บทที่ 60

            เมื่องานเลี้ยงเลิกรา ทุกคนต่างก็ทยอยกันกลับ แต่กลุ่มของหนึ่งฤทัยแอบหลบมายืนพูดคุยกันตามลำพัง หลังจากช่วยกันมองหาอยู่นาน แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของมัฑณาวีกับแฟนหนุ่มทายาทมหาเศรษฐีของเธอ

            “ว่าไงหาเจอไหม”

            “ไม่เจอเลยฤทัย ไม่รู้ว่าหายตัวไปตั้งแต่เมื่อไร” อลินตอบ

            “ฉันบอกให้จับตาดูเอาไว้ แล้วทำไมถึงปล่อยให้คลาดสายตา”

            “มองหาใครอยู่เหรอฤทัย ถ้ากำลังมองหามัทอยู่ล่ะก็อย่าเสียเวลาเลย”

            สามสาวพร้อมใจกันหันกลับไปมอง

            “หมายความว่าไงพิซซี่”

            “ก็หมายความว่าคุณติณณ์พามัทหลบออกไปได้สักพักหนึ่งแล้วน่ะสิ ป่านนี้คงจะไปนั่งดินเนอร์สุดโรแมนติกใต้แสงเทียนกันตามลำพังสองต่อสอง สวีตหวานชนิดที่พวกเธอเองก็คาดไม่ถึง”

            “จู่ ๆ ก็หายตัวไปโดยไม่บอกไม่กล่าวใครแบบนี้มีพิรุธนะ”

            “ไม่มีหรอกพิรุธที่เธอว่า คุณติณณ์เขาชอบความเป็นส่วนตัว อันที่จริงเขาก็ไม่ได้อยากมางานนี้สักเท่าไร แต่ไม่อยากขัดใจมัทก็เลยต้องมา”

            “เชอะ! รู้ดีนัก”

            “แน่อยู่แล้วล่ะฤทัย เพราะฉันเป็นเพื่อนสนิทของมัท ไม่รู้สิแปลก”

            หนึ่งฤทัยไหวไหล่หมดความสนใจในตัวภาคิน และเลือกที่จะหันกลับมาถามสองสาวที่ยืนอยู่ข้างตัว

            “พวกเธอได้ถ่ายรูปสองคนนั้นไว้บ้างหรือเปล่า”

            “ฉันแอบบถ่ายไว้ตอนที่เขากำลังเต้นรำอยู่กับมัท แต่เห็นเพียงด้านข้างของเขาเท่านั้นนะ”

            “ไม่ได้เรื่องจริง ๆ”

            “ถ้าคิดที่จะโพสต์รูปของเขากับมัทอัพลงโซเชียลล่ะก็ระวังไว้ให้ดีนะฤทัย”

            “ระวังอะไร!” น้ำเสียงที่ย้อนถามติดจะหาเรื่อง

            “ก็ระวังจะโดนเขาฟ้องเอาน่ะสิ ที่เผลอโพสต์รูปเขาโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเขาก่อน คุณติณณ์ไม่ชอบให้ใครเอารูปส่วนตัวของเขาไปโพสต์ลงในโซเชียล และเขาก็มีทีมทนายที่พร้อมจะทำหน้าที่นี้อยู่แล้ว เตือนไว้ด้วยความหวังดีเดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน ไปนะ” พูดจบก็เดินออกจากงานเพื่อตรงไปยังที่จอดรถของตนเอง

            “หมั่นไส้พิซซี่จริง ๆ” หนึ่งฤทัยกล่าว

            “เอาไงดีล่ะฤทัย จะโพสต์ไหม” ศยามลเอ่ยถาม

            “ฉันว่าอย่าดีกว่าไม่คุ้มนะถ้าโดนฟ้อง” อลินออกความเห็นเพราะไม่อยากมีคดีความกับคนระดับนั้น

            “ไม่ต้องโพสต์รูปก็ได้ โพสต์แค่สเตตัสก็พอ เดี๋ยวฉันจัดการเอง”

            “ตามนั้น สามีฉันรอนานแล้ว ขอตัวกลับก่อนนะ” ศยามลเอ่ยก่อนจะแยกตัวไป

            “แยกย้ายกันเสียทีก็ดีเหมือนกัน ไว้ค่อยนัดกันใหม่” พูดจบหนึ่งฤทัยก็เดินไปฉุดมือสามีให้เดินกลับไปพร้อมเธอ อลินก็เช่นกัน เป็นการปิดฉากการสนทนาไปโดยปริยาย

            สายวันต่อมา...

            ขณะที่มัฑณาวีกำลังเพลิดเพลินอยู่กับการเล่นเกมในมือถืออยู่นั้น เธอก็ได้รับข้อทางไลน์

            ‘เข้าไปดูเฟสตัวเองเดี๋ยวนี้’ นั่นเป็นข้อความที่ได้รับจากภาคิน

            มือไวเท่าความคิดรีบกดเข้าไปดูเฟซบุ๊กของตัวเองทันที แล้วก็ถึงกับตาลุกวาวเมื่อเหลือบไปเห็นสเตตัสที่หนึ่งฤทัยแท็กมา

            หา! อะไรนะ...มัฑณาวีกำลังจะแต่งงานกับไฮโซชื่อดัง

            พร้อมกับโพสต์ภาพของมัฑณาวีคู่กับรูปสัญญลักษณ์ที่ใช้แทนชายปริศนา ที่เราเห็นบ่อย ๆ ในข่าวซุบซิบของคนในวงการบันเทิง ยังดีที่ไม่มีใครกล้าโพสต์รูปของดิน

            นั่นคือสเตตัสแรก เพื่อน ๆ ที่ไม่ได้ไปร่วมงานเลี้ยงรุ่นเมื่อคืนที่ผ่านมา และคนที่รู้จักต่างก็เข้ามาคอมเมนต์ถามกันยกใหญ่ว่ามัฑณาวีจะแต่งงานกับใคร แล้วจะแต่งเมื่อไร ทำไมไม่เห็นได้รับการ์ดเชิญไปร่วมงานแต่งงาน

            ยัง...ยังไม่จบเพียงเท่านั้น สิบห้านาทีให้หลังสเตตัสที่สองก็ตามมา

            ‘มีใครยังไม่รู้บ้างว่ามัฑณาวกำลังจะลั่นระฆังวิวาห์กับแฟนหนุ่มไฮโซติณณภพ เตชะกษิดิศ ทายาทเจ้าของดิเอ็มไพร์กรุ๊ปในเร็ว ๆ นี้ จริงหรือไม่ ใช่หรือมั่ว มาพนันกันซิว่ามัทจะได้แต่งงานกับแฟนไฮโซอย่างที่เคยโม้ไว้ หรือว่าจะได้กลับขึ้นไปยืนหนึ่งอยู่บนคานแบบสวย ๆ ตลอดกาล’

            แค่ได้เห็นข้อความในสเตตัส ยังไม่ทันได้เลื่อนลงไปอ่านคอมเมนต์ก็ทำให้มัฑณาวีถึงกับต้องเอามือกุมขมับตัวเอง

            “เล่นกันแบบนี้เลยเหรอ กัดไม่ปล่อยจริง ๆ” จากนั้นก็เลื่อนสายตาลงไปอ่านคอมเมนต์ของทั้งสองสเตตัส

            แม่เจ้า! แต่ละคอมเมนต์ดี ๆ ทั้งนั้น 

            ช่างเป็นสเตตัสเรียกแขกและสร้างกระแสได้ดีจริง ๆ ยอดกดไลก์เพียบ แถมยังมีคนส่งข้อความทางแชทมาถามเธอถึงเรื่องนี้กันยกใหญ่ เรื่องมันทำท่าจะไม่ได้หยุดอยู่แค่เพื่อนร่วมรุ่นเท่านั้น แต่มันดันกระจายไปทั่วเพราะฝีมือการโพสต์สเตตัสของหนึ่งฤทัย คนที่เป็นเพื่อนในเฟซบุ๊กของหญิงสาวต่างก็รับรู้เรื่องนี้ไปโดยปริยาย และได้ไต่ถามรวมถึงแสดงความยินดีกันเข้ามามากมายจนนับไม่ถ้วน

            เสียงเตือนว่ามีข้อความเข้าดังอย่างต่อเนื่องไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เธอจึงต้องปิดเสียงเตือนนั้น

            “โอย! ตาย...ตาย...ตาย นึกว่าเรื่องจะจบ ที่ไหนได้กลับหนักกว่าเดิมเสียอีก ทำไงดีล่ะทีนี้” 

            ขณะที่กำลังนั่งกุมขมับและคิดหาทางแก้ไขปัญหาไม่ตกอยู่นั้น เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้น ทันทีที่กดรับก็ได้ยินคำถามของดินดังมาตามสาย

            “วันนี้คุณมาพบผมที่ทำงานได้ไหม”

            “ได้สิ จะให้มัทไปพบตอนกี่โมง”

            “ผมเอาข้อมูลของคุณให้เจ้านายของผมดู เขาสนใจและอยากให้คุณมาพบเขาที่ออฟฟิศตอนสิบเอ็ดโมง คุณสะดวกไหม”

            “ไม่มีปัญหาค่ะ ว่าแต่ทำไมคุณติณณ์ถึงอยากพบมัท แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้อมูลที่มัทให้คุณไป"