Home / รักโบราณ / คืนวาสนาให้สามีทรยศ / ตอนที่ 18 ตรรกะความคิดที่ผิดเพี้ยน

Share

ตอนที่ 18 ตรรกะความคิดที่ผิดเพี้ยน

last update publish date: 2026-11-15 21:04:16

ตอนที่ 18

ตรรกะความคิดที่ผิดเพี้ยน

นางกลับถึงจวนก็เห็นบิดา มารดา และคนอื่น ๆ ในจวนรอรับอยู่ที่หน้าจวนแล้ว

พอนางลงจากเกี้ยวก็เป็นบิดากับมารดา ที่พานางเดินข้ามธรณีประตูด้วยตัวเอง ราวกับรับบุตรสาวกลับบ้านหลังผ่านเคราะห์ใหญ่มา

“จากนี้ก็พ้นเคราะห์แล้วนะลูก ต่อไปแม่ขอให้ชีวิตเจ้าพบเจอแต่สิ่งดี ๆ เข้ามา นี่เป็นยันต์คุ้มภัยที่แม่ไปขอมาจากอารามให้เจ้า พกติดตัวไว้ จะได้แคล้วคลาดจากสิ่งชั่วร้ายนะลูก”

มารดาเอ่ยพร้อมกับเอ่ยอวยพร และมอบกระดาษเขียนอักขระให้นาง ก่อนที่บิดาจะเอ่ยบ้าง

“จากนี้จะไม่มีใครกล้ารังแกเจ้าอีก พ่อสัญญา”

“เพราะคุณหนูเป็นคนดี ถึงได้หลุดพ้นจากคนไม่ดีเช่นนี้เจ้าค่ะ” อนุชิงเอ่ยขึ้นบ้าง

“อนุหลินก็ช่างกระไร อยู่ในจวนกั๋วกงก็ใช่ว่าจะถูกละเลยเมื่อไหร่ นี่กลับเสี้ยมสอนให้บุตรสาวแย่งสามีพี่สาว” อนุเว่ยเอ่ยขึ้นบ้าง

“สตรีเช่นนั้นต่อไปนี้อย่าได้เอ่ยถึงอีก เจ้าก็กลับไปอยู่เรือนเดิมเถอะ แม่เจ้าให้คนจัดเตรียมไว้หมดแล้ว” บิดานางเอ่ยกับอนุทั้งสองเสียงเข้ม ก่อนจะหันมาเอ่ยกับนางเสียงอ่อนลง

“เจ้าค่ะ” อนุเว่ยรับคำเสียงอ่อน เพราะรู้ตัวว่าตัวเองได้เอ่ยถึงเรื่องไม่ควรเข้าให้แล้ว

“ท่านพ่อไปจัดการราชกิจต่อเถอะเจ้าค่ะ ที่เหลือข้ากับท่านแม่จัดการเอง” นางเอ่ยเสียงหวาน บิดาเลยเดินออกจากห้องโถงไป ตามด้วยอนุทั้งสองของบิดา

“ก่อนเจ้ากลับมาหนึ่งเค่อ[1] คนของเราเห็นว่ามีรถม้าของจวนโหวมารับหลินมู่หลานไป เจ้าคิดเช่นไร” พี่ชายรองของนางเอ่ยขึ้น เมื่อในห้องเหลือเพียงพวกเราแล้ว

“เสิ่นจาวหนิงคงไปขอร้องท่านโหวให้รับมารดาไปอยู่ด้วยกระมั้ง” พี่ชายใหญ่เอ่ยบ้าง

“หากเขาอยากรับความอัปยศและชื่อเสียงเสื่อมเสียไว้เองทั้งหมดก็ช่างเขาเถอะเจ้าค่ะ จากนี้ข้ากับเขาไม่เกี่ยวข้องใด ๆ กันแล้ว”

นางเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะขอตัวกลับเรือน โดยอ้างว่าเดือนนี้ยังไม่ได้จัดการบัญชีของร้านค้า ขอไปสะสางก่อน

ความจริงเมื่อสามวันก่อน พอนางลงนามในหนังสือหย่าและกลับจวนกั๋วกงแล้ว ท่านพ่อก็เรียกอนุหลินมาไต่สวนทันที

ตอนแรกอนุหลินไม่ยอมรับ จนบิดาให้คนไปค้นห้อง ก็พบผงบุปผาร่วงโรย จึงเค้นถามจนได้ความจริงว่าเป็นอนุหลินที่วางแผนทุกอย่าง ตั้งแต่ให้เสิ่นจางหนิงไปยั่วยวนเซียวเฉิงยวน ตั้งแต่ช่วงที่นางหมั้นหมายกับเขาแรก ๆ จนกระทั้งชี้นำให้วางยาพิษนาง

บิดารู้ก็โกรธมากจะสังหารอนุหลินให้ตายทันทีวันนั้น แต่นางห้ามไว้ และให้ลงโทษสถานเบาที่สุดแทน

คือการปลดอนุหลิน ถอนชื่อเสิ่นจาวหนิงออกจากตระกูลเสิ่น และขับออกจากตระกูล จะใช้ชีวิตเป็นตายอย่างไรไม่เกี่ยวข้องกันอีก

ที่ทำเช่นนี้เพราะการมีชีวิตอยู่นั้น น่าจะเป็นสิ่งที่ลำบากที่สุดสำหรับสตรีที่ถูกขับออกจากตระกูล

“คุณหนู ที่ท่านเคยพูดว่าเมื่อหย่าขาดจากท่านโหวแล้ว จะเดินทางลงใต้ไปท่องเที่ยวนั้นจริงหรือไม่เจ้าคะ” อวี้จูเอ่ยถามขึ้น เพราะได้ยินเรื่องนี้จากหงซิ่วเมื่อเช้า

“เป็นเช่นนั้น ข้าคิดว่าจัดการเรื่องเสร็จก็จะขอท่านพ่อเดินทางไปยังเมืองจิงเฉิน ไปพักอยู่กับท่านป้าสักสามปี ท่องเที่ยวชมธรรมชาติให้สบายใจเสียหน่อย”

เรื่องนี้นางพูดจริง และคิดจะทำจริงด้วย เพียงแต่ยังไม่ได้บอกใคร รู้กันเพียงแค่นางกับหงซิ่วเท่านั้น

“ได้ยินว่าอีกหนึ่งเดือนจะมีขบวนเดินทางของชินอ๋องฟู่หลินชวน ลงใต้ไปประจำการที่ชายแดน หากเราเดินทางไปพร้อมขบวนเสด็จ อาจปลอดภัยกว่านะเจ้าคะ” หงซิ่วเอ่ยขึ้น พร้อมกับนำชามาให้

“ข้าเองก็คิดเช่นเดียวกัน งั้นเย็นนี้ก็ลองขอท่านพ่อกับท่านแม่เลยดีกว่า พวกเจ้าก็เตรียมตัวนะ เมื่อไปถึงแดนใต้แล้วอยากได้สิ่งใด ข้าจะซื้อให้พวกเจ้าทุกอย่างเลย”

นางเอ่ยกับสาวใช้คนสนิททั้งสองด้วยน้ำเสียงสดใส ต่างจากยามที่คุยเรื่องทั่วไปลิบลับ

นางมั่นใจเกินแปดส่วนว่าการเดินทางครั้งนี้บิดามารดาไม่ขัดแน่นอน แต่จะเป็นห่วงความปลอดภัยของนางมากกว่า

จวนโหวเซียว

หลังจากที่ปะทะคารมกับคุณชายตระกูลเสิ่น เซียวเฉิงยวนก็เดินหงุดหงิดกลับห้องของตัวเอง แต่ยังไม่ทันได้จัดการธุระส่วนตัว คนรักของเขาก็วิ่งร้องไห้เข้ามาหาอย่างรีบร้อน

“ท่านพี่ช่วยมารดาของข้าด้วยเจ้าค่ะ! เพราะท่านพ่อลำเอียงเข้าข้างพี่สาว จึงขับไล่ท่านแม่ของข้าออกจากจวนวันนี้ แม้แต่เงินตำลึงเดียวก็ไม่มอบให้ แถมยังตัดข้าออกจากตระกูลเสิ่นด้วยเจ้าค่ะ!!!”

“ว่าอย่างไรนะ!!!”

เรื่องมารดาของเสิ่นจาวหนิงเขาไม่ค่อยอะไรนัก แต่การตัดชื่อของเสิ่นจาวหนิงออกจากตระกูลนี่สิ เช่นนี้ไม่ใช่ว่าแผนที่เขาวางไว้สูญเปล่าหรือ!

“ท่านพี่ หากว่าข้าจะขอให้ท่านแม่มาพักที่จวนโหวก่อน จะได้หรือไม่เจ้าคะ เมื่อข้าหาลู่ทางอื่นได้แล้วจะให้ท่านแม่รีบย้ายออกไปทันทีเจ้าค่ะ ส่วนเรื่องที่ท่านพ่อตัดข้าออกจากตระกูลนั้น ข้าจะกลับจวนสักวันไปพูดคุยกับท่านพ่อให้กระจ่างเจ้าค่ะ”

“เช่นนั้นก็ดี เจ้าต้องคุยกับท่านกั๋วกงให้ชัดเจนนะ จะให้ความโกรธของคนผู้เดียวทำลายชีวิตบุตรสาวอีกคนเช่นนี้ไม่ได้ ข้าเชื่อว่าเมื่อเจ้าคุยกับท่านกั๋วกงด้วยเหตุผลแล้ว เขาจะต้องได้สติแล้วตัดสินใจใหม่แน่นอน”

เซียวเฉิงยวนเอ่ย ก่อนจะสั่งให้รถม้าจวนโหวไปรับอนุหลินที่หน้าจวนกั๋วกง

ไม่นานหลินมู่หลานก็มาถึง สองแม่ลูกโผเข้ากอดกันแล้วร้องไห้อย่างน่าเวทนา เซียงเฉิงยวนเห็นเช่นนั้นก็รู้สึกโกรธสตรีอีกคนในใจทันที

หากไม่ใช่เพราะเสิ่นจือเวย ทั้งชื่อเสียงและหน้าตาจวนโหวจะตกต่ำเพียงนี้หรือ ก็แค่ยอมป่วยตายเพื่อสามีแค่นี่ก็ทำไม่ได้ สตรีเช่นนี้ดีแล้วที่หย่าขาดกันไป!

ความคิดของเขานี้หากใครล่วงรู้คงไม่นับถือเขาเป็นแม่ทัพอีกต่อไป แต่เพราะไม่เคยมีใครรู้ เขาถึงยังคงอยู่และได้ดีเช่นทุกวันนี้

“ท่านแม่ เหตุใดพวกเข้าถึงขับไล่ท่านออกจากจวนเจ้าคะ แถมยังตัดชื่อข้าออกจากตระกูลอีก ท่านพ่อแม้จะเข้มงวด แต่ก็ไม่ใช่คนที่จะทำสิ่งใดอย่างไร้เหตุผลเช่นนี้นี่” เสิ่นจาวหนิงเอ่ยถามมารดาทันที

“เรื่องนั้นเป็นความผิดแม่เอง ที่แม่ไม่สามารถทนรับความเจ็บปวดได้” หลินมู่หลานยื่นมือให้บุตรสาวดู พบว่าเล็บทั้งสิบนิ้วของมารดาม่วงช้ำ ตรงขอบเล็บยังมีเลือดแห้งเกราะกรังเกาะอยู่

“นี่มันเกินไปแล้ว! จวนโหวทรมานคนด้วยวิธีเช่นนี้ ต้องการให้ท่านแม่ไม่อาจใช้มือหยิบจับสิ่งใดได้อีกต่อไปเลยงั้นหรือ!!”

เซียวเฉิงยวนเอ่ยคำว่า ท่านแม่ ออกมาอย่างเต็มปากเต็มคำ ราวกับว่าสตรีผู้นี้เป็นมารดาเขาอีกคน

“ท่านโหวอย่าโกรธไปเลย จะเสียสุขภาพเอาเปล่า ๆ ข้าไม่เป็นไร ห่วงก็แต่เสิ่นจาวหนิง นางคงตกใจแย่แล้ว”

พอได้ยินเช่นนั้นเซียวเฉิงยวนก็หันไปมองหญิงคนรักทันที พบว่านางนิ่งงันไปเหมือนกำลังตกใจอย่างมาก

“ไปตามหมอมาดูท่านแม่ภรรยาข้า หนิงเอ๋อร์เราพาท่านแม่เข้าเรือนก่อนเถอะ” เขาประคองหญิงคนรักอย่างใส่ใจ

พอทั้งหมดเข้ามาในห้องโถง ท่านหมอก็มาพอดี กว่าจะรักษาและใส่ยาที่มือหลินมู่หลานเสร็จ ก็ใช้เวลาไปกว่าครึ่งชั่วยาม เขาจึงถามเรื่องที่คุยกันยังไม่จบอีกครั้ง

“ว่าแต่เรื่องเป็นเช่นไรกันแน่ขอรับ เหตุใดท่านแม่ยายถึงถูกขับไล่ออกจากจวนกั๋วกงเช่นนี้”

“นั่นสิเจ้าคะ ท่านแม่รีบเล่ามาเถอะ ข้ากับท่านโหวจะได้คิดหาทางออก ตอนนี้ท่านก็น่าจะรู้ว่าจวนโหวได้รับมรสุมคำคนมากเพียงใด” เสิ่นจาวหนิงเอ่ยสำทับ หลินมู่หลานเลยค่อย ๆ เล่าให้บุตรสาวและลูกเขยฟัง

“พอวันนั้นที่ท่านกั๋วกงกลับมาจากงานเลี้ยงจวนตระกูลเซียว เขาก็ให้คนจับตัวแม่ไปพบที่เรือนหลัก ก่อนจะเค้นถามว่ารู้เห็นเรื่องที่ท่านโหววางยาคุณหนูใหญ่หรือไม่”

“......”

“แม่ไม่ยอมรับ แต่คนที่ไปค้นเรือนแม่พบผงพิษบุปผาร่วงโรย เขาไม่ฟังคำใดก็สั่งให้คนทรมานแม่ และขังแม่ไว้ในห้องเก็บฟืน ทุกวันได้กินเพียงน้ำข้าวหนึ่งชาม พร้อมกับบอกว่าให้แม่สารภาพความจริง แม่ไม่ยอมปริปากพูด พวกเขาก็ทรมานซ้ำ ๆ แม่ทนไม่ไหวเลยยอมรับว่าเป็นคนวางแผน พอพวกเขาได้ฟังคำตอบที่พึงพอใจแล้ว วันต่อมาก็จับแม่โยนออกมาจากจวนกั๋วกงทันที”

หลินมู่หลานร้องไห้จนสะอื้น แต่หากพิจารณาสักนิดสภาพตอนนี้ของหญิงสาวไม่ได้น่าเวทนาอย่างที่เจ้าตัวเล่ามาเลย

“เช่นนั้นท่านพ่อก็รู้แล้ว ว่าท่านแม่เป็นคนวางแผนให้ข้ากับท่านโหววางยานังเสิ่นจือเวยหรือเจ้าคะ แล้วเช่นนี้ข้าจะยังไปขอความเมตตาจากท่านพ่อได้อย่างไรอีก!!”

เสิ่นจาวหนิงเอ่ยอย่างสิ้นหวัง อนาคตที่จะเป็นฮูหยินเอกจวนโหวดูจะห่างไกลออกไปทุกที

“เจ้าอย่าเพิ่งถอดใจเลย แม่บอกว่าเป็นคนวางแผนทุกอย่าง และเป็นคนมอบผงพิษนั่นให้เจ้า โดยที่เจ้าและท่านโหวไม่รู้เรื่องอะไรเลย” หลินมู่หลานรีบเอ่ย

“..........” เซียวเฉิงยวนฟังที่สองแม่ลูกพูดกัน เส้นเลือดข้างขมับก็เต้นตุบ ๆ ขึ้นมา เสียเปล่าจริง ๆ นี่คนเช่นเขาเดินหมากพลาดไปหรือนี่!

“และทุกคนในงานเลี้ยงรู้เพียงว่า ผงพิษเป็นท่านโหวที่สั่งคนผสมในกำยานเท่านั้น อีกอย่างในงานเลี้ยงท่านโหวก็ยังไม่เคยยอมรับสักคำว่าตัวเองผิด แถมยังยืนกรานว่าไม่ใช่ฝีมือตัวเองด้วย” หลินมู่หลานเอ่ยเหมือนคิดทุกอย่างเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว

“.....”

“หนิงเอ๋อร์ ท่านโหว เรื่องนี้แม่จะเป็นคนรับผิดเอง ชื่อเสียงเสื่อมเสียและความอัปยศพวกนั้น แม่จะขอรับไว้คนเดียว พวกเจ้าเพียงอธิบายเรื่องราวออกไปตามนี้ ก็จะพ้นมลทินเอง”

หลินมู่หลานเอ่ยพลางกุมมือคนทั้งสองมาประสานกันไว้ การกระทำเช่นนี้เรียกความซาบซึ้งใจจากชายหนุ่มชาตินักรบได้เต็ม ๆ

“บุญคุณของท่านแม่ยายในครั้งนี้ ข้าจะไม่ลืมไปชั่วชีวิตขอรับ”

เซียวเฉิงยวนที่อยู่ ๆ ก็หาทางลงให้กับชื่อเสียงย้ำแย่ของตัวเองได้ ก็รู้สึกราวกับฟ้าเปิดหลังพบพายุหนัก

เรื่องมันง่ายแล้ว ที่เหลือเขาก็แค่จัดการพวกที่มันหักหลังเขา เขาจะทำให้พวกมันรู้ว่าตำแหน่งโหวนี้ สามารถเหยียบพวกมันจมดินได้ลึกเพียงใด

[1] 1 เค่อ = 15 นาที

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 24 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง บทส่งท้าย

    ตอนที่ 24หวนกลับมาพบกันอีกครั้งบทส่งท้าย จวนตระกูลเสิ่นสตรีในอาภรรณ์มงคลสีแดงสดนั่งอยู่หน้าคันฉ่องทองเหลือง เครื่องประดับทองคำและหยก ประดับอยู่บนเรือนผลดำขลับอย่างวิจิตรมงกุฎหงส์ซึ่งประดับด้วยไข่มุกเม็ดงามนับร้อย ส่องประกาบรับแสงอาทิตย์จนคนรอบข้างแสบตานางนั่งมองตัวเองแล้วอดที่จะนึกถึงเรื่องในวันวานไม่ได้ บุรุษที่นางตัดใจไปแล้ว ใครจะคิดว่าสวรรค์กลับส่งเขากลับมาอีกครั้งทำให้นางได้รู้ว่าความรักที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร ความเอาใจใส่ ความอ่อนโยนที่เขามอบให้ ค่อย ๆ ละลายกำแพงที่นางก่อขึ้นจนหมดจดนับว่านางโชคดีจริง ๆ ที่ได้เขากลับคืนมาเช่นนี้“พระชายาได้เวลาแล้วเพคะ” หงซิ่ว สาวใช้คนสนิทของนางเอ่ยขึ้น ทำให้นางหลุดจากภวังค์นางค่อย ๆ ยื่นมือออกไปให้สาวใช้ประคอง ก่อนจะลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม เมื่อมองตัวเองในคันฉ่องอีกครั้ง นางก็พลันนึกถึงคำถามและข่าวลือในเมืองหลวงก่อนหน้านี้ขึ้นมาเหตุใดนางเลือกแต่งให้ฟู่ชินอ๋อง ทั้งที่เขาอัปลักษณ์จนผู้ใดเห็นเป็นต้องหวาดผวาจนไม่เป็นอันใช้ชีชิตเช่นนั้นบางคนคิดว่านางถูกบังคับ บางคนคิดว่านางเห็นแก่ฐานะและอำนาจ แต่บางคนถึงกับกล่าวหาว่านางไม่มีทางเลือกอื่น จึง

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 23 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง

    ตอนที่ 23หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง“ยังโชคดีที่ท่านรอดมาได้ แถมได้รับความทรงจำกลับมา นับว่าสวรรค์ยังเมตตาแล้วเพคะ”หลังจากที่ข่าวการตายของเขามาถึง หลังจากนั้นสองปีทัพจากแดนใต้ก็ได้รับชัยชนะ ฝ่าบาทได้ประทานยศชินอ๋องแก่หลานชายตัวจริง แต่นางไม่ได้ใส่ใจ เพราะตอนนั้นเพิ่งได้กองกำลังลับจากท่านยาย จึงต้องจัดระเบีบยหลายอย่าง ๆ ใหม่อีกอย่างคนก็ลือกันว่าเขาโหดเหี้ยม ไม่ไว้หน้าผู้ใด ขนาดมารดาแท้ ๆ หาสตรีให้ยังถูกเขาด่าจนหนีไปบวชชี คนเช่นนี้นางยิ่งไม่อยากสุงสิง จึงพยายามอยู่ให้ห่างเขาที่สุด ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนที่นางรักมาตลอด“และโชคดีมาก ที่เจ้าหย่ากับชายไม่เอาไหนคนนั้น เวยเวย เจ้าจำสัญญาก่อนที่ข้าจะไปออกรบได้หรือไม่”เขาเอ่ยพร้อมกับเอามือของนางไปกุมไว้ หัวใจดวงน้อยของนางเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง สัญญานั้นนางไม่คิดว่าจะได้เกิดขึ้นอีกแล้วด้วยซ้ำ“จำได้เจ้าค่ะ”“ข้าขอโทษเจ้าด้วยที่ปล่อยให้เจ้ารอนานเพียงนี้ ข้าไม่เอาไหนจนลืมเจ้าไปหลายปี ยามนี้ข้าจำได้ทุกอย่างแล้ว จึงขอทำตามสัญญาที่เคยให้สตรีที่เป็นดั่งดวงใจไว้ แต่งงานกับข้านะเวยเวย”ดวงตาคมเข้มทอประกายราวกับหมู่ดาวบนท้องฟ้าในยามราตรี มันเต็มไปด้วยความรั

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 22 คนที่รอมานาน

    ตอนที่ 22คนที่รอมานานอีกฝ่ายได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักแล้วผงะถอยหลังไปพอสมควร สายตาที่มองนางนั้นเปลี่ยนไปราวกับเห็นผี“จะ เจ้า พะ พี่หญิงใหญ่ นั่นเป็นอนุหลินที่วางแผนเพียงคนเดียว ข้าไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยเจ้าค่ะ”“หลินจาวหนิง ข้าดูเป็นคนโง่เพียงนั้นเชียวหรือ แต่ก่อนเจ้าตาย ก็ควรรู้ความจริงบางอย่างเสียหน่อย ที่เซียวเฉิงยวนเข้าหาเจ้านั้น แท้จริงเขาไม่ได้รักเจ้าเลย เขาคิดว่าเจ้าสนิทสนมกับท่านยาย แล้วจะได้รับมอบกองกำลังลับในมือท่านยาย เขาต้องการคนพวกนั้นเพื่อตัวเขาเอง ส่วนเจ้าก็แค่คนที่ติดร่างแหไปกับเขาเท่านั้น เรียกว่าอะไรนะ อ๋อ! เสียตัวฟรีแล้วยังต้องมาตายฟรีอีก”นางเอ่ยจบก็หัวเราะอีกฝ่ายอย่างขบขัน ทำเอาหญิงสาวหน้าดำหน้าแดงสลับกันไปมาจนมองแทบไม่ทัน“เจ้า!!! นังหญิงสารเลว! เจ้าก็แค่สตรีที่ถูกสามีหย่า! ยังทำมาเป็นลอยหน้าลอยตา เจ้าคิดว่าชั่วชีวิตนี้ยังจะมีบุรุษใดมาสู่ขอเจ้าอีกงั้นหรือ! หึ! รอเป็นหญิงเทื่อขึ้นคานไปเถอะ จนตายเจ้าก็ไม่มีวาสนาได้สัมผัสหรอก ว่าความรักฉันสามีภรรยาที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร!!”ด้วยความโกรธหลินจาวหนิงจึงสบถด่าออกมาสุดเสียง ดวงตาของหญิงสาวแดงก่ำจนดูน่ากลัว ราวกับวิญญาณอ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 21 ให้มันอกแตกตายกันไปข้าง

    ตอนที่ 21ให้มันอกแตกตายกันไปข้างเสียงขยับกายดังขึ้น พร้อมกับร่างของเขาที่พุ่งมาเกาะลูกกรงไว้แน่นจนเห็นเอ็นที่ข้อมือ“เสิ่นจือเวยเจ้ามาช่วยพี่ใช่หรือไม่! เจ้าก็รู้ว่าพี่ไม่ใช่คนที่จะทำเรื่องพวกนั้น เป็นคนตระกูลเซียวพวกนั้นที่วางแผนลับหลัง ทำเรื่องสกปรกแล้วโยนความผิดมาที่พี่ เจ้าต้องขอให้ท่านพ่อตาช่วยพี่นะ!!”“.....”“หากพี่รอดออกไปได้พี่สาบาน ว่าชั่วชีวิตนี้จะมีเพียงเจ้าเป็นฮูหยิน คนเดียวของพี่ นะจือเวย ที่ผ่านมาพี่หลงผิดไปชั่วขณะหลงใหลมัวเมากับมารยาสตรีจนละเลยเจ้าไป ตอนนี้พี่กลับใจได้แล้ว พี่รู้แล้วว่าในใจพี่มีเพียงเจ้าคนเดียวเท่านั้น ไม่อาจให้ใครอื่นมาแทนที่ได้!!”อุแหวะ!!!!นางฟังคำหวานที่ช่วยเลียนหูพวกนี้แล้วรู้สึกอยากอาเจียนขึ้นมากระทันหัน จึงหันไปทำท่าโก่งคอ จนเขาร้อนรนรีบถามนางใหญ่“เสิ่นจือเวยเจ้าเป็นอะไร ไม่สบายงั้นหรือ หรือเจ้าท้อง! เจ้าท้องกับผู้ใดกัน!!!” เขาตกใจสุดขีด ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นโกรธขึงเมื่อคิดว่านางสวมหมวกเขียวให้เขา“ข้าไม่ได้ป่วยหรือท้องหรอกเจ้าคะ แค่รู้สึกเลี่ยนกับคำพูดชวนฝันของท่านเท่านั้น ท่านไม่สงสัยหรือว่าเหตุใดตัวเองมาอยู่ในสภาพนี้ คงไม่คิดจริงหรอกนะ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 20 ผลของการกระทำ

    ตอนที่ 20ผลของการกระทำวันนั้นหลินจาวหนิงกลับจวนก็ตรงไปหามารดาทันที พร้อมกับเค้นถามเอาความจริงให้กระจ่าง“เจ้าไปได้ยินเรื่องนี้มาจากไหนกัน!!” หลินมู่หลานหันมาตวาดใส่บุตรสาวเสียงสั่น“ท่านแม่เพียงบอกมาว่าจริงหรือไม่ แล้วข้าเป็นลูกของผู้ใดกันแน่!” หญิงสาวเห็นอาการมารดาก็เข้าใจได้ทันที ว่าที่ท่านกั๋วกงเอ่ยมานั้นเป็นความจริงทุกอย่าง“หนิงเอ๋อร์เจ้าใจเย็นก่อน เรื่องนี้จะให้แพร่งพรายออกไปไม่ได้ ไม่เช่นนั้นจะไม่ดีต่อชื่อเสียงเจ้าแน่ และที่สำคัญไม่สามารถให้ท่านโหวรู้ได้เด็ดขาด!!”“ยังจะปิดเขาได้อีกหรือ คำพูดนี้ถูกเอ่ยออกจากปากท่านกั๋วกง และเกิดขึ้นที่หน้าจวนกั๋วกง คนคงได้ยินกันทั่วและเอาไปพูดกันสนุกปากแล้ว!”“แม่จะให้คนไปปิดข่าวเดี๋ยวนี้! เจ้าสบายใจเถอะ นั่งก่อนนะเด็กดี เจ้าอยากรู้เรื่องใดแม่จะบอกเจ้าเอง”หลินมู่หลานประคองบุตรสาวให้นั่งลง แล้วรีบรินชาให้ดื่มเพื่อดับความโกรธในใจ แต่ยังไม่ทันที่สองแม่ลูกจะได้คุยสิ่งใดกัน ก็มีบ่าววิ่งพราดเข้ามาในห้อง“แย่แล้วเจ้าค่ะนายหญิง!! เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ!!”“เกิดเรื่องอะไรขึ้น เจ้ารีบพูดมา” หลินจาวหนิงรีบเอ่ย“คนลือกันว่าอนุหลินคบชู้กับอดีตพ่อบ้านจ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 19 อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง

    ตอนที่ 19อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง“ขอบคุณท่านแม่เจ้าค่ะ ท่านแม่ช่างดีกับข้ายิ่งนัก” เสิ่นจาวหนิงกอดมารดาร้องไห้ออกมาอีกครั้ง“หนิงเอ๋อร์ เจ้าร้องไห้เป็นเด็กอีกแล้วนะ พอแล้ว ๆ ให้ท่านแม่ยายไปพักผ่อนก่อนเถอะ ข้าได้ให้คนจัดเตรียมเรือนไว้ให้แล้ว”เขาเอ่ยพลางเช็ดน้ำตาให้หญิงคนรัก เพื่อนางแล้วเขายอมได้ทุกอย่าง และแน่นอนว่าฮูหยินเอกของเขาต้องมีนามว่าเสิ่นจาวหนิงเท่านั้น! เสิ่นจาวหนิงพามารดากลับเรือนที่เตรียมไว้ แม้ไม่ใช่เรือนที่ใหญ่โตอะไร แต่ก็นับว่ากว้างกว่าเรือนอนุในจวนกั๋วกงพอสมควร พอได้เห็นเช่นนี้ หลินมู่หลานก็ยิ่งเชื่อว่าบุตรสาวได้รับความรักจากท่านโหวมาก“แม่ตัดสินใจไม่ผิดจริง ๆ ที่วันนั้นให้เจ้าเข้าหาท่านโหว” ผู้เป็นมารดาเอ่ยพลางเดินดูดอกไม้ในลานกว้างอย่างมีความสุข“ท่านแม่คิดถูกแล้วเจ้าค่ะ เพียงแต่ตอนนี้สถานะของข้าต่ำต้อยนัก เป็นเพียงอนุของเขาเท่านั้น หากจะขึ้นเป็นฮูหยินเอก ข้าต้องมีชื่อเป็นคนจวนกั๋วกง แต่กลับเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นก่อน ท่านแม่ข้าควรทำเช่นไรต่อไปดีเจ้าคะ”คนเป็นบุตรสาวร้อนใจจนไม่อาจปั้นหน้ายิ้มแย้มได้อีกต่อไป เพราะเรื่องนี้สำคัญและใหญ่หลวงสำหรับนางนัก ทั้งหมดก็เป็นเพรา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status