LOGINShare
บทที่ 64
publish date:
2026-09-18 00:15:38“ยังไงคะ” คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่น
“ก็ทำให้เรื่องสมมุติกลายเป็นเรื่องจริง”
“พูดน่ะมันง่ายแต่ยากที่จะทำให้สำเร็จ หรืออาจจะไม่มีทางทำสำเร็จเลยด้วยซ้ำ”
“ผมจะช่วยคุณเอง อย่าลืมสิว่าผมรู้จักเขามานาน รู้ข้อมูลของเขาเป็นอย่างดี เขาชอบอะไรไม่ชอบอะไรผมรู้หมด”
“ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ง่าย ทุกวันนี้เขาแทบจะไม่พูดกับมัทด้วยซ้ำ นอกจากคุยเรื่องงานเท่านั้น”
อย่างหนึ่งที่เธอไม่รู้คือไม่ใช่ภูมิระพีไม่อยากคุยกับเธอ เพียงแต่ต้องฝืนใจเพราะไม่อยากให้ความลับถูกเปิดเผย ว่าเขาไม่ใช่ติณณภพตัวจริงก่อนเวลาที่ควรจะเป็น จึงจำใจต้องรักษาระยะห่าง
“แต่ก็ไม่ยากเกินไปตราบใดที่คุณมีผมคอยช่วย”
“มันจะดีเหรอคะ” หญิงสาวเริ่มลังเลหลังจากที่ถูกหว่านล้อม
“ดีสิ ถ้าเราทำสำเร็จปัญหาของคุณก็จะหมดไป ผมจะช่วยคุณเอง”
“ทำไมคุณถึงอยากจะช่วยมัทคะ” เธอเอ่ยถามด้วยความอยากรู้
“เราต้องช่วยเหลือกันในยามที่เพื่อนเดือดร้อนสิจริงไหม”
“คุณจะช่วยมัทจริงเหรอ”
“จริง แต่คุณต้องทำตามที่ผมบอกโดยไม่มีข้อแม้ตกลงไหม”
มัฑณาวีนิ่งคิดไปชั่วขณะ เมื่อเห็นถึงความกระตือรือร้นของเขาในการที่จะผลักใสเธอไปให้คนอื่น ก็ทำให้เธอประชดเขาด้วยการตอบตกลง แม้จะไม่เคยมีใจให้เจ้านายของเขาเลยสักนิดก็ตามที
“ตกลงค่ะ แล้วมัทต้องทำอะไรบ้างคะ”
“ก่อนอื่นคุณต้องแปลงโฉม ปรับเปลี่ยนตัวเองเสียใหม่ให้เป็นที่น่าสนใจ”
“แล้วถ้าเขายังไม่สนใจล่ะ”
“เราก็ต้องทำให้เขาหันมาสนใจคุณให้ได้ แค่สนใจไม่พอ คุณต้องสานสัมพันธ์และทำทุกวิถีทางให้เขาหลงรัก เพื่อให้เขาคบกับคุณในฐานะแฟนให้ได้ นี่คือเป้าหมายหลักของเรา พรุ่งนี้ไม่ต้องทำโอทีเพราะผมจะพาคุณไปแปลงโฉม จากนั้นเราก็ใช้ช่วงเวลาที่เราต้องเดินทางไปตรวจบัญชีที่ภูเก็ตพร้อมกับเขาให้เป็นประโยชน์ หนึ่งสัปดาห์นาทีทองที่คุณจะต้องใช้มันให้คุ้มค่าเพื่อให้บรรลุเป้าหมายหรือเข้าใกล้เป้าหมายที่เราหวังไว้ให้ได้มากที่สุด”
“ลืมไปหรือเปล่าว่ามัทไปที่นั่นเพื่อทำงาน”
“ใช่ แต่คุณจะต้องพยายามอยู่ใกล้ชิดเขาไว้ให้มาก ๆ ไม่ว่าเขาจะอยู่ตรงไหนจะต้องเห็นคุณอยู่ในสายตาตลอดเวลาเข้าใจไหม ถ้าคุณเข้าใกล้หัวใจเขาได้สิ่งที่คุณคาดหวังไว้ก็ไม่ใช่เรื่องยาก หรือเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อีกต่อไป”
“ลองดูก็ได้” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงเนือย ๆ ไม่ยินดียินร้าย
“บางทีคุณกับเขาอาจเป็นเนื้อคู่กันแบบพรหมลิขิตอะไรทำนองนั้น”
“คุณเชื่อเรื่องนี้ด้วยเหรอดิน” เธอย้อนถามด้วยความประหลาดใจ
“ก็ไม่เชิง ผมเคยได้ยินคนพูดถึงเรื่องนี้กันอยู่บ่อย ๆ แต่มันก็อาจจะเป็นไปได้ไม่ใช่เหรอ แปลกมากเลยเหรอถ้าผมจะเชื่อเรื่องพรหมลิขิต”
“มัทแค่แปลกใจ คนที่เคยใช้ชีวิตอยู่เมืองนอกอย่างคุณไม่น่าจะเชื่อเรื่องพวกนี้”
“แล้วคุณล่ะมัทเชื่อเรื่องนี้ไหม”
“มัทไม่เคยเชื่อเรื่องพรหมลิขิต และคิดเสมอว่าชีวิตลิขิตเองได้ เมื่อเจอคนที่ใช่ก็ไม่ลังเลที่จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้เขามาครอบครอง แต่ก็นะเรื่องของความรักใครล่ะจะบังคับได้จริงไหม”
ใครจะรู้! บางทีการที่เขาและเธอต้องโคจรมาพบเจอกัน อาจเพราะโชคชะตาของเราถูกลิขิตไว้ให้เป็นเช่นนั้นก็เป็นได้
การได้รู้จักกับเธอถือเป็นเรื่องดี ๆ อีกเรื่องหนึ่งในชีวิตเขา
“ทำงานต่อกันดีกว่าค่ะ”
จากนั้นทั้งคู่ก็นั่งทำงานต่อจนดึก ที่ผ่านมามัฑณาวีจะมาทำโอทีต่อที่ห้องพักของดิน กว่าจะกลับออกมาจากคอนโดเขาก็ปาเข้าไปเกือบเที่ยงคืน เป็นแบบนี้มาอาทิตย์หนึ่งแล้ว แต่คืนนี้งานมันติดพันทั้งคู่นั่งทำงานจนเพลิน เงยหน้ามองนาฬิกาอีกทีก็ปาเข้าไปเกือบตีสอง
“เกือบตีสองแล้วเหรอ ทำงานเพลินจนลืมเวลาเลย มัทกลับบ้านก่อนนะดิน ป่านนี้ลียาคงเป็นห่วงแย่แล้วที่มัทกลับบ้านผิดเวลา”
“ดึกขนาดนี้แล้วอย่ากลับเลยผมเป็นห่วง ค้างคืนที่นี่ดีกว่า ถ้าไม่อยากให้ลียาเป็นห่วงก็ไลน์ไปบอกเธอว่าคุณจะค้างที่คอนโดผม”
“ถ้าค้างแล้วมัทจะเอาเสื้อผ้าที่ไหนใส่ไปทำงานในวันพรุ่งนี้”
“คุณก็กลับไปเปลี่ยนตอนเช้าสิ เข้าออฟฟิศสายหน่อยคงไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวผมบอกเจ้านายให้คุณเอง”
“แล้วจะให้มัทนอนตรงไหน”
“คุณนอนที่เตียงก็แล้วกันส่วนผมจะนอนที่โซฟา”
“งั้นมัทไม่เกรงใจแล้วนะ”
“ดึกมากแล้วไปอาบน้ำนอนกันดีกว่า ส่วนงานพรุ่งนี้ค่อยมาทำต่อ”
เขาพาเธอเดินเข้าไปในห้องนอน พร้อมกับเปิดตู้หยิบผ้าเข็ดตัวผืนใหม่และเสื้อผ้าของเขามายื่นส่งให้เธอ
“คืนนี้คุณใส่เสื้อผ้าของผมไปก่อนละกัน อาจจะใหญ่มากเกินไปสักหน่อยแต่ก็ทำให้คุณนอนสบายขึ้น”
“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวเอ่ยก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป
Latest chapter
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 113
พระเจ้า...เธอช่างหอมหวาน...หวานไปทั้งเนื้อทั้งตัว ริมฝีปากเธอแยกออกเล็กน้อย แต่ความเคลื่อนไหวนั้นบอกความลังเล ราวกับว่าเธอยังคงกำลังตัดสินใจ ติณณภพดึงเธอเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น เขาจุมพิตเธอเนิ่นนานพร้อมกับสอดแขนใต้เข่าและแผ่นหลังเธอ อุ้มเธอขึ้นมาอย่างงายดายก่อนจะวางตัวเธอลงบนเตียงนอน ตรึงข้อมือเธอไว้อย่างอ่อนโยน ใช้เพียงริมฝีปากเพื่อทำให้เธอตื่นเต้น เขาและเล็มใบหูและซอกคอหอมกรุ่นนุ่มละมุนเรื่อยมาจนถึงฐานลำคอ เสียงครางด้วยความสุขติดอยู่ในลำคอของเธอ ความรู้สึกของมัฑณาวีหมุนคว้าง แต่ก็รับรู้ถึงแรงสั่นสะท้านที่แล่นลงสู่ทุกเส้นประสาทของเรือนกาย ทั้งหมดนี้เกิดจากสัมผัสรักที่เขามอบให้ เธอต้องหยุดเขาก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดมากไปกว่านี้ “เราทำแบบนี้ที่นี่ไม่ได้นะคะติณณ์ คุณยายอยู่ที่นี่ด้วย” ติณณภพผละจากร่างบางไปนอนหงายอยู่ข้างตัวเธอ ไม่ง่ายเลยที่จะสะกดกลั้นความต้องการของตัวเอง “จริงของคุณ ทุกคนกำลังรอเราอยู่ พ่อผมก็ด้วย” “คุณพ่อก็มาที่นี่ด้วยเหรอคะ” “ผมชวนท่านมาเอง ป่านนี้ทุกคนคงรอกันแย่แล้ว”
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 112
หลังจากที่ได้ระบายความอัดอั้นในใจออกมาจนหมดสิ้น เธอก็ยอมที่จะฟังคำแก้ตัวจากปากของเขา ยอมให้เขาได้อธิบาย “ก็อธิบายมาสิว่าคุณมีเหตุผลอะไรที่ทำให้คุณไม่เชื่อใจฉัน” “ไม่ใช่ผมไม่เชื่อใจคุณนะมัท ผมเชื่อใจคุณมาตลอด ไม่มีสักครั้งที่ผมจะสงสัยในตัวคุณ เพียงแต่ผมต้องทำแบบนั้นเพื่อให้อดิศรตายใจ เขาจะได้ไม่ไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะดำเนินการตามกฎหมาย” “คุณรู้ว่าเขาเป็นคนยักยอกเงินบริษัท” “และก็รู้ด้วยว่าเขาสร้างหลักฐานเท็จมาใส่ร้ายป้ายสีผู้หญิงที่ผมรัก” “แต่คุณก็ยังทำเหมือนว่าเชื่อคำพูดของเขาและปรักปรำผู้หญิงที่คุณบอกว่ารัก” “มันจำเป็นน่ะมัท ถ้าผมไม่ทำแบบนี้อดิศรก็อาจจะหลุดรอดไปได้เหมือนอย่างคราวที่แล้วอีก” “ทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน” “ถ้าผมบอกคุณ ๆ ก็อาจจะทำพิรุธให้อดิศรสงสัย เขาอาจจะไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะมีหลักฐานไปจับตัวเขาไว้ได้ หรือไม่เขาก็อาจจะจับตัวคุณไว้เพื่อมาต่อรองกับผม และไม่ว่าเขาจะเรียกร้องอะไรผมคงยอมทุกอย่างเพื่อแลกกับตัวคุณ ผมรักคุณนะมัท รักมาก และจะไม่ยอมเสียคุณไปเด็ดขาด”
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 111
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ติณณภพเดินเข้าไปในห้องนอนของหญิงสาวที่เขารัก โดยไม่ได้ทำเสียงกระโตกกระตาก เขาพบว่าเธอกำลังยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง และยังไม่มีทีท่าจะรู้ตัวว่ามีคนบุกรุกเข้ามาภายในห้อง ติณณภพเดินตรงเข้าไปสวมกอดมัฑณาวีไว้จากทางด้านหลัง พร้อมกับจูบไซ้ซอกคอเธอด้วยความคิดถึง หญิงสาวตกใจที่ถูกจู่โจมอย่างกะทันหัน แต่เมื่อเห็นว่าใครเป็นคนทำก็รีบสลัดตัวออกจากอ้อมกอดเขา พร้อมกับหันมายืนเผชิญหน้า เธอจ้องมองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ “คุณเข้ามาได้ยังไง ใครให้คุณเข้ามาที่นี่” “คุณยายอนุญาตผมแล้ว และห้องของคุณก็ไม่ได้ล็อคผมก็เลยเดินเข้ามา” “ออกไป” เธอเอ่ยปากไล่เขาซึ่งหน้า “ไม่” “ฉันบอกให้คุณออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้” เพราะความโกรธทำให้เธอเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้แทนตัวเอง “ผมจะไม่ยอมก้าวออกไปไหนทั้งนั้นถ้าเรายังคุยกันไม่รู้เรื่อง” “ความจำเสื่อมหรือไง เราเลิกกันแล้ว ระหว่างเราไม่มีอะไรต้องคุยกัน ถ้าไม่ออกไปอย่าหาว่าฉันไม่เตือน” “เอาเลยมัท อยากทำอะไรก็ทำเลย แต่ผมจะไม่ยอมก้า
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 110
ติณณภพชวนบิดาและภูมิระพีให้เดินทางไปที่ไร่ห่มรัก เพราะจะไปปรับความเข้าใจกับมัฑณาวี และไม่ลืมที่จะโทรศัพท์ไปบอกภาคินถึงเรื่องนี้ “พิซซี่กับลียาก็กำลังจะเดินทางไปที่นั่น แล้วเจอกัน ยังมีเรื่องที่เราต้องต่อว่าคุณเยอะเลย แต่ตอนนี้มีภารกิจที่สำคัญมากกว่านั้น” “คุณจะเป็นแนวร่วมให้ผมใช่ไหม” “แน่นอน แต่คุณต้องสัญญากับพวกเราว่าจะไม่ทำให้มัทเจ็บเจียนตายแบบนี้อีก” “ผมสัญญา แล้วเจอกันที่ไร่ห่มรักนะครับ” ระหว่างทางภูมิระพีได้เอ่ยปากขอโทษเพื่อนรัก “ขอโทษนะที่ฉันเข้าใจนายผิด หลงต่อว่านายเสียตั้งมากมาย แต่ถ้านายเป็นฉัน แล้วเห็นคุณมัทร้องไห้เสียใจมากแค่ไหนกับการกระทำของนาย ๆ ก็คงทำแบบที่ฉันทำเหมือนกัน” “มัทเสียใจมากเลยเหรอ” “แค่พูดว่าเสียใจยังน้อยเกินไปด้วยซ้ำ ที่ถูกต้องพูดว่าหัวใจแตกสลายมากกว่า เธอร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด แม้แต่คุณพิซซี่ยังบอกว่าตั้งแต่รู้จักกันมา ไม่เคยเห็นคุณมัทเสียใจกับเหตุการณ์ไหนมากเท่านี้มาก่อน นายเตรียมทำใจไว้ได้เลยอะไร ๆ อาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิด” “ฉันทำใจไ
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 109
ความเสียใจจากชายที่มัฑณาวีหลงรัก ทำให้เธอกลับมาพักอยู่กับคุณยายที่ไร่ห่มรัก แม้จะพยายามทำตัวให้ร่าเริงเหมือนปกติ แต่ก็ยังไม่สามารถรอดพ้นสายตาของคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อนอย่างกานดาไปได้ เธอรู้ดีว่าหลานสาวทุกข์ใจเพียงแต่พยายามทำตัวให้ร่าเริง เพราะไม่อยากให้เธอต้องทุกข์ใจตามไปด้วย กานดารอคอยให้เวลาผ่านไปสักพักโดยไม่ถามอะไรที่จะไปสะกิดแผลใจของหลาน รอให้สบโอกาสจึงได้เอ่ยปากถาม “มัทมีอะไรจะเล่าให้ยายฟังไหมลูก” ความเงียบเริ่มเข้าครอบงำ มัฑณาวีไม่อยากโกหกผู้เป็นยาย แต่ก็ไม่อยากเล่าเรื่องทุกข์ใจของตัวเองให้ท่านฟัง ด้วยเกรงว่าท่านจะร้อนใจตามไปด้วย “บอกยายได้ไหมว่าอะไรทำให้มัทเศร้าและทุกข์ใจมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน” กานดาเอ่ยถามพร้อมกับลูบผมของหลานด้วยความรักใคร่ “คุณยายรู้ได้ยังไงคะ” เธอเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา “มัทเป็นหลานของยาย ยายเลี้ยงมัทมากับมือ มีหรือที่จะไม่รู้ว่ามัทแปลกไป แม้ว่ามัทจะพยายามทำตัวให้ร่าเริง เพื่อปกปิดเรื่องเศร้าโศกเสียใจของตัวเอง แต่มัทปิดยายไม่ได้หรอกลูก ที่ยายไม่ถามทันทีเพราะอยากให้มัทมีเ
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 108
“ตอบพ่อมาตามความรู้สึกที่แท้จริงของติณณ์ ลูกเชื่อจริง ๆ เหรอว่ามัททำ” “ผมกำลังตรวจสอบอยู่ครับ” “ไม่เอาการตรวจสอบ พ่ออยากรู้ความรู้สึกของติณณ์” ติณณภพนิ่งไปพักใหญ่ ใช่ว่าเขาเองไม่เสียใจแต่จำเป็นต้องทำ แม้ไม่มีใครเข้าใจก็ไม่เป็นไร เมื่อความจริงถูกเปิดเผยทุกคนก็จะรู้เอง เขาได้แต่หวังว่าเมื่อเวลานั้นมาถึง คนที่เคยโกรธเคืองเขาจะยอมเข้าใจและให้อภัย เขาสบตาบิดาก่อนจะเอื้อนเอ่ยวาจา “ผมยังยืนยันที่จะทำให้ความจริงปรากฏ และไม่ว่าใครก็ตามที่ทำผิดก็ต้องได้รับโทษตามกฎหมาย” ติณณภพยังคงปากแข็งอยู่ดี แต่แววตาของเขาบ่งบอกให้ไตรภพรู้ว่าลูกเองก็ทุกข์ใจกับเรื่องนี้ ความรู้สึกที่ติณณภพมีก็คงจะไม่แตกต่างไปจากที่มัฑณาวีรู้สึก คือเสียใจและทุกข์ใจไม่ต่างกัน “พ่อจะบอกอะไรให้นะติณณ์ คนรักกันจำเป็นจะต้องมีความไว้เนื้อเชื่อใจกัน นั่นคือสิ่งสำคัญ ถ้าไม่มีสิ่งนี้ชีวิตรักก็จะไปกันไม่รอด ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจติณณ์ก็ได้ทำให้มัทรู้ว่าติณณ์ไม่เชื่อใจเธอ คนเราถ้าสูญเสียความรู้สึกดี ๆ ที่เคยมีต่อกันไปแล้ว มันก็ยากที่จะประส
You May Also Like
เจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว170.9K viewsรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว358.1K viewsโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี93.0K viewsเรื่องสั้นอีโรติก LOVE NC 25+++
C101.5K viewsพูดเองนะว่าไม่รัก
ณัฐพรพราว239 viewsบอดี้การ์ดร้อนสวาท NC35+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง90 viewsสะใภ้ร้อนรักพ่อผัวร้อนสวาท
ภัทรกร450 viewsคุณนายกับสามลุงชาวเล
กาสะลอง211 views
