MasukShare
บทที่ 24
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:12:16“เตรียมตัวไว้นะ อีกไม่นานคุณจะต้องเดินทางไปอเมริกาพร้อมกับผม ติณณ์อยากให้ผมไปผ่าตัดและพักฟื้นที่นั่น ผมจะพาคุณไปด้วย”
“ไปนานไหมคะ”
“ก็จนกว่าผมจะหายเป็นปกติ”
“ลูกชายคุณจะเดินทางไปพร้อมกับเราด้วยไหมคะ”
“ไม่ เราจะเดินทางไปที่นั่นกันตามลำพัง”
“แล้วเมื่อไรอรจะมีโอกาสได้พบและทำความรู้จักกับลูกชายของคุณ”
“เมื่อถึงเวลานั้นผมจะบอกคุณเอง ไปอาบน้ำก่อนนะ ไปข้างนอกมาทั้งวันทั้งเหนื่อยทั้งเพลีย”
พูดจบก็เดินขึ้นไปที่ห้องพักทันทีโดยไม่รีรอ ถือเป็นการปิดฉากการสนทนาไปโดยปริยาย
มัฑณาวีขึ้นลิฟต์ไปชั้นบนสุดตามคำแนะนำของลุงทิม ก่อนที่จะเข้าไปด้านในเพื่อสอบถามแผนกต้อนรับ เธอได้โทรศัพท์เข้ามือถือของติณณภพอีกครั้งแต่เขาก็ยังไม่รับสายเช่นเดิม
“คงเป็นเพราะเบอร์ไม่คุ้นเขาเลยไม่รับสาย” หญิงสาวพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ก่อนเปิดประตูเข้าไปด้านในเพื่อทำในสิ่งที่ตั้งใจ
เธอเดินตรงไปยังพนักงานต้อนรับที่ประจำอยู่ตรงเคาเตอร์ด้านหน้า พนักงานสาวคนดังกล่าวอยู่ในชุดยูนิฟอร์มของบริษัทยิ้มให้เธอก่อนที่จะเอ่ยถาม
“ติดต่อเรื่องอะไรคะ”
“ดิฉันมาขอพบคุณติณณภพค่ะ”
“ไม่ทราบว่าได้นัดไว้ล่วงหน้าหรือเปล่าคะ”
“เปล่าค่ะ”
“สักครู่นะคะ”
อารยาซึ่งทำหน้าที่พนักงานต้อนรับ ได้โทรศัพท์เข้าไปสอบถามอะไรบางอย่างจากใครบางคนก่อนจะวางสาย
“ผู้ช่วยของคุณติณณภพแจ้งมาว่า วันนี้คุณติณณภพคิวแน่นตลอดทั้งวันเลยค่ะ ถ้าไม่ได้นัดไว้ล่วงหน้าคงจะไม่ได้พบ ฝากเรื่องไว้ได้ไหมคะ”
“ตอนนี้เขาอยู่หรือเปล่าคะ”
“อยู่ค่ะ แต่คงไม่สะดวกที่จะให้เข้าพบด้วยเหตุผลที่บอกไป”
“ฝากบอกว่ามัฑณาวี ผู้หญิงที่เกือบถูกรถของเขาชนมาขอพบนะคะ ฉันจะทิ้งเบอร์ติดต่อของฉันไว้ให้คุณ ถ้าเจ้านายของคุณสะดวกให้ดิฉันเข้าพบเมื่อไร รบกวนคุณโทรแจ้งตามเบอร์โทรนี้ด้วยนะคะ หรือให้คุณติณณภพติดต่อฉันที่เบอร์นี้ก็ได้ค่ะ”
หญิงสาวจดเบอร์มือถือของตนเองส่งให้พนักงานต้อนรับ
“ฝากบอกเขาว่าฉันมีเรื่องสำคัญจะต้องพบเขาจริง ๆ”
“ได้ค่ะ ดิฉันจะแจ้งให้เขาทราบตามที่คุณบอก”
“ขอบคุณค่ะ”
มัฑณาวีเอ่ยปากก่อนจะเดินออกไปจากสำนักงานด้วยความผิดหวังเล็ก ๆ หญิงสาวถอนหายใจ
“แห้วอีกตามเคยเลยมัฑณาวี”
ช่วงเวลาเดียวกันนั้นเองติณณภพเดินออกมาจากห้องทำงานพร้อมกับภูมิระพี เพื่อไปคุยเรื่องการขยายธุรกิจกับนักลงทุนรายใหม่ตามที่ได้นัดกันไว้ล่วงหน้า
“นายรอฉันก่อนนะ ฉันลืมเอกสารสำคัญขอเข้าไปเอาก่อน” ภูมิระพีเอ่ย
ติณณภพพยักหน้า ระหว่างที่เขายืนรอเพื่อนรักเดินกลับเข้าไปหยิบเอกสารอยู่นั้น อารยาได้รายงานให้เขาทราบว่ามีคนมาขอพบ
“คุณติณณ์คะเมื่อกี้มีผู้หญิงที่ชื่อมัฑณาวีมาขอพบคุณติณณ์ค่ะ แต่ดิฉันบอกไปแล้วว่าต้องนัดล่วงหน้า”
“มัฑณาวี!” เขาทวนคำด้วยไม่คุ้นชื่อนี้ คิ้วเข้มขมวดมุ่น
“เธอคือผู้หญิงที่เกือบถูกรถของคุณชนเมื่อวานนี้ เธอฝากให้แจ้งคุณว่ามีเรื่องสำคัญจะต้องพบคุณ และฝากเบอร์ติดต่อกลับไว้ด้วยค่ะ นี่ค่ะเบอร์โทรศัพท์ของเธอ”
หญิงสาวยื่นเบอร์โทรศัพท์ดังกล่าวให้กับเจ้านาย เขารับมาดูรู้สึกว่าเบอร์มันคุ้น ๆ เหมือนจะเป็นเบอร์เดียวกับที่เคยโทรหาเขาและฝากข้อความไว้ เพื่อความมั่นใจเขาหยิบโทรศัพท์ของตนเองมากดดู ปรากฏว่าเป็นเบอร์เดียวกันจริง ๆ แถมวันนี้เธอยังโทรหาเขาตั้งหลายครั้ง แต่เขาไม่ได้รับสายเพราะปิดเสียงเอาไว้
“ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน”
“กำลังยืนรอลิฟต์อยู่ด้านนอกค่ะ”
เขาพยักหน้าก่อนจะเดินตามออกไป
“พนักงานบอกว่าคุณมาขอพบคุณติณณภพ”
มัฑณาวีหันมามองเขา เธอตกตะลึงไปชั่วขณะเมื่อเห็นใบหน้าของเขาอย่างชัดเจนในระยะใกล้
ให้ตายสิ! นาน ๆ ถึงจะได้เจอผู้ชายมาดแมนแอนด์แฮนซั่มอย่างเขาสักครั้ง เขาดูหล่อคมเข้มราวกับเทพบุตรกรีก ทั้งหล่อทั้งสมาร์ท ดูดีตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า นี่ล่ะแบบฉบับของผู้ชายในฝันของสาว ๆ ยุคนี้ ความคิดของเธอสะดุดหยุดลงเมื่อได้ยินเสียงกระแอมเบา ๆ จากเขา
“ใช่ค่ะ คุณคือ...”
“ผมเป็นผู้ช่วยของคุณติณณ์ เรียกผมว่าดินก็ได้ครับ” ด้วยความอยากรู้ว่าเธอต้องการพบเขาเรื่องอะไร จึงจงใจบอกเธอไปแบบนั้น
เพราะความหล่อของเขากระแทกใจมัฑณาวีอย่างแรง จนเธอเผลอหลุดปากพูดออกไปตามที่คิด แม้เสียงจะเบาราวกับเสียงกระซิบแต่ติณณภพก็ยังได้ยินอย่างชัดเจน
“แม่เจ้า! หล่อจัง”
ขนาดผู้ช่วยยังหล่อถึงเพียงนี้ ไม่อยากจะคิดเลยว่าตัวจริงของคุณติณณภพจะหล่อมากแค่ไหน แถมชื่อก็ยังคล้ายกันอีกด้วย เผลอคิดเพลินมากไปหน่อยรู้สึกตัวอีกทีก็ได้ยินเสียงเขากระแอมเบา ๆ อีกครั้ง
“มัฑณาวีค่ะ เรียกมัทก็ได้นะคะ เพราะใคร ๆ ก็เรียกแบบนั้น”
“ไม่ทราบว่าคุณอยากพบคุณติณณ์เรื่องอะไร”
Bab terbaru
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 113
พระเจ้า...เธอช่างหอมหวาน...หวานไปทั้งเนื้อทั้งตัว ริมฝีปากเธอแยกออกเล็กน้อย แต่ความเคลื่อนไหวนั้นบอกความลังเล ราวกับว่าเธอยังคงกำลังตัดสินใจ ติณณภพดึงเธอเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น เขาจุมพิตเธอเนิ่นนานพร้อมกับสอดแขนใต้เข่าและแผ่นหลังเธอ อุ้มเธอขึ้นมาอย่างงายดายก่อนจะวางตัวเธอลงบนเตียงนอน ตรึงข้อมือเธอไว้อย่างอ่อนโยน ใช้เพียงริมฝีปากเพื่อทำให้เธอตื่นเต้น เขาและเล็มใบหูและซอกคอหอมกรุ่นนุ่มละมุนเรื่อยมาจนถึงฐานลำคอ เสียงครางด้วยความสุขติดอยู่ในลำคอของเธอ ความรู้สึกของมัฑณาวีหมุนคว้าง แต่ก็รับรู้ถึงแรงสั่นสะท้านที่แล่นลงสู่ทุกเส้นประสาทของเรือนกาย ทั้งหมดนี้เกิดจากสัมผัสรักที่เขามอบให้ เธอต้องหยุดเขาก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดมากไปกว่านี้ “เราทำแบบนี้ที่นี่ไม่ได้นะคะติณณ์ คุณยายอยู่ที่นี่ด้วย” ติณณภพผละจากร่างบางไปนอนหงายอยู่ข้างตัวเธอ ไม่ง่ายเลยที่จะสะกดกลั้นความต้องการของตัวเอง “จริงของคุณ ทุกคนกำลังรอเราอยู่ พ่อผมก็ด้วย” “คุณพ่อก็มาที่นี่ด้วยเหรอคะ” “ผมชวนท่านมาเอง ป่านนี้ทุกคนคงรอกันแย่แล้ว”
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 112
หลังจากที่ได้ระบายความอัดอั้นในใจออกมาจนหมดสิ้น เธอก็ยอมที่จะฟังคำแก้ตัวจากปากของเขา ยอมให้เขาได้อธิบาย “ก็อธิบายมาสิว่าคุณมีเหตุผลอะไรที่ทำให้คุณไม่เชื่อใจฉัน” “ไม่ใช่ผมไม่เชื่อใจคุณนะมัท ผมเชื่อใจคุณมาตลอด ไม่มีสักครั้งที่ผมจะสงสัยในตัวคุณ เพียงแต่ผมต้องทำแบบนั้นเพื่อให้อดิศรตายใจ เขาจะได้ไม่ไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะดำเนินการตามกฎหมาย” “คุณรู้ว่าเขาเป็นคนยักยอกเงินบริษัท” “และก็รู้ด้วยว่าเขาสร้างหลักฐานเท็จมาใส่ร้ายป้ายสีผู้หญิงที่ผมรัก” “แต่คุณก็ยังทำเหมือนว่าเชื่อคำพูดของเขาและปรักปรำผู้หญิงที่คุณบอกว่ารัก” “มันจำเป็นน่ะมัท ถ้าผมไม่ทำแบบนี้อดิศรก็อาจจะหลุดรอดไปได้เหมือนอย่างคราวที่แล้วอีก” “ทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน” “ถ้าผมบอกคุณ ๆ ก็อาจจะทำพิรุธให้อดิศรสงสัย เขาอาจจะไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะมีหลักฐานไปจับตัวเขาไว้ได้ หรือไม่เขาก็อาจจะจับตัวคุณไว้เพื่อมาต่อรองกับผม และไม่ว่าเขาจะเรียกร้องอะไรผมคงยอมทุกอย่างเพื่อแลกกับตัวคุณ ผมรักคุณนะมัท รักมาก และจะไม่ยอมเสียคุณไปเด็ดขาด”
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 111
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ติณณภพเดินเข้าไปในห้องนอนของหญิงสาวที่เขารัก โดยไม่ได้ทำเสียงกระโตกกระตาก เขาพบว่าเธอกำลังยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง และยังไม่มีทีท่าจะรู้ตัวว่ามีคนบุกรุกเข้ามาภายในห้อง ติณณภพเดินตรงเข้าไปสวมกอดมัฑณาวีไว้จากทางด้านหลัง พร้อมกับจูบไซ้ซอกคอเธอด้วยความคิดถึง หญิงสาวตกใจที่ถูกจู่โจมอย่างกะทันหัน แต่เมื่อเห็นว่าใครเป็นคนทำก็รีบสลัดตัวออกจากอ้อมกอดเขา พร้อมกับหันมายืนเผชิญหน้า เธอจ้องมองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ “คุณเข้ามาได้ยังไง ใครให้คุณเข้ามาที่นี่” “คุณยายอนุญาตผมแล้ว และห้องของคุณก็ไม่ได้ล็อคผมก็เลยเดินเข้ามา” “ออกไป” เธอเอ่ยปากไล่เขาซึ่งหน้า “ไม่” “ฉันบอกให้คุณออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้” เพราะความโกรธทำให้เธอเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้แทนตัวเอง “ผมจะไม่ยอมก้าวออกไปไหนทั้งนั้นถ้าเรายังคุยกันไม่รู้เรื่อง” “ความจำเสื่อมหรือไง เราเลิกกันแล้ว ระหว่างเราไม่มีอะไรต้องคุยกัน ถ้าไม่ออกไปอย่าหาว่าฉันไม่เตือน” “เอาเลยมัท อยากทำอะไรก็ทำเลย แต่ผมจะไม่ยอมก้า
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 110
ติณณภพชวนบิดาและภูมิระพีให้เดินทางไปที่ไร่ห่มรัก เพราะจะไปปรับความเข้าใจกับมัฑณาวี และไม่ลืมที่จะโทรศัพท์ไปบอกภาคินถึงเรื่องนี้ “พิซซี่กับลียาก็กำลังจะเดินทางไปที่นั่น แล้วเจอกัน ยังมีเรื่องที่เราต้องต่อว่าคุณเยอะเลย แต่ตอนนี้มีภารกิจที่สำคัญมากกว่านั้น” “คุณจะเป็นแนวร่วมให้ผมใช่ไหม” “แน่นอน แต่คุณต้องสัญญากับพวกเราว่าจะไม่ทำให้มัทเจ็บเจียนตายแบบนี้อีก” “ผมสัญญา แล้วเจอกันที่ไร่ห่มรักนะครับ” ระหว่างทางภูมิระพีได้เอ่ยปากขอโทษเพื่อนรัก “ขอโทษนะที่ฉันเข้าใจนายผิด หลงต่อว่านายเสียตั้งมากมาย แต่ถ้านายเป็นฉัน แล้วเห็นคุณมัทร้องไห้เสียใจมากแค่ไหนกับการกระทำของนาย ๆ ก็คงทำแบบที่ฉันทำเหมือนกัน” “มัทเสียใจมากเลยเหรอ” “แค่พูดว่าเสียใจยังน้อยเกินไปด้วยซ้ำ ที่ถูกต้องพูดว่าหัวใจแตกสลายมากกว่า เธอร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด แม้แต่คุณพิซซี่ยังบอกว่าตั้งแต่รู้จักกันมา ไม่เคยเห็นคุณมัทเสียใจกับเหตุการณ์ไหนมากเท่านี้มาก่อน นายเตรียมทำใจไว้ได้เลยอะไร ๆ อาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิด” “ฉันทำใจไ
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 109
ความเสียใจจากชายที่มัฑณาวีหลงรัก ทำให้เธอกลับมาพักอยู่กับคุณยายที่ไร่ห่มรัก แม้จะพยายามทำตัวให้ร่าเริงเหมือนปกติ แต่ก็ยังไม่สามารถรอดพ้นสายตาของคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อนอย่างกานดาไปได้ เธอรู้ดีว่าหลานสาวทุกข์ใจเพียงแต่พยายามทำตัวให้ร่าเริง เพราะไม่อยากให้เธอต้องทุกข์ใจตามไปด้วย กานดารอคอยให้เวลาผ่านไปสักพักโดยไม่ถามอะไรที่จะไปสะกิดแผลใจของหลาน รอให้สบโอกาสจึงได้เอ่ยปากถาม “มัทมีอะไรจะเล่าให้ยายฟังไหมลูก” ความเงียบเริ่มเข้าครอบงำ มัฑณาวีไม่อยากโกหกผู้เป็นยาย แต่ก็ไม่อยากเล่าเรื่องทุกข์ใจของตัวเองให้ท่านฟัง ด้วยเกรงว่าท่านจะร้อนใจตามไปด้วย “บอกยายได้ไหมว่าอะไรทำให้มัทเศร้าและทุกข์ใจมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน” กานดาเอ่ยถามพร้อมกับลูบผมของหลานด้วยความรักใคร่ “คุณยายรู้ได้ยังไงคะ” เธอเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา “มัทเป็นหลานของยาย ยายเลี้ยงมัทมากับมือ มีหรือที่จะไม่รู้ว่ามัทแปลกไป แม้ว่ามัทจะพยายามทำตัวให้ร่าเริง เพื่อปกปิดเรื่องเศร้าโศกเสียใจของตัวเอง แต่มัทปิดยายไม่ได้หรอกลูก ที่ยายไม่ถามทันทีเพราะอยากให้มัทมีเ
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 108
“ตอบพ่อมาตามความรู้สึกที่แท้จริงของติณณ์ ลูกเชื่อจริง ๆ เหรอว่ามัททำ” “ผมกำลังตรวจสอบอยู่ครับ” “ไม่เอาการตรวจสอบ พ่ออยากรู้ความรู้สึกของติณณ์” ติณณภพนิ่งไปพักใหญ่ ใช่ว่าเขาเองไม่เสียใจแต่จำเป็นต้องทำ แม้ไม่มีใครเข้าใจก็ไม่เป็นไร เมื่อความจริงถูกเปิดเผยทุกคนก็จะรู้เอง เขาได้แต่หวังว่าเมื่อเวลานั้นมาถึง คนที่เคยโกรธเคืองเขาจะยอมเข้าใจและให้อภัย เขาสบตาบิดาก่อนจะเอื้อนเอ่ยวาจา “ผมยังยืนยันที่จะทำให้ความจริงปรากฏ และไม่ว่าใครก็ตามที่ทำผิดก็ต้องได้รับโทษตามกฎหมาย” ติณณภพยังคงปากแข็งอยู่ดี แต่แววตาของเขาบ่งบอกให้ไตรภพรู้ว่าลูกเองก็ทุกข์ใจกับเรื่องนี้ ความรู้สึกที่ติณณภพมีก็คงจะไม่แตกต่างไปจากที่มัฑณาวีรู้สึก คือเสียใจและทุกข์ใจไม่ต่างกัน “พ่อจะบอกอะไรให้นะติณณ์ คนรักกันจำเป็นจะต้องมีความไว้เนื้อเชื่อใจกัน นั่นคือสิ่งสำคัญ ถ้าไม่มีสิ่งนี้ชีวิตรักก็จะไปกันไม่รอด ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจติณณ์ก็ได้ทำให้มัทรู้ว่าติณณ์ไม่เชื่อใจเธอ คนเราถ้าสูญเสียความรู้สึกดี ๆ ที่เคยมีต่อกันไปแล้ว มันก็ยากที่จะประส
Anda juga akan menyukai
หนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ88.7K Dibacaรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว358.1K Dibacaขย้ำรักเลขา NC-20
C552.6K Dibacaสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา373.3K Dibacaสัมพันธ์ลับนายกแสนร้าย (นายกสุเมธ:ของขวัญ)
นามปากกาดาวเหนือ85 Dibacaบ่วงอาคม (มนตราอาคม The Series)
TanyaT351 Dibacaฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง
จินเหมยเทียน182 Dibacaคุณหนูทิ้งอดีต ผัวใหม่โคตรปัง
หยกงาม207 Dibaca
