ตอนที่ 2 : บทนำ

***ท่านราชครูคลั่งรัก***

เพราะเคยเป็นหญิงสาวผู้อาภัพรักจากชาติปัจจุบัน นางจึงใช้ความสวยความรวยในชาตินี้โปรยเสน่ห์ใส่บุรุษทั่วแคว้นอย่างสนุกสนาน แต่ความโชคดีกลับอยู่ได้ไม่นาน เมื่อต้องกลายมาเป็นคู่หมั้นของราชครูชั่วผู้คิดวางแผนยึดครองราชบังลังก์จากฮ่องเต้ แถมเขายังคลั่งรักนางจนไม่ยอมให้ชายใดเข้าใกล้ แล้วแบบนี้ ซินจางจะทำอย่างไรดีล่ะ? เมื่อความสวยและรวยมากเริ่มจะไม่มีประโยชน์ ซ้ำยังต้องกลายมาเป็นคู่หมั้นของราชครูชั่ว ผู้เตรียมยึดครองบัลลังก์อีก

บทนำ

ปัจจุบัน

ในปี 2022 เป็นปีที่ผู้คนสามารถตามหาเนื้อคู่ของตัวเองได้ง่ายขึ้นโดยผ่านแอพมากมาย และแอพโซเชียลเหล่านั้นล้วนเป็นเครื่องมือที่ช่วยให้คนสองคนที่อยู่ไกลกัน ได้เข้ามาใกล้กันมากขึ้น แต่ท่านกลางโลกที่กำลังเบ่งบานไปด้วยความรักของคนมีคู่นั้น มีหญิงสาวคนหนึ่งนามว่า ซินจาง กำลังโดดเดี่ยวและสิ้นหวัง เธอเที่ยววิ่งออกตามหาความรักจากทุก ๆ ที่ ไม่ว่าจะเป็นการผ่านแอพหรือโลกโซเชียลมีเดีย แต่สุดท้ายเธอก็โดนผู้ชายเหล่านั้นหักอกมามากกว่า 10 คน ซินจางจึงได้ขึ้นชื่อว่าเป็นหญิงสาวที่อาภัพรักที่สุด

ณ คอนโดขนาดเล็กใจกลางเมืองหลวงของประเทศจีน ซินจาง หญิงสาวผู้ที่อกหักมามากกว่าสิบครั้งในชีวิตกำลังอ่านข้อความบอกเลิกจากแฟนหนุ่มคนล่าสุดผ่านโทรศัพท์มือถือ นัยน์ตาของเธอมีน้ำตาที่กำลังไหลรินลงมาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจที่ตัวเองนั้นเป็นเพียงหญิงสาวที่มีหน้าตาที่แสนจะธรรมดาไม่ได้โดดเด่นเหนือใคร แถมในเรื่องหน้าที่การงาน และเรื่องเงินทอง เธอก็ไม่สามารถเทียบหญิงสาวคนอื่นได้ เธอจึงรู้สึกด้อยค่าในตนเองเป็นอย่างมาก

“ฮืออออออออออออออออออออ ทำไมฉันต้องเกิดมาโชคร้ายแบบนี้ด้วยนะ ถ้าได้มีโอกาสเกิดใหม่อีกครั้ง ขอให้ฉันเกิดเป็นผู้หญิงที่สวยและรวยกับเขาบ้างเถอะ ฮืออออออออออออออออออ” เธอตะโกนร้องออกมาด้วยความโกรธต่อโชคชะตา พร้อมร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด และเธอก็โยนโทรศัพท์มือถือลงบนที่นอน ก่อนที่ร่างบางของเธอจะทิ้งตัวนอนลงตามไป

ในค่ำคืนที่แสนมืดมิดและเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวของซินจางที่มีต่อโชคชะตานั้น เธอไม่รู้ตัวเลยว่า เสียงความโกรธเกรี้ยวของเธอได้ดังไปถึงฟากฟ้า และด้วยแรงอธิฐานที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดของเธอนั้น สวรรค์จึงได้ตัดสินใจดึงวิญญาณของเธอในขณะที่กำลังนอนหลับอยู่นั้น ให้ย้อนอดีตกลับเข้าไปใส่ในร่างของคุณหนูหลี่ซินจาง ลูกสาวเพียงคนเดียวของท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จู ผู้ร่ำรวยที่สุดแห่งแคว้นอี้เฉิง

อดีตกาล

แคว้นอี้เฉิง

ณ จวนตระกูลหลี่ของท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จูผู้ร่ำรวยอันดับหนึ่งของแคว้น ตอนนี้ด้านในของจวนกำลังมีบ่าวไพร่วิ่งวุ่นไปทั่วทั้งจวน เพราะจู่ ๆ คุณหนูหลี่ซินจาง บุตรสาวคนเดียวของท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จูก็เกิดป่วยหนักขึ้นมากะทันหัน ซ้ำยังไม่มีหมอคนไหนในแคว้นมาช่วยรักษานางได้ ทำให้เหล่าบ่าวไพร่ในจวน รวมถึงท่านแม่ทัพฟู่จูต้องวิ่งวุ่นเพื่อหาหมอจากต่างแคว้นเข้าออกในจวนเพื่อมารักษานางมากมายถึง 10 คน แต่ก็ยังไม่มีหมอต่างแคว้นคนไหนสามารถรักษานางได้เช่นกัน และอาการป่วยของนางก็หนักขึ้นเรื่อย ๆ 

จนท่านหมอคนสุดท้ายเห็นว่าคุณหนูหลี่ซินจางเริ่มใกล้หมดลมหายใจแล้ว เขาจึงต้องออกมาแจ้งให้ท่านแม่ทัพฟู่จูได้รู้ “ท่านแม่ทัพหลี่ ข้า...เอ่อ....” ท่านหมอคนสุดท้ายรู้สึกอึดอัดที่จะบอกข่าวร้ายให้ท่านแม่ทัพหลี่ได้ทราบ แต่เขาก็จำเป็นต้องบอก “ท่านแม่ทัพหลี่ บุตรสาวของท่านใกล้จะหมดลมหายใจแล้ว”

เมื่อท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จูได้ยินเช่นนั้น ร่างใหญ่ของเขาก็หล่นลงพื้นทันที ทำให้เหล่าบ่าวไพร่ที่อยู่บริเวณใกล้ ๆ ต้องรีบวิ่งเข้ามาประครอง 

“ท่านพูดจริงรึท่านหมอ?” ท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จูถามท่านหมอขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่สั่นคลอ

“ขอรับ คุณหนู...คุณหนูคงมีลมหายใจไม่พ้นค่ำคืนนี้แล้ว ท่านแม่ทัพหลี่จงใช้ช่วงเวลาสุดท้ายในการร่ำลากับนางเถิด”

“ฮืออออออออออออออออออออออออออออออออ” ท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จูร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด หัวใจของคนเป็นบิดาอย่างเขาจะทนร่ำลาให้บุตรสาวนี้ลาโลกไปได้เช่นไรกัน แถมนางยังเป็นเพียงผู้เดียวที่เขาเหลืออยู่ในชีวิตนี้อีกด้วย นางเป็นยิ่งกว่าแก้วตาดวงใจของเขา หากไม่มีนางอยู่บนโลกนี้แล้ว เขาจะมีชีวิตอยู่ไปได้เช่นไรกัน

“ท่านแม่ทัพหลี่ บุตรสาวของท่านเหลือเวลาไม่มาก ท่านจงเข้มแข็ง และบอกลานางด้วยความเข้มแข็งของท่าน เพื่อให้นางอย่าได้มีหวงต่อท่านหลังจากโลกนี้ไปแล้วอีกเลย” ท่านหมอพยายามพูดปลอบท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จู จึงทำให้เขาตั้งสติได้อีกครั้ง พร้อมกับลุกขึ้นและเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้าจนเกลี้ยงเกลา

“ข้าจะต้องเข้มแข็งเพื่อลมหายใจสุดท้ายของนาง” เขาพูดกับตัวเองเสียงดัง ก่อนที่จะค่อย ๆ เดินตรงไปยังหอนอนของนางอย่างช้า ๆ 

เมื่อท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จูผู้เป็นบิดาเดินมาถึง ณ หน้าประตูหอนอนของคุณหนูหลี่ซินจาง เขาก็ยืนนิ่งอยู่หน้าประตูนั้นพร้อมกับหัวใจที่สั่นกลัว ในใจของเขาไม่กล้าที่จะเปิดประตูเข้าไปเห็นสภาพของบุตรสาวของตัวเองที่กำลังจะหมดลมหายใจไป และเขาก็กลัวว่าเขาจะไม่สามารถเข้มแข็งต่อหน้านางได้

“จางเอ๋อร์!” ท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จูเรียกชื่อบุตรสาวของตนเองเบา ๆ ก่อนที่จะรวบรวมความเข้มแข็งทั้งหมดของตนเองที่มีเพื่อเปิดประตูเข้าไป

แต่ยังที่ท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จูยังไม่ทันจะได้ทันผลักประตูเปิดเข้าไป ประตูบานนั้นกลับถูกเปิดออกเองเสียก่อน พร้อมกับร่างบางที่แสนคุ้นเคยปรากฏขึ้นตรงหน้าของเขา

“พ่อ!”

___________________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^