Home / วาย / คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด / บทที่ 9 ขอคนที่ปกติสักคนได้ไหม

Share

บทที่ 9 ขอคนที่ปกติสักคนได้ไหม

last update publish date: 2026-11-06 17:01:04

คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด

บทที่ 9 ขอคนที่ปกติสักคนได้ไหม

Rrr.... Rrr....

[ไงกาย...พรุ่งนี้ว่างไหม?]

ผมกดรับโทรศัพท์จากวิน ก่อนจะแอบกระซิบคุยเพราะพี่อยู่ใกล้ ๆ

[พรุ่งนี้อ่อ...ว่างนะ]

[ไปเที่ยวกันป่ะ]

[......ที่ไหนอ่อ?] ไม่อยากไปเลยแหะ ขี้เกียจ...

[สวนน้ำ]

[ไป!!!] ผมรีบตอบกลับมันไปทันที พร้อมออร่าแปลก ๆ จากด้านหลัง

"ใครนะ กาย?" พี่กันต์โผล่มา พร้อมมองผมด้วยสีหน้าที่ดุกว่าทุกที

"วิน...เพื่อนโทรมาชวนไปเที่ยว"

"ไม่ให้ไป!!" พี่กันต์ขึ้นเสียงใส่ผม

[เกิดอะไรขึ้นเหรอกาย?] วินแทรกขึ้นมาถาม

[เปล่า ๆ แป๊บนึงนะ ถามพี่ชายก่อนนะ]

ผมหันไปสบตาพี่เบา ๆ ส่วนพี่น่ะเหรอ พร้อมปฏิเสธผมทุกเมื่อที่ผมเอ่ยปาก

"เพื่อนชวนไปเที่ยว..."

"ไม่ให้ไป" นั่นไง ๆ ๆ ทำไมง่า!!

"สวนน้ำเชียวนะ สวนน้ำอ่ะ กายอยากไปเล่น กายไม่ได้เล่นมาสามเดือนแล้วนะ T_T" ผมทำปากจู๋ใส่

"หายปวดหัวแล้วรึไง?"

"หายแล้ว! หายแล้วจริงๆ" สวนน้ำกู~

"....."

"....." TT ให้น้องชายสุดน่ารักคนนี้ไปเถอะ

"ถ้าพรุ่งนี้ไป แล้วมะรืนจะมีแรงพอไปเรียนเหรอ?"

"......" มีเซ่!! ไม่มีก็ไม่ไปไง

"ยิ่งปวดหัวอยู่ ไปเล่นน้ำแล้วเกิดอะไรขึ้นมา จะทำยังไง?"

"......" กายเล่นสระเด็กก็ได้...

"เฮ้อ...ให้พี่ไปด้วย พี่จะได้ห่วงเราน้อยลง"

8:20 น.

กำลังนั่งรถไปสวนน้ำ XXX

"......."

"......."

"......."

"......."

"อ่อ...ไปแล้วกลับกี่โมงเหรอวิน" ผมถามวินที่นั่งอยู่ด้านข้างคนขับ

"เดี๋ยวก็กลับ..." วินตอบเสียงเรียบ

ถ้าถามว่าทำไมถึงเงียบกัน ทั้ง ๆ ที่เรามาเที่ยวกัน นั่นก็คือ...

ผมบอกวินว่าพาพี่มาด้วยได้ใช่ไหม วินบอกว่าได้

ผมก็หายห่วง ไม่นานไป แม็กก็โทรมา คุยไปคุยมา ผมก็หลุดบอกมันว่าจะไปเที่ยวสวนน้ำพรุ่งนี้ แล้วมันก็จะมาด้วย

สรุป ตอนนี้คนที่จะมาเที่ยวก็มี ผม ไอ้แม็ก พี่กันต์ วิน พี่ทิว (คนขับรถวิน) รวมกันก็ปาไป 5 คนแล้ว

นี่ผมทำอะไรลงไปปป

เป็นการมาเล่นน้ำที่หดหู่ที่สุดที่เคยมาเลย TT

ณ สวนน้ำ XXX

"เย้!!!" ผมกระโดดโลดแล่นอยู่ด้านหน้าสระ ก่อนจะหันไปหา...

เหล่าชายหนุ่มที่ไม่มีกะจิตกะใจจะมาเล่นน้ำกับผมเลยสักคน

"กาย เดี๋ยวเราเอาของไปเก็บไว้ที่ห้องพักก่อนนะ" วินบอก

"อืม" ไม่นานนัก ผมก็ไปเปลี่ยนกางเกงเล่นน้ำ

"ไอ้กาย มึงเสร็จยัง มึงถอดกางเกงเล่นก็ไม่มีใครรู้หรอกว่ามึงมีอ่ะ" ไอ้แม็กตะโกนเรียก

"ไอ้เหี้ย เหมือนของมึงใหญ่นักแหละ" ผมเถียงมันไป ก่อนจะเดินไปหามัน

พอผมเห็นไอ้แม็ก พี่กันต์ วิน ที่เผยแผ่นอกอันงดงามให้โลกได้เห็น...ก่อนที่ผมจะถามตัวเองว่า

นี่กูเกิดมาเป็นผู้ชายจริงๆ เหรอเนี่ย?

"กาย จะเล่นแบบนั้นจริงๆ เหรอ?" พี่กันต์ถาม

"ทำไมเหรอ?" ผมหมุนรอบดูตัวเอง ก็ถอดเสื้อสวมกางเกงเล่นน้ำธรรมดา

"ใส่เสื้อเล่น เอ้า" พี่กันต์โยนเสื้อยืดสีครีมมาให้ผม

"เพื่อ?" ผมถาม

"ใส่เถอะกาย เหมาะกับกายออก" วินพูดขึ้น

"ก็ถอดกันหมด ทำไมต้องเราอ่ะ?"

"ใส่เถอะ สโตกเกอร์มึงอาจจะมาด้วยก็ได้" ไอ้แม็กกระซิบใส่หูผม

"ครับ ๆ ๆ ๆ" ผมรีบใส่ทันทีก่อนจะทำหน้ายุ่นใส่ด้วยความไม่พอใจ

กูจะไม่เล่นน้ำ! กูจะงอนทุกคน!

เวลาต่อมา

"ไป ๆ อันนั้นต่อ ๆ" ผมกระชากมือวินกับไอ้แม็กไปเล่นเครื่องเล่นอันหนึ่ง หลังจากเล่นมาเกือบหมดแล้ว

"ค่อย ๆ วิ่งก็ได้ ไอ้สัส"

"กาย รอก่อน!"

"โห...มึงมาเล่นน้ำจริงป่ะเนี่ย?" ผมหันไปถาม

"เล่น...แต่ไม่เห็นต้องคึกขนาดนี้เลย" ไอ้แม็กตอบ

"กาย เราขอพักก่อนนะ...." ทั้งสองหอบอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่ผมจะวิ่งไปเล่นคนเดียวซะเลย

"กาย ยังไม่เหนื่อยอีกเหรอ?!" วินถาม

"นั่นสระเด็กไม่ใช่รึไง?" ไอ้แม็กบ่น

"พวกมึงพักไปเถอะ กูไปเล่นต่อแหละ" ผมไม่ฟังที่ทั้งสองพูด ก่อนจะลงไปเล่นในสระต่อ

ผมขึ้นไปเล่นสระเด็กโดยที่มีผู้ปกครองเด็กนั่งหัวเราะผมอยู่

"พี่มาเล่นกัน!!" เด็กผู้ชายมาจากไหนก็ไม่รู้ มาชวนผมไปเล่นด้วย

"พี่ ๆ ๆ โลมาจะกินพี่แล้วนะ!"

"ปูด ๆ ๆ ๆ น้องเป็นฉลามนะ"

"มาว่ายน้ำแข่งกัน!!!"

เด็กมารุมเล่นน้ำอยู่ที่ผม ส่วนผมนะเหรอ...

"ย๊า!! พี่จะเป็นโจรสลัด!!"

ภาพพจน์กู....

เวลาผ่านไปยกใหญ่

"เฮ้อ...." ผมสลบคาขอบสระ พร้อมเหล่าเด็ก ๆ ที่มารุมลากผมให้ไปเล่นต่อ

"พี่ขอพักแป๊บนะ" ผมหอบ

"กาย เที่ยงแล้ว ไปกินข้าวได้แล้ว" พี่กันต์วิ่งมาหาผม พร้อมกับไอ้แม็กและวิน

"อ่า...."

"พี่ ๆ พี่จะมาเล่นอีกใช่ไหม" เด็กผู้ชายคนเดิมวิ่งมาถามผม

"เดี๋ยวพี่ก็กลับแล้วล่ะ" ผมตอบ

"......" เด็กคนนั้นเริ่มสะอื้นใส่ผมเบา ๆ

"เฮ้ย!!? ไม่ร้องนะ ไม่ร้อง" ผมโอ๋น้องไป

"ผมอยากเล่นกับพี่อ่ะ...อือ" น้องเริ่มสะอื้นดังขึ้น

"ครับ ๆ พี่สัญญาว่าจะมาเล่นอีกวันสงกรานต์ อีกสามเดือนโอเครไหม" ผมพูดดัง ๆ ให้พี่ได้ยิน

ผมจะไปหาข้ออ้างมาสวนน้ำอีก อิอิ

"สัญญานะ น้องจะไปบอกพ่อว่าวันสงกรานต์น้องจะมาเล่นกับพี่อีก" น้องพูดด้วยปากเล็ก ๆ น่ารัก ๆ ก่อนจะยื่นนิ้วก้อยมาให้ผม

น่ารัก!!

"สัญญาครับ" น้องเกี่ยวก้อยสัญญา

จุ๊บ

น้องเข้ามาหอมแก้มผมเบา ๆ แถมยังร้องไห้ไม่หยุด

น้อง...พี่จะกลับมาหาแน่นอน TT เราจะกลับมาเล่นโจรสลัดอีกครั้งนะ...

พรึบ!!?

"โตกว่านี้ก่อนค่อยเป็นคู่แข่งกู" ไอ้แม็กกระชากผมขึ้นจนตัวผมลอยอยู่กลางอากาศ

"เหี้ยไรมึงเนี่ย!!" ผมด่ามันไป

"ง่า...แง่ง" น้องร้องขึ้นมาทันทีที่ไอ้แม็กพูด เหมือนสื่อว่าจะไม่ให้ผมมาเจอน้องเขา

"ไอ้เหี้ยแม็ก! มึงขอโทษน้องเขาเลย!!" ผมตีขามันแรง ๆ ไปหนึ่งที

"ชิ...ขอโทษ"

"ไม่เอา น้องไม่ให้พี่ชายคนนี้ไปอยู่กับคนใจร้ายอย่างพี่แน่!" น้องเขาพุ่งเข้ามากอดผมไว้ ก่อนจะชี้หน้าด่าไอ้แม็กไป

"ฮ่า ๆ ๆ" ผมหัวเราะจนน้ำตาเล็ด

โป๊ก!!

"โอ๊ย!! ไอ้แม็ก!" อยู่ ๆ ไอ้แม็กก็ตีหัวผม

"กินข้าวได้ยัง" ไอ้แม็กพูดด้วยท่าทางงอน ๆ

"รู้แล้ว ๆ น้องเจอกันวันสงกรานต์นะครับ" ผมยิ้มให้ ก่อนจะวิ่งตามไอ้แม็กไป

"ผมจะรอนะ!!"

โอ้...เด็กน้อย ผมจะกลับมาอีกแน่ TT

ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่ง

"เหนื่อยฉิบหาย เด็กพวกนั้นเล่นได้ไงวะ ทั้งวัน" ไอ้แม็กบ่น

"กายก็เหมือนกัน ไม่เห็นต้องแจกยิ้มให้พวกพ่อแม่เห็นแถว ๆ นั้นเลย" วินว่า

"รู้งี้ให้ใส่เสื้อสีดำซะยังดีกว่า" พี่กันต์กล่าว

".....เหรอ..." ผมตอบไปกวน ๆ ในมือก็ตักข้าวกินไปด้วยความหิว

"อ่ะ วินกินเยอะ ๆ เล่นมาตั้งเยอะ" ผมตักแกงให้วินไป คนพามาเที่ยวเอาใจหน่อยดิ

"ป้อนด้วยสิ" วินพูด

"......" ทั้งโต๊ะเงียบสนิท

"อ่ะ ๆ ค่าพาเรามาเที่ยว" ผมป้อนไอ้วินไปคำใหญ่

"อืม..." วินดูดีใจที่ผมป้อนมันไปมาก จนผมอดหัวเราะไม่ได้

"ฮ่า ๆ ๆ เวอร์ไปแหละวิน"

"เปล่าซะหน่อย"

"รีบกินได้แล้ว" พี่กันต์พูดแทรกขึ้นมา

ทำให้ผมและวินถึงกับสตั้นชะงักเล็กน้อย

พี่โกรธอะไรอีกล่ะเนี่ย!?

ผมก้มหน้าก้มตากินข้าวบนโต๊ะ เหมือนเพิ่งผ่านศึกมานับร้อยปี

"อิ่มแล้ว!!" ผมพูดด้วยความปริ่มใจในความอิ่มของตัวเองเบา ๆ

พรึบ!?!

มือพี่กับมือวินยื่นเข้ามาจะเช็ดปากผมพร้อมกัน ทั้งสองหยุดมองหน้ากัน ก่อนจะเอามือตัวเองกลับไปที่เดิม

"มึงนี่แดกได้เหี้ยมากไอ้กาย" ไอ้แม็กยื่นมือมาเช็ดปากผมให้แทน

เหมือนตัดหน้าสองคนนั้นไปเลยแฮะ

"หุบปากเลยมึงอ่ะ" ผมดันมันออก มันดูสถานการณ์ตอนนี้หน่อยเซ่!!

พี่กูก็อารมณ์แปรปรวน วินก็น่าสงสาร มันชวนกูคนเดียว พวกมึงก็ยกกันมาหมดเนี่ย!!

"กาย ไปซื้อขนมกัน" พี่กันต์ว่า

"โอเค" ผมรีบลุกขึ้นตามพี่ไปทันที โดยปล่อยให้สองคนนั้นนั่งกินข้าวอยู่ต่อ

"เอาอะไรล่ะกาย" พี่ถาม

"อืม...ดูก่อนนะ" ผมมองขนมไปเรื่อย ๆ จนมาถึงตู้แช่น้ำ ผมก็ทำการหยิบน้ำมาสองสามขวด

"กาย...." พี่กระซิบใส่หูผมเบา ๆ

"อ...อะไร" ผมถาม แต่ในใจรู้สึกแปลก ๆ ว่าทำไมพี่ต้องเข้ามากระซิบ

"กายรู้ใช่ไหม ว่าพี่รักกาย"

"ก็พี่...บอกกายแล้วเมื่อวานไง" แน่นอนว่าจะไม่ลืมเลยล่ะ แต่...พี่เป็นคนบอกเองนี่ว่าจะทำตัวเหมือนปกตินะ

"ถ้ารู้แล้วก็อย่าทำตัวให้พี่หึง พี่ไม่ชอบ" พี่พูดเสร็จก็เดินออกไป ส่วนผมนะเหรอ....

อ่าาา....นี่กูทำอะไรลงไปเนี่ยไอ้กาย

"ไอ้แม็ก วินอยู่น่ะ" หลังจากซื้อขนมเสร็จ ผมก็เดินกลับไปร้านอาหารเหมือนเดิม

"ไม่รู้" ไอ้แม็กตอบ

"ไอ้นี่..." ผมสบถเบา ๆ ก่อนจะวนเดินหาวินด้วยตัวเอง

หาได้สักพักก็เจอวินนั่งอยู่ที่ริมชายหาด เหมือนพระเอก MV เลย เทพบุตร

"วิน!! ทำไร!" ผมวิ่งไปหาไอ้วินทันทีที่เห็น

"อ้าว...ซื้อขนมเสร็จแล้วเหรอ"

"อ่า..." อยู่ ๆ พอคิดถึงขนม ทำไมมีหน้าพี่ลอยขึ้นมาล่ะเนี่ย?

"ดีแล้วล่ะ" วินพูด

"......"

"......"

"วินโกรธอะไรเราป่าว?"

"ห๊ะ!? ทำไมเราต้องโกรธกายด้วยล่ะ" วินทำหน้าตกใจ

"ก็เรื่องที่ให้พี่กันต์มากับไอ้แม็กมาด้วยไง ตอนแรกเรานัดกันจะมาแค่สองคนเอง..." ผมพูดเสียงเบา

อย่าหาว่าผมดราม่านะ! ผมแค่สร้างบรรยากาศต่างหาก

"ไม่เลย!! จริง ๆ นะกาย" วินตอบอย่างไม่ทันได้คิด

"ฮ่า ๆ ๆ เข้าใจแล้ว"

"......กาย"

"หืม? มีอะไร" ผมถาม เมื่ออยู่ ๆ วินก็เงียบลง

"......"

"......"

"หัวนมกายสวยดีนะ"

"......"

เงิบ....เลยครับ ไปต่อไม่เป็นเลย วิน...มึงชมเพื่อนมึงแบบนี้ทุกคนรึไงฟ่ะ? ชมว่าหล่อไม่ได้รึไง? ......ผมรีบปิดหัวนมอันงดงามของตัวเองทันที...

ก็สวมเสื้อแล้วไง...

"ข...ขอโทษ!? เราพูดเล่นนะ พูดเล่น!"

" ..อ่า..." ผมทำหน้านิ่งใส่ แม้ใบหูจะแดงจนแทบไหม้...

"เอาเป็นว่า รอบหน้าเราไปกันสองคนนะ เราจะไม่บอกใครเลย รอบนี้เราขอโทษด้วยละกันนะ" ผมไหว้ขอโทษวินเล่น ๆ

"ไม่เป็นไร ๆ เราไม่ได้คิดเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว แต่คิดเรื่อง..."

"เรื่อง?"

"เรื่องที่มาเที่ยวกับกาย แต่กายไม่สนใจเราเลยต่างหาก..."

" =///= " ทำไมกูต้องหน้าแดงด้วยฟ่ะ!? นั่งอยู่ริมหาด (จำลอง) มีเด็กวิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน กับชายหนุ่มหล่อสองคน...นั่งคุยกันเหมือนคู่รักมานั่งปรับความเข้าใจกันอย่างนั้นแหละ เขินเฟ้ย!?

"อืม...รอบหน้าแล้วกัน" ผมกอดเข่าทั้งสองข้างไว้ ก่อนจะก้มหน้าซบขาตัวเองและตีไหล่วินเบา ๆ

ที่เอาหน้าหลบวินเพราะหน้าผมตอนนี้เหมือนสาวน้อยถูกสารภาพรักเลย วินเห็นต้องหัวเราะผมแน่ ๆ

"สัญญาแล้วนะ"

จุ๊บ

มือผมสัมผัสกับบางสิ่งที่นุ่ม ๆ เหมือนปาก...

"หือ!?" ผมเงยหน้ามาดูมือตัวเอง ก็เห็นวินจับมือผมอยู่

"^^" วินยิ้มใส่ผม

"......" อ็ากกก...อุตส่าห์พยายามไม่ให้เห็นหน้าแล้วเชียว

"กาย! กลับกันได้แล้ว" พี่ตะโกนเรียกผมมาจากด้านหลัง

"รู้แล้ว! ไปเถอะวิน" ผมลากวินไปทันทีเพื่อแก้เขิน

"กาย กายรู้ใช่ไหมว่าเราชอบ" วินพูดขณะค่อย ๆ ลุก

"ไม่รู้!?! " ไม่รู้ ไม่รู้เลยจริงๆ ครับ!

"ก็รู้นี่"

"ล้อเล่นใช่ไหม?" ผมถาม ทั้ง ๆ ที่หน้าผมยังร้อนอยู่อย่างนั้น

"เราลงทุนกับกายเท่าไหร่แล้ว คิดว่าเราเล่น ๆ เหรอ"

"......" เอาไงดี...

"ไอ้กาย!! มึงจะกลับไหม?" เสียงแม็กเรียกร่ำไร

"กลับกัน ๆ ๆ ๆ" ผมรีบเด้งตัวออกจากวินและไปยังรถทันที

ทุกคนรอกันอยู่ที่รถเรียบร้อยแล้ว ผมก็เดินไปหาพี่...

"กาย เป็นอะไร หน้าดูร้อน ๆ นะ" พี่กันต์ว่า ก่อนจะจับหน้าผมเพื่อเช็ดดู

"ไม่ได้...เป็นอะไร.." ผมพยายามปัดมือออก

คนเพิ่งผ่านศึกมา อย่ามาทักตอนนี้เซ่...

"พี่บอกแล้วใช่ไหมว่า ให้เราพักนอนอยู่ที่บ้านยังจะดีกว่า แบบนี้ไม่สบายขึ้นมาจะทำยังไง หืม?"

"ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย" ผมยังคงเถียง

"ดื้อ..." พี่กระซิบเบา ๆ

"......" พอแล้ว.....

"ขึ้นรถ ๆ ๆ ๆ" ไอ้แม็กพูดแทรกขึ้น

ไอ้นี่... =-=

ณ บ้าน

หลังจากไปส่งไอ้แม็กเสร็จ ผมก็โคตรหดหู่กว่าเดิมอีก หรือเพราะผมคิดไปเอง ที่รู้สึกเหมือนตัวเองนั่งอยู่ระหว่างผู้ชายสองคนที่ชอบตัวเองอยู่....

"ถึงแล้วครับ" พี่ทิวว่า หลังจากมาจอดอยู่หน้าประตูบ้านเสร็จ

"เจอกันพรุ่งนี้นะกาย" วินว่า หลังจากที่ผมลงจากรถมาแล้ว

"อ่า...เจอกัน" ผมบอก แต่ยังคงไม่มองหน้าวิน ความรู้สึกผมตอนนี้ไม่อยากให้วินคิดกับผมอย่างนั้นเลย

"สัญญาแล้วนะ" วินพูดแทรกขึ้นมา

"หือ?" สัญญาอะไรวะ?

"สัญญาแล้วนะ ว่าจะไปเที่ยวกันสองคน"

"อืม! สัญญา" ผมยิ้มให้วินก่อนที่รถจะออกไป

"ไม่ให้ไปแค่สองคนแน่ ๆ" พี่กอดผมแน่นจากด้านหลัง หลังจากที่รถออกไปได้ไม่นาน

"พี่...จะหวงกายเกินไปแล้วนะ" ผมจับแขนพี่ทั้งสองข้างเอาไว้

"ระหว่างพี่กับมัน กายจะเลือกใคร"

"........" เห้ย ๆ พี่รู้แล้วไง....แบบนี้มีหวังเราถูกฆ่าแน่ ๆ

"พี่อยู่แล้ว..."

"ดี" พี่พูดเสร็จก็หันหลังเข้าบ้านทันที

กายขอโทษนะ...กายเลือกไม่ได้จริงๆ หรอก กายโกหกเอง.....

พี่เปลี่ยนไปมากหลังจากเมื่อคืนวาน แสดงความเป็นเจ้าของเหรอ? แต่ผมยังไม่ได้...เป็นอะไรกับพี่เลยนะ ตอนนี้ผมกับพี่น่ะ ก็เป็นพี่น้องกันเหมือนเดิม เว้นแต่พี่นั่นแหละที่มาชอบผมเอง...

แต่เมื่อคืนตอนเมาเหมือนพี่จะพูดพร่ำอะไรสักอย่าง แต่จำไม่ค่อยได้เลย...

วันรุ่งขึ้น

ณ มหาลัยฯ

"ไอ้วินไม่มาอีกแล้ววะ" ไอ้แม็กบ่น

"อ่อ....ก็ดีแล้ว" ไม่มาแหละดีแล้ว!! คนเพิ่งโดนจีบไปเมื่อวาน ถ้ามาวันนี้ผมตายแน่ ๆ

"กูไม่มา 1 วัน เหมือนขาดไป 1 เทอม มันไม่มา 1 วัน เหมือนขาดไป 1 วิ ไอ้สัส รวยก็งี้ ทำอะไรก็ได้" มันบ่น

"มึงอิจฉามันล่ะสิ ฮ่า ๆ ๆ น่าสงสาร" ผมหยอกมันไปเบา ๆ

"อิจฉาดิ...ถ้าให้คนมาเลือกมันกับกู เขาก็ต้องเลือกมันอยู่แล้วนี่หว่า กูมันทำอะไรก็ผิดไปซะทุกอย่าง สงสารตัวเองเหมือนกัน ทำให้คนที่ชอบไปเป็นคนของคนอื่นตั้งแต่ยังไม่เริ่ม"

".....มึงเพิ่งเลิกกับแฟนมารึไง? ดราม่าใหญ่เชียวมึง" ผมถาม

"กูหมายถึงมึง ไอ้สัส โง่ฉิบหาย"

"ห๊ะ!?"

"นายกิจ พิตวัฒณ์ อย่าส่งเสียงดัง" อาจารย์ดุผมกลางคลาสเรียน เพราะผมเสียงดังเกินไป

"ครับ...มึงนี่นะ..." ผมตีไอ้แม็กกลับไปทีหนึ่ง

"กูผิด" ไอ้แม็กชี้ตัวเอง

"อ่อ!"

"นายกิจ!!" อาจารย์ขึ้นเสียงใส่อีกครั้ง

"ขอโทษครับ....ชิ" เกลียดมันขึ้นทุกวันเพราะอย่างนี้แหละ!!

"กาย" ไอ้แม็กกระซิบเรียกผม

"....." งอน

"งอนกูอีกแหละ"

"...."

"เดี๋ยววันนี้กูเลี้ยงข้าว"

"ว่า" เห็นแก่กินฉิบหายกู ฮ่า ๆ ๆ

"วันนี้เฉลยพี่รหัส มึงจะกลับเลยหรือยังไงวะ" มันถาม

"บ้าดิ กลับเลยโดนรุ่นพี่คณะรุมแน่"

"โอเคร กลับกับกูใช่ไหม"

"อ่อ...ดูก่อน อาจจะกลับกับพี่"

"ไม่...ต้องกลับกับกู"

".......อ่า..." อะไรของมันวะ?

คิว

16:26 น.

"รีบวิ่งมาเข้าแถวเร็ว ๆ ครับน้อง"

วันนี้เป็นวันเฉลยพี่รหัสและน้องรหัส ผมทำหน้าที่ยืนคุมน้องเหมือนทุกที

และสิ่งสำคัญคือการเห็นน้องคนนั้นก่อนกลับบ้านเป็นบุญตา

"กูนั่งไหนวะเนี่ย?" เสียงที่คุ้นเคยก็กลับมาอีกครั้ง ผมเดินตรงไปหาน้องทันที

"ไอ้คิว มึงต้องยืนเฝ้าน้องเขาแถวนั้นดิวะ ตรงนี้กูเฝ้า แล้วมันจะซิ่ง" ไอ้พีมันดักผมไว้ เพราะกลัวมันจะไม่มีเพื่อน

"คนของกูอยู่นี่ กูก็อยากเฝ้าแถวนี้ดิวะ" ผมตอบ

"...อ้อ...คนของกู...โอเครก็ได้ กูยอม" ไอ้พียอมสลับที่กับผมทันทีที่เห็นน้องกายนั่งอยู่แถว ๆ นั้น

"ไอ้แม็กมันไปไหนของมันวะ..." ผมยืนได้ไม่นาน ผมก็สังเกตเห็นว่าน้องนั่งอยู่คนเดียว ไม่มีเพื่อนที่คอยติดกับน้องตลอดเวลา น้องคงรอเพื่อนอยู่สินะ ได้โอกาสล่ะ

"น้องขยับแถวเข้าไปเลย เว้นไว้ให้ใคร?" ผมบอกน้องไปทันที

"อือ?! แต่ผมเว้นไว้ให้เพื่อน..." น้องตอบด้วยปากสีชมพูสดเล็ก ๆ นั่นแหละ อยากจับกดชะมัด

"แล้ว?" ผมถามกลับ

"......" น้องขยับที่ทันทีที่ผมถามกลับ และสีหน้าน้องก็ดูเหมือนไม่ชอบผมซะด้วยสิ น่ารักชะมัด

"ได้เวลาแล้วนะ พี่จะให้รุ่นพี่ยืนเรียงแถวกัน น้องนั่งอยู่ใช่ไหม พอพี่ให้ใบฉลากจับเนี่ย น้องทุกคนต้องทำตามใบที่น้องจับได้กับพี่รหัสนะ โดยพี่จะให้น้องยืนทีละแถวและเดินไปหาพี่รหัสตัวเองนะ และทำตามใบที่ตัวเองจับได้นะคะ ไม่ต้องห่วง ใบฉลากไม่อันตรายหรือละเมิดเกินไปนะ ถ้าจับได้เพศตรงข้ามก็ขอผ่านได้ เอ้า...พี่ให้น้องจับได้เลย" ขิง หัวหน้าคณะพูด

"ทำให้มันจบ ๆ ไปไม่ได้รึไง?" ผมบ่นเบา ๆ

ก่อนจะหันไปมองน้องเขาอีกครั้ง นั่งคนเดียวเหงาน่าดูเลยแฮะ หึหึ

แถวน้องเริ่มจับฉลาก ผมก็แอบมองน้องเขานิดหน่อย เพราะอยากรู้เหมือนกันว่าน้องจะได้อะไร

[หอมแก้ม]

อยู่ ๆ คิ้วผมก็ขมวดกันจนเหมือนจะผูกกันได้อยู่แล้ว

ยิ่งถ้าคิดว่าน้องเขาจะต้องไปหอมแก้มกับคนอื่นเนี่ย...

"แถวแรก หาพี่รหัสเลยจ้า" ขิงตะโกนบอกน้อง ทันทีที่ได้ครบกันทุกคน

อยู่ ๆ ก็มีน้องผู้หญิงเดินมาหาผม น้องรหัสผมรึเปล่าว่ะ? ไม่น่าใช่?

"พี่คะ" น้องยื่นคำใบ้มาให้ผม

[คนหล่อ 2XXX] หือ...ไม่ใช่แหละ ผมต้องไม่บอกน้องก่อนใช่ไหม

"ทำเลยจ้า ไม่ต้องเขิน" ขิงพูด

"ได้อะไรล่ะ" ผมถามน้องเขาไป

"ได้เต้นระบำค่ะ"

"ฮ่า ๆ ๆ" ไอ้พียืนหัวเราะทันที

"เสือก" ผมว่ามันไปก่อนจะยืนหมุนกับน้องอยู่ไม่ถึง 5-6 วิ เพราะน้องเขาอาย ส่วนผมน่ะเหรอ มองน้องกายนั่งหัวเราะผมอยู่ต่างหาก

"พี่เฉลยเลยว่าใช่ไหม" ขิงว่า พร้อมทำท่าทางลุ้น

"ไม่ใช่ครับ" ผมตอบน้องเขาไป น้องเขาหน้าแตกไปพักใหญ่ ก่อนจะโดนรุ่นพี่จับตัวแยกไปทำโทษ...

"ฮ่า ๆ ๆ โอ๊ย..ฮ่า ๆ ๆ" น้องกายยังคงหัวเราะผมอยู่ไม่เลิก

"......" ผมขมวดคิ้วใส่ จนน้องหยุดหัวเราะไป

"แถวต่อไป" ขิงตะโกนเรียกน้องต่อ

และก็มีน้องผู้หญิงมาหาผมอีกคน

[ชายในฝัน] น้องยื่นคำใบ้ให้ผม ใช่เหรอน้อง ของพี่มันใบ้ว่า "เทพบุตรหน้าตาย" นะครับ และผมก็โดนให้ทำนู่นทำนี่ทำนั่นอย่างหลายอย่าง โดนเหล่าน้อง ๆ ที่จับคำใบ้แปลก ๆ แล้วคิดว่าเป็นผม

จนไอ้ตัวเล็กหัวเราะผมจนท้องแข็งน้ำตาไหล ความน่ารักกลายเป็นคนบ้าไปชั่วขณะ

จริง ๆ เลยไอ้เด็กนี่....

"แถวต่อไป"

ถึงแถวน้องเขาสักที น้องลุกขึ้นยืนแล้วก็เดินหาพี่รหัสตัวเองอยู่พักหนึ่งก่อนจะ...

ไอ้พี....

พี่รหัสน้อง...คือไอ้พีเหรอวะ

20:44 น.

"ทำไมมึงไม่บอกกู!? ว่าน้องเขาเป็นรหัสมึง!?" ผมกระแทกมันกับกำแพง หลังจากต่อยมันไปสองสามที

"กู...ขอโทษ กูไม่รู้..." ไอ้พีพูด ทั้ง ๆ ที่เลือดยังกลบปากมันอยู่

"ไอ้คิว มึงพอ..." เพื่อนผมอีกคนพยายามเรียกสติผมคืนมา

"อย่ามายุ่ง!" ผมตวาดใส่มันไป

"......"

"ไอ้คิว กูไม่รู้จริงๆ นะเว้ย...วันนั้นกูไม่ได้อยู่ตอนเขาจับ...มึงก็รู้.." ไอ้พีว่า

"ชิ..." ผมปล่อยมันลง

"แฮะ...." ผมหอบยกใหญ่

"ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว มึงต้องเป็นคนนำทางให้น้องเป็นของกูให้ได้มากที่สุด" ผมพูด

"กู...ทำไม่ได้ว่ะ...กูสงสารน้อง" มันว่า

ตุบ!?!

"โอ๊ย..." ผมเตะมันไปทีหนึ่ง จนมันจุกและร้าวไปหมด

"มึงต้องรู้จักคำว่ายกผลประโยชน์ให้คนที่เหนือกว่าบ้างดิว่ะ ไอ้พี..." ผมกระชากหัวมันขึ้นมากระซิบข้างหูมัน

"ข...เข้าใจแล้ว..." มันว่า ก่อนที่ผมจะปล่อยมันลงไปที่เดิม และขับรถออกไป

[กู...ทำไม่ได้....กูสงสารน้อง] คำพูดไอ้พียังวนเวียนอยู่ภายในหัวผม ชิ....

กูไม่ทำให้น้องเขาเป็นของกูหรอก...แต่กูก็ให้น้องเป็นของคนอื่นไม่ได้เหมือนกัน

กาย

16:26 น.

"น้องวิ่งมาเร็ว ๆ ครับ" รุ่นพี่เรียกรวมตัวเพื่อเฉลยพี่รหัสกันแล้ว ส่วนผมนะเหรอ กำลังวิ่งไปอยู่นี่แหละ ท้องเสียอะไรตอนนี้ก็ไม่รู้กู TT

กึก!!

"โอ๊ย..." ผมเดินไปชนรุ่นเดียวกัน ต่างคนต่างรีบ ทำให้เขาค่อนข้างอารมณ์เสีย ต้องขอโทษแล้วสิ

"ขอโทษครับ...."

"ดูตาม้าตาเรือนบ้างสิวะ"

"ข...ขอโทษครับ..." อารมณ์เสียใส่ทำไมวะ??

"ขอโทษแล้วมันหายไหมวะ!?"

"......."

พรึบ...

"ต้องการอะไร?" ไอ้แม็กเดินมาหาผม ก่อนจะจับไหล่เขาไว้ และถาม

"ชิ...." เขาสั่นเล็กน้อยก่อนจะปลีกตัวออกไปที่อื่นที่ไม่ใช่หอฯ

"กาย มึงเข้าไปก่อนเลย กูมีธุระนิดหน่อยวะ" ไอ้แม็กว่า

"อ่า...รีบมานะมึง"

"อ่า...รู้แล้ว ๆ" มันรีบวิ่งไปทางห้องน้ำทันที

พูดเหมือนเรื่องใหญ่โต ที่แท้ไปขี้เนี่ยหว่า ฮ่า ๆ ๆ

ผมเข้าหอเสร็จก็ไปนั่งที่ประจำ เว้นที่ให้ไอ้แม็กไว้นิดหน่อย

"น้องขยับแถวเข้าไปเลย เว้นไว้ให้ใคร?" เสียงที่คุ้นเคยกลับมาอีกครั้ง

ไอ้พี่คิว!! เวลาแบบนี้ยังจะมารังควานผมอีกเหรอ!?

"อือ?! แต่ผมเว้นไว้ให้เพื่อน..." ผมตอบ

"แล้ว?" เอาแล้วไง ไม่เคยเห็นใจกูเลยสักครั้ง! ขยับก็ได้วะ

"......" ผมขยับเข้าที่ทันที

ผมนั่งทำกิจกรรมไปเรื่อย ๆ จนเสร็จ

ผมก็ได้แลกเบอร์กับพี่พีเรียบร้อย เพราะเราเป็นพี่รหัสน้องรหัสกัน เวลาหิวขนมได้มาหาพี่พี ฮ่า ๆ ๆ พี่เขาดูกลัว ๆ ผมนิดหน่อยตอนเราคุยกัน แต่ก็ช่างมันเถอะ อาจจะงง ๆ อยู่ก็ได้ ที่อยู่ ๆ ผมก็เป็นน้องรหัสตัวเอง

Rrr....Rrr....

[กำลังติดต่อ : แม็ก]

ผมกำลังยืนโทรศัพท์หาไอ้แม็ก

ไอ้แม็กไม่ได้เข้าร่วมกิจกรรม มันหายไปเลย ทั้ง ๆ ที่สัญญาว่าจะมาอยู่เป็นเพื่อนผมแล้วเชียว

[.....] รับสายสักที

[ไหนบอกว่าจะมาอยู่กับเพื่อนกูวะ] ผมรีบแทรกถามมันด้วยความโมโห

[อ่อ...กูขอโทษ]

[แล้วมึงอยู่ไหน]

[มึงกลับไปก่อนเถอะ กูไม่ว่างวะ]

[วันนี้มึงผิดสัญญากูสองครั้งแล้วนะเว้ย...]

[อ่า...ขอโทษแล้วไง]

[กูบอกพี่แล้วว่าจะกลับกับมึงอ่ะ แล้วกูจะกลับไงอ่ะทีนี้] ผมหยอดเสียงต่ำให้ตัวเองดูน่าสงสาร ก่อนจะเดินวนไปทั่วแถว ๆ นั้น

[อ่อ...งั้นรอกูแป๊บหนึ่ง มึงอยู่ไหน]

[กูอยู่.....]

ผมเดินมาแถวซอกตึกของอาคารเรียน เพราะได้ยินอะไรบางอย่าง และความเสือกของผมก็ทำร้ายผมเอง

"ไอ้แม็ก..." ผมเห็นมันยืนอยู่ท่ามกลางคน 3-4 คน ที่กำลังจมกองเลือดอยู่ ส่วนมันก็มีแผลเต็มตัว

"อย่ามองนะ!!" ไอ้แม็กตะโกนใส่ผม

"......" ผมเห็นมองมันกับคนที่มันเพิ่งซัดไป หนึ่งในนั้นมีคนที่ผมเดินชนไปก่อนเข้ากิจกรรมด้วย ทำไม...ถึงอยู่ที่นี่..

[กูอยู่หน้ามอ.นะ] ผมเดินออกมา ก่อนจะพูดกับมันในโทรศัพท์

[อ่า....เดี๋ยวไปเดี๋ยวนี้แหละ] มันตอบกลับมา

ผมยืนรอสักพัก ไอ้แม็กก็ออกมา ดูดีกว่าตอนที่ผมเห็นมันเมื่อกี้เยอะ

"ไปเลยไหม" มันถาม

"ยัง....มึงไปต่อยกับเขาทำไมวะ" ผมตัดสินใจถาม

"มันด่ามึง...แค่นั้น"

"ไม่ใช่เหตุผลแค่นั้นแน่ ๆ" ผมเถียง คนบ้าอะไรแค่มีคนด่าผมจะทำขนาดนั้น

"แค่นั้น...แค่นั้นจริงๆ มึงไม่เชื่อกูเหรอ" มันพูดเสียงสั่น

".....กูจะถามมึงพรุ่งนี้อีกครั้ง ตอบมาให้ดีที่สุด ไม่งั้นกูไม่ยอมแน่"

"เข้าใจแล้ว" มันตอบ

"ไปเถอะ..."

"เดี๋ยว!" มันกระชากแขนผมไว้

"ไม่ต้องไปถึงรถได้ไหม...กูอยากจูบตอนนี้...นะ" มันน้ำตาคลอ

ตอนนี้หัวใจผมมันไม่มีเวลาให้คิดอะไรอีกแล้ว..

ผมมองแววตามันอย่างสงสัย ไม่ส่ายหัวปฏิเสธ ไม่ได้พยักหน้าตกลง..

กึก....

จุ๊บ...

ผมยืนอยู่นิ่ง ๆ ให้มันจูบ ลิ้นมันเข้ามาในโพรงปากผมทันที ทั้ง ๆ ที่ริมฝีปากยังไม่ได้แตะกันเลยแท้ ๆ ผมไม่ได้ขัดขืนอะไร ก่อนจะจับต้นแขนของมันไว้เพราะทรงตัวไม่อยู่

จ๊วบ...

เสียงปากกระทบกันอยู่นาน เสียงค่อนข้างลามกเลยแฮะ ลิ้นกับน้ำลายมัน...แปลก ๆ ปากเหมือนไม่ใช่ปากผมแล้วตอนนี้ มันเหมือนถูกอีกคนบังคับให้ทำตามไปซะหมด....ผมกำลังเคลิ้มใช่ไหม...กับเพื่อนสนิทตัวเองเนี่ยนะ

และในหัวก็มีคำถามนี้ขึ้นมาว่า "ตอนนี้ไม่มีคนปกติกับผมเลยใช่ไหม?"

พี

หลังจากผมโดนไอ้คิวต่อยไป ผมก็โดนเพื่อน ๆ ในแก๊งช่วยลากผมขึ้นรถ

"ทำไมมึงยอมไอ้เหี้ยคิวได้ขนาดนี้วะ" ไอ้จอมถามผมหลังจากที่พยุงร่างใกล้ตายของผมขึ้นมา

"กูไม่ได้ยอมหรอก..."

"แล้วทำไมมึง.." เอก เพื่อนอีกคนหนึ่งเพิ่มคำถามมาให้ผมอีกครั้ง

"มันเคยช่วยชีวิตกูไว้....มันเป็นคนเดียวที่ทำให้กูอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้....แต่.." ผมหยุดพูดไปสักพัก

"แต่?" ทั้งสองเอ่ยขึ้นพร้อมกัน

"แต่กูไม่คิดว่ามันจะเหี้ยได้ขนาดนี้"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด   บทที่ 18 ปลอกคอหยาม

    คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิดบทที่ 18 ปลอกคอหยาม"Zzz""กาย ตื่นได้แล้ว" พี่ปลุกผมเช้ากว่าทุกวัน"อือ...เช้าแล้วเหรอ" ผมตื่นขึ้นมางัวเงีย ก่อนจะบิดตัวไปมา"วันนี้พี่ทำกับข้าวไว้ให้กายแล้วนะ อยู่ข้างล่าง เดี๋ยวกายอาบน้ำแล้วลงไป--" ผมกระชากปลอกคอที่ผมซื้อไว้ให้พี่เมื่อวาน ก่อนจะลูบหัวพี่เบา ๆ"........." พี่ทำหน้าไม่ค่อยพอใจ เพราะไม่ชอบให้ใครมาเล่นหัวตั้งแต่เกิด แต่คงยอมผมเพราะ...นั่นแหละ..."ผมฟูแต่เช้าเลยนะ พี่" ผมจัดทรงผมให้พี่ด้วยรอยยิ้มอ่อน ๆ"อื้อ ขอบใจนะ" พี่ยิ้มออกมาทันทีที่รู้ว่าผมไม่ได้ตั้งใจจะลูบหัวตัวเองเหมือนสัตว์เลี้ยง ก่อนที่ผมจะไปอาบน้ำแต่งตัว และลงไปกินข้าว แน่นอนว่าผมนั่งโต๊ะ พี่นั่งอยู่บนพื้น เอาจริง ๆ นะ ไม่คิดว่าพี่จะจริงจังขนาดนั้น แต่เอาเถอะ....ต่อไปนี้เราไม่ใช่ของเล่นของใครทั้งนั้นณ มหาลัยผมนั่งรถยนต์มาพร้อมกับพี่วันนี้ และพี่ยังคงไม่ถอดปลอกคอออกสักที นี่กะจะใส่เข้าเรียนด้วยเห

  • คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด   บทที่ 17 สุนัขตัวแรก  

    คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิดบทที่ 17 สุนัขตัวแรกณ บ้าน5:56 น."...อืม..." ผมตื่นมาก็รู้สึกว่ามีอะไรมาทับผมอยู่"พี่...มานอนทำไมตรงนี้" ผมลุกขึ้นมาก็เห็นพี่กำลังนอนกอดผมแน่น"....พี่รักกายนะ" พี่พูดก่อนจะมุดเข้าผ้าห่มมากอดผม"......" ใช่สิ...เมื่อคืนเราก่อเรื่องไว้นี่"กาย...บอกรักหน่อย.." พี่กอดผมแน่น"......" เมื่อคืนพี่แปลกไปจากปกติ...เหมือนคนสติหลุดหายไปชั่วขณะ กว่าจะดึงสติกลับมาได้ ผมต้องกล่อมพี่นอนเหมือนเด็ก...ไม่คิดมาก่อนเลย...ว่าพี่จะมีด้านแบบนี้ด้วย แค่เราไม่ได้บอกรักเนี่ยนะ?"กาย...""ไปเรียนเถอะครับ.." ผมใช้มือทั้งสองข้างจับแก้มพี่ไว้"ครับ..." พี่ตอบผมสั้นๆ ก่อนจะเดินไปอาบน้ำ ปล่อยให้ผมอ้าปากค้างอยู่บนเตียงใช้คำว่าครับ? กับผมเนี่ยนะ!ณ มหาลัย8:21 น."กาย มึงทำการบ้านยัง!" ไอ้แม็กเดินมาหาผม

  • คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด   บทที่ 16 เล่นเกมเป็นคนเดียวรึไง

    คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิดบทที่ 16 เล่นเกมเป็นคนเดียวรึไงคิว"......" ตอนนี้ผมกำลังมองไอ้ตัวเล็กที่กำลังนอนเปลือยกายอยู่บนที่นอนจริงๆ ผมเพิ่งจะเช็ดตัวให้กายไปเมื่อกี้ กายค่อนข้างไม่ชอบผมเอามากๆ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะผมเป็นคนที่ทำแผลให้"อือ...." กายพลิกตัวนอนหงาย เผยให้เห็นหัวนมสีสดที่ชูตั้งขึ้น คงเพราะแอร์ที่เย็นจัดเลยทำให้ร่างบางตอบสนองอย่างนั้น"...แม่ง..ฉิบหาย..." ผมพึมพำหลังจากเห็นร่างกายอีกฝ่ายอย่างเต็มตาดึ๋ง~ผมสะกิดยอดอกสีอ่อนของกายแรงๆ จนกายนิ่วหน้าและกระตุกเล็กๆ พร้อมพลิกตัวนอนตะแคงเผยให้เห็นแก้มก้นเล็กนั่นอีก..."ยานอนหลับ...แรงชะมัด" ผมเริ่มบ่นผมไม่มีรสนิยมลักหลับใครซะด้วยสิ...เฮ้ออผมยกขากายขึ้นทั้งสองข้างและจับอ้า...เผยช่องทางรักสีสด เหมือนไม่เคยมีใครแตะต้องมันมาก่อนสีชมพูสดแถมร่างบางขมิบช่องรักเบาๆ เมื่อผมยกขาขึ้นด้วยก็พอรู้มา..ว่าตรงนี้ใครเคยสัมผัสมันมาบ้าง

  • คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด   บทที่ 15 โดนขัง

    คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิดบทที่ 15 โดนขังตอนนี้ผมอยู่ในห้องพี่คิว คนที่ผมโคตรจะเกลียดที่สุดในชีวิต ถูกขังให้อยู่ในห้อง แถมยังถูกล่ามไว้อีกถึงผมจะพยายามหนีแค่ไหน ก็ไปไม่รอดอยู่ดี เพราะผมไม่สบายและยังบาดเจ็บจากเรื่องเมื่อวานด้วย ถึงหนีก็ตายอยู่หน้าประตูอยู่ดี…ในห้องไม่มีอะไรเลยนอกจากเตียงนอนนิ่ม ๆ ที่โคตรหรู และทีวีจอขนาดใหญ่ เกลียดพวกคนรวยชะมัดผมเลยกดรีโมทที่เขาทิ้งไว้ให้ นั่งดูทีวีไปกินขนมไป"คุณทำแบบนี้ทำไม!" พระเอกจับไหล่นางเอก"เพราะฉันเกลียดคุณยังไงล่ะ! คุณมันเลว!" นางเอกสะบัดหนี"........." ผมนั่งดูด้วยความเบื่อหน่ายกับความน้ำเน่าของละคร"ให้พระเอกเลวแค่ไหน สุดท้ายก็ได้กันอยู่ดี..." ผมพึมพำ"มึงก็ด้วยแหละ" เสียงทุ้มดังขึ้น"มาตั้งแต่เมื่อไหร่!" ผมถามเมื่อเห็นพี่คิวมายืนอยู่หน้าประตู"ตอนนางเอกสะบัดมือออก" อีกฝ่ายตอบส่ง ๆ".......ชิ..." ผมเมินหน้าหนี"เอานี่ ข้าวจะแดกไหม" พี่คิวยื่นกล่องข้าวมา

  • คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด   บทที่ 14 โซ่ของคนชื่อคิว

    คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิดบทที่ 14 โซ่ของคนชื่อคิว​“ไอ้แม็ก… เมื่อคืนมึงทำอะไรกู” ผมถามเมื่อตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองอยู่ในสภาพเปลือยกายบนที่นอน…“เอามึงไง” ไอ้แม็กตอบ“เมื่อคืนกูไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย” ผมแอบชะงักแต่ก็ไม่เชื่อ พร้อมประชดมันไป“กูลักหลับมึงไง” ไอ้แม็กตอบอีก“อย่ามาล้อกูเล่น! กูไม่โง่ขนาดที่มีคนมาลักหลับแล้วกูจะไม่รู้เลยรึไง! ไอ้บ้า!” ผมตีหัวมันไปทีหนึ่ง และเตรียมตัวลุกออกจากที่นอนพรึบ…“ระวังดิ ขามึงไม่มีแรงอยู่ เมื่อคืนกูยกขามึงทั้งคืน สงสัยเลือดมันไม่เดิน” ไอ้แม็กมารับผมไว้จากด้านหลัง หลังจากที่ผมทรุดตัวลงเกือบถึงพื้น เพราะอยู่ ๆ ขาผมก็ไม่มีแรง“ไอ้เหี้ย…” ผมพูดเสียงเบา…มัน… มันลักหลับผมจริงดิ……“เอาลุก!” มันอุ้มผมขึ้นและโยนลงบนเตียง“

  • คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิด   บทที่ 13 เด็กใจแตก

    คนรอบตัวผมไม่ปกติสักนิดบทที่ 13 เด็กใจแตกณ มหาวิทยาลัย10:23 น."วินอย่า... คนเยอะแยะ" ผมผลักวินออก เพราะวินพยายามจะจูบผมกลางกลุ่มนักศึกษาที่เดินผ่านไปผ่านมา"กาย... เราคบกันแล้วนะ" วินอ้อน"ก็... นี่มันที่สาธารณะ" ผมบอกตั้งแต่เริ่มคบกับวินมา วินก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน"งั้น... จุ๊บ" วินก้มลงมาหอมแก้มผมหนึ่งทีก่อนจะจับมือผมเดินต่อ"วิน!..." ผมขมวดคิ้วใส่วินชักจะเอาใหญ่แล้ว พูดอะไรไม่เคยฟังเหมือนเมื่อก่อน แถมยังหวงผมมากด้วย จะว่าดีมันก็ดี... แต่มันอึดอัด"ไอ้กาย!" ไอ้แม็กวิ่งมาหา"ไร—" วินกระชากผมไปกอดทันที"ไม่เอาดิไอ้วิน ปล่อยไอ้กายลง" ไอ้แม็กด่า"ไม่ มึงมีแผนจะทำอะไรกายอีก" วินพูดและไม่ยอมปล่อยผมที่ถูกโอบเอวลงง่าย ๆตั้งแต่วินเห็นแม็กกับผมในห้องน้ำวันนั้น วินก็ไม่ให้ผมอยู่ใกล้แม็กอีกเลย แถมยังไม่ถามด้วยว่าเกิดอะไรขึ้น..."ไอ้วิน มึงกะจะเก็บไว้คนเดียวเลยเหรอวะ มึงไม่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status