LOGINShare
บทที่ 99
publish date:
2026-09-18 00:18:36บ่ายวันต่อมาติณณภพพามัฑณาวีไปที่บ้านของบิดา เพื่อแนะนำให้เธอรู้จักกับพ่อของเขา คฤหาสน์ของมหาเศรษฐีเป็นอย่างไรมัฑณาวีก็เพิ่งจะได้ประจักษ์แก่สายตาตอนนี้เอง มันดูใหญ่โตโอ่อ่าเกินกว่าที่คิดไว้มากนัก
เขาจูงมือเธอเดินเข้าไปพบพ่อบังเกิดเกล้าของตนเอง หญิงสาวเห็นภูมิระพีนั่งอยู่ภายในห้องดังกล่าวด้วย เขายิ้มให้เธอและเธอก็ยิ้มตอบกลับไปเช่นกัน
“มัทครับนี่คุณพ่อของผม”
หญิงสาวยกมือไหว้ผู้สูงวัยอย่างอ่อนน้อม ไตรภพรับไหว้พร้อมรอยยิ้มจาง ๆ
“พ่อครับนี่มัทครับ เธอเป็นผู้หญิงที่ผมรักและเป็นผู้หญิงที่ผมอยากจะแต่งงานด้วย”
“ตามสบายนะ พ่อได้ยินติณณ์กับภูมิพูดถึงหนูมาพักใหญ่แล้ว เพิ่งจะมีโอกาสได้เจอตัวจริงก็วันนี้เอง”
สองหนุ่มสาวนั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้ามไตรภพ
“พวกเขานินทามัทว่ายังไงเหรอคะ”
หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความเป็นกันเองโดยไม่มีอาการเคอะเขิน
“เขาบอกว่าหนูเป็นผู้หญิงคิดบวก เวลาอยู่กับหนูแล้วมีความสุขอะไรทำนองนั้น”
“ผิดหวังไหมคะเมื่อได้เจอตัวจริง”
“ไม่เลย พ่อรักมัทตั้งแต่ยังไม่เคยเห็นหน้ามัทด้วยซ้ำ ขอบใจนะที่ทำให้ติณณ์กลับมายิ้มได้อย่างมีความสุขอีกครั้ง พ่อไม่เห็นติณณ์มีความสุขแบบนี้มานานแล้ว และก็ดีใจที่เขายอมยกโทษให้พ่อตามคำแนะนำของมัท เราเลยได้กลับมาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขร่วมกัน ว่าแต่จะให้พ่อไปเจรจาสู่ขอมัทกับใคร”
“พ่อกับแม่ของมัทท่านจากไปหมดแล้วค่ะ มัทเหลือแต่คุณยายเท่านั้น”
“ตอนนี้ท่านอยู่ที่ไหน”
“คุณยายของมัททำไร่อยู่ที่จันทบุรีค่ะ”
“ผมบอกคุณยายของมัทแล้วครับพ่อ ว่าเราจะเดินทางไปพบท่านวันมะรืน เพื่อเจรจาสู่ขอมัทให้ผม”
“คุณคุยกับคุณยายตั้งแต่เมื่อไร”
หญิงสาวหันมาย้อนถามชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างตัวด้วยความแปลกใจ
“ก่อนที่ผมจะไปหาคุณที่ภูเก็ต”
“มัทเพิ่งคุยกับท่านล่าสุดเมื่อคืนนี้เอง ไม่เห็นท่านเอ่ยถึงเรื่องนี้เลย”
“ผมเป็นบอกคนคุณยายเองล่ะว่าอย่าเพิ่งบอกคุณ เพราะผมอยากพาคุณมาพบกับพ่อก่อน”
“ไปสนิทกันตอนไหม” มัฑณาวีเอ่ยออกมาด้วยความงุนงงปนสงสัย
“ก็ตอนที่ผมจะขอหลานสาวท่านมาเป็นเมีย”
“หา! แบบนี้ก็ได้เหรอ”
“สรุปว่าอีกสองวันพ่อกับติณณ์จะเดินทางไปที่นั่น จะได้ไปเจรจาสู่ขอมัทกับผู้ใหญ่ให้เป็นที่เรียบร้อย”
“ผมไปด้วยคนนะครับ” ภูมิระพีเอ่ยหลังจากที่นั่งฟังมาพักใหญ่
“นายจะไปทำไม”
“ก็ไปเที่ยวที่ไร่ของคุณมัทไง ฉันอยากไปตั้งแต่ตอนที่นายไปที่นั่นเป็นครั้งแรกแล้ว แต่กลัวความแตกก็เลยอดไป”
“ไร่ห่มรักยินดีต้อนรับค่ะ”
เธอหันไปพูดกับภูมิระพีพร้อมรอยยิ้มที่สดใส เขาเองก็ยิ้มตอบเธอเช่นกัน
“มัทกับติณณ์แต่งงานกันเมื่อไรพ่ออยากให้ย้ายมาอยู่ด้วยกันที่นี่”
มัฑณาวีหันไปสบตาติณณภพ “มัทแล้วแต่คุณติณณ์ค่ะ”
“ว่าไงติณณ์”
“ตกลงตามนั้นครับพ่อ ทุกวันนี้ผมก็พักที่นี่อยู่แล้ว”
“ดีเลย พ่อจะได้ไม่เหงา เย็นนี้อยู่กินข้าวด้วยกันก่อนนะหนูมัทแล้วค่อยให้ติณณ์ขับรถไปส่ง”
“ค่ะ”
ระหว่างที่กำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนานอยู่นั้น โทรศัพท์มือถือของหญิงสาวก็ดังขึ้น เธอลังเลก่อนที่จะกดรับ
“มีอะไรเหรอฤทัย”
แล้วก็ได้ยินเสียงร้องไห้ฟูมฟายปนเสียงโวยวายต่อว่าดังมาตามสาย
“เธอรู้เรื่องพี่วุฒินอกใจฉันไปมีผู้หญิงอื่นมาก่อนหน้านี้ใช่ไหมมัท”
“เขาบอกเธอแล้วเหรอ”
“เปล่า อลินเจอพี่วุฒิไปเดินเลือกซื้อของใช้เด็กอ่อนกับผู้หญิงท้องแก่คนหนึ่ง ก็เลยถ่ายรูปส่งมาให้ฉันดู ฉันตัดสินใจสะกดรอยตามไปก็เลยรู้ว่าเขานอกใจฉัน”
“แล้วคุยเรื่องนี้กับพี่วุฒิหรือยัง”
“ยัง แต่ฉันโทรบอกให้เขารีบกลับมาแล้ว จะต้องคุยกันให้รู้เรื่อง ฉันไม่ตามไปตบนางนั่นก็นับว่าบุญเท่าไรแล้ว”
“อารมณ์ร้อนแบบนี้จะคุยกันรู้เรื่องได้ยังไง มีหวังได้ตีกันตายไปข้างหนึ่งแน่”
“ยังไงก็ต้องคุย”
“ใจเย็น ๆ ก่อนนะ เอาแบบนี้ดีไหม นัดให้พี่วุฒิไปเจอกันที่บ้านมัท ไปคุยกันที่นั่น”
“จะดีเหรอ” หนึ่งฤทัยลังเล
“อย่างน้อยก็ยังมีคนคอยห้ามทัพ ปล่อยให้คุยกันเองตามลำพังมีหวังไม่ใครก็ใครได้ตายกันไปข้างหนึ่ง”
“เอางั้นก็ได้ เดี๋ยวฉันจะบอกให้พี่วุฒิไปเจอกันที่บ้านของเธอ”
“เจอกันเย็นนี้”
Latest chapter
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 113
พระเจ้า...เธอช่างหอมหวาน...หวานไปทั้งเนื้อทั้งตัว ริมฝีปากเธอแยกออกเล็กน้อย แต่ความเคลื่อนไหวนั้นบอกความลังเล ราวกับว่าเธอยังคงกำลังตัดสินใจ ติณณภพดึงเธอเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น เขาจุมพิตเธอเนิ่นนานพร้อมกับสอดแขนใต้เข่าและแผ่นหลังเธอ อุ้มเธอขึ้นมาอย่างงายดายก่อนจะวางตัวเธอลงบนเตียงนอน ตรึงข้อมือเธอไว้อย่างอ่อนโยน ใช้เพียงริมฝีปากเพื่อทำให้เธอตื่นเต้น เขาและเล็มใบหูและซอกคอหอมกรุ่นนุ่มละมุนเรื่อยมาจนถึงฐานลำคอ เสียงครางด้วยความสุขติดอยู่ในลำคอของเธอ ความรู้สึกของมัฑณาวีหมุนคว้าง แต่ก็รับรู้ถึงแรงสั่นสะท้านที่แล่นลงสู่ทุกเส้นประสาทของเรือนกาย ทั้งหมดนี้เกิดจากสัมผัสรักที่เขามอบให้ เธอต้องหยุดเขาก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดมากไปกว่านี้ “เราทำแบบนี้ที่นี่ไม่ได้นะคะติณณ์ คุณยายอยู่ที่นี่ด้วย” ติณณภพผละจากร่างบางไปนอนหงายอยู่ข้างตัวเธอ ไม่ง่ายเลยที่จะสะกดกลั้นความต้องการของตัวเอง “จริงของคุณ ทุกคนกำลังรอเราอยู่ พ่อผมก็ด้วย” “คุณพ่อก็มาที่นี่ด้วยเหรอคะ” “ผมชวนท่านมาเอง ป่านนี้ทุกคนคงรอกันแย่แล้ว”
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 112
หลังจากที่ได้ระบายความอัดอั้นในใจออกมาจนหมดสิ้น เธอก็ยอมที่จะฟังคำแก้ตัวจากปากของเขา ยอมให้เขาได้อธิบาย “ก็อธิบายมาสิว่าคุณมีเหตุผลอะไรที่ทำให้คุณไม่เชื่อใจฉัน” “ไม่ใช่ผมไม่เชื่อใจคุณนะมัท ผมเชื่อใจคุณมาตลอด ไม่มีสักครั้งที่ผมจะสงสัยในตัวคุณ เพียงแต่ผมต้องทำแบบนั้นเพื่อให้อดิศรตายใจ เขาจะได้ไม่ไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะดำเนินการตามกฎหมาย” “คุณรู้ว่าเขาเป็นคนยักยอกเงินบริษัท” “และก็รู้ด้วยว่าเขาสร้างหลักฐานเท็จมาใส่ร้ายป้ายสีผู้หญิงที่ผมรัก” “แต่คุณก็ยังทำเหมือนว่าเชื่อคำพูดของเขาและปรักปรำผู้หญิงที่คุณบอกว่ารัก” “มันจำเป็นน่ะมัท ถ้าผมไม่ทำแบบนี้อดิศรก็อาจจะหลุดรอดไปได้เหมือนอย่างคราวที่แล้วอีก” “ทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน” “ถ้าผมบอกคุณ ๆ ก็อาจจะทำพิรุธให้อดิศรสงสัย เขาอาจจะไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะมีหลักฐานไปจับตัวเขาไว้ได้ หรือไม่เขาก็อาจจะจับตัวคุณไว้เพื่อมาต่อรองกับผม และไม่ว่าเขาจะเรียกร้องอะไรผมคงยอมทุกอย่างเพื่อแลกกับตัวคุณ ผมรักคุณนะมัท รักมาก และจะไม่ยอมเสียคุณไปเด็ดขาด”
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 111
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ติณณภพเดินเข้าไปในห้องนอนของหญิงสาวที่เขารัก โดยไม่ได้ทำเสียงกระโตกกระตาก เขาพบว่าเธอกำลังยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง และยังไม่มีทีท่าจะรู้ตัวว่ามีคนบุกรุกเข้ามาภายในห้อง ติณณภพเดินตรงเข้าไปสวมกอดมัฑณาวีไว้จากทางด้านหลัง พร้อมกับจูบไซ้ซอกคอเธอด้วยความคิดถึง หญิงสาวตกใจที่ถูกจู่โจมอย่างกะทันหัน แต่เมื่อเห็นว่าใครเป็นคนทำก็รีบสลัดตัวออกจากอ้อมกอดเขา พร้อมกับหันมายืนเผชิญหน้า เธอจ้องมองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ “คุณเข้ามาได้ยังไง ใครให้คุณเข้ามาที่นี่” “คุณยายอนุญาตผมแล้ว และห้องของคุณก็ไม่ได้ล็อคผมก็เลยเดินเข้ามา” “ออกไป” เธอเอ่ยปากไล่เขาซึ่งหน้า “ไม่” “ฉันบอกให้คุณออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้” เพราะความโกรธทำให้เธอเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้แทนตัวเอง “ผมจะไม่ยอมก้าวออกไปไหนทั้งนั้นถ้าเรายังคุยกันไม่รู้เรื่อง” “ความจำเสื่อมหรือไง เราเลิกกันแล้ว ระหว่างเราไม่มีอะไรต้องคุยกัน ถ้าไม่ออกไปอย่าหาว่าฉันไม่เตือน” “เอาเลยมัท อยากทำอะไรก็ทำเลย แต่ผมจะไม่ยอมก้า
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 110
ติณณภพชวนบิดาและภูมิระพีให้เดินทางไปที่ไร่ห่มรัก เพราะจะไปปรับความเข้าใจกับมัฑณาวี และไม่ลืมที่จะโทรศัพท์ไปบอกภาคินถึงเรื่องนี้ “พิซซี่กับลียาก็กำลังจะเดินทางไปที่นั่น แล้วเจอกัน ยังมีเรื่องที่เราต้องต่อว่าคุณเยอะเลย แต่ตอนนี้มีภารกิจที่สำคัญมากกว่านั้น” “คุณจะเป็นแนวร่วมให้ผมใช่ไหม” “แน่นอน แต่คุณต้องสัญญากับพวกเราว่าจะไม่ทำให้มัทเจ็บเจียนตายแบบนี้อีก” “ผมสัญญา แล้วเจอกันที่ไร่ห่มรักนะครับ” ระหว่างทางภูมิระพีได้เอ่ยปากขอโทษเพื่อนรัก “ขอโทษนะที่ฉันเข้าใจนายผิด หลงต่อว่านายเสียตั้งมากมาย แต่ถ้านายเป็นฉัน แล้วเห็นคุณมัทร้องไห้เสียใจมากแค่ไหนกับการกระทำของนาย ๆ ก็คงทำแบบที่ฉันทำเหมือนกัน” “มัทเสียใจมากเลยเหรอ” “แค่พูดว่าเสียใจยังน้อยเกินไปด้วยซ้ำ ที่ถูกต้องพูดว่าหัวใจแตกสลายมากกว่า เธอร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด แม้แต่คุณพิซซี่ยังบอกว่าตั้งแต่รู้จักกันมา ไม่เคยเห็นคุณมัทเสียใจกับเหตุการณ์ไหนมากเท่านี้มาก่อน นายเตรียมทำใจไว้ได้เลยอะไร ๆ อาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิด” “ฉันทำใจไ
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 109
ความเสียใจจากชายที่มัฑณาวีหลงรัก ทำให้เธอกลับมาพักอยู่กับคุณยายที่ไร่ห่มรัก แม้จะพยายามทำตัวให้ร่าเริงเหมือนปกติ แต่ก็ยังไม่สามารถรอดพ้นสายตาของคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อนอย่างกานดาไปได้ เธอรู้ดีว่าหลานสาวทุกข์ใจเพียงแต่พยายามทำตัวให้ร่าเริง เพราะไม่อยากให้เธอต้องทุกข์ใจตามไปด้วย กานดารอคอยให้เวลาผ่านไปสักพักโดยไม่ถามอะไรที่จะไปสะกิดแผลใจของหลาน รอให้สบโอกาสจึงได้เอ่ยปากถาม “มัทมีอะไรจะเล่าให้ยายฟังไหมลูก” ความเงียบเริ่มเข้าครอบงำ มัฑณาวีไม่อยากโกหกผู้เป็นยาย แต่ก็ไม่อยากเล่าเรื่องทุกข์ใจของตัวเองให้ท่านฟัง ด้วยเกรงว่าท่านจะร้อนใจตามไปด้วย “บอกยายได้ไหมว่าอะไรทำให้มัทเศร้าและทุกข์ใจมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน” กานดาเอ่ยถามพร้อมกับลูบผมของหลานด้วยความรักใคร่ “คุณยายรู้ได้ยังไงคะ” เธอเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา “มัทเป็นหลานของยาย ยายเลี้ยงมัทมากับมือ มีหรือที่จะไม่รู้ว่ามัทแปลกไป แม้ว่ามัทจะพยายามทำตัวให้ร่าเริง เพื่อปกปิดเรื่องเศร้าโศกเสียใจของตัวเอง แต่มัทปิดยายไม่ได้หรอกลูก ที่ยายไม่ถามทันทีเพราะอยากให้มัทมีเ
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 108
“ตอบพ่อมาตามความรู้สึกที่แท้จริงของติณณ์ ลูกเชื่อจริง ๆ เหรอว่ามัททำ” “ผมกำลังตรวจสอบอยู่ครับ” “ไม่เอาการตรวจสอบ พ่ออยากรู้ความรู้สึกของติณณ์” ติณณภพนิ่งไปพักใหญ่ ใช่ว่าเขาเองไม่เสียใจแต่จำเป็นต้องทำ แม้ไม่มีใครเข้าใจก็ไม่เป็นไร เมื่อความจริงถูกเปิดเผยทุกคนก็จะรู้เอง เขาได้แต่หวังว่าเมื่อเวลานั้นมาถึง คนที่เคยโกรธเคืองเขาจะยอมเข้าใจและให้อภัย เขาสบตาบิดาก่อนจะเอื้อนเอ่ยวาจา “ผมยังยืนยันที่จะทำให้ความจริงปรากฏ และไม่ว่าใครก็ตามที่ทำผิดก็ต้องได้รับโทษตามกฎหมาย” ติณณภพยังคงปากแข็งอยู่ดี แต่แววตาของเขาบ่งบอกให้ไตรภพรู้ว่าลูกเองก็ทุกข์ใจกับเรื่องนี้ ความรู้สึกที่ติณณภพมีก็คงจะไม่แตกต่างไปจากที่มัฑณาวีรู้สึก คือเสียใจและทุกข์ใจไม่ต่างกัน “พ่อจะบอกอะไรให้นะติณณ์ คนรักกันจำเป็นจะต้องมีความไว้เนื้อเชื่อใจกัน นั่นคือสิ่งสำคัญ ถ้าไม่มีสิ่งนี้ชีวิตรักก็จะไปกันไม่รอด ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจติณณ์ก็ได้ทำให้มัทรู้ว่าติณณ์ไม่เชื่อใจเธอ คนเราถ้าสูญเสียความรู้สึกดี ๆ ที่เคยมีต่อกันไปแล้ว มันก็ยากที่จะประส
You May Also Like
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา308.9K viewsนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย158.4K viewsประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89133.3K views(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
ลำเจียก189.5K viewsคนเถื่อนหวงแหนรัก NC25+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง121 viewsเปิดโปงรักทรยศ
Lee127 viewsพูดเองนะว่าไม่รัก
ณัฐพรพราว239 viewsหย่าร้อยรอยทราย
สายลมละเมอ81 views
