1-แรกเข้าจวน

1-แรกเข้าจวน

เสียงอึกทึกครึกโครมของขบวนเจ้าสาวยาวเหยียดนับจากปากถนนเหนือจรดใต้ ด้วยงานมงคลของตระกูลหลี่ที่ขึ้นชื่อเรื่องความร่ำรวยเงินทองจากการค้าขาย

สินสอดเจ้าสาวและสินเดิมที่นำติดตัวมาจากตระกูลซู แม้มีฐานะด้อยกว่าซ้ำอยู่อีกเมือง มิใช่เมืองหลวงเช่นเมืองนี้ แต่ขบวนยังยาวไกลมิอาจนับจำนวนคนหามหีบไม้ใส่สินเดิมได้

ซูเม่ย หญิงงามวัยเพียงสิบสี่ปีเพิ่งได้ปักปิ่นเพียงสามเดือน แม่สื่อจากหลายตระกูลต่างรุมล้อมเดินเข้าออกคฤหาสน์หลังงาม นับได้ว่าชื่อเสียงความงดงาม กิริยามารยาท ความรู้เรื่องกาพย์กลอนหมากพิณมิมีผู้ใดเทียบได้

ซูเม่ยปิดปากหาวหวอดอยู่ในเกี้ยวเจ้าสาว โยกเยกจนหัวสั่นคลอนนั่งสัปหงกมาหลายครา นางถูกปลุกแต่เช้ามืดเพื่อเตรียมตัวสวมชุดแต่งงานหรูหราสีแดงไหมสานริ้วทอง มือเรียวงามดั่งลำเทียนยังโบกพัดใบหน้าจากอากาศภายใน

นางมิเคยเห็นเจ้าบ่าวมาก่อน รู้เพียงแต่ว่าเป็นบุตรชายคนนรองของตระกูลหลี่เกิดแก่ฮูหยินใหญ่ ซึ่งนายท่านได้ด่วนจากโลกนี้ไปเมื่อสามปีก่อน ซึ่งนับได้ว่าสมควรแก่เวลาที่ตระกูลหลี่จักมีงานมงคลเสียที

“หลี่เจิ้ง”

ซูเม่ยทวนคำชื่อในใจ นิ้วกรีดชายผ้าคลุมเล่นอมยิ้มเพียงลำพัง แม้ว่างานแต่งงานจัดรวบรัดไปสักหน่อย ไม่ทันให้นางได้เจอหน้าเจ้าบ่าวแม้แต่น้อย แต่จากเสียงร่ำลือหนาหูว่าคนตระกูลหลี่ล้วนหน้าตาดีทั้งสิ้น ทำให้ใจของสาววัยแรกแย้มตื่นเต้นไหวระริก

ฉับพลันเกี้ยวของนางพลันหยุดนิ่งลงแล้วแสงสว่างลอดเข้ามา ตามประเพณีบ้านของนางต้องเป็นฝ่ายนำเจ้าสาวลงจากเกี้ยว แต่ดูเหมือนว่าทางเจ้าบ่าวจักใจร้อนเสียนี่กระไร นางมองลอดผ้าคลุมสีแดงตรงหน้าเห็นพัดสีขาวสะบัดผ้าม่านออกพร้อมส่งมือออกมาให้นางได้จับ

ซูเม่ยยิ้มเอียงอายโดยที่ไม่มีใครเห็นใต้ผ้าคลุม ส่งมือเล็กเรียวยิ่งทั้งขาวผ่องนุ่มนวลออกไปด้านหน้า วางบนข้อมือหนาผิวละเอียดทั้งแข็งแกร่ง แรงชายช่วยพยุงนางออกจากเกี้ยวแล้วประคองนางเข้าไป พาข้ามกระถางไฟเพื่อปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย

“เจ้าสาวมาแล้ว เจ้าสาวมาแล้ว”

ซูเม่ยได้ยินเสียงเด็กวิ่งเล่น เสียงร้องตะโกน เสียงผู้คนโห่ร้องแสดงความยินดี

นางลอบมองพื้นด้านข้างเห็นรองเท้าสีดำโผล่ออกมาจากชายผ้าคลุมสีแดงชุดแต่งงานของหลี่เจิ้ง เท้าไม่ใหญ่มากนัก เขาคงเป็นชายรูปร่างผอม แต่จากการจับมือเมื่อครู่ หลี่เจิ้งยังคงแข็งแรงดั่งชายแท้

นางอมยิ้มอีกคราใต้ผ้าคลุม ว่าที่สามีของนางอายุยี่สิบสี่ เลยวัยสวมหมวกมาหลายปี แต่ด้วยท่านพ่อของหลี่เจิ้งได้เสียชีวิตลง ทางตระกูลจึงเว้นงานมงคลเสียหลายปี

ข้าโชคดียิ่ง ได้แต่งให้ชายหนุ่มร่ำรวย ทั้งอายุยังไม่มาก

“บ่าวสาว คำนับฟ้าดิน”

ซูเม่ยรับน้ำชามาจากแม่สื่อที่ยื่นส่งมาด้านหน้า แล้วโค้งคำนับพร้อมคนด้านข้าง

“คำนับบรรพบุรุษ”

นางรับน้ำชามาอีกคราและโค้งคำนับตามที่แม่สื่อจับนางให้หันไปทางป้ายวิญญาณ

“คำนับบิดามารดา”

ซูเม่ยคุกเข่าลงตรงหน้าพร้อมเจ้าบ่าว รับน้ำชามาถือไว้แล้วคำนับยื่นส่งบิดามารดาตรงหน้า ใจยังนึกแปลกใจมิใช่น้อย ในเมื่อนายใหญ่ของตระกูลได้ตายจากไปเสียแล้ว แต่เหตุใดจึงมีชายวัยกลางคนนั่งอยู่เก้าอี้ด้านข้าง

“ท่านแม่”

ซูเม่ยยื่นมือออกไปรับถุงสีแดงจากมือฮูหยินใหญ่

“ให้พวกเจ้าอยู่กันจนเส้นผมขาวโพลน ลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง”

“ขอบพระคุณเจ้าค่ะ”

นางคำนับโขกศีรษะลงพื้นจนครบ แล้วถูกจับให้หันไปทางเตาฟืนในครัว แล้วคำนับลงอีกคราสามครั้งเป็นอันเสร็จพิธี