๋นออกมาจากมือของนาง และเขวี้ยงลงสู่พื้นอย่างแรงด้วยอาการโมโหทันที

นี่เจ้าทำอะไรของเจ้าเนี่ย!” ชิวยวี่พูดขึ้น พร้อมกับก้มลงเก็บดอกโบตั๋นที่ถูกเขวี้ยงกระจายเต็มพื้นหอนอน

“เขากล้าดีอย่างไงที่คิดจะมายุ่งกับท่านหญิงของข้า” นิคโคลัสพูดออกมาพร้อมเสียงอันดัง ก่อนที่เขาจะกระชากตัวชิวยวี่ออกมาจากตรงนั้น

“เขาก็แค่เอาดอกโบตั๋นมาให้ข้าก็เท่านั้นเอง ไม่เห็นว่าเจ้าจะต้องเขวี้ยงทิ้งเช่นนี้เลย” ชิวยวี่พูดขึ้นด้วยความโกรธ เพราะนางชื่นชอบดอกโบตั๋นเป็นอย่างมาก และเมื่อพูดจบ ชิวยวี่ก็ค่อย ๆ ก้มลงเก็บดอกโบตั๋นที่ล่วงหล่นลงสู่พื้น

“อย่าบอกนะท่านหญิงเริ่มชอบท่านแม่ทัพหวางผู้นั้นแล้ว?” เขากระชากที่แขนของนางอย่างแรงพร้อมกับถามนางขึ้น

“ข้าจะชอบใครหรือไม่ชอบใครมันก็เป็นเรื่องของฉัน ในเมื่ออย่างไรเจ้าก็ไม่เคยมีใจให้ข้าอยู่แล้ว และเจ้าจะมายุ่งวุ่นวายอะไรกับข้าฮ่ะ!”

“แต่ท่านหญิงจะต้องเป็นของข้าแค่คนเดียวเท่านั้น” พูดจบ เขากดร่างของข้าลงบนเตียง โดยมีร่างของเขาทับตามลงมาด้วย

“ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ” ชิวยวี่ดิ้นไปดิ้นมาเพื่อที่จะหลุดออกจากการโดนเขาทับ แต่ยิ่งนางดิ้นมากเท่าไหร่ น้องชายของเขาก็เริ่มขยายใหญ่มาสัมผัสกับกลีบของนางที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อผ้า

“ตั้งแต่ที่ท่านหญิงได้รู้เจอกับท่านแม่ทัพหวาง ท่านก็ปรารถนาที่จะเป็นของเขาสินะ ท่านหญิงถึงได้ขัดขืนข้าเช่นนี้ แต่ข้าจะทำให้ท่านเห็นว่าท่านต้องเป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น” พูดจบ เขาก็จูบลงที่ปากของนางอย่างรุนแรงและดูดดื่มทันที

ชิวยวี่ที่พยายามจะยับยั้งใจตัวเอง แต่นางก็อดไม่ได้ที่จะใช้ลิ้นของตัวเองตอบสนองลิ้นของเขากลับไป เพราะชิวยวี่ไม่คิดมาก่อนเลยว่าภายใต้ใบหน้าที่ใสซื่อของเขา เขาจะหึงนางได้รุนแรงเช่นนี้

แต่เมื่อตั้งสติได้ ชิวยวี่ก็เบือนหน้าออกจากรสจูบอันรุนแรงของเขา ทำให้เขาเริ่มมีอาการฉุนเฉียวมากขึ้นกว่าเก่า ดังนั้นนิคโคลัสจึงไม่รอช้า เขากระชากเสื้อผ้าของชิวยวี่ออกจนขาดด้วยความหึงหวง และยิ่งชิวยวี่พยายามลุกหนีออกจากเตียงไปให้ไวที่สุดมากเท่าใด แต่เขาที่ไวยิ่งกว่า

นิคโคลัสหันไปหยิบผ้าผืนยาวใกล้มือเขาที่สุด และเขาก็ใช้มันมัดมือของนางไว้กับหัวเตียง

ตอนนี้ร่างกายท่อนบนของชิวยวี่ถูกคลึงตึงไว้แน่นด้วยเข็มขัดของเขา ส่วนร่างกายเปลือยเปล่าท่อนร่างของนางนั้นก็เริ่มสั่นระริกราวกับรอบ้างอย่างสอดแทรกเข้ามา

นิคโคลัสใช้ลิ้นของเขาตวัดอย่างเบา ๆ ลงที่กลีบดอกไม้ของนาง จนน้ำของนางเริ่มไหลเยิ้มออกมาจากตรงนั้น พร้อมกับพูดขึ้น “ข้าจะไม่มีทางยอมให้ชายใดมายุ่งกับท่านหญิงของข้าเป็นอันขาด” เขาเงยขึ้นพูดชั่วขณะ แล้วก็ก้มลงไปดูดดื่มกลีบดอกไม้ของฉันต่อ

________________________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^