Teilen

คลั่งรักแม่ตัวแสบ
คลั่งรักแม่ตัวแสบ
คุณลูกเกด

บทนำ สนใจ

last update Veröffentlichungsdatum: 08.07.2026 20:46:32

‘ฮือ ๆ ...ฮือ ๆ ...คุณแม่...คุณแม่...อย่าทิ้งหนูไป...อย่าทิ้งหนูไป!! ฮือๆ ๆ' เสียงร่ำไห้ของเด็กผู้หญิงร้องกึกก้องทั่วห้องสีขาว นอนกอดร่างของผู้เป็นแม่อยู่บนเตียง ในห้องมีทั้งพยาบาลและผู้คนยืมล้อมรอบอยู่มากมาย…

.

.

.

ครืน! ครืน! ครืน!!!

เสียงโทรศัพท์เครื่องหรู ดังปลุกร่างบางที่กำลังนอนหลับใหลในห้วงของความฝันให้ตื่นขึ้น พะพายตื่นมางัวเงียตามองหาต้นเสียงที่ปลุกให้เธอตื่น

“ฮัลโหล...ว่าไง “พะพายเอาโทรศัพท์มาดูว่าใครโทรหาเธอ (พริกไทย) แล้วกดรับสายไป

(ฮัลโหลลล…พะพาย...นี่เธอหลับอยู่เหรอ ช่วยเข้าดูไลน์กลุ่มด้วยค่ะ พวกฉันรอเธอคนเดียวเลยเนี่ย!!)

เสียงของพริกไทยเพื่อนของเธอร้องโวยวายเสียงดังออกมาจากโทรศัพท์เครื่องหรู จนหญิงสาวต้องรีบเอาโทรศัพท์ออกจากหูของตัวเอง

(อ้าว!..ทำไมล่ะพะพาย...อีกอาทิตย์เดียวพวกเราก็จะเปิดเทอมแล้วนะ กว่าจะได้ออกมาเที่ยวอีกครั้งคงนานเลยนะ) พริกไทยพูดขึ้นอย่างน่าเสียดาย

“ฉันรับปากพี่มะนาวไว้น่ะ ว่าคืนนี้จะไปเป็นดีเจแทนพี่เขาหนึ่งวัน…พวกแกไปเที่ยวกันเลย” พะพายพูดอธิบายให้เพื่อนของตัวเองฟัง

(อ๋อ...แล้วเธอไปเป็นดีเจที่ผับไหนล่ะ เดี๋ยวพวกฉันไปเที่ยวที่ผับนั้นก็ได้ง่ายดี เธอจะได้มีเพื่อนกลับด้วยไง) พริกไทยพูดขึ้น เพราะตัวเองก็ไม่อยากให้เพื่อนต้องเดินกลับคนเดียวตอนดึกๆ เหมือนกัน ย้ายที่เที่ยวก็ได้ง่ายกว่ากันเยอะ

“อืม ๆ…เอางั้นก็ได้ งั้นตอนเย็นเธอมารับฉันด้วยนะ ฉันขี้เกียจขับรถไปน่ะ”

(ค่ะ…คุณ…พะพาย เดียวไปรับเองค่ะ!!) พริกไทยพูดตอบรับพะพายอย่างประชดประชัน เธอยอมกับความขี้เกียจของเพื่อนคนนี้เลยจริง ๆ มีรถแต่ขี้เกียจขับแล้วมันจะซื้อมาทำไม!!

“จ้า ๆ ๆ…งั้นฉันไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนนะ”

(จ้า ๆ ๆ บายยย)

เพียะ! เพียะ! เพียะ!

“ตื่น ๆ...ตื่น ๆ...” พอเพื่อนของเธอกดว่างไปแล้ว พะพายก็ใช่มือทั้งสองข้างของตัวเองตีไปที่หน้าไม่แรงไม่เบาไปสองสามที เพื่อทำให้ตัวเองตื่นตัวอย่างเต็มที่ แล้วเลิกคิดถึงความฝันที่ตามหลอกหลอนตัวเองมาตั้งแต่เด็กซะที!!!

ผับหรูกลางเมือง

ในค่ำคืนที่แสงไฟสลัว ในผับหรูแห่งหนึ่งดีเจสาวกำลังครบคุมเสียงเพลง และความสนุกให้กับพวกผีเสื้อราตรีได้วาดลวดลายกัน บ้างก็นั่งดื่มกันอยู่ที่โต๊ะ บ้างก็พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ดีเจสาวเต้นวายลวดลายอยู่บนเวทีเล็ก ๆ บางทีก็ดื่มแอลกอฮอล์ที่ผู้คนยื่นให้บาง พะพายถือว่าเป็นหญิงสาวที่สวยมากคนหนึ่ง ใบหน้าของสาวลูกครึ่งดวงตาสวยหวาน ขนตายาวเข้ากับโครงหน้า ผมยาวสีควันบุหรี่ถูกปล่อยมาถึงเอวสวย ริมฝีปากบางที่แต่งแต้มไปด้วยสีแดง ช่วยเพิ่มเสน่ห์ให้เธอได้เป็นอย่างดี คืนนี้เธอใส่ชุดเดรสรัดรูปสีแดงสดที่ตัดกับสีผิวที่ขาวเนียนเหมือนกับไข่มุก หน้าอกด้านซ้ายมีรอยสักเล็กๆ รูปผีเสื้อออกมาโบยบินออกจากชุดเธอ ดูสวยเซ็กซี่และดูสง่าราวกับนางพญา ความสวยของเธอทำเอาพวกผู้ชายน้อยใหญ่ต่างจ้องมองกันตาไม่กะพริบ ร่วมถึงลีลาการวาดลวดลายอันยั่วยวนของเธอยิ่งทำให้พวกผู้ชายที่ใกล้ ๆ น้ำลายหกกันเป็นแถว ๆ

-มุมหนึ่งของผับ

ชายหนุ่มกลุ่มหนึ่ง นั่งดื่มกันอยู่บนชั้นสองของร้านที่เป็นโซน VIP ที่สามารถมองเห็นทุกมุมของร้านได้ รามเป็นเพื่อนกับพยัคฆ์ซึ่งเป็นเจ้าของผับหรูแห่งนี้ พวกเขามักจะนัดกันมาดื่มสังสรรค์ที่ผับนี้กันเป็นประจำ และปิดท้ายด้วยกันหาเหยื่อกลับห้องของใครของมัน ที่นี่ถือว่าเป็นแหล่งหาเหยื่อชั้นเยี่ยมเลยก็ว่าได้ เพราะปกติพวกเขาก็เป็นที่สนใจของพวกผู้หญิงทั้งหลายอยู่แล้ว บางทีพวกเขายังไม่ต้องทำอะไรก็มีเหยื่อมาให้กินถึงที่ บางคนมาผับแห่งนี้เพื่อที่จะได้เห็นหน้าพวกเขาหรือพูดคุยกับพวกเขาสักครั้งก็ยังมี เพราะพวกเขาแต่ละคนทั้งฐานะดีหน้าตาสไตล์ลูกครึ่ง และท่าทางไม่ต่างอะไรกับพวกนายแบบในแมกาซีนชื่อดังเลยก็ว่าได้ ทำให้มีผู้หญิงมากมายต้องการมาเป็นผู้หญิงของเขา ขอแค่ได้ขึ้นเตียงกับพวกเขาสักครั้งก็ยังดี และพวกเขาก็ไม่เคยทำให้พวกผู้หญิงพวกนั้นผิดหวัง แต่รามจะต่างออกไปนิดหน่อยเพราะเขาเป็นคนขี้เบื่อ และหวงตัว ไม่ชอบกอดหรือจูบกับผู้หญิงคนไหน ส่วนใหญ่พอจบเรื่องบนเตียงแล้ว ก็จ่ายเงินให้ผู้หญิงจากนั้นก็ต่างคนต่างไป ไม่มีการนอนค้างคืนด้วยกัน ถ้าใครทำให้เขาถูกใจมากหน่อยก็อาจจะมีการเลือกหาครั้งต่อไปแต่ก็น้อยมาก ชีวิตส่วนใหญ่ของรามจะอยู่กับการทำงานเสียมากกว่า เขามีธุรกิจทั้งด้านขาวและด้านมืด รามมีคาสิโนแบบถูกกฎหมายและแบบไม่ถูกก็มี ยังมีสนามแข่งม้าและสนามแข่งรถเป็นของตัวเอง บางสนามก็เปิดร่วมกับเพื่อน รายได้แต่ละเดือนเป็นพัน ๆ ล้าน จึงทำให้มีผู้หญิงมากมายอยากได้เขามาครอบครอง

แล้วดูเหมือนว่ารามจะเจอเหยื่อของค่ำคืนนี้แล้ว ดวงตาคู่คมจ้องมองดีเจสาวตาไม่กะพริบ เพราะเธอดูสวยสะดุดตาและตรงสเปคเขามาก ทั้งเสียงหน้าตาและลีลาการวาดลวดลายของเธอบนเวที มันทำให้เขาคอแห้งผาก ต้องกลืนน้ำลายลงคอไปหลายครั้ง พอเขาเห็นพวกผู้ชายน้อยใหญ่รายล้อมเธอเต็มไปหมด มันทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก รามหันไปหาพยัคฆ์เพื่อนสนิท แล้วเอ่ยถามเรื่องดีเจสาวคนนั้นออกไป

“ไอ้พยัคฆ์ นั้นดีเจใหม่ของผับมึงเหรอ ทำไมกูไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนว่ะ” รามพูดขึ้นอย่างสงสัย

Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen

Aktuellstes Kapitel

  • คลั่งรักแม่ตัวแสบ   บทพิเศษ 2 ลูกหลับ

    ทุก ๆ วันรามกับพะพายได้ตกลงกันว่า จะสลับเปลี่ยนกันไปส่งลูก ๆ ของตัวเองเข้านอน ตอนนี้เด็กทั้งสองโตขึ้นมากแล้ว รามเลยทำห้องแยกออกไปให้นอนอีกห้องหนึ่ง เพราะพวกเขาบอกว่าตอนนี้ตัวเองโตเป็นหนุ่มกันแล้ว บอกว่านอนคนเดียวได้แล้ว ซึ่งมันก็เป็นข่าวดีของรามมากเลยทีเดียว เพราะเขาก็ต้องการที่จะนอนกอดเมียของตัวเองได้อย่างเต็มที่เหมือนกัน พอรามได้ยินลูก ๆ พูดบอกกับเขาแบบนั้น ก็รีบจัดการทำห้องนอนใหม่ให้พวกเด็ก ๆ ทันที เพราะกลัวว่าเดียวพวกลูกชายจะเปลี่ยนใจกันขึ้นมาอีก ตอนที่ลูก ๆ นอนอยู่ด้วยนั้นไม่ใช่ว่ารามไม่ชอบ แต่บางทีเขาก็อยากมีเวลาอยู่กับพะพายสองคนบ้างก็เท่านั้น รามต้องอดอยากปากแห้งมาตลอด ตั้งแต่ที่ลูก ๆ มานอนด้วย จะมีอะไรกันทีก็ต้องรอให้พวกเขาหลับกันก่อน ไม่ก็ต้องย้ายไปนอนห้องอื่น หรือก็ต้องใช้เวลาตอนที่พวกเขาไปโรงเรียนแทน แต่ต่อไปนี้เขาก็จะได้เวลาอันแสนมีค่าของตัวเองกลับคืนมาซะที“ลูก ๆ หลับแล้วเหรอคะ” พะพายถามคนที่พึ่งเดินเข้ามาในห้องนอน“หลับแล้วครับ” รามพูดตอบคนบนเตียงออกไปเสียงเบา ก่อนจะค่อย ๆ แทรกตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนหนา แล้วยกแขนกอดเอวบางของคนข้าง ๆ ดึงเข้ามาหาตัวเอง จากนั้นก็ก้มหน้าซุกซอก

  • คลั่งรักแม่ตัวแสบ   บทพิเศษ 1.2 ลูกพ่อ

    “ทำตามคำสั่งเสร็จแล้วครับคุณพ่อ” เด็กทั้งสองวิ่งไปหาผู้เป็นพ่อที่นั่งอยู่ ก่อนจะพูดขึ้นเสียงใส ตอบพ่อของตัวเองออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ที่สามารถทำตามคำสั่งของผู้เป็นพ่อได้สำเร็จหลังจากนั้นรามก็พาพะพายกับลูก ๆ ออกไปกินข้าวกันที่ร้านอาหารริมทะเลแห่งหนึ่ง พอกินอิ่มทุกคนก็พากันจูงมือลูก ๆ ไปเดินเล่นแถวหาดทราย แล้วมาหยุดนั่งเล่นกันที่ใต้ร่มไม้ที่มีเก้าอี้ให้นั่ง พะพายกับลูก ๆ พากันมานั่งเล่นกองทรายอยู่ข้าง ๆ ส่วนรามเดินออกไปคุยโทรศัพท์เรื่องงานกับลูกน้องนิดหน่อย“สวัสดีครับ…มาเที่ยวกับครอบครัวเหรอครับ” เสียงของชายหนุ่มลูกครึ่งสองคนเดินเข้ามาทัก พะพายกับลูก ๆ ที่นั่งเล่นกองทรายกันอยู่“เออ…ค่ะ” พอได้ยินเสียงคน พูดพะพายกับลูก ๆ ก็เงยหน้าขึ้นมามองอย่างงง ๆ “นี่น้องชายเหรอครับ…น่ารักจังเลยนะครับ” ชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งลงข้าง ๆ พะพายแล้วถามขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พวกเขาทั้งสองคนออกมาเดินเล่นกันที่หาดทราย แล้วอยู่ ๆ ก็เห็นหญิงสาวคนนี้ กำลังนั่งเล่นกับพวกเด็ก ๆ อยู่ คิดว่าน่าจะเป็นพี่น้องกัน เลยอยากทำความรู้จักสักหน่อย เผื่อว่าโชคดีเธอยังโสดจะได้สานสัมพันธ์ต่อได้ เพราะหน้าตาของเธอดูตรงสเปกเขามากเ

  • คลั่งรักแม่ตัวแสบ   บทพิเศษ 1.1 ลูกพ่อ

    ในช่วงปิดภาคเรียนคุณพ่อคุณแม่มักจะพาลูก ๆ ของตัวเองออกมาหาที่เที่ยวพักผ่อนนอกบ้านกัน เพื่อเป็นรางวัลให้กับลูก ๆ ที่ตั้งใจเรียน และเพื่อเป็นการเติมเต็มความรักความผูกพันภายในครอบครัวให้มีมากขึ้น วันนี้รามกับพะพายได้พาลูก ๆ ของตัวเอง ออกมาเที่ยวที่รีสอร์ตแห่งหนึ่ง ที่นี่ถือว่าเป็นสถานที่ที่ล้อมรอบไปด้วยธรรมชาติ วิวหน้าห้องพักประดับไปด้วยน้ำทะเลสีฟ้าใส ที่ส่องแสงเป็นประกายเงางามไปทั่วผืนน้ำ หาดทรายสีสวยละเอียดนุ่มหน้าเดินเล่นในห้องกว้างพะพายกำลังนั่งแต่งหน้าอยู่ที่โต๊ะแป้ง ก่อนที่จะออกไปหาข้าวกินกับรามและลูก ๆ แต่แล้วเธอก็ต้องหยุดชะงักไป เมื่อได้ยินเสียงของลูกชายทั้งสองของตัวเองเอ่ยพูดออกมาเสียงดังลั่นห้อง“คุณแม่ไปเปลี่ยนชุดเลยนะครับ” เสียงใสของลูกชายพูดเอ่ยขึ้นดังลั่นห้อง เมื่อเห็นชุดที่คุณแม่ของตัวเองใส่“ชุดนี้มันโป๊มากกก” ลูกชายอีกคนก็รีบพูดเสริมตามมาทันที แล้วจ้องมองไปที่ชุดเดรสที่ขาวลายดอกไม้ ที่สั้นเลยเข่าขึ้นมานิดหน่อยของคุณแม่ตัวเองอย่างไม่ค่อยชอบใจนัก เด็กทั้งสองต่างพากันจ้องเขม็งดูชุดตาไม่กะพริบ ลูก ๆ ของพะพายสองคนนี้ มีนิสัยเหมือนกับคุณพ่อของตัวเองมาก คือจะไม่ชอบให้เธอแต่งต

  • คลั่งรักแม่ตัวแสบ   บทที่ 99 ภาพแห่งความสุข

    “หม่ำ!...หม่ำ!…หม่ำ!”พอเล่นกับคุณพ่อจนเหนื่อยแล้ว ก็เริ่มรู้สึกหิวขึ้นมา เด็กน้อยทั้งสองเลยหันหน้าไปหาผู้เป็นแม่ที่อุ้มตัวเองอยู่พร้อม ๆ กัน ก่อนจะส่งเสียงร้องดังขึ้นมาอีกครั้ง มือน้อย ๆ ก็พยายามจับดึงไปที่หน้าอกของผู้เป็นแม่ไปด้วย เพื่อบอกเป็นใน ๆ ว่าตอนนี้ตัวเองเริ่มหิวแล้ว“หิวแล้วเหรอคะ” พอพะพายเห็นแบบนั้นก็รู้ได้ทันทีว่าลูก ๆ ของเธอคงจะเริ่มหิวกันแล้ว หญิงสาวก็เอ่ยพูดหยอกล้อกับลูกชายของตัวเองออกไป“เดี๋ยวพี่ลุกไปเอามาให้เองครับ…เล่นเสร็จก็กินต่อเลยนะ” รามพูดบอกพะพายออกไป แล้วยกมือจับดึงแก้มลูก ๆ เล่นอีกคนละที ก่อนจะลุกขึ้นยืนไปเอาข้าวมาให้ลูก ๆ กิน“อ้า า…หม่ำ า...อ้า า” พอเด็กทั้งสองมองเห็นผู้เป็นพ่อเดินมาพร้อมถ้วยข้าวในมือ ก็ส่งเสียงร้องออกมากันไม่หยุดรามนั่งลงพร้อมถ้วยข้าวเล็กสองถ้วย ที่พะพายได้ทำเตรียมไว้ ตอนนี้อายุของทั้งสองก็พอจะกินอาหารเหลวกันได้แล้ว ส่วนเรื่องนมรามเปลี่ยนให้ลูก ๆ ดื่มนมผงแทนนมแม่มาหลายเดือนแล้ว รามนั่งตักข้าวป้อนใส่ปากเล็กทีละคน สลับกันไปมาจนหมดถ้วย“ไงครับอร่อยไหม” รามหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดปากเล็ก ที่ตอนนี้เลอะข้าวเต็มไปหมด แล้วเอ่ยพูดถามลูกชายตัวเองอ

  • คลั่งรักแม่ตัวแสบ   บทที่ 98 งอแง

    ในห้องนอนกว้างในยามค่ำคืนสองร่างนอนกอดกันอยู่บนเตียง คุณแม่มือใหม่ตอนนี้ได้กลับมาพัก อยู่ที่ห้องของตัวเองได้เกือบเจ็ดเดือนกว่าแล้ว พะพายกับรามรับหน้าที่เลี้ยงดูลูกกันเอง โดยไม่คิดที่จะจ้างพี่เลี้ยงมาช่วยเพิ่ม เพราะตามปกติแล้วทั้งสองก็ไม่ค่อยชอบให้คนนอกเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของตัวเองกันอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นเลยคิดว่าเลี้ยงกันเองน่าจะดีกว่า แล้วอีกอย่างลูก ๆ ของพวกเขา ถือว่าเป็นเด็กเลี้ยงง่ายมาก ไม่ค่อยงอแงสักเท่าไหร่ ในตอนกลางวันพวกเพื่อน ๆ กับครอบครัวของพวกเขา ก็จะหมุนเวียนมาหากันอยู่ตลอด ส่วนรามพอทำงานเสร็จก็จะรีบมาช่วยพะพายดูแลลูก ๆ เลยทันที คุณแม่มือใหม่อย่างพะพายเลยไม่ค่อยเหนื่อยสักเท่าไหร่“อุแว้!...อุแว้!...อุแว้ ๆ” เสียงร้องของเด็กดังลั่นไปทั่วห้อง รามมือหนึ่งก็อุ้มลูกน้อยไว้แนบอก อีกมือหนึ่งก็ตบไปที่ตูดของลูกน้อยอีกคนที่นอนอยู่ไปอย่างแผ่วเบา เพื่อปลอบให้ทั้งคู่หยุดร้องงอแง“โอ้!..โอ้!...อย่าร้องนะครับเด็กดี คุณแม่ไปอาบน้ำแป๊บเดียวนะครับ” เสียงของรามนั่งปลอบลูกทั้งสองอยู่กับพื้นห้อง ทุก ๆ วันจะเป็นแบบนี้ตลอด พอพะพายไม่อยู่แค่แป๊บเดียว เด็กสองคนนี้ก็จะแข่งกันร้องขึ้นมาทันที เล่น

  • คลั่งรักแม่ตัวแสบ   บทที่ 97 ขอบคุณ

    “ลูกชายตัวน้อยของพ่อ” เสียงของรามพูดออกมาอย่างแผ่วเบา เมื่อได้เห็นลูกชายของตัวเองแบบใกล้ ๆ ดวงตาทั้งสองข้างร้อนผ่าวขึ้นมาทันที นี่เหรอคือเจ้าตัวเล็กของเขา ที่เฝ้ารอมาเกือบเก้าเดือน พอรามได้เห็นแบบนั้นแล้วก็แทบจะไม่เชื่อสายตาตัวเองเลย เด็กน้อยสองคนนี้คือสายใยรักของเขากับพะพายสินะห้องพัก VIPบนเตียงกว้างของห้องพยาบาลที่พะพายนอนพักฟื้นร่างกายอยู่ ใบหน้าขาวซีดไปหมด แขนข้างหนึ่งมีแต่สายของน้ำเกลือและสายอะไรไม่รู้เต็มไปหมด ร่างเล็กตอนนี้ยังคงนอนหลับใหลเพราะฤทธิ์ของยาสลบอยู่ ตอนนี้รามได้ทำเรื่องย้ายพะพายมานอนอยู่ที่ห้อง VIP ของโรงพยาบาล เพื่อให้มีความเป็นส่วนตัวมากขึ้น พะพายต้องผ่าคลอดเลยจะต้องนอนพักที่โรงพยาบาลต่ออีกหลายวัน รามได้ให้ลูกน้องไปเอาเสื้อผ้าของตัวเองมาจากห้อง เพื่อจะได้อยู่นอนเฝ้าเมียของเขาที่นี่ได้“พี่…พี่ราม…พี่ราม” เสียงแหบแห้งของร่างเล็กที่นอนอยู่บนเตียง เอ่ยเรียกชื่อของคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เตียงเธอออกไป แต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะไม่ได้ยินเสียงของเธอเลย พะพายพยายามที่จะส่งเสียงเรียกออกมาจนสุดเสียงแล้ว แต่ก็ดูเหมือนเสียงของเธอมันจะออกมาได้เพียงเท่านี้จริง ๆ“ครับ..พะพายตื่นแ

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status