分享

Chapter 63

last update publish date: 2026-07-25 10:57:01

| นารา |

ติ๊ดๆๆๆ ติ๊ดๆๆๆ

“หืม...เจ็ดโมงเช้าแล้วเหรอเนี่ย” ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจเมื่อมองเวลาในมือถือ พลันเมื่อหันไปมองคนข้างๆ เขายังนอนหลับซุกตัวในผ้าห่มอยู่เลย

เฮ้อ...สุดท้ายแล้ว ฉันก็ต้องนอนค้างคืนที่ห้องคุณการันต์อย่างเสียไม่ได้ แล้วสรุปเมื่อคืนก็แทบไม่ได้นับว่ากิจกรรมบนเตียงของเราทั้งคู่ผ่านไปกี่ยกกันแน่ คนมันห่างกันนาน ความคิดถึงมันห้ามกันไม่ไหวจริงๆ

ฉันเขียนโน้ตทิ้งไว้ให้คนที่นอนอยู่รู้ว่าฉันไปทำงานแล้ว และถ้ามีอะไรก็ให้ไลน์มา จากนั้นจึงรีบใส่เสื้อผ้าแล้วใช้ทางลัดระหว่างตึกเดินกลับไปที่ห้องตัวเอง รีบอาบน้ำแต่งตัว เพราะวันนี้ฉันมีประชุมกับพวกเอเจนซี่ทัวร์ตอนเก้าโมง ฉันจึงเดินจ้ำอ้าวไปยังห้องประชุมในตึกออฟฟิศของโรงแรม

ครืด ครืด~ ระหว่างที่เดินไป เสียงมือถือสั่นอยู่ในกระเป๋ากางเกง ฉันว่าฉันโดนลูกน้องโทรจิกแล้วแน่ๆ แต่เมื่อยกมือถือขึ้นดูก่อนกดรับสาย…ไม่ใช่ใครที่ไหน คุณเจ้าของโรงแรมโทรมาหาฉันแต่เช้า อะเมซิ่ง!! มันตื่นเช้าเป็นด้วยเหรอวะ...

[ฮาย...กู๊ดมอร์นิ่งบันนี่]

“อือ มีไรว่ามา ไอจะรีบไปประชุมแล้ว เดี๋ยวสาย”

[ยูไม่ต้องไปประชุมแล้วนะ ไอให้คนอื่นไปแทนแล้ว ยูอยู่ดูแลคุณการันต์นั่นแหละ แล้วเมื่อคืนยูเทคแคร์เขาดีไหม ติดปัญหาอะไรรึเปล่า]

“ไอก็ดูแลดีเหมือนแขกคนสำคัญของยูทุกคนนั่นแหละ”

[บันนี่ ทำไมเสียงยูดูไม่แฮปปี้เลยอะ คุณการันต์เขาก็ดูไม่น่าจะดุร้ายอะไรขนาดนั้นซะหน่อย]

“น้อยไปน่ะสิ”

[ฮะ...เมื่อกี้ว่าไงนะ]

“ปะ…เปล่า ก็อยู่กับเขามันก็จะเกร็งๆ หน่อยอะ ไม่มีอะไรหรอก”

[แล้วยูโอเคไหม]

“อือ...ทำไงได้ล่ะ มันเป็นหน้าที่หนิ”

[งั้นไอฝากหน่อย ช่วยพาเขาไปกินเบรกฟาสต์ด้วยนะ แล้ววันนี้ยูก็หยุดงานไปเลย ไออยากให้ยูพาคุณการันต์ทัวร์โรงแรมเราให้ครบทุกจุดเลยนะ แล้วถ้าเป็นไปได้ยูก็พาเขาทัวร์โรงแรมที่กระบี่กับเขาหลักต่อเลยก็ได้ แค่นี้แหละ ฝากด้วย แต๊งกิ้วมากๆ]

“ดะ...เดี๋ยว”

โอ๊ย...มันจะรีบวางสายไปไหน สั่งมาเป็นชุดขนาดนี้!! เอาจริงๆ ก็รู้สึกใจหายเหมือนกันนะ ถ้าจะต้องลาออกจากที่นี่จริงๆ แต่ที่แน่ๆ ฉันควรจะหาเวลาบอกเจสซี่มันก่อน อย่างน้อยจะได้พอมีเวลาหาคนใหม่มาทำแทน

ฉันจึงเดินย้อนกลับไปยังห้องเสื้อผ้าของโรงแรม ห้องที่มีเสื้อผ้าหลายแบบสำรองไว้สำหรับลูกค้าเผื่อกรณีฉุกเฉิน ก่อนเลือกดูค้นหาเสื้อผ้าชุดใหม่ให้กับคุณการันต์

เข้าใจอารมณ์แล้ว เวลาเลือกเสื้อผ้าให้ใคร มันสนุกแบบนี้นี่เอง ฉันที่กำลังจะหยิบเสื้อเชิ้ตกางเกงสแล็กก็ต้องชะงักลง ก่อนเปลี่ยนใจไปรื้อเอาเสื้อกล้ามแขนกุดสีฟ้าลายมัดย้อม อันเดอร์แวร์ตัวใหม่ กับกางเกงขาสั้นสีดำออกมาแทน ก่อนออกไปก็ไม่ลืมที่จะหยิบรองเท้าแตะลำลองไปเผื่อเขาด้วย

อืม...ก็ดูเข้ากันดีนะ ฉันแค่อยากเห็นเขาในลุคสบายๆ บ้าง ส่วนตัวฉันก็เปลี่ยนชุดจากเสื้อเชิ้ตกางเกงสแล็กที่ใส่อยู่เป็นเสื้อกล้ามสีขาวด้านในทับด้วยเสื้อคลุมคาร์ดิแกนตัวบางสีชมพูอ่อนด้านนอก ใส่คู่กับกางเกงขาสั้นสีขาว

เมื่อจัดการตัวเองเรียบร้อยแล้ว ฉันยัดข้าวของทั้งหมดใส่กระเป๋าผ้าแล้วเดินกลับมายังห้องสวีทห้องเดิม คุณการันต์ยังไม่ตื่น เขายังนอนตัวขดคุดคู้อยู่ในท่าเดิม คงเพลียสะสมแหละ เมื่อคืนจัดฉันหลายยกเกิน…สลบเหมือดขนาดนี้ ไม่น่าแปลกใจหรอก

ฉันมองไปที่หน้าเขา บรรจงโน้มตัวก้มลงไปจุ๊บที่แก้มใสของคนตรงหน้าอย่างแผ่วเบา ก่อนที่เจ้าตัวจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาดู

“มอร์นิ่งคิสค่ะคุณแฟน ตื่นได้แล้ว ไปอาบน้ำ ทำตัวให้สดชื่นๆ จะได้ไปกินข้าวเช้ากัน” ฉันยิ้มให้ แต่เขามีท่าทีแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นฉันในชุดนี้

“ไม่ต้องงง วันนี้เจสซี่ให้นาราหยุดงาน บอกให้อยู่ดูแลแขกคนสำคัญ คุณรีบลุกไปอาบน้ำได้แล้ว นาราหิวแล้วเนี่ย” พูดจบฉันก็ฉุดกระชากลากถู จับจูงมือคนตรงหน้าแล้วผลักเขาเข้าไปในห้องน้ำ และเมื่อเจ้าตัวอาบน้ำเสร็จ ฉันจึงยื่นชุดที่เตรียมมาให้กับเขา

“คุณการันต์ ใส่ชุดนี้ไปก่อนนะคะ ถ้าไม่ชอบเดี๋ยวค่อยไปเปลี่ยนที่บ้านคุณทีหลัง”

“โห...เอางี้เลยเหรอ” คนข้างหน้าพูดพลางสะบัดคลี่เสื้อผ้าออก เมื่อเขาเห็นว่ามันเป็นเสื้อผ้าในแบบที่เขาไม่ค่อยได้ใส่

“อื้อ เอาแบบนี้แหละ ไม่ต้องเขิน นาราอยากเห็นคุณใส่ชุดสบายๆ แบบนี้บ้าง มาทะเล ก็ต้องใส่ชุดชิลๆ สิ จะใส่สูทผูกเนกไททำไมตลอดเวลา”

“นี่ถ้าไม่ใช่เมียผมขอ ผมไม่ใส่แน่ๆ เสียลุคท่านซีอีโอสุดเท่หมด”

ตู้ม...สรรพนามนี้มาอีกแล้ว ได้ยินทีไร ใจมันหวิวๆ วูบวาบทุกที

“เอ่อ...คุณการันต์ของนาราใส่ชุดอะไรก็หล่อหมดแหละค่ะ”

“ฮ่าๆๆ พูดจาดีเป็นพิเศษ ผมยอมใส่ให้ก็ได้”

เฮ้อ...ก็แค่เนี้ย!! ลีลาเยอะเหลือเกินแฟนฉันเนี่ย นี่ถ้าไม่หลอกล่อด้วยคำชมนะ รับรองวันนี้คงอดกินข้าวเช้าแน่ๆ

ฉันนั่งรออยู่ตรงโซฟาในห้องนั่งเล่น ไม่นานคุณซีอีโอเดินมาหาฉันในชุดที่ฉันเลือกไว้ให้ โอ้โห...นี่มันเด็กหนุ่มแนวสตรีทบอยชัดๆ เท่สุดๆ บวกกับแว่นกันแดดที่คาดอยู่บนผมทรงที่ถูกเซตมาแบบหยาบๆ มีหน้าม้าปอยเล็กๆ ตกลงมาปอยนึง อื้อหือ...คือพระเอกมากๆ นี่ฉันกำลังชมแฟนตัวเองอยู่ใช่ไหมเนี่ย ภูมิใจสุดๆ ไปเลยที่มีแฟนหล่อขนาดนี้

“ว่าไงครับที่รัก มองผมตาค้างอะไรขนาดนั้น”

“ละ...หล่อดี ชอบ คนเลือกชุดมีเทสต์ดี”

“มีผัวหล่อแบบนี้ เมียก็ต้องทำใจหน่อยนะ…หึๆ”

ไม่ได้การละ ถ้าจะผัวๆ เมียๆ กันแบบนี้ตลอดเวลา คุณทำใจฉันสั่นอีกแล้วนะ! รีบพาไปข้างล่างดีกว่า ก่อนที่ฉันนี่แหละจะจับเขาปล้ำ กินเป็นมื้อเช้าแทน

在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP

最新章節

  • คลั่งรักคุณเลขา   Chapter 104

    น้ำตาแตกไหมให้ทาย…!? ไม่เหลือรอดหรอก คุณการันต์เขียนจดหมายทิ้งไว้ให้ซึ้งขนาดนั้น มีหรือที่หญิงสาวผู้อ่อนไหวอย่างนาราจะไม่รู้สึกอะไร ขอถอนคำพูดเรื่องการขอแต่งงานที่ไม่โรแมนติก บ้าจริง...จดหมายฉบับนี้ทำให้เธอทั้งหัวเราะและร้องไห้ในคราเดียวกัน แขนเสื้อด้านซ้ายปาดซับน้ำตา ในขณะที่ในคอยังหัวเราะขำกับอารมณ์ขันเล็กๆ ในจดหมายนั่นนาราพับจดหมายจะเก็บเข้าซอง แต่พลันเห็นกระดาษอีกแผ่นในซอง เมื่อดึงออกมา ก็พบว่ามีข้อความเขียนเอาไว้‘ถ้าคุณตอบตกลง…เปิดลิ้นชักชั้นบนสุดนะครับ’จริงๆ เรื่องตอบตกลงเกี่ยวกับที่อีกคนขอเธอแต่งงานและจดทะเบียนสมรสด้วย เธอเซย์เยสในใจไปตั้งแต่บนเตียงคืนที่ภูเก็ตนั้นแล้วเมื่อลิ้นชักชั้นบนสุดตามที่เขียนในกระดาษใบเล็กนั้นถูกเปิดออก เธอเห็นกล่องเครื่องประดับบุหนังสีแดงกล่องเล็กๆ ด้านบนประทับชื่อแบรนด์สีทองสวยงาม มันทาบทับอยู่บนกระดาษขนาดและสีเหมือนกันกับแผ่นก่อนหน้า นาราเลือกที่จะอ่านข้อความที่กระดาษ ก่อนที่จะเปิดกล่องสีแดงกล่องนั้น‘แหวนวงนี้มันอยู่ตรงนี้มาตลอด มันอยู่รอเจ้าของของมันมานานแล้ว ถ้าคุณมั่นใจ...และตัดสินใจที่จะอยู่ใช้ชีวิตร่วมกันไปจนวาระสุดท้ายของชีวิต โปรดสวมมันไว

  • คลั่งรักคุณเลขา   Chapter 103

    หมดจากการพักผ่อนยาวๆ ที่ภูเก็ต วันจันทร์...วันเริ่มต้นสัปดาห์ การันต์กับนารามาทำงานพร้อมกัน โดยมีพี่สุเมธขับรถตู้คันหรูมาส่ง แต่พอรถจอดตรงหน้าบริษัทปุ๊บ ท่านประธานของบริษัทก็หันไปบอกกับเลขาของเขาทันทีเหตุการณ์มันเหมือนวันนั้นเป๊ะๆ เช้าหลังจากคืนนั้นที่เจ้านายหอบหิ้วเลขาตัวเองกลับบ้านแบบงงๆ“คุณเลขาครับ สงสัยคุณต้องกลับไปเอาของที่บ้านให้ผมแล้วแหละ ผมนี่ขี้ลืมจริงๆ ดันลืมเอกสารสำคัญไว้ในลิ้นชักห้องทำงาน เดี๋ยวให้พี่สุเมธไปส่ง รหัสเดิมนะ”“เดี๋ยวค่ะท่านประธาน...เอกสารอะไร วันนี้ไม่เห็นมีประชุม หรือนัดเซ็นงานสำคัญอะไรเลยนี่นา ไว้ไปเอาพรุ่งนี้ไม่ได้เหรอ”นาราเริ่มอิดออด เพิ่งมาถึงบริษัท ยังไม่ทันได้ก้าวขาลงจากรถ ก็มีอันต้องกลับไปเอาของที่บ้านอีกแล้ว แต่ด้วยวันนี้อารมณ์ดี จิ๊ปากทำหน้ามู่จู้ใส่ผู้เป็นเจ้านายควบตำแหน่งคนรักเสร็จ ก็ไล่เขาลงรถไป และให้พี่สุเมธออกรถกลับบ้านทันทีด้วยความที่เป็นขาออกเมือง ถนนค่อนข้างโล่ง ไม่นานนักก็ถึงบ้านหรูย่านรามอินทรา ก่อนที่คุณเลขาจะเดินเข้าไปยังห้องทำงาน ใส่รหัสปลดล็อกลิ้นชัก ก่อนเปิดออกมาเห็นของอะไรบางอย่าง ในลิ้นชักไม่มีอะไรเลยนอกจากจดหมายหนึ่งฉบับไม่ได

  • คลั่งรักคุณเลขา   Chapter 102

    “เรื่องแรก บ้านคุณมีสมบัติเยอะเกินไป นาราไม่สบายใจ ถ้าจดทะเบียนแล้วหมายถึงการที่นาราจะต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับทรัพย์สินเงินทองของครอบครัวเตชะกุลธร...นาราไม่อยากแต่ง แค่นี้นาราก็โดนเหน็บแนมจนหัวหมุนไปหมดแล้ว ส่วนข้อสองคือเรื่องแม่ ถ้าแต่งงานแล้ว เราก็ต้องย้ายไปอยู่ด้วยกัน แต่แม่อาจต้องอยู่คนเดียว นาราไม่ค่อยโอเค แม่แก่ตัวลงไปทุกวัน เดี๋ยวนี้แกเจ็บออดๆ แอดๆ บ่อยด้วย”“...”“ข้อสาม นาราไม่อยากจัดงานแต่งงาน อยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปเรื่อยๆ นารารู้ว่าคุณการันต์ไม่ทิ้งนาราไปไหน และนาราเองก็ไม่ทิ้งคุณไปไหนเช่นกัน กลัวว่าถ้าแต่งงานแล้ว ชีวิตมันจะเปลี่ยนไปจากเดิม แบบนั้นนาราไม่อยากแต่งเลย ขออยู่แบบนี้ดีกว่า”“โอเค เข้าใจละ ไม่ต้องจัดงานแต่งงาน แต่พรุ่งนี้เราจะไปจดทะเบียนสมรสกันที่อำเภอเลยดีกว่า ผมตัดสินใจแล้ว”“โอ๊ย...คุณการันต์คะ ที่นาราบอกเมื่อกี้นี้ คุณไม่เข้าใจสักนิดเลยเหรอไง...ฮึ” นาราจิ๊ปากหนึ่งทีพร้อมถอนหายใจยาว ก่อนที่อีกคนจะจับประคองใบหน้าเธอให้หันมาและกอบกุมมือเล็กเรียวของเธอไว้“นาราครับ..คุณฟังผมนะ ผมจะตอบคำถามทุกข้อที่คุณยังติดใจสงสัย ข้อแรก ป๊าม้าผมดีใจมากนะ ที่นาราจะมาเป็นส

  • คลั่งรักคุณเลขา   Chapter 101

    “แต่ตอนนี้เหมือนผมจะโดนนาราดุทุกวันเลยนะ คนอะไรดุชะมัด” การันต์หยิบที่คั่นหนังสือมาคั่นหน้าที่อ่านค้างไว้ ก่อนจะเปลี่ยนจากท่านอนเอนสบาย มาเป็นท่านั่ง แล้วหันหน้าหันตัวไปคุยกับคนข้างๆ ด้วยท่าทางที่จริงจัง“นาราครับ เรามาแต่งงานกันไหม”หืม...!! มาร์การิต้าที่กำลังจิบแทบพุ่ง นี่เธอไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม คุณการันต์เขาเป็นอะไร อยู่ๆ ก็พูดเรื่องแต่งงานขึ้นมา“จัดงานแต่ง แล้วก็จดทะเบียนสมรสด้วยเลย”หืม!! จดทะเบียนสมรสด้วยงั้นเหรอ ตั้งแต่เป็นแฟนกันมา ใช้ชีวิตร่วมกันมา เรื่องแต่งงานไม่เคยอยู่ในหัวนาราเลย เพราะเธอโอเคกับที่เป็นอยู่ ไม่ต้องการเรียกร้องอะไรทั้งนั้น ขอแค่การันต์รักและซื่อสัตย์กับเธอ แค่นั้นก็เกินพอ“คุณการันต์คิดจะจริงจังกับนาราแล้วเหรอคะ”“ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ ผมก็จริงจังมาตั้งแต่คืนนั้นแล้วนะ ใครก็ไม่รู้ หน้าไม่อาย อยู่ดีๆ ก็มานอนห้องคนอื่นเฉยเลย”“อย่าแซวสิ นาราไม่ได้ตั้งใจซะหน่อย ใครจะไปรู้ล่ะว่าเป็นห้องเจ้านายอะ”“นะๆๆ แต่งงานกันนะ อยากแต่ง อยากมีเมียจนตัวสั่นหมดแล้วเนี่ย”“ไหนอะแหวน”“เดี๋ยวซื้อให้”“ไม่เห็นโรแมนติกเหมือนตอนขอเป็นแฟนเลย”“ผมใจร้อน...จริงๆ อยากพาไปจดทะเบียนวันนี้เล

  • คลั่งรักคุณเลขา   Chapter 100

    ตั้งแต่กลับจากยุโรป ท่านประธานใหญ่ของเดอะมาสเตอร์เอาแต่นั่งคิดนอนคิดทั้งวันทั้งคืน ตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองทำงานหนักเกินไป และมีเวลาส่วนตัวน้อยมาก จะทำอย่างไรให้หวานใจของเขาไม่ต้องรับศึกหนักจากงานที่ม้ากับป๊าขอให้นารารับผิดชอบ และทำยังไงให้ตัวเขาเองได้มีเวลาอยู่กับคุณเลขาของเขามากขึ้นหลังอาบน้ำเสร็จ รออีกคนเป่าผมให้เขาจนแห้ง การันต์จึงเอ่ยถามเรื่องซีเรียสที่เขาขบคิดมาหลายวันกับนาราทันที“นาราครับ ถามหน่อยสิ ตอนนี้คุณต้องรับผิดชอบงานอะไรตรงไหนบ้าง เล่าให้ผมฟังหน่อย”“อืม…นอกจากต้องดูแลตารางงานของคุณ ที่เพิ่มมาก็ดูแลเรื่องอนุมัติงบของฝ่ายจัดซื้อ ดูแลฝ่ายบุคคล ดูแลฝ่ายอาคาร ดูแลฝ่ายการเงิน ฝ่ายบัญชี อ้อ…ดูแลฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ด้วย ต้องเข้าไปตบๆ ให้มันเป็นระบบระเบียบมากขึ้นน่ะ แล้วทำไมอยู่ดีๆ ถึงถามขึ้นมาล่ะคะ”“ก็เห็นนาราทำงานเยอะเกินไปไง อย่างวันนั้นก็ทำงานจนปวดหัวทั้งวัน เฮ้อ...ม้านะม้า!! ส่งงานมาให้แฟนลูกชายตัวเองเยอะแยะขนาดนี้ได้ไงกัน”“เอาหน่า ยังไงนาราก็เป็นเจ้าของบริษัทนี้เหมือนกัน นาราก็ต้องช่วยทำงานแบบนี้แหละ...ถูกแล้ว”“ไม่เอาอะ เราสองคนทำงานเยอะเกินไป แทบไม่มีเวลาสวีทกันเลย ผม

  • คลั่งรักคุณเลขา   Chapter 99

    | การันต์ |ให้ตายเหอะ...ภาพที่ผมเห็นตรงหน้า มันทำให้ใจของผมสั่นจนแทบจะหัวใจวายตาย เมียผมกำลังเล่นกับของเล่นที่เพิ่งซื้อให้ไปเมื่อวันก่อน มือหนึ่งของเธอจับมือถือเอาไว้ เหมือนกำลังดูอะไรค้างไว้อยู่ อีกมือก็กำผ้าปูที่นอนไว้แน่นจบยับย่น หายใจหอบถี่ ตาหลับพริ้มล่องลอยไม่รับรู้ความเคลื่อนไหวใดๆ พร้อมกับเนื้อตัวเธอที่บิดเร่าแอ่นไปมาจากความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นผมไปไม่เป็นเลยทีเดียว ภาพตรงหน้ามันทำให้เจ้าการันต์น้อยตื่นตัวแทบจะทันที ตอนนี้สองมือของผมค่อยๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออก ค่อยๆ ปิดประตูด้วยเสียงที่เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนเดินตรงไปยังเตียง นั่งคุกเข่าลงข้างๆ และสิ่งที่ผมเห็นในหน้าจอมือถือ ทำให้ผมเซอร์ไพรส์เข้าไปอีก มันคือทุกอิริยาบถของผมเมื่อสองวันก่อน เธอแอบอัดมันเอาไว้ แสบจริงๆ!!“ทำแบบนี้แล้วหายปวดหัวเหรอครับ”“อื้อ~” เมื่อผมกระซิบเข้าที่ข้างหูเบาๆ จนเจ้าตัวครางอือตอบกลับมา คาดว่าความเสียวเข้าควบคุมร่างกายและจิตใจของเธอเรียบร้อยแล้ว เธอคงคิดว่าเสียงพูดที่ได้ยินเป็นเพียงเสียงแว่วจากจินตนาการที่สร้างขึ้นมาเองผมเห็นรีโมทของเล่นชิ้นนี้วางอยู่ข้างๆ ผมจึงหยิบมันขึ้นมาพลันกดปุ่ม

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status