MasukShare
ตัวปัญหาโผล่มาแล้ว (3)
Tanggal publikasi:
2026-08-28 19:02:50จื่อซู่เป็นอีกคนที่ค่อนข้างเชี่ยวชาญพื้นที่ภายในป่า นางพาเขาเข้ามาเดินสำรวจป่าร้อยอสูรอยู่บ่อยครั
Bab terbaru
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด เผชิญหน้ากับสัตว์ร้าย? (3)
“เจ้ามาหาข้าเพราะอยากสู้กับข้าหรือ?” ไป๋เสวี่ยถามอีกครั้ง‘ไม่’“แล้วมาเพราะเหตุใด”‘หอม’“สิ่งใดหอมกันเล่า!” ไป๋เสวี่ยใช้สายตามองหมีแพนด้าอย่างหงุดหงิด‘ไปด้วย’“?”‘อยากไปด้วย’ เจ้าหมีแพนด้าใช้สมุนไพรในมือชี้มาที่นาง ก่อนจะเก็บสมุนไพรกลับไปตามเดิม ท่าทีเช่นนี้ไป๋เสวี่ยคิดว่านางเริ่มเข้าใจแล้ว...เจ้าหมีตนนี้ต้องการทำพันธสัญญากับนาง“เจ้าอยากจะทำพันธสัญญากับข้ารึ” ไป๋เสวี่ยถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ซึ่งสัตว์วิญญาณเลือดผสมก็พยักหน้ารับงึกงัก“แล้วเจ้ามีความสามารถอันใดบ้าง”ไป๋เสวี่ยถาม นางยังไม่ยอมรับเจ้าหมีแพนด้าง่าย ๆ เหตุเพราะว่าเจ้าหมีตัวนี้ดูตะกละเกินไป แม้ว่านี่จะเป็นถึงสัตว์วิญญาณสายเลือดผสมที่พบเจอได้ยากมากก็ตามพรึ่บ!เมื่อให้แสดงความสามารถ ในตอนนั้นเจ้าแพนด้าก็หายไป ก่อนจะไปปรากฏตัวบนต้นไม้ ไป๋เสวี่ยเห็นเช่นนั้นก็พยักหน้าเบา ๆ ถือว่าความเร็วใช้ได้ สัตว์ตัวนี้คงจะถือครองธาตุลม“เท่านี้ยังไม่พอ” ไป๋เสวี่ยส่ายหน้า เจ้าหมีจึงมีสีหน้าที่ยุ่งยากใจ และรีบกระโดดลงมาจากต้นไม้พร้อมเผาต
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด เผชิญหน้ากับสัตว์ร้าย? (2)
“ที่พวกเขาถอยเพราะรู้ว่าสู้ไม่ได้ รั้งอยู่ต่อไปก็คงจะเป็นภาระให้กับท่านไป๋เสวี่ยมากกว่า สำหรับองครักษ์นั้น คำสั่งของผู้เป็นนายถือว่าสำคัญมากที่สุด และเพราะพวกเขาเชื่อใจในตัวของท่านไป๋เสวี่ยมาก จึงได้ไม่ลังเลเลยที่จะทำตามคำสั่งของนางทันที คราวนี้เจ้าเข้าใจหรือไม่” หูลี่ซงอธิบายอย่างใจเย็น“ท่านพ่อ...” หูเจียนเงียบลง เข้าใจแล้วว่าที่จื่อซู่ถอยไป นี่ไม่ใช่การทอดทิ้ง แต่เพราะเชื่อมั่นในตัวของไป๋เสวี่ยมากต่างหากเพราะจื่อซู่รู้ดีว่าไป๋เสวี่ยจะต้องไม่เป็นอันใด นี่ไม่ใช่มีความมั่นใจเพียงอย่างเดียว แต่เป็นเพราะมีความเชื่อมั่นที่มากล้นด้วยคนเราจะเชื่อในตัวของคนอีกคนได้มากถึงเพียงนี้ได้อย่างไรกัน ยามนี้หูเจียนรู้สึกว่าตนกำลังนับถือไป๋เสวี่ยมากยิ่งขึ้นเช่นเดียวกับผู้เป็นบิดาของตน“ไปกันได้แล้ว”“ขอรับท่านพ่อ”และแล้วรถม้าทั้งสองก็เคลื่อนตัวจากไป ไป๋เสวี่ยไม่คิดว่าสัตว์วิญญาณสายเลือดผสมจะตามรถม้าไป เพราะเป้าหมายของมันอยู่ที่นางไม่ใช่ผู้อื่นอีกทั้งมันยังไม่มีทีท่าว่าจะคุกคามหรือทำสิ่งใดนอกเหนือไปมากกว่านี้ ไป๋เสวี่ยจึงได้ปล่อยให้จื่อซู่นำทางคนตร
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด เผชิญหน้ากับสัตว์ร้าย? (1)
“รู้หรือไม่ว่ามันมาหาข้าเพราะเหตุใด” ไป๋เสวี่ยถามขึ้นแต่สายตายังคงจับจ้องไปยังต้นไม้ใหญ่ที่ให้ความรู้สึกมืดมนยิ่งนัก แม้ว่ายามนี้จะเป็นเวลากลางวันก็ตาม‘นายหญิงพวกสัตว์วิญญาณสายเลือดผสมเข้าใจยากมากขอรับ’ เรื่องนี้เสี่ยวฮวนก็จนปัญญา แต่หากว่าสัตว์วิญญาณตัวนี้ไม่ได้มาดี เสี่ยวฮวนก็พร้อมที่จะสู้เช่นกัน“อืม ข้าเข้าใจแล้ว หากมาหาข้า เช่นนั้นก็มาดูกันว่ามันต้องการสิ่งใด”สัตว์วิญญาณสายเลือดผสม เกิดมาจากการผสมพันธุ์ที่ข้ามเผ่าพันธุ์ ในตัวของพวกมันจะมีสายเลือดสองสายไหลวนอยู่ บางตัวก็อาจจะมีถึงสามและสี่สายสัตว์วิญญาณสายเลือดผสมนั้นมีอยู่ไม่เยอะมาก เช่นเดียวกับสัตว์วิญญาณสายเลือดบริสุทธิ์ เพราะทั้งสองเผ่าพันธุ์นี้ มักจะมีปัญหาเรื่องการมีลูกยาก แตกต่างจากสัตว์วิญญาณทั่วไป ที่มีสายเลือดที่ธรรมดาสามัญ ทำให้พวกมันไม่มีปัญหาในเรื่องนี้ในตำราโบราณเคยกล่าวเอาไว้ว่าเคยมีสงครามระหว่างสัตว์วิญญาณทั้งสองเผ่าพันธุ์มาก่อน ในครั้งนั้นทั้งสัตว์วิญญาณสายเลือดบริสุทธิ์และสัตว์วิญญาณสายเลือดผสม ต่างก็บาดเจ็บล้มตายไปเป็นจำนวนมากที่แย่ที่สุดคือในสงครามครั้งนั้น
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด สัตว์วิญญาณสายเลือดผสม (3)
รถม้าหยุดลงตามคำสั่งของไป๋เสวี่ย ก่อนที่นางจะก้าวลงมาจากรถม้าทันทีและจื่อถิงก็ไม่ได้ตามลงมาด้วยตามคำสั่งของนางเช่นกันจู่ ๆ รถม้าของไป๋เสวี่ยก็หยุดอย่างกะทันหัน ทุกคนย่อมต้องรับรู้ได้ จื่อซู่และเฟิ่งจิ่วที่รับรู้ได้เร็วที่สุดรีบพลิ้วกายลงมายืนอยู่ขนาบข้างไป๋เสวี่ยอย่างรวดเร็วตามมาด้วยหูลี่ซงและหูเจียน ส่วนหูอี้เทียน หูลี่ซงไม่ได้ให้เด็กคนนั้นตามลงมาด้วยเพราะรู้สึกได้ถึงความไม่ปกติ“คุณหนู เกิดอันใดขึ้นขอรับ?” จื่อซู่ถามเป็นคนแรก เพราะเขารู้ดีว่าไป๋เสวี่ยไม่เคยทำสิ่งใดโดยไร้เหตุผลมาก่อนคำสั่งให้หยุดรถม้ามาจากคุณหนู แต่เป็นเพราะเหตุใดจื่อซู่ยังไม่รู้แน่ชัดคนตัวเล็กไม่ได้ตอบคำถาม แต่นางกวาดสายตามองไปรอบด้านอย่างสำรวจ เจ้าของดวงตาคู่นั้นจะต้องอยู่ในบริเวณนี้ แต่จะเป็นผู้ใดกันไป๋เสวี่ยจ้องมองไปรอบ ๆ ด้วยความเคร่งเครียด นางต้องเครียดเพราะไม่อาจจะรับรู้อันใดเกี่ยวกับเจ้าของดวงตาคู่นั้นได้เลยแม้แต่น้อย ที่นางรู้ก็เพียงแค่ว่ามีคนมองมานี่จึงมีเหตุผลเพียงข้อเดียว นั่นคืออีกฝ่ายจะต้องแข็งแกร่งยิ่งกว่านาง!“เสี่ยวฮวน”พรึ่
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด สัตว์วิญญาณสายเลือดผสม (2)
ไป๋เสวี่ยไม่ได้อธิบายเรื่องนี้ และไม่มีความจำเป็นใดให้นางต้องอธิบายอยู่แล้ว เพราะไป๋เสวี่ยไม่ได้สนใจสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยของผู้อื่นมากถึงเพียงนั้น หากไม่ใช่คนที่นางให้ความสำคัญนางก็ไม่จำเป็นต้องให้ค่า“ท่านไป๋เสวี่ย” หูเจียนเรียกไป๋เสวี่ยเมื่อทุกคนจากไปจนหมดแล้ว“?”“ท่านจะไปแล้วหรือขอรับ”“ใช่” ไป๋เสวี่ยผงกศีรษะ นางมองเห็นนัยน์ตาที่วูบไหวและเต็มไปด้วยความผิดหวังของหูเจียนเมื่อได้ยินคำตอบนั้น“ไม่อยากให้ข้าไปหรือ?” ไป๋เสวี่ยถามต่อรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้รู้สึกกับนางในเชิงที่บุรุษมีต่อสตรี เพราะหลายครั้งหลายคราที่หูเจียนลอบมองมา สายตาของเขาก็มีเพียงแค่ความเคารพและนับถือนางอยู่ในนั้นเท่านั้น“อิงเอ๋อร์กับเสี่ยวเทียนชอบท่านมาก” หูเจียนตอบกลับเสียงแผ่ว เขาเองก็ชอบไป๋เสวี่ยแต่ไม่กล้าพูดออกมา ด้วยกลัวว่าคนอื่นจะเข้าใจความรู้สึกของเขาผิดไปแม้ยามนี้เขาจะดูโตกว่าไป๋เสวี่ย แต่หากได้ลองใกล้ชิดไป๋เสวี่ยจริง ๆ จะรู้ได้ทันทีว่าคนที่โตกว่าย่อมต้องเป็นนาง หูเจียนเองก็เป็นอีกคนที่อยากจะเรียกไป๋เสวี่ยว่าพี่สาวและรู้สึกว่าตนเป็นเด็กยามได้อยู่ก
ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด สัตว์วิญญาณสายเลือดผสม (1)
“ตอนนี้พวกเจ้าเป็นคนของตระกูลไป๋แล้ว ข้าให้เวลาพวกเจ้าไปเตรียมตัว อีกสองวันมาเจอข้าที่จวนตระกูลหู เราจะออกเดินทางกันในวันนั้น” ไป๋เสวี่ยเอ่ยเมื่อคนทั้งสี่สิบเก้าได้หยดเลือดแสดงตัวตนแล้วไม่รู้ว่าด้วยความบังเอิญหรือเหตุผลใด แต่คนทั้งหมดที่ไป๋เสวี่ยเลือกมานั้น ต่างก็ไร้ซึ่งครอบครัว ไม่มีคนเบื้องหลังหลงเหลือและต่างก็อาศัยอยู่เพียงลำพังเวลาสองวันไม่ได้จำเป็นเลยแม้แต่น้อย พวกเขาพร้อมจะเดินทางตอนนี้ด้วยซ้ำ ถามว่ารู้สึกหนักใจที่ต้องจากเกาะสายลมไปหรือไม่คำตอบคือไม่ เพราะคนทั้งหมดอยู่ที่เกาะสายลมเพื่อใช้ชีวิตไปวัน ๆ เท่านั้นการโดนดูถูกมาทั้งชีวิต แม้ที่เกาะสายลมจะเป็นที่พักพิง แต่มันก็ไม่ใช่บ้านอยู่ดี พวกเขาไม่ได้ผูกพันกับผู้ใด เพียงแค่ใช้ชีวิตไปอย่างเรียบเรื่อยในวันที่หมดหวังนั่นเป็นเหตุผลที่พวกเขาทั้งหมด เลือกที่จะติดตามไป๋เสวี่ยไป เพื่อหวังว่าจะได้พัฒนาตนเอง หวังให้ชีวิตมีค่าขึ้นมาบ้าง และหวังว่าตนจะไม่ต้องทนต่อคำดูถูกเช่นนี้อีกต่อไปการเป็นตัวของตัวเองในยามนี้ช่างทรมานยิ่งนัก“พวกเราไม่จำเป็นต้องรีบร้อนเดินทาง” ไป๋เสวี่ยพูดต่อ อย่างกับ
Anda juga akan menyukai
อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
จุ้ยหลิงซู1.0M Dibacaข้ามเวลามาเป็นไทเฮาสุดแกร่ง
ลิ่วเยว่79.4K Dibacaชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์36.5K Dibacaหญิงอ้วนทำนา กับสามีบนเขาจอมขี้แกล้ง
ฮวาฮวาน่งหยวี่194.5K Dibacaคุณหนูรองมิใช่สตรีร้ายกาจ
ฝอยทองหวานน้อย877 Dibacaชะตาร้ายลวงรัก
ต้ายวี่97 Dibacaท่านอ๋องผู้นี้…เป็นของข้า
Selena77 Dibacaเถ้าแก่เนี้ยมือทองคือมารดาของตัวร้าย
จินอวี้หมิ่น (อรวรา)104 Dibaca
