บทที่ 8

หลินกวงหมิงพยักหน้าจากนั้นหันไปมองหลินฉางและหลินเฉียว “คราแรกพวกเจ้าต้องเข้าวังหลวงไปพร้อมแม่นาง...ข้าหมายถึงมู่เซิน ทว่าตอนนี้เกิดเรื่องไม่คาดคิด มู่เซินนางไม่ได้สติ เช่นนั้นเจ้าทั้งสองก็ต้องเข้าวังหลวงไปพร้อมกับแม่นางซีหลิน นางอายุมากกว่าพวกเจ้าทั้งสองคนเช่นนั้นก็เป็นพี่สาว มีเรื่องอะไรก็ต้องคอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน”

หลินฉางขมวดคิ้วมองบิดาจากนั้นเหลือบไปมองมารดา ทว่าหลินเฉียวกลับมีท่าทีโกรธกรุ่น “ท่านพ่อ อยู่ๆ ท่านก็มีบุตรสาวบุตรชายเพิ่มเข้ามาถึงสามคน ท่านไม่คิดจะอธิบายอะไรให้พวกเราทุกคนกระจ่างมากกว่านี้เลยหรือ ท่านผิดต่อท่านแม่ถึงเพียงนี้แต่ท่านกลับ...”

“ชีเอ๋อร์”

หญิงสาวกัดปากไม่กล้าพูดอะไรต่อ หลินฮูหยินถอนหายใจออกมาเสียงเบา “ให้เป็นไปตามที่ท่านสั่ง พวกเจ้าเองก็ต้องทำตามอย่างเคร่งครัด เอาละกลับเรือนไปได้แล้ว”

“ท่านแม่ข้าส่งท่านกลับเรือน” หลินกวงหมิงเข้าไปช่วยประคองมารดา “ฮูหยินเจ้าก็มาด้วยกันสิ”

คุณชายและคุณหนูตระกูลหลินมองตามคนทั้งสาม ความสงสัยเต็มอก ความสับสนถูกเก็บกดเอาไว้ในใจ ทุกคนมองหลินฝานและหลินอี หวังว่าพี่ชายและพี่สาวจะรู้เรื่องมากกว่านี้ ทว่าจนแล้วจนรอดนอกจากรู้ว่าบิดาป