LOGINตอนที่ 3 มาเป็นผู้ชายของฉันเถอะ
ทันทีที่หญิงสาวพูดออกมาแบบนั้น ก็ทำให้ทรัมป์นั้นต้องหันไปมองอย่างช่วยไม่ได้ เดิมทีแล้วเขาเองก็แค่อยากจะมาเห็นใบหน้าและนิสัยของว่าที่ภรรยาในอนาคต แต่ไม่คิดเลยว่านอกจากที่เขาเองไม่อยากแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่รู้จักแล้ว ตัวของเค้กส้มเองก็ไม่ได้อยากแต่งงานกับเขาเช่นกัน
แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่รู้ว่าทำไมเวลาที่มองหน้าเธอ หัวใจของเขากลับเต้นแรงขึ้นมาซะอย่างนั้น
“ผมไม่ได้จะผลักไสไล่ส่งคุณหนูไปไหน.. และอีกอย่างผมเองก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะทำแบบนั้นด้วยครับ”
“ถ้าอย่างนั้นทรัมป์ปี้อยากมีสิทธิ์พิเศษกว่าคนอื่นไหมล่ะ” เค้กก็ไม่พูดเปล่าเธอยังใช้ปลายนิ้วลูบไล้ไปตามเรียวแขนของเขา ก่อนจะยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้จนลมหายใจอุ่นเป่าลดไปตามแก้ม
“ใกล้ไปแล้วครับคุณหนู” กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ที่โชยมาจากร่างกายของเธอทำให้สติของเขานั้นว่อกแว่กอยู่หลายครั้ง กลิ่นกายของเธอนั้นหอมมากอย่างที่ไม่เคยได้กลิ่นมาก่อน
ถึงแม้ว่าตัวเขาเองจะไม่ได้ช่ำชองเรื่องของผู้หญิงสักเท่าไหร่ เรียกได้ว่าตั้งแต่เกิดมาก็เคยมีประสบการณ์มีแฟนกับเขามาแค่ครั้งสองครั้ง และทุกครั้งก็จบลงไม่ค่อยสวยสักเท่าไหร่ แต่เขาก็ไม่เคยได้กลิ่นกายจากใครที่หอมดึงดูดเขาได้เท่าผู้หญิงด้านข้างนี้มาก่อน
“ฉันถามว่านายอยากมีสิทธิ์พิเศษเหนือกว่าคนอื่นไหม.. ยังไม่ตอบฉันเลยนะ” หญิงสาวพูดไปพร้อมกับใช้นิ้วเกลี่ยไปตามแผงอกก่อนจะเลื่อนลงมาตามหน้าท้องที่ขึ้นลอนสวย เพียงแค่เธอใช้ปลายนิ้วก็รู้ได้เลยว่าผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดา อย่างน้อยเขาต้องเป็นคนที่ออกกำลังกายอย่างหนักจนร่างกายถึงกับเฟิร์มได้ขนาดนี้
“ถ้าทรัมป์ปี้ยอมมาเป็นคนของฉัน รับรองได้เลยว่านายจะสบายไปทั้งชาติ” เค้กส้มพูดออกมาด้วยน้ำเสียงกระเส่าพร้อมกับค่อย ๆ ช้อนสายตาขึ้นมองเขาอย่างยั่วยวน จนชายหนุ่มเองก็อดที่จะชายมามองเธอไม่ได้
ไม่เพียงเท่านั้นจังหวะสายตาของเขาที่ปรายตามามองเธอ ช่วงองศาของร่างกายเธอนั้นที่เอนกายเข้ามาใกล้ ก็เผยให้เห็นเนินอกตู้มที่ขนาดเกินมาตรฐานโผล่ออกมาล่อตาล่อใจ
“ตอนนี้ผมก็เป็นคนคุณหนูไม่ใช่เหรอครับ” เขาดึงสายตากลับไปจ้องมองบนถนนด้วยความรู้สึกที่ร่างกายร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูก แต่แทนที่หญิงสาวจะหยุดการกระทำที่สื่อไปทางอย่างว่า
เค้กส้มกับค่อย ๆ ใช้ปลายนิ้วดึงชายเสื้อเชิ้ตของเขาออกทีละน้อย จนชายเสื้อที่เคยถูกกางเกงทับไว้นั้นหลุดออกมาเผยให้เห็นเนื้อหนังของเขา
“อุ๊ย! เพิ่งรู้ว่าทรัมป์ปี้สักด้วยเหรอ เป็นลายอะไรน้า~ ขอดูได้มั้ย” เธอเอ่ยขอไปตามมารยาทด้วยเสียงหวาน แต่เพียงแค่ครู่เดียวปลายนิ้วของเธอก็ดึงเสื้อของเขาให้เลิกขึ้น
“คุณเค้กส้ม!”
ตอนที่ 5 ยกเลิกงานการหมั้นเรียวแขนสวยของเค้กส้มกระชากแขนของชายหนุ่ม มาหยุดอยู่หน้าประตูบานใหญ่ของห้องจัดเลี้ยง พนักงานในชุดสูทสีดำที่ยืนประจำอยู่ทั้งสองฝั่งโค้งศีรษะให้ทั้งคู่เล็กน้อย ก่อนที่จะพักประตูบานนั้นให้แง้มออกช้า ๆและทันทีที่บานประตูเปิดออก ทั้งสองก็ได้ยินเสียงดนตรีคลาสสิกที่กำลังบรรเลงอย่างแผ่วเบา แสงไฟโทนอุ่นสะท้อนคริสตัลแชนเดอเลียร์กลางเพดานระยิบระยับ ก่อนที่ทุกสายตาของคนที่อยู่ในห้องจัดเลี้ยงนั้นจะหันขวับมามองที่ทั้งสองเสียงพูดคุยที่ดังจอแจเมื่อครู่ตอนเปิดประตูเข้ามาค่อย ๆ เบาลงจนแทบจะเงียบสนิท และเมื่อเห็นดังนั้นหญิงสาวจึงเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย มุมปากของเธอยกยิ้มขึ้นอย่างพอใจพร้อมกับขยับแขนเรียวกระชับรอบต้นแขนของชายหนุ่มเอาไว้แน่นกว่าเดิม และท่าทางนั้นของเธอสำหรับทรัมป์แล้วไม่ต้องบอกเขาก็พอเดาออกแล้วว่าเธอกำลังมีความสุขกับเหตุการณ์ ณ ตอนนี้เค้กส้มไม่สนใจสายตาของคนอื่นหรือแม้แต่เสียงที่เริ่มซุบซิบดังขึ้น เธอทำเพียงแค่กอดแขนของเขาเอาไว้แน่นราวกับว่ากลัวมันจะหายไป พร้อมกับเดินเข้าไปในงานด้วยท่าทางมั่นอกมั่นใจเต็มที่“มองกันให้เยอะ ๆ มองกันให้เต็มตา แล้วเอาไปบอกต่อกันด้วยว
ตอนที่ 4 คู่รักการละคร“ทำไม!” เพราะว่าชายหนุ่มตอบออกมาทันทีราวกับเขาไม่ได้คิด นั่นยิ่งทำให้เค้กส้มรู้สึกไม่เข้าใจเป็นอย่างมาก เธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะถูกผู้ชายปฏิเสธทันควันเช่นนี้“คุณหนูจะมาล้อเล่นกับเรื่องแบบนี้ไม่ได้นะครับ.. ผมว่าคุณหนูรีบเตรียมตัวเถอะ ใกล้ถึงโรงแรมแล้วนะครับ” เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าการทำงานเป็นคนขับรถนั้นกินพลังงานมากมายเช่นนี้มาก่อน ชายหนุ่มต้องสะกดกั้นอารมณ์ของตัวเองเอาไว้มากกว่าตอนเป็นประธานบริษัทเสียอีก“นี่..” แต่นอกจากที่เค้กส้มจะไม่ได้ขยับไปทำตามที่เขาบอกแล้ว เธอยังใช้นิ้วจิ้ม ๆ ที่แขนของทรัมป์ ราวกับกำลังสะกิดก้อนอะไรสักอย่างด้วยความสงสัย“ไม่ใช่ว่านาย—” หญิงสาวพูดออกมาเพียงเท่านั้นก่อนจะเงียบเสียงลง แล้วทำสีหน้ากระอักกระอ่วนร้าวกลับไม่รู้ว่าจะทำออกไปดีไหม แต่เพราะสีหน้าของเธอที่ดูประหลาดแบบนี้ มันกลับทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจจนทรัมป์ต้องหันไปถามเธอด้วยสายตาอีกครั้ง“คุณหนูสงสัยอะไรก็ถามออกมาเลยครับ ไม่เห็นต้องทำหน้าเหมือนคนปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำอย่างนั้นเลย”“ทรัมป์ปี้บ้า! ใครจะไปทำหน้าตาปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำอย่างนั้นกัน ฉันก็แค่สงสัยว่าผู้หญิงที่ทั้งสวยท
และเพราะว่าชายหนุ่มนั้นตกใจกับการกระทำของเธอ ทำให้เขาเอ่ยเรียกชื่อของหญิงสาวมาดื้อ ๆ จนตัวเองก็ตกใจที่เอ่ยออกไปแบบนั้นกับเธอแล้วดูเหมือนว่าเค้กส้มเองก็จะรู้สึกว่าผู้ชายตรงหน้านั้นดูไม่ค่อยโอเคกับการกระทำนี้สักเท่าไหร่ เธอค่อย ๆเงยหน้าขึ้นมองเขาพร้อมกับกะพริบตาปริบ ๆ ก่อนจะดึงชายเสื้อของเขาลงช้า ๆ แล้วดันตัวเองให้ไปนั่งที่เบาะข้างคนขับนิ่ง“ฉันก็แค่อยากรู้อยากเห็นนิดหน่อย ก็ไม่เห็นว่านายจะต้องตะคอกเสียงดังแบบนี้เลยนิ” เธอพูดออกมาพร้อมกับทำแก้มป่อง ถึงแม้จะรู้ตัวเองดีว่าเรื่องนี้ตัวเองนั้นผิดเต็มประตู แต่ถึงอย่างนั้นสำหรับเธอแล้วก็ไม่เคยที่จะต้องขอโทษใครมาก่อน และอีกอย่างผู้ชายคนนี้เองก็เป็นแค่คนขับรถ เธอเลยไม่รู้สึกว่าจะต้องเอ่ยคำขอโทษออกไป“ยังไงคุณหนูเองก็เป็นผู้หญิง กำลังเป็นสาวเป็นแซ่จะทำอย่างนี้กับผู้ชายคนอื่นไปเรื่อยไม่ได้นะครับ” ทรัมป์สะกดความร้อนรุ่มในกายและในใจของตัวเองเอาไว้อย่างหนัก ก่อนจะเอ่ยออกไปราวกับว่ากำลังสั่งสอนหญิงสาวหลังจากที่เขาพูดออกไปเค้กส้มเองก็เงียบโดยที่ไม่พูดอะไรออกมา ใบหน้าของเธอดูออกเลยว่ากำลังงอ
ตอนที่ 3 มาเป็นผู้ชายของฉันเถอะทันทีที่หญิงสาวพูดออกมาแบบนั้น ก็ทำให้ทรัมป์นั้นต้องหันไปมองอย่างช่วยไม่ได้ เดิมทีแล้วเขาเองก็แค่อยากจะมาเห็นใบหน้าและนิสัยของว่าที่ภรรยาในอนาคต แต่ไม่คิดเลยว่านอกจากที่เขาเองไม่อยากแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่รู้จักแล้ว ตัวของเค้กส้มเองก็ไม่ได้อยากแต่งงานกับเขาเช่นกันแต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่รู้ว่าทำไมเวลาที่มองหน้าเธอ หัวใจของเขากลับเต้นแรงขึ้นมาซะอย่างนั้น“ผมไม่ได้จะผลักไสไล่ส่งคุณหนูไปไหน.. และอีกอย่างผมเองก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะทำแบบนั้นด้วยครับ”“ถ้าอย่างนั้นทรัมป์ปี้อยากมีสิทธิ์พิเศษกว่าคนอื่นไหมล่ะ” เค้กก็ไม่พูดเปล่าเธอยังใช้ปลายนิ้วลูบไล้ไปตามเรียวแขนของเขา ก่อนจะยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้จนลมหายใจอุ่นเป่าลดไปตามแก้ม“ใกล้ไปแล้วครับคุณหนู” กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ที่โชยมาจากร่างกายของเธอทำให้สติของเขานั้นว่อกแว่กอยู่หลายครั้ง กลิ่นกายของเธอนั้นหอมมากอย่างที่ไม่เคยได้กลิ่นมาก่อนถึงแม้ว่าตัวเขาเองจะไม่ได้ช่ำชองเรื่องของผู้หญิงสักเท่าไหร่ เรียกได้ว่าตั้งแต่เกิดมาก็เคยมีประสบก
หลังจากที่เขาพูดจบบรรยากาศในห้องก็กลับมาเงียบเชียบอีกครั้ง ทรัมป์จ้องหน้าเพื่อนนิ่งโดยไม่พูดอะไรออกมา และมันนิ่งเสียจนเบสบอลเริ่มรู้สึกเสียวสันหลังแปลก ๆ ก่อนที่วินาทีถัดมามือหนาจะคว้าปากกาบนโต๊ะขึ้นมาถือ“มึงนี่เก่งเนาะ ใช้สมองส่วนไหนคิดกันนะ” ทรัมป์พูดด้วยน้ำเสียงต่ำกดดัน ก่อนจะปรายตาไปมองที่ปากกาด้ามแพงในมือนิ่ง ๆ“กูเป็นประธานบริษัทอยู่ดี ๆ มึงจะให้กูไปเป็นคนขับรถเนี่ยนะ ไอ้เพื่อนเวร!!” และทันทีที่เขากระแทกเสียงออกมาปลายประโยค ปากกาด้ามนั้นเองก็ถูกเงื้อขึ้นสูง และทำท่าว่าจะขว้างมันไปใส่เพื่อนที่ยืนอยู่“เฮ้ย ๆ ๆ!”เบสบอลที่เห็นท่าไม่ดีรีบวิ่งหลบแทบไม่ทัน แต่ก็ยังส่งเสียงหัวเราะออกมาดังลั่นไปทั่วห้อง ทำให้ทรัมป์เองต้องลุกขึ้นแล้วทำท่าจะไล่ต้อนเพื่อน“ใจเย็นเว้ย! กูล้อเล่น! แต่เอาจริง ๆ ก็ไม่เชิงเล่นนะ!” เบสบอลรีบวิ่งไปกระชากไอแพดกลับมากอดไว้ ก่อนจะวิ่งตรงไปยังประตูบานใหญ่อย่างเร่งรีบ แต่ก็ยังไม่วายหันหน้ามาพูดกับเขาอีกครั้ง“มึงก็แอบ ๆ ไปสมัครให้เป็นพิธีก็ได้ ใครจะรู้เผื่
ตอนที่ 2 ทรัมป์ปี้ของคุณหนูตึก CCCภายในห้องทำงานใหญ่บนชั้น20ของตึกสูงเสียดฟ้าที่เงียบสงบ มีเพียงเสียง การทำงานของเครื่องปรับอากาศที่ดังเป็นระยะ กับวิวเมืองหลวงที่ทอดยาวอยู่หลังผนังกระจกทรัมป์ ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปปั้นและมากับส่วนสูงนายแบบ เขากำลังนั่งพิงพนักเก้าอี้หนังสีน้ำตาลเข้ม ข้อศอกวางบนโต๊ะทำงานตัวเก่งราคาแพงยับ ดวงตาคมจ้องมองเอกสารตรงหน้าด้วยสายตาราบเรียบ ก่อนที่ความเงียบนั้นจะถูกทำลายลงเมื่อบานประตูนั้นถูกเปิดออก“เฮ้ย! ไอ้ทรัมป์มึงดูนี่!”เจ้าของเสียงนั้นเปิดประตูห้องทำงานของเขาเข้ามาโดยไม่ขออนุญาต เผยให้เห็นใบหน้าที่แสนคุ้นตาจนแทบเอียนอย่าง เบสบอล เพื่อนสนิทของทรัมป์ตั้งแต่สมัยเรียน ที่วิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่น ๆ พร้อมยื่นไอแพดเครื่องใหญ่ในมือส่งมาให้เขา ทำให้ทรัมป์นั้นเงยหน้าขึ้นช้า ๆ ก่อนจะใช้สายตานิ่ง ๆ จ้องอีกฝ่ายอย่างคนที่ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรมากนัก“มีอะไร”เบสบอลไม่ได้ตอบอะไรออกมานอกจากอาการหอบแฮ่ก ๆ พร้อมกับที่สองเท้าของเขากำลังเดินมาหยุดหน้าโต๊ะทำงานแล้วยื่น







