Home / โรแมนติก / คืนหิ้วรัก / คืนถูกหิ้ว 1.3

Share

คืนถูกหิ้ว 1.3

last update Last Updated: 2026-02-07 12:56:22

หญิงสาวอ้อนวอน แต่คำตอบที่ได้ยินคือเสียงครางกระหึ่ม ยิ่งดิ้นรนหนี ก็ยิ่งถูกรัวลิ้นเข้าใส่ บ้างเขาก็เม้มขบกัดเบาๆ ที่กลีบกุหลาบ

"อา ไม่ไหวแล้ว"

จะว่าเสียวก็เสียว จะว่าทรมานก็ใช่ เขาไม่เห็นใจบ้างเลย กลับยิ่งชักนิ้วยิกๆ เสียวซ่านอย่างกับว่ากายจะปริแตก เธอหวีดร้องเสียงแหลม หอบฮักหายใจสูดอากาศเข้าปอด ความสุขที่เกิดกลับทำให้ผ่อนคลายและรู้สึกง่วงนอน และเธอก็ผล็อยหลับในทันที

เอเดรียนละตัวห่างจากคนตัวเล็ก เขาถอดปราการตัวสุดท้ายของตัวเองออก เครื่องป้องกันในลิ้นชักหัวเตียงถูกดึงมาใช้ ขบกัดฉีกซองทิ้ง จับถุงมีชัยสวมใส่กายชูชัน โดยไม่ละสายตาไปจากสาวสวย ที่นอนหลับตาพริ้มบนเตียง ริมฝีปากหยักรูปปีกนก ทำให้คนมองรู้สึกว่าเธอกำลังยิ้มอย่างมีความสุข

"ที่รักผมไม่อยากฉวยโอกาส แต่คุณรู้ไหมว่าคุณหวานไปทั้งตัว ยิ่งตรงนี้" 

"อื้อ... " หญิงสาวร้องครางตอบรับ เพราะถูกนิ้วสะกิดติ่งกระสันกลางกาย

"คนสวยตื่นขึ้นมา ผมไม่อยากรังแกคนไม่รู้สึกตัว"

เสียงกระซิบข้างหูกับนิ้วที่บดบี้เบื้องล่าง ปลุกโรสให้ลืมตา มองชายรูปงามที่กำลังปรนเปรอให้เธอ มันช่างสยิวทรมาน จนต้องร้องครางออกมา ปากร้อนจูบกระตุ้นให้กายเล็กบิดเร่า แตะจุดไหนก็ร้อนระอุไปด้วยไฟราคะ โดยเฉพาะซอกคอนิ่ม เคลื่อนปากเข้าหาคราใด เธอก็เชิดคางรับเขาเมื่อนั้น

"ฉันชอบเคราคุณจังอา ดีเหลือเกิน"  

โรสพูดขึ้นมาอย่างกับกำลังละเมอในความฝัน สิ่งที่บอกชอบถูกประเคนให้ เธอดิ้นพล่านพออกพอใจ

"อา คุณ..." / "เอเดรียนครับคนสวย ผมบอกแล้วนะ"

"เอเดรียน อา ดีจัง"

น่าประทับใจที่เธอชื่นชอบ แม้จะเพราะแค่เส้นขนที่ตัวเองรำคาญ ยิ่งโกนก็ยิ่งขึ้นมา เขาเคยศึกษาหาวิธีกำจัดหนวดเครา เพราะขี้เกียจโกนมันบ่อยๆ จากนี้ไปถึงได้รู้ว่า มันรอคอยเธอคนนี้

เอเดรียนจับเคล้น และใช้กายเปลือยเปล่าสัมผัสเสียดสีกับเธอทุกส่วน ขณะมือน้อยๆ ของหญิงสาวสะเปะสะปะ ตามกล้ามแขนแผ่นหลัง และเส้นผมนุ่ม  ความสยิวที่ถูกปลุกเร้าไปทั่วกายนานหลายนาที ส่งผลลงไปที่ท้องน้อยวูบไหว ปรารถนาบางสิ่งที่ยังไม่เคยลิ้มลอง เรียวขาบิดหนีบเพราะอารมณ์พลุ่งพล่าน ต้องการถูกสัมผัสตรงส่วนนั้น ร่างกายขับน้ำใสเหนียวลื่นรอคอย ไม่ต่างกันเลยท่อนร้อนของเขาภายในถุงมีชัยเหยียดเกร็ง ร้าวรวดจนไม่อาจทานแล้ว

เอเดรียนลุกนั่งจับแยกเรียวขา เขาต้องเพ่งเล็งจุดเชื่อมกายเธอพอสมควร แอบคิดเข้าข้างตัวเองว่าเธอยังใหม่ ทั้งที่ดูจากพฤติกรรมแล้วไม่น่าจะใช่ แต่อย่างไรเสียก็ต้องเตรียมรับกับความเจ็บของหญิงใต้ร่าง เพราะขนาดของเขาธรรมดาเสียที่ไหน หลังวันนี้ไป ความเป็นหญิงของเธอคงไม่ปิดสนิทแบบนี้แล้ว หนุ่มหล่อเผลอเปรยยิ้มจดจ่อสิ่งนั้นกดฝังมันเข้าไปได้เพียงไม่ถึงครึ่ง

"กรี๊ด! "

เสียงหวีดร้องลากยาว ร่างกายผอมเพรียวสะบัดดิ้นหนีความเจ็บปวด น้ำอุณหภูมิอุ่นไหลผ่านหางตา เธอไม่ได้ฝันเพราะมันช่างเจ็บเหลือเกิน

"ยะ หยุด อย่าทำฉัน" เจ็บร้าวจนแทบจะสร่างเมาไปชั่วขณะ

"คนสวย โอว..คุณอย่าเกร็งสิ มันแค่ใหญ่กว่าผู้ชายไทยเท่านั้นเอง แต่ผมว่าเราเข้ากันได้ อ่า"

"ไม่ หยุดนะ อย่า ฉะ ฉันไม่... อื้อ... "

คำว่า 'ไม่เคย' ถูกดูดกลืนเข้าไปในปาก เอเดรียนปวดร้าวเพราะหญิงสาวเกร็ง เขาต้องเล้าโลมเธอให้โอนอ่อนกว่านี้ สองมือขยำฟอนเฟ้นหน้าอกงาม ดูดจุกชมพูจุ๊บจ๊วบ จนกายสาวเริ่มปวกเปียก จึงละปากลงมาจูบไซ้ซอกคอจุดอ่อนของเธอ

ต้องเร่งให้มีอารมณ์ร่วม เพราะหญิงใต้ร่างบีบรัดเหลือเกิน กดกายแกร่งเข้าอีกนิด เสียงหวีดร้องก็ดังขึ้นใหม่ ไม่ไหวแล้วคงต้องยอมใจร้าย หนุ่มลูกครึ่งสรีระมากไปทางชายต่างชาติ จับขาเรียวแยกกว้าง กระดกสะโพกกระแทกส่งความเป็นชายเข้าไปสุดทาง ผ่านเยื่อพรหมจรรย์อันหวงแหน เสียงหวีดร้องดังกว่าครั้งก่อน น้ำตาไหลทะลักยิ่งกว่าเดิม

เรือนกายสวยสั่นระริก เจ็บแสบปวดร้าวราวถูกฉีกเนื้อ เธอจิกเล็บเข้ากับแผ่นหลังกว้างจนเลือดซิบ เมื่อชายหนุ่มแนบกายเข้าหา เอเดรียนรู้สึกถึงสิ่งที่เขาเพิ่งทะลุผ่านเข้าไป ไม่เคยมีใครมาก่อน ได้เป็นคนแรกของสาวสวย เป็นสิ่งเหนือการคาดหวังของเขา 

"ที่รัก คุณเป็นของผมแล้ว บอกชื่อคุณกับผมได้ไหม" ชายหนุ่มกระซิบถามน้ำเสียงอ่อนโยน

"ไม่บอก ออกไปจากฉัน ฮือๆ เจ็บ ยะ อย่าขยับ"

เธอหลั่งน้ำตาหายใจกระเส่า เป่าปากระบายอาการเจ็บปวด เจ็บจนหายเมาเป็นปลิดทิ้ง แต่ที่ร้องขอให้เขาไม่เคลื่อนไหวนี่สิ ไม่ได้รับความร่วมมือเสียเลย ชายร่างใหญ่เริ่มจากโยกกายช้าๆ

"โอ๊ย เจ็บนะ อย่าขยับ บอกว่า ยะ อย่า อา"

ความเร็วที่เพิ่มขึ้นเปลี่ยนความเจ็บเป็นความรู้สึกแปลกใหม่ ซ่านเสียว อย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เสียวมากก็ยิ่งเกร็งมากรู้สึกกลัวและทำตัวไม่ถูก

"อย่าเกร็งที่รัก อ่า ปล่อยให้ผมนำพา ผมจะทำให้คุณมีความสุข"

เอเดรียนกระซิบบอก พลางกระแทกเร็วขึ้น ความแข็งแกร่งที่ทำให้เจ็บเจียนตาย กำลังสร้างความหฤหรรษ์อย่างไม่เคยพบพาน เสียวเสียด วาบหวาม ซ่านสุข เตลิดเพลิดเพลินจนเธอเผลอยัดกายสอดรับ แยกเรียวขากว้างรับกายใหญ่ด้วยตัวเอง ร่างกายรังสรรค์ชายหญิงคู่กัน เธอรับความใหญ่โตของเขาได้อย่างเหลือเชื่อ มวลน้ำชื้นแฉะถูกขับออกมาช่วยให้การร่วมรักราบรื่น

โอว...ไม่เคยรู้มาก่อนว่าดีถึงเพียงนี้ ความสาวที่เตรียมไว้ให้ ดอกเตอร์กฤษณ์เป็นคนแรกแหลกสลายไปแล้ว ความสุขที่กำลังเกิดกับร่างกายทำให้เธอลืมเลือนผู้ชายทุกคนบนโลก

"อา เสียวใจจะขาด อ๊า" 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คืนหิ้วรัก   บทส่งท้าย

    "ชุดฉันเรียบร้อยหรือเปล่า" โรสหันซ้ายหันขวาดูความเรียบร้อยของเสื้อผ้า คนมั่นใจในตัวเองกลายเป็นไม่มั่นใจ ตอนนี้ซื้อเสื้อผ้าใหม่ทั้งหมด เพราะตั้งครรภ์ครบสามเดือน น้ำหนักขึ้นมาสี่กิโลกรัม แล้ววันนี้มีแขกคนสำคัญเสียด้วย เอเดรียนจับแขนหญิงสาวหมุนตัว เธอสวมชุดเดรสเรียบหรูตัวใหญ่ไซซ์เอล ผิดจากเมื่อก่อนสองขนาด"โรสที่รักคุณสวยไม่มีที่ติ ผมชอบที่คุณอวบขึ้นมากกว่า""จำคำนี้เอาไว้นะเอเดรียน ถ้าหลังคลอดน้ำหนักไม่ลด อย่ามาว่าโรสอ้วนนะ""ไม่หรอก ไปกันเถอะที่รัก มัมกับแดดดี้รออยู่""มัมคุณใจดีจริงๆ หรือคะ" ต้องโทษยัยคุณหญิงเด่นดวงทำให้เธอหลอนไปหมด ไม่มั่นใจที่จะพบกับแม่สามี เอเดรียนส่ายหน้าน้อยๆ จูงมือหญิงสาวมาหามารดาของเขา โรสสูดหายใจลึกๆ ระงับอาการตื่นเต้นที่บริเวณโต๊ะที่ลานกลางแจ้งข้างสระว่าย หญิงวัยกลางคนรูปร่างท้วม หน้าตาดูใจดี นั่งเคียงคู่กับชายต่างชาติ สำหรับเธอแล้วผู้ชายคนนี้เป็นรุ่นคุณปู่มากกว่า ทั้งคู่ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร เอเดรียนแนะนำเธอกับพวกท่าน โรสพูดภาษาอังกฤษได้แต่ไม่เก่งนัก พอได้ฟังภาษาอังกฤษสำเนียงอเมริกัน ถึงกับเงี่ยหูฟัง จึงจะสามารถจับใจความได้"สวัสดีค่ะมัม สวัสดีค่ะแดดดี้""เ

  • คืนหิ้วรัก   ถ้าเธอยังรัก 12.3

    อยากให้ลูกคืนดีกัน แต่อยากเอาคืนด้วย ผู้พ่อสะใจซะเหลือเกินที่ลูกสาวได้ดั่งใจ ไม่ใจอ่อนง่ายๆ มีแต่คุณแม่ขจีที่คอยส่งสายตาอาทรลูกเขย ทิพย์อาภายิ้มเจื่อน ถ้าพ่อรู้ว่าเธอใจอ่อนตั้งแต่วันแรก พ่อคงผิดหวัง ได้แต่ทำเป็นไม่สนใจสามี แต่เขาป่วยแบบนี้จะให้ไม่สนใจได้ยังไงหลังเที่ยงคืนบ้านเงียบสงัด พ่อแม่หลับแล้ว ทิพย์อาภาย่องลงมาเช็ดตัวให้สามี กฤษณ์หลับตาให้เธอซับผ้าไปตามใบหน้ารักแร้แผงอก ได้แต่บอกตัวเองว่าถ้าลืมตาตื่นภรรยาคงรีบหนีไป เขาแกล้งหลับต่อ จนหญิงสาวอังมือที่หน้าผากของเขา"ตัวเย็นลงแล้ว พรุ่งนี้คงหายป่วยแล้วล่ะ" พูดแล้วก็ลุก แต่ถูกจับข้อมือเอาไว้"ยังทิพย์ พี่ยังร้อนมาก จับดูสิ""พี่กฤษณ์ จะทำอะไร"ทิพย์อาภาโวยวายเสียงกระซิบ เพราะเขาดึงมือเธอไปจับที่แท่งเนื้ออุ่นในร่มผ้า พยายามถกมือกลับ แต่คนไข้ลุกขึ้นนั่นกอดรัดร่างเล็กลงที่ตัก กระซิบเสียงพร่าข้างหู"พี่ยังร้อน จริงหรือเปล่าล่ะทิพย์""อื้อ พี่กฤษณ์ ปล่อยนะ อืม" เธอไม่ได้ดิ้นรนขัดขืนอะไรมาก และอ่อนระทวยไปกับจูบของเขา กฤษณ์บดขยี้ริมฝีปากร้อนเข้ากับเรียวปากสวย กดเธอลงเบื้องล่าง ใช้แววตาหยาดเยิ้มมองสบตาแป๋วของหญิงสาว"พี่รักทิพย์นะ"เสียงบ

  • คืนหิ้วรัก   ลงทัณฑ์คนใจร้าย 12.2

    หน้าบ้านทิพย์อาภา"ออกไปให้พ้นบ้านฉัน!ถ้าแกบุกรุกเข้ามาฉันมีสิทธิ์ยิงได้ออกไปเดี๋ยวนี้!! " "อย่านะคะคุณ! " / "คุณพ่อวางปืนเถอะนะคะ! "เกรียงไกรร้องขู่เล็งปลายกระบอกปืนไปที่กฤษณ์ มือไม้แข้งขาลำตัวสั่นเทิ้ม จนน่าห่วงว่านิ้วสั่นๆ จะลั่นกระสุนใส่ ลูกเขยจริงๆ ทั้งคุณขจีภรรยา และทิพย์อาภาต่างก็ตกใจเข่าแทบทรุด ไม่คิดว่าพ่อจะคว้าปืนพกจ่อหน้าผากสามี แล้วยังเป็นบุตรของผู้มีพระคุณกับตัวเองด้วย แต่บังอาจทำลูกสาวของเขาเสียใจก็คงต้องยอมแตกหักโฮ่งๆๆ แฮ่!!! เจ้านายด่าผู้บุกรุก ปีโป้เจ้าหมาแสนรู้ก็เอาด้วย เห่าเสียงดัง แล้ววิ่งเข้าใส่ ดีที่มันเชื่อฟังขจียอมล่าถอย"ปีโป้อย่าดุสิลูก ไม่น่ารักเลย"ทิพย์อาภาลูบหัวปีโป้ก่อนจะนั่งลงกอดเจ้าตัวสีน้ำตาลเอาไว้ เธออ่อนโยนแม้กระทั่งดุสุนัข ภรรยาน่ารักขนาดนี้ เขายังทำร้ายจิตใจเธอได้ คิดแล้วให้สำนึกผิด พนมมือไหว้ขอความเมตตาจากพ่อตา"คุณพ่อครับ ได้โปรดยกโทษให้ผมเถอะนะครับ ผมจะขอรับ เมียกลับบ้าน" "ฮึ! ฉันไม่มีทางให้ลูกสาวกลับไปทนอยู่กับแกหรอก" ลูกไม่เคยบอกว่าทนกับอะไร ไม่เคยเล่าในสิ่งที่ถูกกระทำ แต่คนเป็นพ่อเจ็บแค้น แค่ทิพย์อาภาบอกว่าสามีขอหย่า ขนของกลับบ้านกอ

  • คืนหิ้วรัก   ลงทัณฑ์คนใจร้าย 12.1

    รายงานข่าวโทรทัศน์"เจ้าหน้าที่ตำรวจบุกเข้าช่วยนางแบบสาว ในเซฟเฮาท์ของนักธุรกิจชื่อดัง ซึ่งเป็นคุณลุงของเธอเอง โดยสารวัตรสืบสวนสอบสวนสถานีตำรวจ... เปิดเผยว่าได้รับแจ้งจากพลเมืองดีว่า มีเสียงหวีดร้องของผู้หญิงจากบ้านหลังดังกล่าว จึงได้ขอหมายเข้าตรวจค้นภายในบ้านพบหญิงสาวในสภาพเปลือยกาย ถูกทำร้ายบาดเจ็บสาหัส บริเวณใบหน้ามีร่องรอยแผลถูกทุบตี ที่คอมีโซ่ตรวนคล้องไว้ อีกทั้งยังมีเหล็กกลม น้ำหนักไม่ต่ำกว่าหกกิโลกรัม ที่ปลายโซ่อีกด้าน คาดว่าคนร้ายกักขังหน่วงเหนี่ยวทำร้ายหญิงคนดังกล่าวมานานแล้ว อาจกำลังวางแผน นำเธอไปถ่วงน้ำ แต่เจ้าหน้าที่เข้าไปช่วยได้ทัน ขณะนี้ส่งเข้ารักษาตัวที่ห้องผู้ป่วยวิกฤต โรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง ทราบชื่อภายหลังเธอคือนางแบบชื่อดังเมริกา ฯลฯ " กฤษณ์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ โชคดีที่เขาไปงานแฟชั่นโชว์เป็นเพื่อนมารดา แล้วบังเอิญไปได้ยินนางแบบซุบซิบกันว่าเมริกาหายตัวไปเกือบเดือน จึงได้ประสานเพื่อนที่เป็นตำรวจสืบหาเพื่อช่วยเหลือเธอ ถึงจะโกรธเกลียดผู้หญิงคนนี้ ก็ไม่อยากให้เธอเสียชีวิต แต่จากดูสภาพเถอะ ข่าววงในว่ากะโหลกร้าว ต้องผ่าตัดเอาเลือดคั่งในสมองออกนายวิโรจน์ก็รอดตัวเช่นเคย ให้สั

  • คืนหิ้วรัก   ไออุ่นที่คุ้นเคย 11.3

    "โรส ผมรู้แล้ว ผมเชื่อคุณ หยุดร้องไห้เถอะนะคนดี""ฮือๆ ฉันหยุดไม่ได้ อึก"ยกมือปิดปากตัวเองไว้ ก็ยังจะร้องอยู่นั่น เอเดรียนปลอบ ทั้งในใจก็มีคำถาม ทำไมโรสอ่อนไหวเป็นคนละคนกับเมื่อก่อน "ผมอยู่นี่แล้วโรส หยุดร้องไห้เถอะ""ขอเวลาฉันสักครู่ค่ะ กอดฉันแน่นๆ ด้วย" วงแขนกำยำโอบโรสไว้ในอ้อมกอด ต่างตะแคงตัวเข้าหากอดกันไว้อย่างนั้น จนโรสหยุดอาการร้องไห้ได้ เธอไม่อยากเป็นแบบนี้หรอกเพราะมันเหนื่อย แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน "เอเดรียน อย่าทิ้งฉันไปอีกนะ ฉันไม่อยากให้เราพลัดพรากกัน ไม่อยากให้คุณหมดโอกาสได้เป็นแดดดี้ของลูก"เอเดรียนเพ่งมองหน้าเธอ เมื่อครู่โรสพูดว่า ‘ลูก’ งั้นหรือ"ลูกหรือ หมายถึง... ""ฉันกำลังท้องลูกของเราค่ะ" รอยยิ้มของเอเดรียนที่รับรู้ว่าเขากำลังจะเป็นพ่อ ทำให้หัวใจของโรสเบ่งบาน"จริงหรือโรส? " ถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ตื้นตันใจบรรยายไม่ถูก"คุณรู้ไหมผมภาวนามาตลอด ขอให้คุณตั้งท้องลูกของเรา ผมจะได้ถือโอกาสใช้เป็นข้ออ้างกลับมาหาคุณ"พูดพลางใช้หัวแม่มือเกลี่ยน้ำตาให้เธอ "ผิดกับฉัน ตอนที่ไม่มีคุณฉันภาวนาให้ไม่ท้อง เพราะฉันกลัวว่าหลังคลอดลูกออกมาแล้ว ถ้าเกิดฉันเป็นอะไรไป ลูกจะไม่มีใคร

  • คืนหิ้วรัก   ไออุ่นที่คุ้นเคย 11.2

    "อาการอย่างคุณว่าถ้าเป็นผู้หญิง ก็คงจะแพ้ท้องแล้วค่ะ"ซันนี่หรี่ตามองหญิงสาวตรงหน้า สีหน้าตื่นตกใจเมื่อสักครู่เปลี่ยนเป็นอมยิ้มอย่างมีนัยบางอย่าง"อาการคล้ายนะครับ ว่าแต่คุณโรสมาทำอะไรหรือ? ""ฉันมาตรวจเลือดค่ะ เอ่อ ฉันอยากจะรู้ว่าฉันเลือดกรุ๊ปอะไร"ไม่ได้คิดที่จะปิดบังที่ตั้งครรภ์ แต่ยังไม่อยากให้เอเดรียนรู้ คู่สนทนาจ้องหน้าหาพิรุธ เพราะรู้มาว่าผู้ชายสามารถแพ้ท้องแทนผู้หญิงได้จริงๆ ทำให้โรสถามเรื่องอื่นเพื่อกลบเกลื่อน"เอเดรียนกลับมาเมืองไทยตั้งแต่เมื่อไหร่หรือคะ? " "มาได้เกือบสัปดาห์แล้วครับ""งั้นหรือคะ ฉันเข้าเยี่ยมเขาได้ไหม เขาห้ามหรือเปล่า"ไม่รู้ว่าเขายังโกรธเกลียดเธออยู่ไหม ตอนนี้หัวใจเปราะบางเหลือเกิน หากเพียงได้ยินคำว่าเขาไม่ปรารถนาจะพบเธอ ก็คงเจ็บปวดมาก"ไม่เลยครับ เขาอาจจะอยากเจอคุณซะด้วยซ้ำแต่ไม่พูด""งั้นฉันขอไปรอคิวเจาะเลือดของฉันก่อนนะคะ เสร็จแล้วฉันจะไปเยี่ยมเขาค่ะ"หลังเจาะเลือดรับยาบำรุง โรสรีบไปเยี่ยมไข้คนที่เธอยากเจอเหลือเกิน คนตัวใหญ่ในชุดคนไข้ของโรงพยาบาล นอนรับน้ำเกลืออยู่บนเตียงผู้ป่วย เขามองหน้าเธอตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องด้วยแววตานิ่ง ไม่แสดงออกถึงอาการตื่น

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status