Home / โรแมนติก / คุณสามีที่รัก / 4.1 | วิธีชวนผู้ชายขึ้นเตียง

Share

4.1 | วิธีชวนผู้ชายขึ้นเตียง

last update Last Updated: 2026-01-23 10:38:18

เที่ยงคืนกว่าแล้วแต่อมลรดาก็ยังง่วนอยู่กับการเสิร์ชหา ‘108 วิธีชวนผู้ชายขึ้นเตียง’ ซึ่งแต่ละวิธีล้วนชวนให้หน้าแดงทั้งสิ้น และระหว่างที่หญิงสาวกำลังนั่งก้มหน้าเอาหน้าผากโขกโต๊ะด้วยความกลัดกลุ้มอยู่นั้น นาน่า เพื่อนสนิทที่อยู่บ้านรั้วติดกันก็วีดีโอคอลเข้ามา

               “เป็นอะไรแก นั่งเอาหัวโขกโต๊ะอยู่ได้”

               “เห็นเหรอ?” อมลรดาถามพลางหันไปมองหน้าต่างที่เปิดไว้ ซึ่งอยู่ตรงกับห้องนอนของนาน่าพอดี จึงได้เห็นว่าเพื่อนรักที่รู้จักกันมาตั้งแต่เกิดกำลังยืนเกาะขอบหน้าต่างมองมาที่ห้องนอนของเธอ

               “ทำอะไรอยู่ อย่าบอกนะว่าทำงาน แกเพิ่งกลับจากอังกฤษแค่เดือนกว่า ยังไม่ได้ไปสมัครงานที่ไหน ตอนนี้แกว่างงาน” นาน่าดักคอ

               “นอนไม่หลับ ก็เลยดูอะไรไปเรื่อยเปื่อย”

               “หนังโป๊” นาน่าแกล้งแซว

               “บ้า!”

               “งั้นหันกล้องโทรศัพท์ให้ฉันดูหน้าจอโน้ตบุ๊คแกหน่อย”

               “ไม่เชื่อฉันเหรอ”

               “ถ้าไม่ได้แอบดูหนังโป๊ก็ต้องกล้าให้ฉันดูหน้าจอ” นาน่าสนุกทุกครั้งที่ได้แกล้งเพื่อน

               “เออๆ อยากดูก็ดู” ว่าแล้วอมลรดาก็ขยับโทรศัพท์มือถือไปทางหน้าจอโน้ตบุ๊คให้นาน่าดู

               “ร้อยแปดวิธีชวนผู้ชายขึ้นเตียง!” นาน่าแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าเพื่อนรักของเธอจะอ่านข้อมูลชวนสยิวแบบนี้ “แกจะชวนใครขึ้นเตียง แกมีแฟนแล้วเหรอ หรือไปแอบชอบผู้ชายที่ไหน” ปลายสายยิงคำถามเป็นชุด

                อมลรดาอึกอัก จะตอบความจริงก็ไม่ได้ เพราะถ้านาน่ารู้ว่าเธอรับงานเป็นภรรยาจอมปลอมของอคิณ แถมยังต้องอุ้มท้องลูกให้เขาอีก นาน่าต้องคัดค้านหัวชนฝาแน่ แต่ตอนนี้เธอจำเป็นต้องมีที่ปรึกษา และนาน่าก็เป็นที่พึ่งเดียวที่พอจะช่วยเธอได้ ดังนั้น เธอจำเป็นต้องโกหก “ฉันมีเรื่องกับผู้ชายคนนึง แล้วฉันแค้นเขามาก เลยวางแผนว่าจะแก้แค้นด้วยการยั่วให้เขาหลงรักแล้วสลัดทิ้ง ให้เขาช้ำใจตายไปเลย”

               “เอาความจริง” นาน่าไม่เชื่อ รู้จักกันมาตั้งแต่เกิด นาน่ารู้นิสัยอมลรดาดีว่า ถ้าเกลียดใครแล้ว หน้าก็ไม่อยากมอง เสียงก็ไม่อยากได้ยิน เธอจะหนีไปให้ไกลสุดขอบโลกเลยด้วยซ้ำ ไม่มีทางเอาตัวไปพัวพันใกล้ชิดขนาดนี้แน่

               “ฉันไม่เคยโกหกแกได้เลย” อมลรดาทำหน้าเซ็ง

               “ตกลงมีเรื่องอะไรกันแน่ เล่ามา”

               “ฉันบอกความจริงทั้งหมดไม่ได้นะ บอกได้แค่ว่าฉันมีภารกิจต้องยั่วผู้ชายให้อยากขึ้นเตียงกับฉันให้ได้ภายในหกเดือน แต่ปัญหาคือ ฉันยั่วไม่เป็น”

               “ภารกิจอะไรของแก!” นาน่าโวยวายเสียงดังลั่น “เป็นบ้าไปแล้วเหรอ ถึงทำอะไรที่เปลืองตัวแบบนี้”

               “มันจำเป็น” อมลรดาบอกเสียงอ่อย แล้วรีบอธิบาย “แต่ฉันแค่ยั่วให้เขามีความรู้สึกอยากขึ้นเตียงกับฉันแค่นั้นนะ ฉันไม่ได้ขึ้นเตียงกับเขา” ส่วนเรื่องตั้งท้อง แน่นอนว่าเธอต้องต่อรองขอทำกิฟต์อยู่แล้ว

               “ถ้าฉันจะห้ามแกตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้วใช่ป่ะ”

               “อือ” อมลรดาส่งเสียงตอบรับอ้อมแอ้มในลำคอ “ตกลงแกจะช่วยฉันมั้ย”

               “ฉันทิ้งแกได้เหรอ” นาน่าพูดเซ็งๆ “เดี๋ยวฉันจะไปติวเข้มให้แกที่บ้านเดี๋ยวนี้แหละ”

               “ดึกแล้ว เอาไว้พรุ่งนี้ก็ได้”

               “ยังไงคืนนี้ทั้งฉัน ทั้งแกก็นอนไม่หลับกันอยู่แล้ว รอแป๊บ ขอเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน” นาน่าพูดจบก็กดตัดสายวีดีโอคอล

               ครู่ใหญ่ อมลรดาก็ได้ยินเสียงกริ่งหน้าบ้าน จึงรีบวิ่งลงไปเปิดประตูรับเพื่อน แล้วก็ต้องตกตะลึงตาค้าง เมื่อเห็นเพื่อนรักมาในชุดนางแมวป่าที่ทำด้วยหนังสีดำมันวาวทั้งชุดพร้อมตวัดแส้ในมือด้วยท่าทางเซ็กซี่ยั่วยวนสุดฤทธิ์สุดเดช

               “พร้อมจะเทคคอร์สนางแมวยั่วสวาทหรือยังจ๊ะลูกแมวน้อย”

               “แค่มาสอน ไม่ต้องแต่งตัวจัดเต็มขนาดนี้ก็ได้มั้ง”

               “มันก็ต้องสร้างบรรยากาศกันนิดนึง”

               อมลรดากลอกตามองบนแล้วรีบลากนาน่าเข้าไปในบ้าน เพราะกลัวเพื่อนบ้านออกมาเห็นแล้วจะเก็บไปซุบซิบนินทา เมื่อเข้ามาถึงห้องรับแขก คนเป็นเจ้าของบ้านก็นั่งลงที่โซฟาตัวยาว นาน่าตามไปนั่งเอียงตัวขวางบนโซฟาตัวเดียวกัน แล้วจับตัวเพื่อนรักให้หันหน้ามามองกันตรงๆ “ก่อนสอน ฉันต้องถามแกก่อนว่าแกมีพื้นฐานเรื่องเซ็กซ์มากน้อยแค่ไหน”

               “ฉันไม่รู้อะไรเลย” อมลรดาตอบไปตามตรง

               “ฉันจำได้ว่าตอนอยู่อนุบาลจนจบ ม. ต้น แกไม่ยอมมีแฟนเลย แล้วตอนอยู่อังกฤษมีป่ะ”

               “ไม่มี” อมลรดาส่ายหน้าพรืด

               “แกทนเหี่ยวเฉามาได้ยังไงตั้งยี่สิบกว่าปี” นาน่าออกอาการเซ็ง เพราะเธอมีแฟนคนแรกตั้งแต่ตอนอยู่มัธยมต้น รักๆ เลิกๆ มาหลายคน กระทั่งคนล่าสุดที่เธอเพิ่งบอกเลิกกันไปเมื่อสัปดาห์ก่อน “งั้นฉันจะสอนแกตั้งแต่เรื่องจูบเลย ก่อนอื่นแกต้องแยกให้ออกก่อนว่า จูบจริงๆ กับแค่จุ๊บปากมันไม่เหมือนกัน”

               “จูบเหรอ?” อมลรดาทวนคำเสียงแผ่วพลางยกปลายนิ้วขึ้นไล้ริมฝีปากตัวเอง “ที่เขาทำกับฉันก็น่าจะเรียกว่าจูบนะ ไม่ใช่แค่จุ๊บ เพราะริมฝีปากของเขาคลอเคลียอยู่บนริมฝีปากของฉันนานมาก เขาทั้งขบเม้ม ดูดดึงริมฝีปากล่างของฉันแรงมาก แล้วก็สอดลิ้นเข้ามาลูบไล้บนลิ้นฉัน มันเป็นครั้งแรกที่ฉันถูกผู้ชายจูบ มันรู้สึก...ร้อนวูบวาบไปทั้งตัวเลยอ่ะแก”

               “ถึงกับเคลิ้มเลยนะแก” นาน่าใช้สองมือตบแก้มเพื่อนเบาๆ เพื่อเรียกสติ “ไหนว่าไม่มีแฟน แล้วไปจูบกับใครมา”

               “ก็คนที่ฉันต้องไปยั่วยวนชวนเขาขึ้นเตียงให้ได้นี่แหละ”

               “เขาจูบแกเร่าร้อนขนาดนี้ไม่ต้องยั่วแล้วมั้ง ฉันว่าแกน่าจะถูกเขาจับกินมากกว่า”

               “ต่อให้เขาอยากกินฉันมากแค่ไหน ก็กินไม่ได้หรอก” อมลรดาพูดอย่างมั่นใจ ผู้ชายเสื่อมสมรรถภาพทางเพศอย่างนั้น จะทำอะไรเธอได้

               “ทำไม เขาเสื่อมหรือไง?” นาน่าพูดเล่น แต่ไม่คิดว่าเพื่อนจะพยักหน้ารับจริงจัง “เฮ้ย! จริงดิ ใครอ้ะ”

               “บอกไม่ได้ มันเป็นความลับระหว่างฉันกับเขา” อมลรดาตกลงกับอคิณแล้วว่าเรื่องที่เขามีลูกไม่ได้ต้องเก็บเป็นความลับสุดยอด ถ้าเธอแพร่งพรายให้ใครรู้ เขาจะส่งพ่อและพี่สาวเธอเข้าคุกทันที

“เพราะอย่างนี้ เขาก็เลยมาขอให้แกปลุกความเป็นชายในตัว” นาน่าพูดขำๆ

               “อย่าแซวสิแก ฉันเขินนะ” อมลรดาหน้าแดงแจ๋เมื่อนึกถึง ‘อคิณน้อย’ ที่ใหญ่โตมโหฬารซึ่งเธอได้สัมผัสมาเมื่อตอนบ่าย ความนุ่มหยุ่นและความอุ่นวาบของมันยังติดตรึงอยู่ในความรู้สึกมาจนถึงตอนนี้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คุณสามีที่รัก   19.3 | แต่งงาน (ตอนจบ)

    “คุณปู่กับคุณแม่ดูมีความสุขมากนะ แล้วก็ปล่อยวางความคาดหวังในตัวคิณลงได้แล้วด้วย” แพรวาพูดกับอคิณพลางมองไปยังสุมาลีและดนัยที่เล่นกับอนาคิณอยู่ที่สนามหญ้าของบ้านพักเชิงดอยที่เชียงใหม่ สองวันที่อยู่ที่นี่ผู้อาวุโสทั้งสองท่านไม่ยอมอยู่ห่างจากเจ้าตัวเล็กเลย “คงเป็นเพราะอนาคิณ นี่คุณปู่กับคุณแม่ไม่สนใจผมเลยนะ วันๆ เอาแต่ขลุกอยู่กับอนาคิณ ตอนนี้ผมกลายเป็นหมาหัวเน่าไปแล้ว” ชายหนุ่มพูดกลั้วหัวเราะ “คิณจะให้ลูกโตที่นี่จริงๆ เหรอ” แพรวาตะล่อมถามด้วยความกังวลใจ อคิณนิ่งไปอย่างใช้ความคิด ความจริงเขาก็กำลังคิดเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน โรงเรียนที่นี่ดีก็จริง แต่เขาก็มีศักยภาพมากพอที่จะให้ลูกได้เรียนในที่ที่ดีกว่านี้ อยากให้ลูกได้เห็นโลกที่กว้างกว่ารีสอร์ตในป่าเขาแบบนี้ และอีกใจก็เป็นห่วงแพรวาด้วย เขารู้ดีว่าในแวดวงธุรกิจมีแต่พวกเสือสิงห์เขี้ยวลากดิน ผู้หญิงที่ทำงานเก่งแต่ไร้เล่ห์เหลี่ยมอย่างพี่สาวเขาคงต้องเหนื่อยยากแสนสาหัสในการต่อสู้กับคู่แข่ง “กลับไปอยู่ที่กรุงเทพด้วยกันนะคิณ แกรนด์ธาดาต้องการคิณ พี่ก็ต้องการคิณ ตอนนี้โรงแรมกำลังจะเปิดสาขาให

  • คุณสามีที่รัก   19.2 | เด็กน้อยคือกาวใจ

    “คุณอคิณคะ พวกเขามาถึงกันแล้วค่ะ” อมลรดาเดินเข้ามาบอกสามีในห้องทำงาน ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังเล่นกับลูกอย่างสนุกสนานชะงักแล้วตีหน้าขรึมขึ้นมาทันที “ท่าทางคุณปู่กับคุณแม่ใจอ่อนลงมากแล้วอย่างที่พี่แพรบอกจริงๆ ค่ะ มาถึงก็เรียกหาอนาคิณเลย คงอยากเจอหน้าหลานกันมาก” “อนาคิณ ไปรับแขกกับพ่อนะครับ” พูดพลางจูงมือลูกชายเดินออกไปด้วยสีหน้าราบเรียบไม่ยินดียินร้ายอะไรทั้งสิ้น “แขกคืออะไรครับคุณพ่อ” เด็กชายทำหน้างุนงง “แขกก็คือคนที่มาบ้านเราแค่แป๊บเดียวเดี๋ยวก็กลับกันแล้ว” คุณพ่อตอบหน้านิ่ง “แขกที่ไหนกันคะ ครอบครัวเดียวกันทั้งนั้น” อมลรดายิ้มส่ายหน้าเบาๆ แล้วเดินตามไปจูงมืออีกข้างของลูกชาย ภาพสามคนพ่อ แม่ ลูกเดินจูงมือกันเข้ามาในล็อบบี้เป็นภาพที่ดนัยและสุมาลีเห็นแล้วถึงกับน้ำตาซึมเพราะเป็นภาพที่ทั้งคู่ปรารถนาที่จะได้เห็นมานานแล้ว อคิณยกมือไหว้คุณปู่และแม่ด้วยท่าทีหมางเมินตามารยาทโดยไม่กล่าวคำทักทายก่อนจะนั่งลงร่วมโต๊ะแล้วอุ้มเจ้าตัวเล็กขึ้นนั่งบนตัก อมลรดานั่งลงที่เก้าอี้ว่างข้างสามีและลูก พลางมองสบตากับแพรวาด้วยความลำบากใจที่อคิณยังมีทิฐิกับค

  • คุณสามีที่รัก   19.1 | เริ่มต้นกันใหม่

    “ดูอะไรอยู่คะคุณแม่” แพรวาเดินเข้ามาถามสุมาลีที่นั่งดูไอแพดด้วยอาการยิ้มกว้างอย่างมีความสุขสลับกับปาดน้ำตาเป็นระยะ “ลูกชายคิณ” สุมาลีตอบพลางปาดน้ำตาอีกครั้ง “ว่าไงนะคะ!?” แพรวาอุทานด้วยความประหลาดใจแล้วปราดเข้าไปนั่งข้างแม่เพื่อจะดูคลิปหลานชายที่กำลังเล่นกับพ่ออยู่ “คิณแอบซุกเมียไว้ที่เชียงใหม่เหรอคะ ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมแพรไม่รู้เรื่อง แล้วคุณแม่ได้คลิปนี่มายังไงคะ” “แม่แอบจ้างพนักงานในรีสอร์ตของคิณให้คอยส่งข่าวคิณมาให้แม่เป็นระยะตั้งแต่คิณไปเปิดรีสอร์ทที่นั่นใหม่ๆ” “เด็กนี่น่ารักมากเลยนะคะ หน้าเหมือนคิณตอนเด็กเปี๊ยบเลย ว่าแต่แม่ของเด็กเป็นใครคะ” “รดา” สุมาลีตอบเสียงอ่อน พอได้เห็นหน้าหลาน ผู้สูงวัยก็รู้สึกผิดกับสิ่งที่เคยทำกับอมลรดา จากเหตุการณ์นั้นทำให้เธอเสียลูกชายไปด้วย เพราะตั้งแต่วันนั้นอคิณก็ไม่กลับมาเหยียบที่บ้านอีกเลย โทร.ไปก็ไม่รับสาย เขาตัดขาดจากครอบครัวราวกับอยู่กันคนละโลก “รดากลับมาหาคิณตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” “พนักงานบอกว่ากลับมาได้สองอาทิตย์แล้ว” สุมาลีตอบโดยที่ไม่ยอมละส

  • คุณสามีที่รัก   18.3 | พ่อลูกได้พบกัน

    “เรื่องมันผ่านไปตั้งนานแล้วรดา” อคิณบอกเสียงอ่อนแล้วเดินไปนั่งข้างหญิงสาวที่เอามือปิดหน้าตัวเองร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยน อยากโอบกอดปลอบขวัญแต่ก็ไม่กล้า เพราะรู้ตัวว่าไม่มีสิทธิ์เหนือร่างกายเธออีกต่อไปแล้ว “อย่าโทษตัวเองเลย ลูกคุณมาแล้ว หยุดร้องไห้เถอะ เดี๋ยวเด็กตกใจ” อมลรดารีบกลั้นสะอื้นแล้วใช้สองมือปาดน้ำตาออกจากแก้มแบบลวกๆ “สวัสดีคุณอคิณ” โอลิเวอร์ที่กำลังอุ้มเด็กชายยื่นมือข้างหนึ่งมาตรงหน้าอคิณ “สวัสดีโอลิเวอร์” อคิณลุกขึ้นจับมือทักทายกับหนุ่มอังกฤษตามมารยาทพลางมองหน้าหนูน้อยด้วยความเอ็นดู อีกทั้งยังรู้สึกคุ้นหน้ามากแต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไร “ลูกชายคุณน่ารักมาก” “ลูกชายผมเหรอ?” โอลิเวอร์ทวนคำด้วยรอยยิ้มกึ่งขบขันแล้วหันไปถามอมลรดา “คุณยังไม่ได้บอกเขาเหรอเอด้า” “บอกอะไร” อคิณถาม “ถ้าเอด้ายังไม่ได้บอก งั้นผมบอกให้เอง” โอลิเวอร์พูดพลางมองหน้าอคิณอย่างนับถือหัวใจเขามากที่ยอมทิ้งเงินทองมากมายเพื่อแลกกับความรัก “ผมพาภรรยากับลูกชายของคุณมาคืนให้” บอกพลางส่งเด็กชายในอ้อมกอดคืนให้คนเป็นพ่ออุ้

  • คุณสามีที่รัก   18.2 | ความหวังดีที่สูญเปล่า

    “คุณรดา!” เสียงที่ไม่คุ้นหูของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นทันทีที่ประตูลิฟต์ที่อมลรดากับโอลิเวอร์ซึ่งกำลังอุ้มเด็กชายอนาคิณอยู่เปิดออก อมลรดาชาวาบไปทั้งตัวเมื่อละสายตาจากลูกชายแล้วหันมามองเจ้าของเสียง“คุณริต้า...” อมลรดาเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงแผ่วอย่างจำได้แม่นทั้งที่เคยพบกันแค่ครั้งเดียวที่โรงพยาบาลในจังหวัดเชียงใหม่“ผมพาลูกไปรอที่รถนะ คุณคุยกับเพื่อนตามสบาย” โอลิเวอร์บอกอมลรดาแล้วหันไปยิ้มทักทายกับรชิตาตามมารยาทแล้วอุ้มเด็กชายอนาคิณเดินออกไป“คุณรดาแต่งงานกับ...เอ่อ...” หญิงสาวมองตามหลังโอลิเวอร์กับเด็กชายไปด้วยแววตาสงสัยอมลรดายิ้มก่อนตอบ “โอลิเวอร์เป็นเพื่อนของฉันค่ะ เรารู้จักกันตั้งแต่ตอนที่ฉันเรียนไฮสกูลอยู่ที่อังกฤษ แล้วเขาก็ช่วยฉันดูแลลูกตั้งแต่แรกคลอดด้วย สองคนนั้นก็เลยสนิทกันเหมือนพ่อลูกจริงๆ คุณริต้าท้องกี่เดือนแล้วคะเนี่ย” ถามพลางก้มลงมองหน้าท้องที่นูนป่องของอีกฝ่าย“เจ็ดเดือนแล้วค่ะ” รชิตาตอบเสียงใสพลางลูบท้องตัวเองอย่างเบามือ “นี่ท้องสองแล้วนะคะ คนแรกเป็นผู้ชาย ตอนนี้สองขวบแล้ว”“แล้วคุณอคิณไม่มาด้วยเหรอคะ” อมลรดาอดที่จะถามถึงผู้ชายที่เธอคิดถึงทุกวินาทีไม่ได้“พี่ค

  • คุณสามีที่รัก   18.1 | อย่าโทษตัวเอง

    สี่ปีเต็มที่อมลรดากับอคิณแยกย้ายกันไปมีชีวิตของตัวเองและถึงแม้ว่าหญิงสาวกลับมาเยี่ยมพ่อที่เรือนจำในวันพบญาติทุกปี แต่เธอก็หลีกเลี่ยงที่จะรับรู้ข่าวสารของอคิณทุกช่องทาง เนื่องจากไม่อยากทำให้ตัวเองเจ็บไปมากกว่านี้ เพราะจนถึงวันนี้เธอก็ยังรักเขาอยู่ไม่เสื่อมคลาย อีกทั้งเวลาที่เธอมองหน้า ‘อนาคิณ’ ลูกชายวัยสามขวบกว่าของเธอกับเขาที่มีใบหน้าถอดแบบมาจากผู้เป็นพ่อทุกกระเบียดนิ้วทีไรก็ยิ่งทำให้เธอคิดถึง ‘พ่อของลูก’ ขึ้นมาจับใจทุกที “อนาคิณก็อยากมาเยี่ยมคุณตาด้วยนะคะคุณพ่อ” อมลรดาบอกสุรชัยที่อยู่ในชุดผู้ต้องขัง “อย่าพาลูกเข้ามาในที่แบบนี้เลย อีกปีเดียวพ่อก็พ้นโทษแล้ว พ่ออยากไปเจอหน้าหลานอย่างสง่าผ่าเผยมากกว่า ไม่อยากให้หลานถามว่าทำไมตาต้องมาอยู่ในนี้” “คุณเจษฎาจะพ้นโทษพร้อมพ่อด้วยหรือเปล่าคะ” หญิงสาวถามอย่างเป็นกังวล เพราะกลัวว่าถ้าเจษฎาพ้นโทษแล้วจะกลับไปแก้แค้นอคิณ “คุณเจษต้องอยู่อีกหลายปี เพราะมีคดีจ้างวานฆ่าคุณอคิณถึงสองครั้งด้วย” พูดแล้วสุรชัยก็ถอนหายใจยาวเหยียดอย่างรู้สึกผิด “ถ้าพ่อไม่ติดหนี้พนัน ก็คงไม่ถูกคุณเจษชักจูงเข้าร่วมขบวนก

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status