Share

บทที่ 4 ปิดปาก

Penulis: Peach Poyy
last update Tanggal publikasi: 2025-09-13 03:13:54

บทที่ 4

ปิดปาก

........................................

 

@มหาวิทยาลัย

 

"ขอล่ะค่ะ ขออย่าให้พลอยต้องเข้าไปพัวพันธ์กับสถานการณ์ยุ่งยากแบบนี้อีกเลย" ฉันยกมือขึ้นมากุมประสานกันราวกับจะภาวนาต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เพื่อวิงวอนขอว่าอย่าให้ตัวเองต้องเข้าไปอยู่ในสถานการณ์แบบนั้นอีกเลย แต่เหมือนปีนี้จะเป็นปีชงของฉัน อะไรที่ฉันขอถึงได้ตรงข้ามไปซะทุกสิ่งทุกอย่างแบบนี้ ภาพตรงหน้านี้มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย!!!

 

ตุ้บตับ ตุ้บตับ ผลัก!

 

ภาพตรงหน้าของฉันตอนนี้ก็คือกลุ่มนักศึกษาคนดังของมหาวิทยาลัยหลายคนกำลังรุมกระทืบใครบางคนที่กำลังกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนพื้น โดยที่มีใครบางคนนั่งสูบบุหรี่ดูภาพเหล่านั้นอยู่อย่างสบายใจ ซึ่งฉันจำได้ว่าพวกเขาเหล่านั้นก็คือ พวกเพื่อนของพี่เวคิน ที่กำลังกระทืบคนไม่มีทางสู้อยู่ แล้วก็พี่เวคินเองที่กำลังนั่งสูบบุหรี่มองภาพเหล่านั้นด้วยท่าทางนิ่งสงบ ก่อนที่ตัวเขาเองจะลุกขึ้นปิดท้ายด้วยการเตะเสยคางใครคนนั้นจนอีกฝ่ายถึงกับสลบคาเท้าของเขา

ปัก!

"อึ๊ก!" ฉันที่ได้เห็นภาพตรงหน้าเผลอสะอึกออกมาด้วยความตกใจ และ ทำอะไรไม่ถูก จะวิ่งหนีขาก็ไม่ยอมขยับเลยสักนิด

 

"ไอ้คินดูซิใครมาเอ่ย(^_^)" เพื่อนของพี่เวคินนามว่าเวย์เอ่ยขึ้นด้วยท่าทางหยอกล้อ ก่อนที่คนทั้งกลุ่มของเขาจะหันมองมาทางฉันเป็นตาเดียว ร่วมถึงพี่คินด้วย

 

"อึ๊ก! ๆ ๆ" ฉันยังคงมีอาการสะอึกไม่หยุด ยิ่งพี่เวคินเดินเข้ามาใกล้ก็ยิ่งสะอึกหนักขึ้นเรื่อย ๆ

 

"ดูสิสะอึกใหญ่เลย"

"ไปครับ เดี๋ยวพี่พาไปหาน้ำกิน(^_^)" พี่เวคินเอ่ย ก่อนจะคว้ามือฉันมาจับเอาไว้ และ ดึงให้เดินตามเขาไป

 

"เฮ้ยไอ้คิน หญิงมาแล้วทิ้งเพื่อนเลยนะมึง ฮ่า ๆ ๆ" เสียงเพื่อน ๆ ของพี่คินตะโกนตามหลังมา แต่ทว่าก็ดูเหมือนเขาจะไม่ได้สนใจเลยสักนิด ซึ่งฉันที่ได้แต่เดินตามแรงจูงของพี่คินก็ตกอยู่ในสถานะการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

 

"อึ๊ก! ๆ ๆ"

 

"ดูท่า ต่อให้กินน้ำก็คงไม่หายหรอกมั้งเนี่ย(^_^)" พี่คินค้อมตัวลงให้ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกับฉัน ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียง และ รอยยิ้มอ่อนโยน

"ตกใจเรื่องเมื่อกี้มากเลยหรอครับ"

 

"อึ๊ก! ๆ" ฉันรีบพยักหน้าทันที ก็ใครจะไม่ตกใจบ้างล่ะถ้าได้เห็นภาพเมื่อกี้ นั่นมันเกือบจะเรียกว่าเป็นอาชญากรรมได้เลยนะ

 

"ก็แค่มีเรื่องเข้าใจผิดกันนิดหน่อยนะครับ"

"ไอ้เวรนั่น.....เอ่อ พี่หมายถึงผู้ชายคนนั้นน่ะ" 

"มันมาพูดถึงของรักของห่วงของพี่ในแง่ไม่ดี พี่ก็เลยรู้สึกระคายหูนิดหน่อย" พี่เวคินเอ่ยยิ้ม ๆ แต่ฉันกลับสัมผัสได้ว่าตอนนี้เขาก็ยังคงโมโหมาก ๆ อยู่ ก็ดูได้จากตอนที่เขาพูดแล้วขบฟันกรามไปด้วยนั่นแหละ

 

"เป็นของหวงมากเลยหรอคะ อึ๊ก! มากขนาดที่ต้องทำแบบนั้นเลยหรอ" ฉันเอ่ยถามออกไปเพราะความอยากรู้ แต่ทว่าเมื่อพี่เวคินจ้องมองเข้ามาในดวงตาของฉัน จู่ ๆ ฉันเองก็เกิดกลัวที่จะรู้ขึ้นมาเสียอย่างนั้น

 

"หวงมากเลยล่ะครับ(^_^)"

 

"คงจะเป็นของมีค่ามากเลยสินะคะ(^_^; )"

"คือพอดีตอนนี้พลอยหายสะอึกแล้ว เดี๋ยวพลอยขอตัวกลับหอพักก่อนนะคะ" คนอย่างฉันจะไปทำอะไรได้นอกจากหนีกันล่ะ คนที่สามารถซ้อมคนอื่นด้วยท่าทางสบายใจพร้อมกับสูบบุหรี่ไปด้วยยังไงฉันก็ไม่มีวันชนะหรอก

 

หมับ

ในขณะที่ฉันกำลังจะเดินหนี จู่ ๆ พี่คินก็จับข้อมือฉันเอาไว้แน่น

 

"เดี๋ยวสิพลอย พี่มีเรื่องจะคุยกับพลอยอีกเยอะเลยนะครับ(^_^)" พี่คินมีเรื่องคุยกับพลอย แต่พลอยไม่มีเรื่องจะคุยกับพี่นี่ ปล่อยพลอยเดี๋ยวนี้เลยน๊า(︸~︸) แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ได้แต่คร่ำครวญในใจ และ เดินตามเขาไปโดยไม่รู้จุดหมาย เพราะถ้าขัดขืนแล้วเขาเกิดโมโหแล้วเตะหน้าฉันขึ้นมา เกิดดั้งหักฉันก็คงไม่มีปัญญาหาตังค์มาทำดั้งแน่ ๆ

 

 

@คอนโดเวคิน

ฉันที่เพิ่งจะได้สติได้แต่กวาดตามองคอนโดพี่คินงง ๆ ถึงแม้จะอยากถามว่าทำไมถึงต้องพาฉันมาถึงที่นี่ แต่ก็เลือกที่จะเงียบเอาไว้ดีกว่า

 

"พลอยไม่มีอะไรจะถามพี่บ้างเลยหรอ" พี่คินใช้มือกดไหล่ฉันให้นั่งลงบนโซฟา ก่อนที่เขาจะทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้าม ซึ่งฉันก็ได้แต่ส่ายหน้าไปมา เพราะไม่ได้อยากรู้เลยจริง ๆ หากจะให้พูดตามตรงก็คงต้องบอกว่าฉันเบื่อที่จะเข้าไปวุ่นวายกับทั้งยัยฟ้าใส และ กับคนตรงหน้าเป็นที่สุด

 

"อย่างที่พลอยเคยบอกนะคะพี่คิน พลอยไม่รู้ไม่เห็นอะไรเลยค่ะ แล้วพลอยก็ไม่คิดจะบอกอะไรกับใครด้วย"

"พี่คินสบายใจได้เลยนะคะ"

 

"ไม่รู้ ไม่เห็น แต่บอกว่าจะไม่บอก"

"พี่ว่ามันดูย้อนแย้งยังไงไม่รู้นะครับ(^_^)" 

 

"อึก!" ไอ้คนหน้าหล่อแต่ใจร้ายเอ๊ย จะมาคาดคั้นอะไรกับพลอยเล่า

 

“รู้ใช่ไหมว่าถ้าปากโป้งแล้วจะเจอกับอะไร” จู่ ๆ พี่เวคินก็เอ่ยขึ้น ซึ่งนั่นก็ทำเอาฉันรู้สึกหงุดหงิดหน่อย ๆ ทั้ง ๆ ที่ตัวเองทำความผิดเองแท้ ๆ แต่กลับมาข่มขู่ฉันซะอย่างนั้น

 

"ทำไมพี่คินต้องมาขู่พลอยด้วยคะ" 

“พลอยก็บอกพี่ไปตั้งหลายรอบแล้วไง ว่าพลอยไม่อยากยุ่งเรื่องของพวกพี่”

 

"เพราะพลอยรู้ความลับของพี่เยอะเกินไปแล้ว"

“และเหมือนว่าพี่ก็เคยถามไปหลายรอบแล้วเหมือนกัน ว่าพี่จะเชื่อใจเธอได้ยังไง”

“การจะสามารถเชื่อใจใครบางคนได้ ว่าจะไม่กล้าเปิดเผยความลับของเรา”

“หนึ่ง คือต้องมีผลประโยชน์ร่วมกัน”

“ส่วนสอง คือต้องมีความลับร่วมกัน มันถึงจะเป็นการรักษาความลับที่สมน้ำสมเนื้อ”

“แล้วเธอจะทำข้อไหนให้พี่ล่ะ พริ้งพลอยคนสวย(^_^)”

 

“!?” นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย ฉันไม่เข้าใจสถานการณ์ตอนนี้เลยสักนิดจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่พยายามจะลืม และ ไม่คิดถึงมันอีก ไม่อยากวุ่นวายกับใคร แต่ทว่าความซวยของฉันยังไม่จบแต่เพียงเท่านั้น นอกจากดันไปเห็นเข้าว่าแฟนเพื่อนมีกิ๊ก ยังเผลอไปรู้เข้าอีกว่าเขาไม่ใช่คนดีอะไร ทั้งหัวรุนแรง และ หยาบคาย ไม่เหมือนภาพลักษณ์ที่แสดงออกที่มหาลัยเลยสักนิด ก็เลยต้องมาตกระกำลำบากโดนข่มขู่อยู่แบบนี้ แฟนเพื่อนพยายามจะปิดปากฉัน ส่วนเพื่อนก็ใช้ฉันเป็นนกต่อ ทั้ง ๆ ที่ฉันไม่ได้อยากจะเข้าไปพัวพันกับความสัมพันธ์ที่แสนประหลาดของพวกเขาเลย ชีวิตของฉันหลังจากนี้จะเป็นยังไงกัน ทำไมฉันต้องตกมาอยู่กลางความสัมพันธ์ที่แสนยุ่งเหยิงของพวกเขาด้วยเนี่ย!

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ความสัมพันธ์ร้าย ห้ามบอกให้ใครรู้   บทที่ 49 ENDING

    บทที่ 49ENDING........................................ปึก ปึก ปึกพับ พับ พับ“อ๊ะ อื้ออ พี่คินช้า ๆ ..... แฮ่ก” ฉันเอ่ยบอกพี่คินเสียงกระเส่า เพื่อให้เขาขยับสะโพกช้าลงหน่อย ตอนนี้ฉันถูกร่างสูงของพี่คินกักตัวเอาไว้บนโต๊ะทำงานราคาแพงของเขา ไม่รู้ทำไมจู่ ๆ ก็เกิดอารมณ์หื่นกามขึ้นมากะทันหัน ทั้ง ๆ ที่เมื่อคืนก็เล่นงานฉันจนแทบจะมาทำงานไม่ไหวแท้ ๆ“อยากกินนม” พี่คินที่เหมือนจะสติหลุดเอ่ยพึมพำในขณะที่มือก็บีบเคล้นหน้าอกฉันไม่หยุดปึก ปึก ปึกพับ พับ พับ“พี่คินอย่า.....อึก อื้อ” ฉันพยายามปัดป้องมือหนาของพี่คินที่พยายามจะแกะกระดุมเสื้อของฉัน พี่คินจะรู้ตัวบ้างไหมเนี่ยว่าเขาทำให้ฉันถูกนินทาไปถึงไหนต่อไหนแล้ว ความสัมพันธ์ร้าย ที่เริ่มต้นแบบลับ ๆ ของเรา ตอนนี้มันไม่ใช่ความลับอีกต่อไป เพราะพี่คินแสดงออกอย่างชัดเจนต่อหน้าของทุก ๆ คน ว่าฉันคือคนรักของเขา จนตอนนี้เหล่าเพื่อนร่วมฝึกงานบางคนก็เรียกฉันว่า ว่าที่คุณนายสนามบินไปแล้วปึก ปึก ปึกพับ พับ พับ“ชอบจังเลย.....ถุงน่องสีเนื้อ” พี่คินเอ่ยด้วยน้ำเสียงแสนโรคจิต บ่งบอกว่าเขาพึงพอใจมากแค่ไหนในยามที่ลูบไล้มือไปบนถุงน่องที่ขาดวิ่น ซึ่งก็เป็นฝีมือเข

  • ความสัมพันธ์ร้าย ห้ามบอกให้ใครรู้   บทที่ 48 การหน่วงเหนี่ยวที่เต็มใจ NC18+

    บทที่ 48การหน่วงเหนี่ยวที่เต็มใจ NC18+........................................สวบ สาบ“อย่าเอาแต่เขยิบหนีพี่สิครับพลอย” พี่คินเอ่ยเสียงกระเส่า ก่อนจะใช้มือจับล็อกสะโพกของฉันเอาไว้เพื่อไม่ให้ฉันขยับหนีไปไหนได้สวบ สาบ“อึกก พี่คิน”“พลอยร้อนค่ะ แฮ่ก ๆ”“พี่เร่งแอร์ให้แล้วยังร้อนอยู่หรอครับ”สวบ สาบกึด!“อึก อื้ออ พะ พี่ก็รู้ว่าพลอยไม่ได้หมายถึงแอร์” ฉันใช้มือผลักหน้าอกของพี่คินเบา ๆ ก่อนจะชะโงกหน้ามองไปที่บริเวณกลางกายของตัวเองที่มีอะไรบางอย่างที่ทั้งใหญ่ทั้งร้อนสอดเข้าออกไม่หยุดเป็นจังหวะ พอมองมุมนี้แล้วมันช่างดูลามกจริง ๆ แต่สิ่งที่ลามกยิ่งกว่าก็คงเป็นคนตรงหน้า ตอนนี้สีหน้าของพี่คินเหมือนคนโรคจิตไม่มีผิดเลยสวบ สาบปึก ปึก ปึก“แฮ่ก.....พลอยมองหน้าพี่สิครับ” พี่คินเอ่ยเสียงกระเส่า ก่อนจะใช้มือจับใบหน้าของฉันเอาไว้ ส่วนเอวของเขาก็ยังคงขยับไปมาไม่หยุดเป็นจังหวะเนิบช้าสวบ สาบปึก ปึก ปึก“อึก ๆ แฮ่ก ๆ” ตอนนี้หัวของฉันมันขาวโพลนไปหมด ยิ่งพี่คินขยับช้าฉันก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงความใหญ่โตของเขาอย่างชัดเจน ไหนจะการที่เขาชอบกระแทกเข้ามาจนสุดความยาวแล้วคาทิ้งเอาไว้ครู่หนึ่งอีก มันทำเอาฉันทรมา

  • ความสัมพันธ์ร้าย ห้ามบอกให้ใครรู้   บทที่ 47 ครอบครัวเพียงคนเดียว

    บทที่ 47ครอบครัวเพียงคนเดียว........................................“พวกคุณจะไม่มีทางได้เงินสักบาทเดียว”เสียงของใครบางคนที่ไม่ได้อยู่ในวงสนทนาดังขึ้น ทำเอาคนทั้งโต๊ะหันไปมองเป็นตาเดียว“พลอย.....” พี่คินตาโตทันทีเมื่อเห็นว่าฉันปรากฏตัวขึ้นกลางวงสนทนา“นี่คือสาเหตุที่พี่เบี้ยวนัดพลอยหรอคะ”“เพื่อมาเจอคนน่ารังเกียจพวกนี้เนี่ยนะ”ฉันเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะกวาดตามองเหล่าคนหน้าเงินที่ไม่คุ้นหน้าคุ้นตาที่นั่งอยู่บนโต๊ะด้วยสายตาเย็นชา“แกกล้าเรียกพวกฉันว่าคนน่ารังเกียจหรอ นี่พ่อ แม่ แล้วก็น้องของแกนะ!”“ฉันไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ น้องยิ่งไม่มี”“ครอบครัวของฉันมีแค่เขาคนเดียว” ฉันเอ่ย ก่อนจะชี้นิ้วไปที่พี่คิน ซึ่งพอเขาได้ยินแบบนั้น ใบหน้าหล่อที่แสนคุ้นเคยก็พลันฉีกยิ้มกว้างออกมา“อย่ามาอวดดีนะ เลือดในตัวของแกมันก็มาจากพวกฉันทั้งนั้น”“ฉันลำบากแค่ไหนกว่าจะคลอดแกออกมา แกจะมาเนรคุณฉันไม่ได้!”“คลอดลูกออกมาเพื่อขายกินงั้นหรอ”“นี่พวกคุณทำฟาร์มค้าสัตว์หรือไง?” ฉันแสยะยิ้มมุมปาก ถึงจะรู้ว่าไม่ควรพูดกับผู้ให้กำเนิดแบบนี้ แต่ตอนนี้ฉันเหลืออดแล้วจริง ๆ สำหรับคนพวกนี้ไม่คู่ควรให้ฉันถวิลหาเลยจริง ๆ“นังพลอย!

  • ความสัมพันธ์ร้าย ห้ามบอกให้ใครรู้   บทที่ 46 คนเดียวในใจ

    บทที่ 46คนเดียวในใจ........................................“ (^_^) ”ใบหน้าหล่อของเวคินเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มในขณะที่กำลังขับรถเข้ามาในสนามบิน การมีอยู่ของพริ้งพลอยนั้นเพียงพอทำให้เขาสุขใจได้แล้ว แต่ทว่าใบหน้าที่เปื้อนยิ้มกลับคงอยู่ได้ไม่นาน เมื่อหางตาดันไปเหลือบเห็นบางเข้า“จิ๊!” เวคินจิ๊ปากออกมาด้วยท่าทางหงุดหงิด เมื่อเห็นว่าบุคคลเจ้าปัญหากำลังยืนออกันอยู่ที่ลานจอดรถ ซึ่งคนเหล่านั้นก็คือ พ่อกับแม่ของพริ้งพลอย ส่วนอีกคนก็คือน้องสาวฝาแฝดของพริ้งพลอยนั่นเอง“เงินก็โอนให้แล้วมาทำอะไรกันอีก”เอี๊ยด!รถหรูจอดลงตรงหน้าของคนทั้งสาม ก่อนที่เวคินจะลดกระจกลงจ้องมองทั้งสามคนด้วยสายตาคมกริบบ่งบอกว่ากำลังไม่พอใจมาก ๆ“มาทำอะไรที่นี่ครับ” เวคินเอ่ยเสียงเข้ม ตอนนี้ใจเขารู้สึกร้อนรนเล็กน้อยเพราะกลัวพริ้งพลอยจะเห็นคนทั้งสาม“คือพวกเรามีเรื่องจะรบกวนคุณสักหน่อยน่ะค่ะ (^_^) ” หญิงวัยกลางคนเอ่ย เธอยิ้มให้เวคินด้วยท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาว ก่อนจะดึงแขนลูกสาวของตัวเองมายืนข้าง ๆ และทำการแนะนำเสร็จสรรพ“นี่ลูกแพรวค่ะ พอดีน้องกำลังหาที่ฝึกงานอยู่ เลยอยากจะถามว่าคุณสามารถรับน้องแพรวเข้าฝึกงานที่นี่ได้ไหมคะ” หญ

  • ความสัมพันธ์ร้าย ห้ามบอกให้ใครรู้   บทที่ 45 คนเห็นแก่ตัว

    บทที่ 45คนเห็นแก่ตัว........................................“ตั้งใจทำงานนะครับ (^_^) ”พี่คินเอ่ยบอกฉันเสียงหวาน โดยที่มือของเขาก็ยกขึ้นขยี้ผมของฉันไปด้วยท่าทางเอ็นดู“หยุดขยี้ผมพลอยได้แล้วค่ะ มันยุ่งหมดแล้วเนี่ย”ฉันอ้อมแอ้มเอ่ย ไม่ใช่ว่าไม่ชอบที่เขาทำแบบนี้หรอกนะ แต่ว่ามันเขินต่างหาก ตอนนี้หน้าของฉันมันร้อนไปหมดแล้ว ยิ่งพี่คินทำตัวอ่อนโยนใส่ หัวใจของฉันก็ยิ่งเต้นแรง แต่ที่เป็นแบบนี้จะโทษว่าฉันใจง่ายไม่ได้นะ ก็ใครใช้ให้ผู้ชายคนนี้หน้าตาดีเกินไป อ่อนโยน และ ทะนุถนอมฉันเกินไปกันล่ะ จะโทษก็ต้องโทษพี่คินนั่นแหละ ทุกอย่างมันเป็นเพราะเขาคนเดียวเลย (-///////-)“วันนี้พี่ไปทำงานข้างนอก พลอยอยู่นี่ก็เป็นเด็กดีนะครับ”“ห้ามดื้อ ห้ามซน ห้ามมอง หรือ ไปใกล้ชิดผู้ชายคนอื่นรู้ไหม”“ทำเหมือนพลอยเป็นเด็ก ๆ ไปได้” ฉันเอียงแก้มหนีริมฝีปากพี่คินที่กำลังซุกไซ้อยู่เล็กน้อยด้วยความเขินอาย ทำไมเขาถึงขยันทำให้ฉันใจสั่นจริง ๆ เลยเนี่ย“ที่พี่ทำแบบนี้ไม่ใช่เพราะเห็นพลอยเป็นเด็กสักหน่อย”“แต่ที่ทำแบบนี้เพราะพี่รักต่างหาก”ตึกตัก ตึกตักสิ้นคำบอกรักแสนหวานของพี่คิน หัวใจของฉันก็พลันสั่นระรัวขึ้นมาอีกครั้ง“พี

  • ความสัมพันธ์ร้าย ห้ามบอกให้ใครรู้   บทที่ 44 อ่อนใจ หรือ ใจอ่อน

    บทที่ 44อ่อนใจ หรือ ใจอ่อน........................................สวบ สาบจุ้บ ๆ จุ้บ“พะ พี่คิน.....หยุดได้แล้ว”ฉันเอ่ยในขณะพยายามใช้มือดันหน้าอกของพี่คินที่เอาแต่โถมตัวเข้าใส่และซุกไซ้ซอกคอฉันไม่หยุด ตอนนี้เราอยู่กันบนเตียงของฉัน เนื่องจากไม่ว่าอย่างไรฉันก็ไม่ยอมตามเขาขึ้นรถไปที่คอนโด เพราะอย่างนั้นคนหน้ามึนจึงถือวิสาสะจะเข้ามาในห้องฉันให้ได้ และ หลังจากเข้ามาในห้องเขาก็ผลักฉันล้มลงบนเตียงทันที“ไม้เบสบอลพี่อยู่ไหนนะ (^_^) ”“พี่คิน!” ฉันขมวดคิ้วใส่พี่คินทันทีเมื่อเขาเอาแต่ข่มขู่ฉันไม่เลิก“อย่ามาโมโหใส่พี่เพราะคนอื่นนะพริ้งพลอย”“อะไรพี่ก็ยอมได้ ยกเว้นเรื่องนี้เท่านั้นที่พี่ไม่ยอม”“สำหรับพลอยที่หนึ่งต้องเป็นพี่เท่านั้น” พี่คินเอ่ยเสียงเรียบแต่ทว่ากลับแฝงไปด้วยความกดดัน“....................”ความกดดันของพี่คินทำเอาฉันได้แต่นิ่งพูดอะไรไม่ออกแผล็บ!“อื้ออ”“เข้าใจไหม” พี่คินเลียแก้มของฉัน ก่อนจะเอ่ยขึ้นเสียงเข้มราวกับจะเร่งเร้าให้ฉันตอบ“ถ้ายังไม่เข้าใจละก็.....”“พะ เพชรเขาไม่ได้ชอบผู้หญิงค่ะ (>_”ฉันรีบเอ่ยเมื่อเห็นว่าพี่คินเหลือบมองไปที่ไม้เบสบอลที่วางอยู่บนพื้นห้อง ให้ตา

  • ความสัมพันธ์ร้าย ห้ามบอกให้ใครรู้   บทที่ 7 ข้อเสนอ

    บทที่ 7ข้อเสนอ........................................"ดูจากหน้าแล้วก็คงลืมวันเกิดตัวเองจริง ๆ สินะ" แก้วเอ่ยในขณะเดินวนไปวนมาสำรวจชุดยูนิฟอร์มเมดสาวแสนสวยของร้านที่ฉันสวมอยู่ด้วยท่าทางพิจารณา"พลอยใส่ชุดนี้แล้วเซ็กซี่มากเลย พี่เวคินเห็นด้วยไหมคะ"ปัก!"จะไปถามเขาทำไม" ฉันรีบกระทุ้งแขนใส่ยัยแก้ว

  • ความสัมพันธ์ร้าย ห้ามบอกให้ใครรู้   บทที่ 6 สุขสันต์วันเกิด

    บทที่ 6สุขสันต์วันเกิด........................................@มหาวิทยาลัย "ไอ้พลอยมันเป็นอะไรของมัน""ทำไมมันถึงทำหน้าอมทุกข์เหมือนคนอึไม่ออกมาหลายวันแบบนั้น" "พลอยได้ยินนะแก้ว" ฉันขมวดคิ้วใส่แก้วเล็กน้อย ก่อนจะฟุบหน้าลงกับโต๊ะหินอ่อนหน้าคณะที่เป็นที่สิงสถิตประจำกลุ่มของพวกเราด้วยความอ่อนแรง

  • ความสัมพันธ์ร้าย ห้ามบอกให้ใครรู้   บทที่ 5 มีความลับร่วมกัน

    บทที่ 5มีความลับร่วมกัน ........................................“ต้องมีผลประโยชน์ร่วมกันคืออะไร แล้วต้องมีความลับร่วมกันหมายถึงอะไรคะ" ฉันถามถึงสิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นข้อเสนอที่พี่เวคินหยิบยกมาให้ เพราะต้องการหาทางออก"อืม.....ผลประโยชน์ร่วมกันก็คือ พวกเรามีสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ต้องการเหมือนกัน และ ส

  • ความสัมพันธ์ร้าย ห้ามบอกให้ใครรู้   บทที่ 3.2

    @ห้องน้ำ"เฮ้อ ค่อยยังชั่วหน่อย" ตอนนี้ท้องน้อยของฉันกลับมาปลอดโปร่งอีกครั้งเมื่อได้ปลดทุกข์ออกไป ซึ่งตอนนี้ฉันก็พร้อมกลับไปทำงานต่อแล้วตึก ตึก ตึก.....ตอนนี้ฉันกำลังเดินกลับเข้าไปในร้านหลังจากทำธุระเสร็จ แต่ทว่าตรงที่จะต้องเดินผ่านกลับมีชายหญิงคู่หนึ่งกำลังกอดจูบ และ ซุกไซ้กันอย่างเร่าร้อน เป็นเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status