Home / โรแมนติก / คุณสามีที่รัก / 4.1 | วิธีชวนผู้ชายขึ้นเตียง

Share

4.1 | วิธีชวนผู้ชายขึ้นเตียง

last update Huling Na-update: 2026-01-23 10:38:18

เที่ยงคืนกว่าแล้วแต่อมลรดาก็ยังง่วนอยู่กับการเสิร์ชหา ‘108 วิธีชวนผู้ชายขึ้นเตียง’ ซึ่งแต่ละวิธีล้วนชวนให้หน้าแดงทั้งสิ้น และระหว่างที่หญิงสาวกำลังนั่งก้มหน้าเอาหน้าผากโขกโต๊ะด้วยความกลัดกลุ้มอยู่นั้น นาน่า เพื่อนสนิทที่อยู่บ้านรั้วติดกันก็วีดีโอคอลเข้ามา

               “เป็นอะไรแก นั่งเอาหัวโขกโต๊ะอยู่ได้”

               “เห็นเหรอ?” อมลรดาถามพลางหันไปมองหน้าต่างที่เปิดไว้ ซึ่งอยู่ตรงกับห้องนอนของนาน่าพอดี จึงได้เห็นว่าเพื่อนรักที่รู้จักกันมาตั้งแต่เกิดกำลังยืนเกาะขอบหน้าต่างมองมาที่ห้องนอนของเธอ

               “ทำอะไรอยู่ อย่าบอกนะว่าทำงาน แกเพิ่งกลับจากอังกฤษแค่เดือนกว่า ยังไม่ได้ไปสมัครงานที่ไหน ตอนนี้แกว่างงาน” นาน่าดักคอ

               “นอนไม่หลับ ก็เลยดูอะไรไปเรื่อยเปื่อย”

               “หนังโป๊” นาน่าแกล้งแซว

               “บ้า!”

               “งั้นหันกล้องโทรศัพท์ให้ฉันดูหน้าจอโน้ตบุ๊คแกหน่อย”

               “ไม่เชื่อฉันเหรอ”

               “ถ้าไม่ได้แอบดูหนังโป๊ก็ต้องกล้าให้ฉันดูหน้าจอ” นาน่าสนุกทุกครั้งที่ได้แกล้งเพื่อน

               “เออๆ อยากดูก็ดู” ว่าแล้วอมลรดาก็ขยับโทรศัพท์มือถือไปทางหน้าจอโน้ตบุ๊คให้นาน่าดู

               “ร้อยแปดวิธีชวนผู้ชายขึ้นเตียง!” นาน่าแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าเพื่อนรักของเธอจะอ่านข้อมูลชวนสยิวแบบนี้ “แกจะชวนใครขึ้นเตียง แกมีแฟนแล้วเหรอ หรือไปแอบชอบผู้ชายที่ไหน” ปลายสายยิงคำถามเป็นชุด

                อมลรดาอึกอัก จะตอบความจริงก็ไม่ได้ เพราะถ้านาน่ารู้ว่าเธอรับงานเป็นภรรยาจอมปลอมของอคิณ แถมยังต้องอุ้มท้องลูกให้เขาอีก นาน่าต้องคัดค้านหัวชนฝาแน่ แต่ตอนนี้เธอจำเป็นต้องมีที่ปรึกษา และนาน่าก็เป็นที่พึ่งเดียวที่พอจะช่วยเธอได้ ดังนั้น เธอจำเป็นต้องโกหก “ฉันมีเรื่องกับผู้ชายคนนึง แล้วฉันแค้นเขามาก เลยวางแผนว่าจะแก้แค้นด้วยการยั่วให้เขาหลงรักแล้วสลัดทิ้ง ให้เขาช้ำใจตายไปเลย”

               “เอาความจริง” นาน่าไม่เชื่อ รู้จักกันมาตั้งแต่เกิด นาน่ารู้นิสัยอมลรดาดีว่า ถ้าเกลียดใครแล้ว หน้าก็ไม่อยากมอง เสียงก็ไม่อยากได้ยิน เธอจะหนีไปให้ไกลสุดขอบโลกเลยด้วยซ้ำ ไม่มีทางเอาตัวไปพัวพันใกล้ชิดขนาดนี้แน่

               “ฉันไม่เคยโกหกแกได้เลย” อมลรดาทำหน้าเซ็ง

               “ตกลงมีเรื่องอะไรกันแน่ เล่ามา”

               “ฉันบอกความจริงทั้งหมดไม่ได้นะ บอกได้แค่ว่าฉันมีภารกิจต้องยั่วผู้ชายให้อยากขึ้นเตียงกับฉันให้ได้ภายในหกเดือน แต่ปัญหาคือ ฉันยั่วไม่เป็น”

               “ภารกิจอะไรของแก!” นาน่าโวยวายเสียงดังลั่น “เป็นบ้าไปแล้วเหรอ ถึงทำอะไรที่เปลืองตัวแบบนี้”

               “มันจำเป็น” อมลรดาบอกเสียงอ่อย แล้วรีบอธิบาย “แต่ฉันแค่ยั่วให้เขามีความรู้สึกอยากขึ้นเตียงกับฉันแค่นั้นนะ ฉันไม่ได้ขึ้นเตียงกับเขา” ส่วนเรื่องตั้งท้อง แน่นอนว่าเธอต้องต่อรองขอทำกิฟต์อยู่แล้ว

               “ถ้าฉันจะห้ามแกตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้วใช่ป่ะ”

               “อือ” อมลรดาส่งเสียงตอบรับอ้อมแอ้มในลำคอ “ตกลงแกจะช่วยฉันมั้ย”

               “ฉันทิ้งแกได้เหรอ” นาน่าพูดเซ็งๆ “เดี๋ยวฉันจะไปติวเข้มให้แกที่บ้านเดี๋ยวนี้แหละ”

               “ดึกแล้ว เอาไว้พรุ่งนี้ก็ได้”

               “ยังไงคืนนี้ทั้งฉัน ทั้งแกก็นอนไม่หลับกันอยู่แล้ว รอแป๊บ ขอเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน” นาน่าพูดจบก็กดตัดสายวีดีโอคอล

               ครู่ใหญ่ อมลรดาก็ได้ยินเสียงกริ่งหน้าบ้าน จึงรีบวิ่งลงไปเปิดประตูรับเพื่อน แล้วก็ต้องตกตะลึงตาค้าง เมื่อเห็นเพื่อนรักมาในชุดนางแมวป่าที่ทำด้วยหนังสีดำมันวาวทั้งชุดพร้อมตวัดแส้ในมือด้วยท่าทางเซ็กซี่ยั่วยวนสุดฤทธิ์สุดเดช

               “พร้อมจะเทคคอร์สนางแมวยั่วสวาทหรือยังจ๊ะลูกแมวน้อย”

               “แค่มาสอน ไม่ต้องแต่งตัวจัดเต็มขนาดนี้ก็ได้มั้ง”

               “มันก็ต้องสร้างบรรยากาศกันนิดนึง”

               อมลรดากลอกตามองบนแล้วรีบลากนาน่าเข้าไปในบ้าน เพราะกลัวเพื่อนบ้านออกมาเห็นแล้วจะเก็บไปซุบซิบนินทา เมื่อเข้ามาถึงห้องรับแขก คนเป็นเจ้าของบ้านก็นั่งลงที่โซฟาตัวยาว นาน่าตามไปนั่งเอียงตัวขวางบนโซฟาตัวเดียวกัน แล้วจับตัวเพื่อนรักให้หันหน้ามามองกันตรงๆ “ก่อนสอน ฉันต้องถามแกก่อนว่าแกมีพื้นฐานเรื่องเซ็กซ์มากน้อยแค่ไหน”

               “ฉันไม่รู้อะไรเลย” อมลรดาตอบไปตามตรง

               “ฉันจำได้ว่าตอนอยู่อนุบาลจนจบ ม. ต้น แกไม่ยอมมีแฟนเลย แล้วตอนอยู่อังกฤษมีป่ะ”

               “ไม่มี” อมลรดาส่ายหน้าพรืด

               “แกทนเหี่ยวเฉามาได้ยังไงตั้งยี่สิบกว่าปี” นาน่าออกอาการเซ็ง เพราะเธอมีแฟนคนแรกตั้งแต่ตอนอยู่มัธยมต้น รักๆ เลิกๆ มาหลายคน กระทั่งคนล่าสุดที่เธอเพิ่งบอกเลิกกันไปเมื่อสัปดาห์ก่อน “งั้นฉันจะสอนแกตั้งแต่เรื่องจูบเลย ก่อนอื่นแกต้องแยกให้ออกก่อนว่า จูบจริงๆ กับแค่จุ๊บปากมันไม่เหมือนกัน”

               “จูบเหรอ?” อมลรดาทวนคำเสียงแผ่วพลางยกปลายนิ้วขึ้นไล้ริมฝีปากตัวเอง “ที่เขาทำกับฉันก็น่าจะเรียกว่าจูบนะ ไม่ใช่แค่จุ๊บ เพราะริมฝีปากของเขาคลอเคลียอยู่บนริมฝีปากของฉันนานมาก เขาทั้งขบเม้ม ดูดดึงริมฝีปากล่างของฉันแรงมาก แล้วก็สอดลิ้นเข้ามาลูบไล้บนลิ้นฉัน มันเป็นครั้งแรกที่ฉันถูกผู้ชายจูบ มันรู้สึก...ร้อนวูบวาบไปทั้งตัวเลยอ่ะแก”

               “ถึงกับเคลิ้มเลยนะแก” นาน่าใช้สองมือตบแก้มเพื่อนเบาๆ เพื่อเรียกสติ “ไหนว่าไม่มีแฟน แล้วไปจูบกับใครมา”

               “ก็คนที่ฉันต้องไปยั่วยวนชวนเขาขึ้นเตียงให้ได้นี่แหละ”

               “เขาจูบแกเร่าร้อนขนาดนี้ไม่ต้องยั่วแล้วมั้ง ฉันว่าแกน่าจะถูกเขาจับกินมากกว่า”

               “ต่อให้เขาอยากกินฉันมากแค่ไหน ก็กินไม่ได้หรอก” อมลรดาพูดอย่างมั่นใจ ผู้ชายเสื่อมสมรรถภาพทางเพศอย่างนั้น จะทำอะไรเธอได้

               “ทำไม เขาเสื่อมหรือไง?” นาน่าพูดเล่น แต่ไม่คิดว่าเพื่อนจะพยักหน้ารับจริงจัง “เฮ้ย! จริงดิ ใครอ้ะ”

               “บอกไม่ได้ มันเป็นความลับระหว่างฉันกับเขา” อมลรดาตกลงกับอคิณแล้วว่าเรื่องที่เขามีลูกไม่ได้ต้องเก็บเป็นความลับสุดยอด ถ้าเธอแพร่งพรายให้ใครรู้ เขาจะส่งพ่อและพี่สาวเธอเข้าคุกทันที

“เพราะอย่างนี้ เขาก็เลยมาขอให้แกปลุกความเป็นชายในตัว” นาน่าพูดขำๆ

               “อย่าแซวสิแก ฉันเขินนะ” อมลรดาหน้าแดงแจ๋เมื่อนึกถึง ‘อคิณน้อย’ ที่ใหญ่โตมโหฬารซึ่งเธอได้สัมผัสมาเมื่อตอนบ่าย ความนุ่มหยุ่นและความอุ่นวาบของมันยังติดตรึงอยู่ในความรู้สึกมาจนถึงตอนนี้

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • คุณสามีที่รัก   19.3 | แต่งงาน (ตอนจบ)

    “คุณปู่กับคุณแม่ดูมีความสุขมากนะ แล้วก็ปล่อยวางความคาดหวังในตัวคิณลงได้แล้วด้วย” แพรวาพูดกับอคิณพลางมองไปยังสุมาลีและดนัยที่เล่นกับอนาคิณอยู่ที่สนามหญ้าของบ้านพักเชิงดอยที่เชียงใหม่ สองวันที่อยู่ที่นี่ผู้อาวุโสทั้งสองท่านไม่ยอมอยู่ห่างจากเจ้าตัวเล็กเลย “คงเป็นเพราะอนาคิณ นี่คุณปู่กับคุณแม่ไม่สนใจผมเลยนะ วันๆ เอาแต่ขลุกอยู่กับอนาคิณ ตอนนี้ผมกลายเป็นหมาหัวเน่าไปแล้ว” ชายหนุ่มพูดกลั้วหัวเราะ “คิณจะให้ลูกโตที่นี่จริงๆ เหรอ” แพรวาตะล่อมถามด้วยความกังวลใจ อคิณนิ่งไปอย่างใช้ความคิด ความจริงเขาก็กำลังคิดเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน โรงเรียนที่นี่ดีก็จริง แต่เขาก็มีศักยภาพมากพอที่จะให้ลูกได้เรียนในที่ที่ดีกว่านี้ อยากให้ลูกได้เห็นโลกที่กว้างกว่ารีสอร์ตในป่าเขาแบบนี้ และอีกใจก็เป็นห่วงแพรวาด้วย เขารู้ดีว่าในแวดวงธุรกิจมีแต่พวกเสือสิงห์เขี้ยวลากดิน ผู้หญิงที่ทำงานเก่งแต่ไร้เล่ห์เหลี่ยมอย่างพี่สาวเขาคงต้องเหนื่อยยากแสนสาหัสในการต่อสู้กับคู่แข่ง “กลับไปอยู่ที่กรุงเทพด้วยกันนะคิณ แกรนด์ธาดาต้องการคิณ พี่ก็ต้องการคิณ ตอนนี้โรงแรมกำลังจะเปิดสาขาให

  • คุณสามีที่รัก   19.2 | เด็กน้อยคือกาวใจ

    “คุณอคิณคะ พวกเขามาถึงกันแล้วค่ะ” อมลรดาเดินเข้ามาบอกสามีในห้องทำงาน ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังเล่นกับลูกอย่างสนุกสนานชะงักแล้วตีหน้าขรึมขึ้นมาทันที “ท่าทางคุณปู่กับคุณแม่ใจอ่อนลงมากแล้วอย่างที่พี่แพรบอกจริงๆ ค่ะ มาถึงก็เรียกหาอนาคิณเลย คงอยากเจอหน้าหลานกันมาก” “อนาคิณ ไปรับแขกกับพ่อนะครับ” พูดพลางจูงมือลูกชายเดินออกไปด้วยสีหน้าราบเรียบไม่ยินดียินร้ายอะไรทั้งสิ้น “แขกคืออะไรครับคุณพ่อ” เด็กชายทำหน้างุนงง “แขกก็คือคนที่มาบ้านเราแค่แป๊บเดียวเดี๋ยวก็กลับกันแล้ว” คุณพ่อตอบหน้านิ่ง “แขกที่ไหนกันคะ ครอบครัวเดียวกันทั้งนั้น” อมลรดายิ้มส่ายหน้าเบาๆ แล้วเดินตามไปจูงมืออีกข้างของลูกชาย ภาพสามคนพ่อ แม่ ลูกเดินจูงมือกันเข้ามาในล็อบบี้เป็นภาพที่ดนัยและสุมาลีเห็นแล้วถึงกับน้ำตาซึมเพราะเป็นภาพที่ทั้งคู่ปรารถนาที่จะได้เห็นมานานแล้ว อคิณยกมือไหว้คุณปู่และแม่ด้วยท่าทีหมางเมินตามารยาทโดยไม่กล่าวคำทักทายก่อนจะนั่งลงร่วมโต๊ะแล้วอุ้มเจ้าตัวเล็กขึ้นนั่งบนตัก อมลรดานั่งลงที่เก้าอี้ว่างข้างสามีและลูก พลางมองสบตากับแพรวาด้วยความลำบากใจที่อคิณยังมีทิฐิกับค

  • คุณสามีที่รัก   19.1 | เริ่มต้นกันใหม่

    “ดูอะไรอยู่คะคุณแม่” แพรวาเดินเข้ามาถามสุมาลีที่นั่งดูไอแพดด้วยอาการยิ้มกว้างอย่างมีความสุขสลับกับปาดน้ำตาเป็นระยะ “ลูกชายคิณ” สุมาลีตอบพลางปาดน้ำตาอีกครั้ง “ว่าไงนะคะ!?” แพรวาอุทานด้วยความประหลาดใจแล้วปราดเข้าไปนั่งข้างแม่เพื่อจะดูคลิปหลานชายที่กำลังเล่นกับพ่ออยู่ “คิณแอบซุกเมียไว้ที่เชียงใหม่เหรอคะ ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมแพรไม่รู้เรื่อง แล้วคุณแม่ได้คลิปนี่มายังไงคะ” “แม่แอบจ้างพนักงานในรีสอร์ตของคิณให้คอยส่งข่าวคิณมาให้แม่เป็นระยะตั้งแต่คิณไปเปิดรีสอร์ทที่นั่นใหม่ๆ” “เด็กนี่น่ารักมากเลยนะคะ หน้าเหมือนคิณตอนเด็กเปี๊ยบเลย ว่าแต่แม่ของเด็กเป็นใครคะ” “รดา” สุมาลีตอบเสียงอ่อน พอได้เห็นหน้าหลาน ผู้สูงวัยก็รู้สึกผิดกับสิ่งที่เคยทำกับอมลรดา จากเหตุการณ์นั้นทำให้เธอเสียลูกชายไปด้วย เพราะตั้งแต่วันนั้นอคิณก็ไม่กลับมาเหยียบที่บ้านอีกเลย โทร.ไปก็ไม่รับสาย เขาตัดขาดจากครอบครัวราวกับอยู่กันคนละโลก “รดากลับมาหาคิณตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” “พนักงานบอกว่ากลับมาได้สองอาทิตย์แล้ว” สุมาลีตอบโดยที่ไม่ยอมละส

  • คุณสามีที่รัก   18.3 | พ่อลูกได้พบกัน

    “เรื่องมันผ่านไปตั้งนานแล้วรดา” อคิณบอกเสียงอ่อนแล้วเดินไปนั่งข้างหญิงสาวที่เอามือปิดหน้าตัวเองร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยน อยากโอบกอดปลอบขวัญแต่ก็ไม่กล้า เพราะรู้ตัวว่าไม่มีสิทธิ์เหนือร่างกายเธออีกต่อไปแล้ว “อย่าโทษตัวเองเลย ลูกคุณมาแล้ว หยุดร้องไห้เถอะ เดี๋ยวเด็กตกใจ” อมลรดารีบกลั้นสะอื้นแล้วใช้สองมือปาดน้ำตาออกจากแก้มแบบลวกๆ “สวัสดีคุณอคิณ” โอลิเวอร์ที่กำลังอุ้มเด็กชายยื่นมือข้างหนึ่งมาตรงหน้าอคิณ “สวัสดีโอลิเวอร์” อคิณลุกขึ้นจับมือทักทายกับหนุ่มอังกฤษตามมารยาทพลางมองหน้าหนูน้อยด้วยความเอ็นดู อีกทั้งยังรู้สึกคุ้นหน้ามากแต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไร “ลูกชายคุณน่ารักมาก” “ลูกชายผมเหรอ?” โอลิเวอร์ทวนคำด้วยรอยยิ้มกึ่งขบขันแล้วหันไปถามอมลรดา “คุณยังไม่ได้บอกเขาเหรอเอด้า” “บอกอะไร” อคิณถาม “ถ้าเอด้ายังไม่ได้บอก งั้นผมบอกให้เอง” โอลิเวอร์พูดพลางมองหน้าอคิณอย่างนับถือหัวใจเขามากที่ยอมทิ้งเงินทองมากมายเพื่อแลกกับความรัก “ผมพาภรรยากับลูกชายของคุณมาคืนให้” บอกพลางส่งเด็กชายในอ้อมกอดคืนให้คนเป็นพ่ออุ้

  • คุณสามีที่รัก   18.2 | ความหวังดีที่สูญเปล่า

    “คุณรดา!” เสียงที่ไม่คุ้นหูของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นทันทีที่ประตูลิฟต์ที่อมลรดากับโอลิเวอร์ซึ่งกำลังอุ้มเด็กชายอนาคิณอยู่เปิดออก อมลรดาชาวาบไปทั้งตัวเมื่อละสายตาจากลูกชายแล้วหันมามองเจ้าของเสียง“คุณริต้า...” อมลรดาเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงแผ่วอย่างจำได้แม่นทั้งที่เคยพบกันแค่ครั้งเดียวที่โรงพยาบาลในจังหวัดเชียงใหม่“ผมพาลูกไปรอที่รถนะ คุณคุยกับเพื่อนตามสบาย” โอลิเวอร์บอกอมลรดาแล้วหันไปยิ้มทักทายกับรชิตาตามมารยาทแล้วอุ้มเด็กชายอนาคิณเดินออกไป“คุณรดาแต่งงานกับ...เอ่อ...” หญิงสาวมองตามหลังโอลิเวอร์กับเด็กชายไปด้วยแววตาสงสัยอมลรดายิ้มก่อนตอบ “โอลิเวอร์เป็นเพื่อนของฉันค่ะ เรารู้จักกันตั้งแต่ตอนที่ฉันเรียนไฮสกูลอยู่ที่อังกฤษ แล้วเขาก็ช่วยฉันดูแลลูกตั้งแต่แรกคลอดด้วย สองคนนั้นก็เลยสนิทกันเหมือนพ่อลูกจริงๆ คุณริต้าท้องกี่เดือนแล้วคะเนี่ย” ถามพลางก้มลงมองหน้าท้องที่นูนป่องของอีกฝ่าย“เจ็ดเดือนแล้วค่ะ” รชิตาตอบเสียงใสพลางลูบท้องตัวเองอย่างเบามือ “นี่ท้องสองแล้วนะคะ คนแรกเป็นผู้ชาย ตอนนี้สองขวบแล้ว”“แล้วคุณอคิณไม่มาด้วยเหรอคะ” อมลรดาอดที่จะถามถึงผู้ชายที่เธอคิดถึงทุกวินาทีไม่ได้“พี่ค

  • คุณสามีที่รัก   18.1 | อย่าโทษตัวเอง

    สี่ปีเต็มที่อมลรดากับอคิณแยกย้ายกันไปมีชีวิตของตัวเองและถึงแม้ว่าหญิงสาวกลับมาเยี่ยมพ่อที่เรือนจำในวันพบญาติทุกปี แต่เธอก็หลีกเลี่ยงที่จะรับรู้ข่าวสารของอคิณทุกช่องทาง เนื่องจากไม่อยากทำให้ตัวเองเจ็บไปมากกว่านี้ เพราะจนถึงวันนี้เธอก็ยังรักเขาอยู่ไม่เสื่อมคลาย อีกทั้งเวลาที่เธอมองหน้า ‘อนาคิณ’ ลูกชายวัยสามขวบกว่าของเธอกับเขาที่มีใบหน้าถอดแบบมาจากผู้เป็นพ่อทุกกระเบียดนิ้วทีไรก็ยิ่งทำให้เธอคิดถึง ‘พ่อของลูก’ ขึ้นมาจับใจทุกที “อนาคิณก็อยากมาเยี่ยมคุณตาด้วยนะคะคุณพ่อ” อมลรดาบอกสุรชัยที่อยู่ในชุดผู้ต้องขัง “อย่าพาลูกเข้ามาในที่แบบนี้เลย อีกปีเดียวพ่อก็พ้นโทษแล้ว พ่ออยากไปเจอหน้าหลานอย่างสง่าผ่าเผยมากกว่า ไม่อยากให้หลานถามว่าทำไมตาต้องมาอยู่ในนี้” “คุณเจษฎาจะพ้นโทษพร้อมพ่อด้วยหรือเปล่าคะ” หญิงสาวถามอย่างเป็นกังวล เพราะกลัวว่าถ้าเจษฎาพ้นโทษแล้วจะกลับไปแก้แค้นอคิณ “คุณเจษต้องอยู่อีกหลายปี เพราะมีคดีจ้างวานฆ่าคุณอคิณถึงสองครั้งด้วย” พูดแล้วสุรชัยก็ถอนหายใจยาวเหยียดอย่างรู้สึกผิด “ถ้าพ่อไม่ติดหนี้พนัน ก็คงไม่ถูกคุณเจษชักจูงเข้าร่วมขบวนก

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status