مشاركة

บทที่ 57

last update تاريخ النشر: 2026-05-16 14:53:32

ปัง!!!

เสียงปืนสะท้อนก้องไปทั่วห้องกลาง ร่างของอนลเซไปด้านข้างทันที เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกจากแผลตร
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 59

    ภาพบนจอเต็มไปด้วยสัญญาณรบกวน แต่ใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นยังชัดเจนเกินไปผมยาวสีดำ ริมฝีปากแดงจัด ดวงตาเย็นเฉียบเหมือนคนที่ไม่เคยกลัวอะไรเธอกำลังเดินเข้ามาใน Core พร้อมกลุ่มติดอาวุธจำนวนมากทั้งที่ระบบทั้งหมดกำลังจะล่มแต่สีหน้ากลับสงบนิ่งจนน่ากลัวราวกับเธอรู้อยู่แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นที่นี่จันทร์สิตาหันไปมองอนลทันที“เธอคือใคร”อนลนิ่งอยู่ครู่หนึ่งสายตาคมค่อย ๆ เย็นลงอีกครั้งความอ่อนโยนเมื่อไม่กี่นาทีก่อนเหมือนถูกเก็บซ่อนกลับเข้าไปทันที“คนที่ไม่ควรอยู่ที่นี่ที่สุด”เขาพูดเบา ๆลินหน้าเครียดขึ้นทันที“เดี๋ยวนะ…”เธอมองจอใกล้ ๆ เหมือนไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง“…เซเรน่า?”ผู้หญิงบนจอเหมือนได้ยินชื่อตัวเองเธอค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองกล้องวงจรปิดตรงทางเดินก่อนรอยยิ้มบาง ๆ จะปรากฏขึ้นบนใบหน้า“เธอเห็นเรา?” จันทร์สิตาถามทันที“ไม่…” อนลตอบเสียงต่ำ“…เธอเดาได้”ทันใดนั้นลำโพงกลางห้องก็ดังขึ้นเองเสียงผู้หญิงคนนั้นดังสะท้อนทั่วพื้นที่ทันที“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”น้ำเสียงนุ่มนวลมากแต่กลับทำให้ทั้งห้องเย็นวาบเร็นรีบถอยไปด้านหลังทันทีแม้แต่หมายเลขสามเองยังเงยหน้าขึ้นมองจอช้า ๆเหมือนร่างกายตอบ

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 58

    เสียงไซเรนยังดังต่อเนื่องทั่วห้องกลาง ไฟสีแดงกะพริบถี่ขึ้นเรื่อย ๆTIME REMAINING: 05:31กลิ่นควันเริ่มแรงขึ้นประกายไฟแลบจากเสาหลักกลางห้องไม่หยุด ทุกอย่างกำลังพังจริง ๆ แต่จันทร์สิตากลับไม่ได้สนใจสิ่งรอบตัวอีกแล้ว สายตาเธอมีแค่อนลตรงหน้าเท่านั้น“งั้นก็ออกไปพร้อมกันสิ…”“อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียว…”เสียงเธอสั่นจนแทบขาดหายอนลนิ่งไป ดวงตาคมที่เคยเย็นชามาตลอดสั่นไหวชัดเจนเป็นครั้งแรก เหมือนประโยคนั้นทำให้กำแพงทุกอย่างที่เขาสร้างไว้เริ่มพังลงทีละนิดเขามองเธออยู่แบบนั้นนานมาก นานจนเสียงระเบิดรอบตัวแทบหายไปจากความรู้สึก“คุณไม่เข้าใจ…”เขาพูดเบา ๆ“ถ้าผมออกไป”“คนพวกนั้นจะไม่มีวันหยุดตามเรา”“แล้วไง” จันทร์สิตาสวนทันทีน้ำตาเธอยังไหลไม่หยุด“ที่ผ่านมาเราก็หนีมาตลอดอยู่แล้ว!”เธอกำเสื้อเขาแน่นขึ้น“คุณคิดว่าฉันกลัวเรื่องนั้นมากกว่าการเสียคุณไปเหรอ…”อนลชะงักทันที หัวใจเหมือนถูกกระแทกแรงจนพูดไม่ออกตลอดชีวิตที่ผ่านมาไม่มีใครเคยพูดแบบนี้กับเขา ไม่มีใครเลือกเขาก่อนภารกิจ ก่อนความปลอดภัย ก่อนตัวเองมือที่เต็มไปด้วยเลือดของเขาค่อย ๆ ยกขึ้นช้า ๆก่อนแตะแก้มเธอเบา ๆ สัมผัสนั้นสั่นเล็กน้อย เหมือนแม้แต

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 57

    ปัง!!!เสียงปืนสะท้อนก้องไปทั่วห้องกลาง ร่างของอนลเซไปด้านข้างทันที เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกจากแผลตรงสีข้างอย่างรวดเร็ว“อนล!”จันทร์สิตาร้องลั่น หัวใจเหมือนหยุดเต้นไปชั่วขณะ เธอพุ่งเข้าไปหาเขาทันทีโดยไม่สนอะไรแล้ว“อย่าเข้ามา!” อนลตะโกนเสียงต่ำ แต่จันทร์สิตาไม่หยุด เธอเข้าไปประคองร่างเขาไว้ก่อนที่เขาจะล้มลงจริง ๆ มือเธอสั่นไปหมดเมื่อสัมผัสเลือดอุ่นที่ไหลไม่หยุด“คุณบ้าไปแล้วหรือไง…”เสียงเธอสั่นจนแทบพูดไม่ออก“เจ็บขนาดนี้ยังจะฝืนอีกเหรอ…”อนลหอบหายใจหนักขึ้น ใบหน้าซีดลงชัดเจน แต่สายตากลับไม่ได้มองแผลตัวเองเลย เขาเงยหน้าขึ้นไปมองด้านบนทันที มองหมายเลขสาม ทั้งห้องเงียบผิดปกติ แม้แต่หน่วยล่าคนอื่นก็ยังหยุดนิ่ง เหมือนทุกอย่างชะงักไปพร้อมกัน หมายเลขสามยืนค้างอยู่บนทางเดินเหล็ก มือที่ถือปืนสั่นเล็กน้อย ดวงตาแดงเข้มนั้นกำลังสั่นรุนแรง เหมือนกำลังต่อสู้กับอะไรบางอย่างในหัวตัวเอง“กำจัด…หมายเลขเจ็ด…”เขาพึมพำเหมือนระบบกำลังสั่งซ้ำไปมาแต่ปลายนิ้วที่เหนี่ยวไกกลับสั่นหนักขึ้นเรื่อย ๆเร็นที่ยืนอยู่ไม่ไกลเบิกตากว้างทันที“พี่สาม…”ทันใดนั้นหมายเลขสามก็กุมหัวตัวเองแน่น เสียงหายใจเริ่มผิดจังหวะ เห

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 56

    เด็กชายรุ่นเก้ามองจันทร์สิตาอยู่นาน นานจนลินเริ่มระวังตัวอีกครั้ง ก่อนสุดท้าย เขาจะค่อย ๆ หันหลังกลับ“ตามมา”ทั้งสามรีบเดินลึกเข้าไปในทางเดินใต้ดิน ทางด้านในแคบลงเรื่อย ๆ ท่อเก่าและสายไฟระโยงระยางเต็มเพดานบางจุดมีคราบไหม้ดำติดอยู่ตามผนัง เหมือนสถานที่นี้เคยเกิดไฟไหม้หนักมากจริง ๆจันทร์สิตามองรอยเหล่านั้นเงียบ ๆก่อนถามเบา ๆ“วันนั้น…เกิดอะไรขึ้น”เด็กชายไม่หันกลับมา แต่ตอบช้า ๆ“พวกเขาปิดประตูทุกชั้น”“เด็กหลายคนติดอยู่ข้างใน”เสียงเขาราบเรียบเกินไป เหมือนเล่าเรื่องของคนอื่นลินหน้าเครียดลงทันที“นายอยู่ที่นั่นด้วย?”เด็กชายพยักหน้าเบา ๆ“หมายเลขเจ็ดเป็นคนเปิดทางหนี”เขาเงียบไปครู่หนึ่ง“…แล้วก็กลับเข้าไปอีก”หัวใจจันทร์สิตากระตุกวูบ“กลับไปทำไม”คราวนี้เด็กชายหยุดเดิน ก่อนหันกลับมามองเธอเป็นครั้งแรกตรง ๆ“เพราะยังมีเด็กเหลืออยู่ข้างใน”ความเงียบตกลงมาทันที จันทร์สิตารู้สึกเหมือนหน้าอกถูกบีบแน่น อนลเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กจริง ๆ“แต่หลังจากวันนั้น…” เด็กชายพูดต่อเบา ๆ“…เขาเปลี่ยนไป”ลินหลับตาลงช้า ๆเหมือนกำลังนึกถึงอะไรบางอย่างที่ไม่อยากจำทันใดนั้นเสียงปืนก็ดังขึ้นจากด้านหน้าปัง!ป

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 55

    อากาศด้านล่างเย็นจัดผิดปกติ ยิ่งเดินลึกลงไป กลิ่นเลือดก็ยิ่งชัดขึ้นเรื่อย ๆ เสียงไซเรนจากด้านบนเริ่มเบาลง แทนที่ด้วยความเงียบอึดอัดของทางเดินใต้ดินเก่า จันทร์สิตากวาดไฟฉายไปตามผนังเหล็ก รอยเลือดถูกทิ้งไว้เป็นช่วง ๆ เหมือนคนที่กำลังบาดเจ็บหนัก…แต่ยังฝืนเดินต่อ“เขาเสียเลือดเยอะเกินไปแล้ว…”เสียงเธอสั่นเบา ๆ ลินไม่ตอบ แต่สีหน้าตึงเครียดกว่าเดิมชัดเจนทั้งสองเดินมาถึงทางแยกเล็ก ๆ แผนผังเก่าติดอยู่บนผนัง ตัวหนังสือซีดจนแทบอ่านไม่ออก CORE MAINTENANCE ACCESSลินใช้ไฟฉายส่องเร็ว ๆก่อนชี้ไปทางซ้าย“ศูนย์ควบคุมอยู่ลึกเข้าไปอีก”เธอหยุดไปนิดหนึ่ง“…แต่ทางนี้ไม่ควรยังใช้งานได้”“หมายความว่าไง”“มันถูกปิดตายตั้งแต่รุ่นทดลองแรก”คำพูดนั้นทำให้จันทร์สิตาขนลุกทันทีทันใดนั้น เสียงโลหะบางอย่างก็ดังขึ้นจากความมืดด้านหน้าแกร๊ก…ทั้งคู่หยุดพร้อมกันทันที ลินยกปืนขึ้นจันทร์สิตากำไฟฉายแน่นจนมือซีด เสียงฝีเท้าค่อย ๆ ดังใกล้เข้ามาช้า หนัก ลากไปกับพื้นเหมือนคนบาดเจ็บ เงาร่างหนึ่งเดินออกมาจากมุมมืดช้า ๆ เสื้อสีขาวเปื้อนเลือดเกือบทั้งตัว ใบหน้าซีดจัด แต่สิ่งที่น่าตกใจกว่าคือ เขายังเป็นเด็กอยู่เลย อายุไม่เกินส

  • ข้ามเส้นเงา    บทที่ 54

    หน้าจอดับสนิท เหลือเพียงเงาสะท้อนของจันทร์สิตาที่กำลังยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น หัวใจเธอเต้นแรงจนเจ็บ ประโยคสุดท้ายของอนลยังวนอยู่ในหัวไม่หยุด“ครั้งนี้…ผมกลัวจริง ๆ”ลินรีบดึงสายเชื่อมต่อออกจากจอทันที“เราต้องรีบไป”แต่จันทร์สิตายังไม่ขยับ สายตายังคงจ้องจอมืดตรงหน้า“เขากำลังจะตาย…”เสียงเธอสั่นจนแทบฟังไม่ออก ลินชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนตอบเสียงต่ำ“เขารู้อยู่แล้วตั้งแต่กลับเข้ามาที่นี่”จันทร์สิตากำมือแน่น ความโกรธกับความกลัวตีขึ้นมาพร้อมกันจนหายใจแทบไม่ทัน“แล้วทำไมทุกคนถึงปล่อยให้เขาทำแบบนี้!”ลินเงียบไป เพราะเธอเองก็ไม่มีคำตอบนั้นเหมือนกัน เสียงไซเรนเริ่มดังขึ้นทั่วทางเดิน ไฟสีแดงกะพริบถี่ขึ้นเรื่อย ๆSYSTEM WARNING CORE INSTABILITY DETECTEDลินหันไปมองจอเตือนทันที สีหน้าเปลี่ยน“เขาเริ่มแล้ว…”“อะไรเริ่ม?”“ระบบ Core กำลังถูกปิดจากภายใน”เธอกัดฟันแน่น“ถ้าเขาเข้าถึงศูนย์ควบคุมหลักได้จริง…”“…ที่นี่ทั้งที่อาจระเบิด”จันทร์สิตาเงยหน้าทันที“งั้นเรายิ่งต้องไปหาเขา!”“เธอฟังที่เขาพูดบ้างไหม!” ลินเสียงแข็งขึ้นครั้งแรก“เขาให้เราหนี!”“แต่ฉันไม่อยากหนีอีกแล้ว!”จันทร์สิตาสวนกลับทันที น้ำตาไหลลงม

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status