ตอนที่ 17 : คู่หมั้นของท่านแม่ทัพ (1)

บทที่ 3

คู่หมั้นของท่านแม่ทัพ

 เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้น

เยี่ยนฟางตื่นขึ้นมาเข้าครัวเพื่อทำอาหารให้ท่านแม่ทัพแต่เช้า และในขณะที่นางกำลังวุ่น ๆ ชุลมุนอยู่ในครัวอยู่นั้น เยี่ยนฟางก็เหลือบไปได้ยินคำซุบซิบของเหล่าสาวใช้ที่อยู่ในครัวว่า “วันนี้คุณหนูหลี่ซวงเจี๋ย คู่หมั้นของท่านแม่ทัพมาที่จวนด้วยนะ”

“ห๊ะ! ท่านแม่ทัพมีคู่หมั้นแล้วอย่างนั้นรึ?” เยี่ยนฟางละมือจากอาหาร และหันไปถามสาวใช้คนนั้นทันที

“ใช่แล้วเจ้าค่ะ ท่านหญิงเยี่ยนฟางไม่ทราบเรื่องนี้หรือเจ้าคะ?” สาวใช้คนนั้นถามเยี่ยนฟางกลับ

“แล้วถ้าข้ารู้ ข้าจะมาถามเจ้าทำไม!” เยี่ยนฟางพูดขึ้นด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความโมโห พร้อมกับเดินออกจากห้องครัวเพื่อไปหาเหมยกุ้ยทันที

เมื่อเยี่ยนฟางมาพบกับเหมยกุ้ยแล้ว นางจึงถามเหมยกุ้ยด้วยความร้อนรนใจ “เหตุใดเจ้าจึงไม่บอกข้าว่าท่านแม่ทัพจางฮั่นมีคู่หมั้นอยู่แล้ว?”

“ข้าขอโทษจริง ๆ นะคะท่านหญิง เพราะท่านแม่ทัพจางฮั่นสั่งห้ามข้าไว้ ข้าจึงมิอาจจะพูดได้เจ้าค่ะ” เหมยกุ้ยตอบกลับไปอย่างรู้สึกผิด พร้อมกับคุกเข่าลงตรงหน้าของนางทันที แต่เยี่ยนฟางกลับไม่สนใจเหมยกุ้ย เพราะตอนนี้นางกำลังรู้สึกเหมือนถูกท่านแม่ทัพจางฮั่นหลอกลวงอยู่ เหมือนดั่งที่นางโดนหาวกวาง แฟนเก่าของนางหลอก

เยี่ยฟางรีบเดินมุ่งหน้าไปหาท่านแม่ทัพเพื่อที่จะไปคุยกับเขาให้รู้เรื่อง แต่เมื่อเดินไปถึง นางก็พบว่าเขากำลังยืนคุยกับคุณหนูหลี่ซวงเจี๋ยด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุข แต่เพราะความโกรธที่โดนปิดบังความจริง ก็จึงเดินเข้าไปแทรกกลางวงสนทนานั้น และถามท่านแม่ทัพขึ้นทันที “ท่านมีคู่หมั้นแล้วเหตุใดท่านจึงไม่บอกข้า?”

ท่านแม่ทัพจางฮั่นรู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมากที่เยี่ยนฟางเข้ามาหักหน้าเข้าต่อคุณหนูหลี่ซวงเจี๋ยเช่นนั้น เขาจึงตะคอกใส่นางทันที “เจ้าออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ซะ ข้ากำลังคุยธุระกับคุณหนูหลี่อยู่”

“คุยเรื่องแต่งงานของพวกท่านสิไม่ว่า! ไหนเมื่อท่านกำลังจะแต่งงานกับคุณหนูหลี่ผู้สูงศักดิ์และเล่อโฉมขนาดนี้แล้ว ท่านจะมาแต่งกับข้าเพื่อเป็นอนุทำไม?” เยี่ยนฟางยังคงถามเขาขึ้นต่อด้วยความโกรธ

“มาลากตัวนางออกไปเดี๋ยวนี้ซะ นางเสียสติไปแล้ว” ท่านแม่ทัพจางฮั่นหันไปสั่งบ่าวที่อยู่ใกล้ ๆ และในทันทีทันใดนั้นร่างบางของนางก็ถูกลากออกมาจากวงสนทนานั้น และส่งนางกลับเข้าหอนอนทันที

เมื่อเยี่ยนฟางเข้ามาด้านในหอนอนแล้ว นางก็ทิ้งตัวคว่ำหน้าลงกับที่นอนพร้อมกับร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด “ฮืออออออออออออออออออออ เหตุใดสวรรค์จึงใจร้ายให้ข้ามาพบกับคนเช่นนี้อีก ฮืออออออออออออออออออออออ” 

และในขณะที่เยี่ยนฟางกำลังนอนร้องไห้อยู่นั้น เหมยกุ้ยก็เปิดประตูหอนอนเข้ามาเพื่อประโลมนางทันที “ท่านหญิง! ที่ท่านแม่ทัพจางฮั่นจำเป็นต้องปิดบังท่านก็เพราะว่ารักท่าน ใคร ๆ ต่างก็พูดกันว่าท่านแม่ทัพจางฮั่นนั้นตกหลุมรักท่านตั้งแต่แรกพบจึงได้พาท่านมารักษาตัวอยู่ที่จวนแห่งนี้ ตลอดระยะเวลาสามวันที่ท่านนอนสลบไปนั้น ท่านแม่ทัพจางฮั่นก็วิ่งวุ่นไปทั่วแคว้นเพื่อหาหมอมือดีที่สุดมารักษาท่านเลยนะ”

“แล้วถ้าหากเขารักข้าจริง เหตุใดเขาต้องไปเลือกแต่งงานกับหญิงอื่น? แถมยังตะคอกใส่ข้าราวกับข้าไม่ใช่คนอีกด้วย? ฮือออออออออออออออออออออออ” เยี่ยนฟางถามเหมยกุ้ยพร้อมกับน้ำตา

“เหตุที่ท่านแม่ทัพจางฮั่นต้องแต่งงานกับคุณหนูหลี่ซวงเจี๋ยก็เพราะว่าท่านแม่ทัพจะได้กองกำลังทหารจากท่านพ่อของคุณหนูหลี่มาเพิ่มด้วย แถมท่านพ่อของคุณหนูหลี่ยังเป็นกำลังสำคัญของท่านแม่ทัพอีกเช่นกัน ดังนั้นท่านแม่ทัพจึงจำเป็นต้องแต่งงานกับคุณหนูหลี่เจ้าค่ะ”

เมื่อเยี่ยนฟางได้ยินเช่นนั้น นางก็รู้ได้ทันทีเลยว่าท่านแม่ทัพจางฮั่นแต่งงานกับคุณหนูหลี่ก็เพื่ออำนาจทางการเมือง ดังนั้นท่านแม่ทัพจางฮั่นเองก็ไม่ต่างกับหางกวางที่ต้องการจะแต่งงานหมู่ตานเพื่อเงินและชื่อเสียงเช่นกัน จึงทำให้นางนึกกลัวขึ้นมาว่า หากเป็นเช่นนี้แล้ววันหนึ่งท่านแม่ทัพจางฮั่นก็คงจะทอดทิ้งนางไปไม่ต่างจากหาวกวางเช่นกัน

“ฮึ!” เยี่ยนฟางหัวเราะออกมาในลำคอด้วยความสมน้ำหน้าตัวเองก่อนจะพูดขึ้น “วันที่เขาพบข้าที่บ่อน้ำนั้น ข้าได้ยินคำสัญญาว่าเขาจะปกป้องข้าไม่ให้ข้าเจ็บปวดดั่งที่เคยพบมา แต่ตอนนี้เขากลับเป็นคนทำให้ข้าเจ็บปวดเสียเอง” พูดจบ นางก็ปาดน้ำตาออกจากใบหน้าของตัวเองด้วยความโมโหทันที

ผ่านไปสักพักใหญ่ ๆ หลังจากที่คุณหนูหลี่ซวงเจี๋ยเดินทางกลับไปแล้ว ท่านแม่ทัพจางฮั่นก็รีบเดินมาหาเยี่ยนฟางที่หน้าหอนอนของนางทันที พร้อมกับเคาะประตูขึ้น

ก๊อก ก๊อก ก๊อก “เยี่ยนฟาง เจ้าช่วยเปิดประตูให้ข้าเข้าไปได้หรือไม่”

เยี่ยนฟางได้ยินเสียงเรียกของเขา แต่เพราะการกระทำที่เขาตะคอกใส่นางต่อหน้าของหญิงเช่นนั้น ทำให้นางรู้สึกเจ็บปวดจนไม่อยากเห็นหน้าของเขาอีก นางจึงได้แต่นอนนิ่งเงียบอยู่ในหอนอนโดยไม่ตอบโต้อะไรกลับไป

ทางด้านของท่านแม่ทัพที่ยืนอยู่ด้านหลังประตูนั้นก็รู้ได้ทันทีเลยว่าความเงียบของนางนั้นหมายความว่านางโกรธเขามาก เขาจึงเอยปากขอโทษนางทันที “เยี่ยนฟาง! ข้าขอโทษที่ตะคอกเจ้าเช่นนั้น แต่ข้ามีความจำเป็นที่จะต้องทำเช่นนั้นเพื่อให้คุณหนูหลี่เชื่อว่านางจะได้เป็นใหญ่ในบ้านหลังนี้ แต่ถึงแม้คุณหนูหลี่จะมาเป็นใหญ่ในจวนของตระกูลจาง แต่ก็มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่เป็นใหญ่ในหัวใจของข้า ข้ามีเหตุผลจำเป็นที่จะต้องแต่งงานกับนาง เจ้าอภัยให้ข้าได้หรือไม่?”

“ไม่!” เยี่ยนฟางตอบกลับไปเบา ๆ เพราะนางไม่หวังให้เขาจะได้ยิน 

ทางด้านของท่านแม่ทัพจางฮั่นเห็นว่าเยี่ยนฟางยังคงนิ่งเงียบเช่นนั้น เขาจึงถอยกลับไปตั้งหลักก่อน และพรุ่งนี้เขาจะกลับมาขอให้นางยกโทษให้ใหม่

_______________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^