ข้ามภพมาพบคนคลั่งรัก のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

***ท่านราชครูคลั่งรัก***เพราะเคยเป็นหญิงสาวผู้อาภัพรักจากชาติปัจจุบัน นางจึงใช้ความสวยความรวยในชาตินี้โปรยเสน่ห์ใส่บุรุษทั่วแคว้นอย่างสนุกสนาน แต่ความโชคดีกลับอยู่ได้ไม่นาน เมื่อต้องกลายมาเป็นคู่หมั้นของราชครูชั่วผู้คิดวางแผนยึดครองราชบังลังก์จากฮ่องเต้ แถมเขายังคลั่งรักนางจนไม่ยอมให้ชายใดเข้าใกล้ แล้วแบบนี้ ซินจางจะทำอย่างไรดีล่ะ? เมื่อความสวยและรวยมากเริ่มจะไม่มีประโยชน์ ซ้ำยังต้องกลายมาเป็นคู่หมั้นของราชครูชั่ว ผู้เตรียมยึดครองบัลลังก์อีก***ท่านแม่ทัพคลั่งรัก***สือเยี่ยนฟาง คือหญิงสาวผู้ไร้วาสนาจากยุคปัจจุบัน เธอถูกคนรักฆาตกรรมอย่างเหี้ยมโหด ด้วยการจับโยนลงบ่อน้ำ เพียงเพื่อมุ่งหวังว่าตนเองจะได้ไปเสวยสุขกับคนรักใหม่ของเขาที่เป็นเพื่อนสนิทของเธอ ทว่าสวรรค์คล้ายยังมีเมตตาต่อหญิงสาวเช่นเธออยู่บ้าง เธอจึงได้ย้อนกาลเวลามายังยุคอดีต เพื่อพานพบกับบุรุษผู้หนึ่ง บุรุษผู้นั้นคือ จางฮั่น แม่ทัพพิพักษ์แผ่นดินผู้เกียงไกร ผู้ที่ให้คำมั่นว่าจะปกป้องนาง และเรื่องราวความรักของทั้งสองอาจงดงามเหมือนประหนึ่งลิขิตแห่งด้าแดงของผู้เฒ่าจันทรา หากไม่ติดตรงที่ว่า แม่ทัพหนุ่มมีคู่หมั้นของตนอยู่ก่อนแล้วสือ

บทที่ 1มาเกิดใหม่ดั่งใจฝันในด้านของซินจาง เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งนางก็พบว่าร่างบางของนางไม่ได้อยู่ที่คอนโดเล็ก ๆ ของนางอีกต่อไปแล้ว แถมตอนนี้ร่างกายของนางก็ไม่ใช่ของนางอีกต่อไปแล้ว แต่กลับกลายเป็นร่างใหม่ที่โบราณแต่งดงามเหลือเกินซินจางตื่นขึ้นมาในหอนอนที่เงียบสงบและแสนโบราณ วินาทีแรกที่นางตื่นขึ้นมาและพบว่าตัวเองนั้นย้อนมาอยู่ในอดีต นางก็รู้สึกตกใจไม่น้อย แต่เมื่อพบว่าตัวเองนั้นไม่ได้แค่ย้อนอดีตมาธรรมดา แต่นางนั้นได้พาวิญญาณของตัวเองเข้ามาในร่างของคุณหนูผู้งดงามผู้มีนามว่า หลี่ซินจาง ที่ซินจางรู้จักชื่อเจ้าของร่างก็เพราะว่า นางเหลือบไปเห็นชื่อของหลี่ซินจางผู้นี้วางไว้บนโต๊ะหนังสือนั้นเอง ในตอนแรกซินจางรู้สึกอยากกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ เพราะจู่ ๆ นางก็ได้ย้อนมาเกิดใหม่ในอดีตอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว แต่เมื่อเห็นว่าร่างใหม่ของตัวเองทั้งสวย แถมดูรวยเป็นถึงคุณหนูของจวนหลังใหญ่ นางจึงเปลี่ยนจากเสียงกรีดร้อง เป็นรอยยิ้มที่ดีใจแทน“นี่ฉันได้เกิดใหม่เป็นถึงคนสวยและรวยมากเลยหรือนี่! อิอิ” ซินจางพูดขึ้น พร้อมกับมองไปที่ใบหน้าที่สวยงามของตัวเองในกระจกอย่างชื่นชม “ได้เกิดใหม่มาสวยและรวยขนา

บทที่ 2ท่านราชครูชั่ว!และหลังจากที่ท่านแม่ทัพเฉินชิงหลิงเดินจากไปแล้ว ซินจางก็พารุ่ยเซียงเดินกินอาหารในงานเทศกาลต่อ และในขณะที่นางกำลังเดินอย่างเพลิดเพลินอยู่นั้น สายตาของนางก็บังเอิญเงยหน้าไปพบกับชายชุดดำคนหนึ่งที่กำลังง้างธนูอยู่ในมือ และเขาก็เล็งธนูมาที่ชายร่างใหญ่ในชุดสีน้ำเงินเข้มที่ยืนหันหลังห่างไปไม่ไกลจากนางมากนักซินจางรู้ได้ทันทีเลยว่า ชายชุดดำคนนั้นหมายปรองที่ฆ่าชายร่างใหญ่ในชุดสีน้ำเงินเข้มอย่างแน่นอน และในจังหวะที่ชายชุดดำปล่อยลูกธนูเพื่อพุ่งมาเอามาชีวิตของชายร่างใหญ่ในชุดสีน้ำเงินอยู่นั้น ซินจางจึงรีบเขาไปผลักร่างของเขาให้ล้มลงกับพื้นเพื่อหลีกเลี่ยงจากลูกธนู ทำให้ลูกธนูพลาดเป้าไปตกที่พื้นแทน และเหล่าผู้คนในงานก็แตกตื่นกันไปหมด รวมถึงผู้ติดตามของชายในชุดสีน้ำเงินคนนั้นก็รีบวิ่งเข้ามาดูเขาทันทีร่างบางของซินจางผลักร่างใหญ่ของเขาลงพื้น จนทำให้เขาหงายหน้าขึ้นจากพื้น และในขณะเดียวกันนั้นก็พลาดท่าล้มลงไปทับบนตัวของเขาทันทีร่างบางของซินจาง นอนทับอยู่บนร่างใหญ่ของเขา ทำให้สายตาของซินจางได้ปะทะเข้ากับสายตาของชายร่างใหญ่ผู้นี้ เขามีนามว่า จ้าวเว่ยโจว ท่านราชครูแห่งวังหลวง วินาท

“ฮ่องเต้! หม่อมฉันขออภัยด้วยเพคะ” “ฮ่องเต้!” ซินจางอุทานออกมาด้วยความตกใจเมื่อรู้ว่าชายที่นางกำลังยืนเถียงอยู่กับเขาเป็นถึงฮ่องเต้ของแผ่นดินอี้เฉิง“คุณหนู! รีบคุกเข่าลงทำความเคารพฮ่องเต้เร็วเจ้าค่ะ” รุ่ยเซียงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงร้อนรนพร้อมกับสะกิดให้คุณหนูของตนเองรีบนั่งลงทันทีด้วยความซินจางกลัวว่าหัวของตัวเองจะหลุดจากบ่าเพราะไปยืนเถียงกลับฮ่องเต้เช่นนั้น นางจึงรีบคุกเข่าลงพร้อมกับพูดขึ้น “ขออภัยฝ่าบาท ซินจางผู้นี้มิรู้ความว่าท่านคือฮ่องเต้จึงแสดงกริยาที่ไม่งามเช่นนั้นต่อท่าน”“ฮ่า ๆ ๆ ๆ” ฮ่องเต้จ้าวม่านฉีหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ ก่อนจะพูดขึ้นต่อ “ลุกขึ้นเถิดคุณหนูหลี่ซินจาง เจ้าเป็นถึงบุตรีของท่านแม่ทัพหลี่ผู้เก่งกาจ ข้าไม่กล้าถือโทษเจ้าหรอก” พูดจบเขาก็ค่อย ๆ ประครองร่างบางของนางให้ลุกขึ้น“ขอบพระทัยฝ่าบาท” ซินจางตอบกลับไป“ครั้งสุดท้ายที่ข้าได้พบเจ้าก็เมื่อครั้งที่เรายังเป็นเด็กวิ่งเล่นอยู่ด้วยกัน ไม่คิดเลยว่าโตมาเจ้าจะงามได้ถึงเพียงนี้” เขากล่าวชมนางออกมา จนทำให้นางรู้สึกเขินอายไปหมด“ขอบพระทัยฝ่าบาท” ซินจางรับคำชมนั้นด้วยรอยยิ้ม“ว่าแต่เจ้าออกมาเที่ยวในป่าแบบนี้ทำไมกันรึ?” แล้วฮ่อ

ประตูห้องโถงของงานเลี้ยงถูกเปิดออก พร้อมกับร่างใหญ่ของท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวที่เดินมาพร้อมกับซินจางและสาวใช้ของนาง ทำให้สายตาทุกคู่หันไปมองพวกเขาด้วยความสนใจทันที โดยเฉพาะสายตาของฮ่องเต้จ้าวม่านฉีและท่านแม่ทัพเฉินชิงหลิงที่หมายปองในตัวของซินจางอยู่เมื่อทุกคนในงานมากันครบแล้ว งานเลี้ยงก็เริ่มต้นขึ้นด้วยการแสดงศิลปะการต่อสู้ของนักดาบมืออาชีพทันที และในขณะที่การแสดงกำลังดำเนินไปนั้น ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวก็สังเกตเห็นว่าสายตาของฮ่องเต้มิได้สนใจในการแสดงดาบเลยแม้แต่น้อย แต่สายตาของฮ่องเต้กับทอดพระเนตรไปที่ซินจางแต่เพียงผู้เดียว แถมสายตาคู่นั้นที่เขาทอดพระเนตรไปที่นางกลับเป็นสายตาที่เต็มไปด้วยความหมายปองในตัวนางอีกด้วย ทำให้ท่านแม่ทัพรู้สึกหึงหวงซินจางขึ้นมาทันที“นางเป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น” ท่านราชครูพูดกับตัวเองเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธ และเขาจะไม่มีวันปล่อยให้ชายอื่นได้มามองไปที่นางอันเป็นที่รักของเขาด้วยสายตาพิศวาสอย่างนี้แน่นอน ท่านราชครูจึงนั่งสงบสติเพื่อคิดหาแผนการบางอย่างและหลังจากที่การแสดงศิลปะการต่อสู้ของนักดาบมืออาชีพจบสิ้นลงแล้ว ฮ่องเต้ก็ตรัสถามซินจางขึ