ตอนที่ 2 วันนึงความฝันก็กลายเป็นจริงขึ้นมา

"แม่ฝากพิมพ์มันแหน่เด้อ" หอมนวลพยายามพูดภาษากลาง จึงฟังค่อนข้างแปร่ง  ด้วยหญิงวัยกลางคนเกิดและเติบโตในภาคอิสานมาเนิ่นนาน

ถึงกระนั้นคนเป็นแม่ผู้มีใบหน้าขาวอวบปนฝ้าและกระบนหน้าจาง ๆ ตามวัยก็ปลาบปลื้มจริงจังว่าลูกได้สามีดีมีอันจะกิน  เป็นถึงสถาปนิก เงินเดือนมั่นคง คงจะดูแลลูกสาวตัวเองให้สุขสบาย

"แล้วพิมพ์ไปอยู่บ้านเขา อย่าขี้เกียจนะลูก อย่าดื้อ คุณวิชย์พูดอะไร เราต้องฟัง เราความรู้น้อยกว่าเขา ให้ถือว่าเราไม่รู้ ต้องตื่นแต่เช้ามาช่วยงานผัว จะได้เจริญ ๆ ไปด้วยกัน เข้าใจบ่อ"

ตอนนั้นพิมพ์ดาวรับคำแม่เป็นมั่นเป็นเหมาะ อชิรวิชย์เดินทางไปออกแบบบ้านพักตากอากาศที่เชียงคานให้ลูกค้า จึงไปเจอพิมพ์ดาวที่ช่วยแม่ขายมะพร้าวแก้วอยู่ริมแม่น้ำโขงในตลาดถนนคนเดินของเชียงคาน 

เขาสะดุดตาความสดใสของเธอ แล้วเหมือนพิมพ์ดาวเองก็ถูกใจเขาเช่นกัน 

อชิรวิชย์อยากได้คนมาเยียวยาการสูญเสีย ประจวบเหมาะกับพิมพ์ดาวก็มองเขาด้วยความปลื้มปริ่ม เชื่อว่าชายหนุ่มความรู้สูง น่าชื่นชม ผิดกับตัวเองที่จบแค่มัธยม ความสัมพันธ์จึงเดินหน้าอย่างรวดเร็ว เพียงปีเดียวอชิรวิชย์จึงจัดงานแต่งงานกับพิมพ์ดาวเล็ก ๆ ที่เชียงคาน แล้วพาเธอกลับมาอยู่กรุงเทพ ฯ ด้วยกัน 

ภาพความหวังในใจของพิมพ์ดาวคือการได้ดูแลสนับสนุนสามีให้ก้าวหน้า เธอความรู้น้อยแต่ทำอาหารเก่ง ทำงานบ้านก็เริ่ด เหนื่อยแค่ไหนก็จะสู้ โชคดีเท่าไหร่แล้วได้คนเก่ง คนขยันทำงานเป็นสามี  

กว่าจะรู้ว่าสิ่งที่ต้องสู้จริง ๆ คือคนตายไปแล้วก็ตอนหอบหิ้วกันมาถึงบ้าน รูปขนาดใหญ่ของผู้หญิงคนนึงตั้งตระหง่านในบ้านเดี่ยวตรงโถงบันไดทางขึ้น สวยเหมือนคุณหนูในละคร แวบแรกพิมพ์ดาวนึกว่าชีวิตตัวเองจะเป็นเหมือนละครหลังข่าว เข้ามาเป็นเมียน้อยไม่รู้ตัวอะไรแบบนั้น

ก่อนจะโล่งอกตอนเห็นโกฐกระดูกว่า เจ้าของภาพตายไปแล้ว เธอไม่ได้เป็นเมียน้อยและอชิรวิชย์ไม่ได้มีเมียหลวงอยู่ก่อนแต่อย่างไร

ทว่าภาพคนรักเก่าในใจของอชิรวิชย์หนาแน่นเสียยิ่งกว่าหนังหมูชุบแป้งทอดกรอบ

กิจวัตรประจำวันของเขามีผู้หญิงคนนั้นเป็นเงื่อนไขเสมอ หมดจากเวลาทำงาน อชิรวิชย์จะใช้เวลาไปกับการทำบุญหาอดีตคนรัก การไปเที่ยวที่เคยสัญญากับอดีตคนรัก การปรับปรุงบ้านให้เป็นตามที่อดีตคนรักของการ

ราวกับว่าชีวิตของเขาหายใจเพื่อสิ่งนี้

ช่วงแรกพิมพ์ดาวไม่คิดเยอะ อย่างไรคนก็ตายไปแล้ว ทุกคนล้วนมีอดีตมีคนในหัวใจ ตัวเธอเองก็เคยชอบผู้ชายมาหลายคน นักท่องเที่ยวหล่อ ๆ ลูกชายผู้ใหญ่บ้าน คุณครูหน้าตาดี พิมพ์ดาวเคยปลาบปลื้มมาทั้งนั้น ชีวิตที่ต้องทำงานตั้งแต่เด็ก ๆ ทำให้พิมพ์ดาวผ่านโลกมาจนเข้าใจอะไรหลาย ๆ อย่าง แม้แต่ตอนที่อชิรวิชย์ยื่นข้อตกลงว่า

ไม่มีลูกเด็ดขาด!!!

พิมพ์ดาวก็เข้าใจ เอาข้อดี เอาคุณสมบัติของเขามากลบเกลื่อนเรื่องนี้ให้มลายหายไป

ทว่านานไปพิมพ์ดาวกลับพบว่าชื่อ 'ไอยรดา' ครอบงำทุกตารางนิ้วในการใช้ชีวิตของผู้ชายชื่ออชิรวิชย์ จนเธอกลายเป็นคนนอก มีหน้าที่มองดูสามีตัวเองใช้ชีวิตกับความทรงจำในอดีต

โดยเฉพาะเรื่องมีลูก อชิรวิชย์มักจะย้ำเตือนซ้ำ ๆ จนบางครั้งพิมพ์ดาวเก็บไปฝันว่ามีเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ เรียกเธอว่าแม่ แล้วเธอต้องวิ่งหนี เด็กคนนั้นก็กางแขนวิ่งตามไม่ลดละ ขณะที่ในฝันไม่มีอชิรวิชย์ปรากฏให้เห็นแต่อย่างไร พิมพ์ดาวตกใจถึงขนาดโวยวายตื่นขึ้นมา ก่อนจะถอนหายใจโล่งอกว่ามันเป็นแค่ความฝัน

กระทั่งวันนึง

เรื่องนี้ไม่ใช่ความฝันอีกต่อไป หนึ่งชีวิตถือกำเนิดขึ้นมาพร้อมกำแพงที่พ่อกักขังตัวเองเอาไว้กับคนในอดีตและความอดทนที่สิ้นสุดลงของพิมพ์ดาวเช่นเดียวกัน

#นิยายรัก #แนะนำนิยาย #หย่าร้าง #ร้านอาหาร #พระเอกเป็นสถาปนิก