แชร์

I will survive 5.1

ผู้เขียน: บริโอ้
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-07 14:17:44

ชุดราตรีแบรนด์เนมเจ็ดชุด ที่ซื้อมาไว้ใส่

สำหรับไปงานที่ระดับไฮคลาส กระเป๋าราคาแสนกว่าบาทของขวัญวันเกิดที่กฤษณ์ซื้อมาฝาก มีรูปสลักกุหลาบแดงดอกเล็ก ถูกรื้อออกมาขายก่อน ไลฟ์ผ่านเฟซบุ๊กคงดูไม่งาม ถ้าเอเดรียนจับตาอยู่คงดูถูกเธอ เอาไปให้ร้านขายของแบรนด์เนมมือสองของพี่อ้อม เพื่อนที่เคยเรียนภาคค่ำด้วยกัน ให้ช่วยขายดีกว่า

"ฝากพี่อ้อมด้วยนะคะ โรสเลือกชุดราตรีมาสองชุด ที่แพงที่สุดและน่าจะได้ราคา ที่เหลือก็เอาไว้ใส่ทำงานบ้าง แล้วก็กระเป๋าใบนี้... "

ใบหน้าคนให้แวบเข้ามาในหัว แต่ถ้าจะขายอะไรก็ควรเป็นของที่ไม่อยากจำก่อนอย่างอื่น 

"กระเป๋าใบนี้สำคัญหรือโรส" สาวใหญ่ใบหน้ารูปไข่ทรงผมซอยสั้นถาม เพราะเห็นสาวรุ่นน้องดูท่าทางเสียดาย

"เป็นใบแพงที่สุดเท่าที่โรสมีค่ะ แล้วมันมีตำหนิสลักดอกกุหลาบไว้มุมขวาด้านหน้า"

บอกพลางฝืนยิ้มเจื่อน กลบเกลื่อนรอยเศร้าหมองบนใบหน้า พี่กฤษณ์จ้างช่างสลักลงสี เพื่อให้เป็นกระเป๋าใบเดียวในโลกสำหรับเธอ เคยรักษาราวกับไข่ในหิน แต่วันนี้ต้องขายทิ้งไป เพื่อความอยู่รอด

"อืม...กุหลาบสวยดีนะ แต่ก็อย่างว่าแหละ คนซื้อต่อไม่ชอบอะไรที่มีสัญลักษณ์แสดงความเป็นเจ้าของ"

"ใบนี้ได้สักสามหมื่นไหมคะ โรสใช้แค่ครั้งเดียวเอง"

รู้สึกเกรงใจแต่ถ้าราคาต่ำกว่านี้ ก็คงไม่วางใจว่าจะมีเงินจ่ายค่างวดคอนโดมิเนียม ที่ใกล้ถึงเวลาชำระเข้าไปทุกที พี่อ้อมจับพลิกเปิดดูด้านใน กระเป๋าใบนี้แน่นเหมือนใหม่แกะกล่อง ไม่มีร่องรอยตำหนิใด นอกจากกุหลาบดอกนั้น แต่ว่าที่จริงมันก็ทำให้กระเป๋าดูเก๋ขึ้นด้วยซ้ำไป 

"มันดูใหม่เลยนะโรส เอางี้พี่ให้ห้าหมื่นวันนี้เลย เพราะกระเป๋ารุ่นนี้สีนี้มีลูกค้าออเดอร์ไว้ สภาพแบบนี้นางคงไม่ปฏิเสธ"

พี่อ้อมยิ้ม เท่านี้ก็รู้สึกเกรงใจโรสอยู่ เพราะกระเป๋าใหม่เหมือนไม่ผ่านการใช้งาน ถ้าลูกค้าที่จองตั้งราคาแพงกว่านี้ เธอก็คงให้มากกว่า

"โหจริงหรือคะพี่อ้อม แล้วตั้งห้าหมื่นพี่ได้กำไรเหรอคะ"

"อืมได้เยอะแยะ พี่รู้ว่าโรสมีปัญหาถูกยกเลิกงาน เพื่อนๆ เขาว่ามาจากข่าวลือว่าบุษเกี่ยวข้องกับแชร์ลูกโซ่"

สาวใหญ่ส่ายหน้าไม่อยากให้โรสเป็นกังวลใจ ตั้งแต่รู้เรื่องแชร์บ้านั่น เธอก็เป็นห่วงบุษรินทร์เช่นกัน

"ไม่เกี่ยวกับเรื่องของบุษเลยค่ะพี่อ้อม เป็นความซวยของโรสเอง...เอ่อ... อย่างชุดสองชุดนี้น่าจะได้เท่าไหร่คะพี่" 

โรสชวนคุยเรื่องชุดต่อ ไม่อาจบอกสิ่งที่เกิดกับเธอได้ พี่อ้อมให้เงินค่ากระเป๋า และถ้าขายชุดได้เมื่อไหร่ จะโอนเงินให้ หลังจบการฝากขาย โรสไปที่บ้านของน้ายุพาเพื่อถามข่าวเพื่อนรัก

"ตำรวจเขาตามแอคคอม..แอคอะไรน๊า ลืมจำไม่ได้ไม่รู้มันคืออะไร" "แอคเคานท์ใช่ไหมคะ" โรสช่วยเสริม

"ใช่จ้ะ นั่นแหละ เขาว่าโพสต์ชวนเล่นแชร์มาจากมือถือเจ้ายงยุทธลูกน้าเอง อึก"

หญิงวัยกลางคนรูปร่างผอมเล่าทั้งร้องไห้ ลูกชายนางปลอมเฟซบุ๊กบุษรินทร์ หลอกญาติเอาเงินมาลงทุน ที่ต้องใช้พี่สาวเพราะเป็นที่รู้กันว่า เจ้ายุทธชอบหลอกลวงระดับสิบแปดมงกุฎ ตอนนี้ญาติๆ เข้าใจหลานสาวนางแล้ว แต่ต้องการเอาเงินคืน จะไปเอาที่ไหนกันล่ะ ยงยุทธหนีตำรวจไปแล้ว ส่วนสามีน้ายุพาตอนนี้ก็ไปอยู่กับเมียใหม่ น่าเห็นใจน้าเพื่อน แต่ก็ดีแล้วที่คนเลวๆ ออกไปจากชีวิตนางได้ ตอนนี้โรสอยากติดต่อบุษรินทร์ได้เหลือเกิน 

"โรสได้ข่าวบุษแล้วนะคะ สบายดีไม่น่าเป็นห่วงอะไร"

บอกไปทั้งที่เธอนั้นเป็นห่วงเพื่อนที่สุด หญิงสาวให้เงินน้ายุพาอีกสามพันบาทไว้ใช้จ่าย แล้วกลับคอนโด เธอล้มตัวนอนแผ่กางแขนกว้างบนเตียง สัมผัสได้ถึงกลิ่นใหม่ที่ติดอยู่ตามผ้าปู ภาพเอเดรียนโรมรันกับเธอบนนี้เข้ามาในหัว เสียงครางกระเส่า เสียงคำรามของเขาดังก้องในหัว ร่างกายบอบบางสั่นระริก ภายในช่องท้องเกร็งบีบรัด

"ไม่ ไม่ ฉันไม่ได้คิดถึงเขา ฉันไม่ต้องการเขา มันแค่เพิ่งเกิดขึ้น ก็เลยยังลืมไม่ได้เท่านั้นเอง" หลับตาป้องหูร้องออกมาเสียงดัง 

'เธอต้องรอดนะโรส ต้องไม่ยอมแพ้ให้กับเขา'

ย้ำเตือนตัวเองในหัวเขาไม่มีค่าให้คิดถึง เอเดรียนได้เธอแล้วบอกจะรับผิดชอบด้วยเงินค่าเสียหาย บีบบังคับให้รับเงินของเขาเพื่อลดคุณค่าของเธอ ทำทุกอย่างให้เป็นแค่หมูในอวย ที่เขาอยากได้เมื่อไหร่ต้องได้ ถ้ามองค่าเธอแค่นี้ก็อย่ามาเกี่ยวพันกันอีกเลย

รถเบนซ์สีดำขลับเลี้ยวเข้าจอดในบ้านหลังใหญ่ หนุ่มเจ้าของบ้านก้าวลงยืนทอดสายตา  บ้านหลังนี้เป็นบ้านปูนชั้นเดียวแบบร่วมสมัย รอบตัวบ้านรายล้อมไปด้วยธรรมชาติ ไม้ดอกไม้ประดับ จัดสวนหย่อม สระปลา และสระว่ายน้ำ บนเนื้อที่เกือบห้าไร่

ทั้งหมดนี้เป็นเรือนหอที่กฤษณ์เตรียมไว้หวังใช้ชีวิตร่วมกับโรส เขาอุตส่าห์ใช้เงินเก็บ ตอนที่ทำงานเป็นที่ปรึกษาด้านกฎหมายให้กับบริษัทเอกชน ระหว่างเรียนที่ต่างประเทศสร้างมันขึ้นมา แต่แล้วก็ฝันสลาย ดั่งปราสาททรายถูกคลื่นซัด คืนสภาพราบเป็นหน้ากลอง

กฤษณ์เป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของเกริกพล บิดาทำงานการเมือง ต้นตระกูลของมารดาร่ำรวย คุณตาของเขาเป็นเจ้าของมหาวิทยาลัยเอกชน เพราะมีมารดาเป็นถึงรองศาสตราจารย์ดอกเตอร์ จึงถูกกดดันให้เรียนจนจบการศึกษาขั้นสูงสูงสุดเทียบเท่ากับผู้เป็นแม่ ไม่คิดเลยว่าการศึกษาสูง ไม่ได้เปลี่ยนแนวความคิดแบ่งแยกชนชั้นของดอกเตอร์เด่นดวงเลย

ในที่สุดเขาก็ต้องแต่งงานกับทิพย์อาภา บุตรสาวคนสวยของนักธุรกิจชื่อดัง ซึ่งเป็นเพื่อนกับเกริกพล บิดาไม่เคยมาเจ้ากี้เจ้าการกับการใช้ชีวิตของกฤษณ์ แต่คำสั่งของพ่อถือเป็นเผด็จการ เพราะนั่นหมายถึงความปลอดภัยของโรสด้วย

ภรรยาของเขาจัดว่าสวย ผิวขาว รูปร่างเล็ก เคยเห็นกันบ่อยครั้งตามงานเลี้ยงที่สองครอบครัวจัดขึ้นเพื่อต้องการให้ทำความรู้จักกัน ทั้งคู่คุยกันเหมือนพี่น้อง แม้ดูออกว่าฝ่ายหญิงคิดเกินกว่านั้น แต่ชายหนุ่มไม่มีทางเปลี่ยนใจไปจากโรสตั้งแต่คืนส่งตัว เขาไม่ปรารถนาแตะต้องภรรยาที่ไม่ได้รัก ในทุกคืนบนเตียงกว้างจะถูกคั่นกลางด้วยหมอนข้างใบใหญ่ 

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • คืนหิ้วรัก   บทส่งท้าย

    "ชุดฉันเรียบร้อยหรือเปล่า" โรสหันซ้ายหันขวาดูความเรียบร้อยของเสื้อผ้า คนมั่นใจในตัวเองกลายเป็นไม่มั่นใจ ตอนนี้ซื้อเสื้อผ้าใหม่ทั้งหมด เพราะตั้งครรภ์ครบสามเดือน น้ำหนักขึ้นมาสี่กิโลกรัม แล้ววันนี้มีแขกคนสำคัญเสียด้วย เอเดรียนจับแขนหญิงสาวหมุนตัว เธอสวมชุดเดรสเรียบหรูตัวใหญ่ไซซ์เอล ผิดจากเมื่อก่อนสองขนาด"โรสที่รักคุณสวยไม่มีที่ติ ผมชอบที่คุณอวบขึ้นมากกว่า""จำคำนี้เอาไว้นะเอเดรียน ถ้าหลังคลอดน้ำหนักไม่ลด อย่ามาว่าโรสอ้วนนะ""ไม่หรอก ไปกันเถอะที่รัก มัมกับแดดดี้รออยู่""มัมคุณใจดีจริงๆ หรือคะ" ต้องโทษยัยคุณหญิงเด่นดวงทำให้เธอหลอนไปหมด ไม่มั่นใจที่จะพบกับแม่สามี เอเดรียนส่ายหน้าน้อยๆ จูงมือหญิงสาวมาหามารดาของเขา โรสสูดหายใจลึกๆ ระงับอาการตื่นเต้นที่บริเวณโต๊ะที่ลานกลางแจ้งข้างสระว่าย หญิงวัยกลางคนรูปร่างท้วม หน้าตาดูใจดี นั่งเคียงคู่กับชายต่างชาติ สำหรับเธอแล้วผู้ชายคนนี้เป็นรุ่นคุณปู่มากกว่า ทั้งคู่ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร เอเดรียนแนะนำเธอกับพวกท่าน โรสพูดภาษาอังกฤษได้แต่ไม่เก่งนัก พอได้ฟังภาษาอังกฤษสำเนียงอเมริกัน ถึงกับเงี่ยหูฟัง จึงจะสามารถจับใจความได้"สวัสดีค่ะมัม สวัสดีค่ะแดดดี้""เ

  • คืนหิ้วรัก   ถ้าเธอยังรัก 12.3

    อยากให้ลูกคืนดีกัน แต่อยากเอาคืนด้วย ผู้พ่อสะใจซะเหลือเกินที่ลูกสาวได้ดั่งใจ ไม่ใจอ่อนง่ายๆ มีแต่คุณแม่ขจีที่คอยส่งสายตาอาทรลูกเขย ทิพย์อาภายิ้มเจื่อน ถ้าพ่อรู้ว่าเธอใจอ่อนตั้งแต่วันแรก พ่อคงผิดหวัง ได้แต่ทำเป็นไม่สนใจสามี แต่เขาป่วยแบบนี้จะให้ไม่สนใจได้ยังไงหลังเที่ยงคืนบ้านเงียบสงัด พ่อแม่หลับแล้ว ทิพย์อาภาย่องลงมาเช็ดตัวให้สามี กฤษณ์หลับตาให้เธอซับผ้าไปตามใบหน้ารักแร้แผงอก ได้แต่บอกตัวเองว่าถ้าลืมตาตื่นภรรยาคงรีบหนีไป เขาแกล้งหลับต่อ จนหญิงสาวอังมือที่หน้าผากของเขา"ตัวเย็นลงแล้ว พรุ่งนี้คงหายป่วยแล้วล่ะ" พูดแล้วก็ลุก แต่ถูกจับข้อมือเอาไว้"ยังทิพย์ พี่ยังร้อนมาก จับดูสิ""พี่กฤษณ์ จะทำอะไร"ทิพย์อาภาโวยวายเสียงกระซิบ เพราะเขาดึงมือเธอไปจับที่แท่งเนื้ออุ่นในร่มผ้า พยายามถกมือกลับ แต่คนไข้ลุกขึ้นนั่นกอดรัดร่างเล็กลงที่ตัก กระซิบเสียงพร่าข้างหู"พี่ยังร้อน จริงหรือเปล่าล่ะทิพย์""อื้อ พี่กฤษณ์ ปล่อยนะ อืม" เธอไม่ได้ดิ้นรนขัดขืนอะไรมาก และอ่อนระทวยไปกับจูบของเขา กฤษณ์บดขยี้ริมฝีปากร้อนเข้ากับเรียวปากสวย กดเธอลงเบื้องล่าง ใช้แววตาหยาดเยิ้มมองสบตาแป๋วของหญิงสาว"พี่รักทิพย์นะ"เสียงบ

  • คืนหิ้วรัก   ลงทัณฑ์คนใจร้าย 12.2

    หน้าบ้านทิพย์อาภา"ออกไปให้พ้นบ้านฉัน!ถ้าแกบุกรุกเข้ามาฉันมีสิทธิ์ยิงได้ออกไปเดี๋ยวนี้!! " "อย่านะคะคุณ! " / "คุณพ่อวางปืนเถอะนะคะ! "เกรียงไกรร้องขู่เล็งปลายกระบอกปืนไปที่กฤษณ์ มือไม้แข้งขาลำตัวสั่นเทิ้ม จนน่าห่วงว่านิ้วสั่นๆ จะลั่นกระสุนใส่ ลูกเขยจริงๆ ทั้งคุณขจีภรรยา และทิพย์อาภาต่างก็ตกใจเข่าแทบทรุด ไม่คิดว่าพ่อจะคว้าปืนพกจ่อหน้าผากสามี แล้วยังเป็นบุตรของผู้มีพระคุณกับตัวเองด้วย แต่บังอาจทำลูกสาวของเขาเสียใจก็คงต้องยอมแตกหักโฮ่งๆๆ แฮ่!!! เจ้านายด่าผู้บุกรุก ปีโป้เจ้าหมาแสนรู้ก็เอาด้วย เห่าเสียงดัง แล้ววิ่งเข้าใส่ ดีที่มันเชื่อฟังขจียอมล่าถอย"ปีโป้อย่าดุสิลูก ไม่น่ารักเลย"ทิพย์อาภาลูบหัวปีโป้ก่อนจะนั่งลงกอดเจ้าตัวสีน้ำตาลเอาไว้ เธออ่อนโยนแม้กระทั่งดุสุนัข ภรรยาน่ารักขนาดนี้ เขายังทำร้ายจิตใจเธอได้ คิดแล้วให้สำนึกผิด พนมมือไหว้ขอความเมตตาจากพ่อตา"คุณพ่อครับ ได้โปรดยกโทษให้ผมเถอะนะครับ ผมจะขอรับ เมียกลับบ้าน" "ฮึ! ฉันไม่มีทางให้ลูกสาวกลับไปทนอยู่กับแกหรอก" ลูกไม่เคยบอกว่าทนกับอะไร ไม่เคยเล่าในสิ่งที่ถูกกระทำ แต่คนเป็นพ่อเจ็บแค้น แค่ทิพย์อาภาบอกว่าสามีขอหย่า ขนของกลับบ้านกอ

  • คืนหิ้วรัก   ลงทัณฑ์คนใจร้าย 12.1

    รายงานข่าวโทรทัศน์"เจ้าหน้าที่ตำรวจบุกเข้าช่วยนางแบบสาว ในเซฟเฮาท์ของนักธุรกิจชื่อดัง ซึ่งเป็นคุณลุงของเธอเอง โดยสารวัตรสืบสวนสอบสวนสถานีตำรวจ... เปิดเผยว่าได้รับแจ้งจากพลเมืองดีว่า มีเสียงหวีดร้องของผู้หญิงจากบ้านหลังดังกล่าว จึงได้ขอหมายเข้าตรวจค้นภายในบ้านพบหญิงสาวในสภาพเปลือยกาย ถูกทำร้ายบาดเจ็บสาหัส บริเวณใบหน้ามีร่องรอยแผลถูกทุบตี ที่คอมีโซ่ตรวนคล้องไว้ อีกทั้งยังมีเหล็กกลม น้ำหนักไม่ต่ำกว่าหกกิโลกรัม ที่ปลายโซ่อีกด้าน คาดว่าคนร้ายกักขังหน่วงเหนี่ยวทำร้ายหญิงคนดังกล่าวมานานแล้ว อาจกำลังวางแผน นำเธอไปถ่วงน้ำ แต่เจ้าหน้าที่เข้าไปช่วยได้ทัน ขณะนี้ส่งเข้ารักษาตัวที่ห้องผู้ป่วยวิกฤต โรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง ทราบชื่อภายหลังเธอคือนางแบบชื่อดังเมริกา ฯลฯ " กฤษณ์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ โชคดีที่เขาไปงานแฟชั่นโชว์เป็นเพื่อนมารดา แล้วบังเอิญไปได้ยินนางแบบซุบซิบกันว่าเมริกาหายตัวไปเกือบเดือน จึงได้ประสานเพื่อนที่เป็นตำรวจสืบหาเพื่อช่วยเหลือเธอ ถึงจะโกรธเกลียดผู้หญิงคนนี้ ก็ไม่อยากให้เธอเสียชีวิต แต่จากดูสภาพเถอะ ข่าววงในว่ากะโหลกร้าว ต้องผ่าตัดเอาเลือดคั่งในสมองออกนายวิโรจน์ก็รอดตัวเช่นเคย ให้สั

  • คืนหิ้วรัก   ไออุ่นที่คุ้นเคย 11.3

    "โรส ผมรู้แล้ว ผมเชื่อคุณ หยุดร้องไห้เถอะนะคนดี""ฮือๆ ฉันหยุดไม่ได้ อึก"ยกมือปิดปากตัวเองไว้ ก็ยังจะร้องอยู่นั่น เอเดรียนปลอบ ทั้งในใจก็มีคำถาม ทำไมโรสอ่อนไหวเป็นคนละคนกับเมื่อก่อน "ผมอยู่นี่แล้วโรส หยุดร้องไห้เถอะ""ขอเวลาฉันสักครู่ค่ะ กอดฉันแน่นๆ ด้วย" วงแขนกำยำโอบโรสไว้ในอ้อมกอด ต่างตะแคงตัวเข้าหากอดกันไว้อย่างนั้น จนโรสหยุดอาการร้องไห้ได้ เธอไม่อยากเป็นแบบนี้หรอกเพราะมันเหนื่อย แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน "เอเดรียน อย่าทิ้งฉันไปอีกนะ ฉันไม่อยากให้เราพลัดพรากกัน ไม่อยากให้คุณหมดโอกาสได้เป็นแดดดี้ของลูก"เอเดรียนเพ่งมองหน้าเธอ เมื่อครู่โรสพูดว่า ‘ลูก’ งั้นหรือ"ลูกหรือ หมายถึง... ""ฉันกำลังท้องลูกของเราค่ะ" รอยยิ้มของเอเดรียนที่รับรู้ว่าเขากำลังจะเป็นพ่อ ทำให้หัวใจของโรสเบ่งบาน"จริงหรือโรส? " ถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ตื้นตันใจบรรยายไม่ถูก"คุณรู้ไหมผมภาวนามาตลอด ขอให้คุณตั้งท้องลูกของเรา ผมจะได้ถือโอกาสใช้เป็นข้ออ้างกลับมาหาคุณ"พูดพลางใช้หัวแม่มือเกลี่ยน้ำตาให้เธอ "ผิดกับฉัน ตอนที่ไม่มีคุณฉันภาวนาให้ไม่ท้อง เพราะฉันกลัวว่าหลังคลอดลูกออกมาแล้ว ถ้าเกิดฉันเป็นอะไรไป ลูกจะไม่มีใคร

  • คืนหิ้วรัก   ไออุ่นที่คุ้นเคย 11.2

    "อาการอย่างคุณว่าถ้าเป็นผู้หญิง ก็คงจะแพ้ท้องแล้วค่ะ"ซันนี่หรี่ตามองหญิงสาวตรงหน้า สีหน้าตื่นตกใจเมื่อสักครู่เปลี่ยนเป็นอมยิ้มอย่างมีนัยบางอย่าง"อาการคล้ายนะครับ ว่าแต่คุณโรสมาทำอะไรหรือ? ""ฉันมาตรวจเลือดค่ะ เอ่อ ฉันอยากจะรู้ว่าฉันเลือดกรุ๊ปอะไร"ไม่ได้คิดที่จะปิดบังที่ตั้งครรภ์ แต่ยังไม่อยากให้เอเดรียนรู้ คู่สนทนาจ้องหน้าหาพิรุธ เพราะรู้มาว่าผู้ชายสามารถแพ้ท้องแทนผู้หญิงได้จริงๆ ทำให้โรสถามเรื่องอื่นเพื่อกลบเกลื่อน"เอเดรียนกลับมาเมืองไทยตั้งแต่เมื่อไหร่หรือคะ? " "มาได้เกือบสัปดาห์แล้วครับ""งั้นหรือคะ ฉันเข้าเยี่ยมเขาได้ไหม เขาห้ามหรือเปล่า"ไม่รู้ว่าเขายังโกรธเกลียดเธออยู่ไหม ตอนนี้หัวใจเปราะบางเหลือเกิน หากเพียงได้ยินคำว่าเขาไม่ปรารถนาจะพบเธอ ก็คงเจ็บปวดมาก"ไม่เลยครับ เขาอาจจะอยากเจอคุณซะด้วยซ้ำแต่ไม่พูด""งั้นฉันขอไปรอคิวเจาะเลือดของฉันก่อนนะคะ เสร็จแล้วฉันจะไปเยี่ยมเขาค่ะ"หลังเจาะเลือดรับยาบำรุง โรสรีบไปเยี่ยมไข้คนที่เธอยากเจอเหลือเกิน คนตัวใหญ่ในชุดคนไข้ของโรงพยาบาล นอนรับน้ำเกลืออยู่บนเตียงผู้ป่วย เขามองหน้าเธอตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องด้วยแววตานิ่ง ไม่แสดงออกถึงอาการตื่น

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status